باسلام

دوست گرامي؛ سخن شما در مورد اعراب جاهلي اشتباه است ؛ اين محاسبات اخيرا انجام شده و سال شمسي در آن دوران مطرح نبوده است تا چنين کاري بکنند.

اما در مورد سن حضرت خديجه به هنگام ازدواج اختلاف است طبق يک قول ايشان 40 سال داشته اند و طبق قول ديگر 28سال داشته اند که به ازدواج رسول الله در آمدند. طبق قول اول ايشان به هنگام تولد حضرت فاطمه سلام الله سلام الله عليها کمتر از شصت سال و طبق قول دوم ايشان کمتر از 48 سال داشته اند که به هر صورت مشکلي وجود نخواهد داشت.

در مورد روز رحلت رسول الله صلي الله عليه و اله هم سه قول است و هر کدام مستندات خود را دارد، نزد شيعه قول بيست و هشت صفر مشهورتر است. با اين استدلالات نمي توان يک قول مستند را زير سوال برد.

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

(1)

با سلام

دوست گرامي

در خود اين سوال تعارض وجود دارد زيرا از طرفي خداوند را قادر فرض كنيد و از طرف ديگر او را ضعيف ، و اين تناقض است ، نمي شود خداوند هم توانا باشد و هم ناتوان . اين سوال در حقيقت مثل همان سوالي است که شخصي از حضرت علي عليه السلام پرسيد هَلْ يَقْدِرُ رَبُّكَ أَنْ يُدْخِلَ الدُّنْيَا فِي بَيْضَةٍ مِنْ غَيْرِ أَنْ يُصَغِّرَ الدُّنْيَا أَوْ يُكَبِّرَ الْبَيْضَةَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَا يُنْسَبُ إِلَى الْعَجْزِ وَ الَّذِي سَأَلْتَنِي لَا يَكُونُ.

آيا پروردگارت بر اين قدرت دارد كه دنيا را در تخم مرغى داخل كند بى‏آنكه دنيا كوچك شود يا تخم بزرگ شود فرمود كه خداى تبارك و تعالى بسوى عجز منسوب نمي شود و آنچه تو مرا سؤال كردى نميتواند كه باشد. توحيد صدوق ص 130

يعني به اين چيزها که محال هستند قدرت تعلق نمي گيرد بطور مثال شما اگر شما به آدم قدرتنمد يک پري را بدهي و به او بگويي اين پر را پرتاب کن آيا اين پر حرکت مي کند نه پس آن شخص قدرت دارد اما قدرت به اين پر تعلق نمي گيرد و هيچ کس نمي گويد او قدرت نداشت ؟!

لذا قدرت يعني «توانايي فاعل مختار براي كاري كه ممكن است از او سر بزند» پس قدرت مربوط به فاعل است و فاعل فعلي را كه ممكن است انجام شود مي ‏تواند انجام بدهد و مي‏ تواند انجام ندهد، اما متعلق قدرت چيست؟ آيا هر چيزي متعلق قدرت است؟ قطعا چنين نيست، متعلق قدرت، كاري است كه امكان تحقق داشته باشد و چيزي كه ذاتا محال يا مستلزم محال باشد، مورد تعلق قدرت واقع نمي‏ شود؛ زيرا مقدور نيست.

پس وقتي كه مي‏ گوييم خداوند بر هر كاري تواناست، منظور ما اين نيست كه بر چيزهايي كه محال هستند نيز تواناست. زيرا آنها كار نيستند تا قدرت به آنها تعلق بگيرد. اينکه خداوند سنگي را خلق كند كه نتواند بلند كند، نيز محال ذاتي است؛ و اصلاً قدرت خدا بر آن تعلق نمي‏ گيرد.

همچنانکه گفته شد با دقت در خود مثال مشخص مي شود كه اصل سؤال بي معني است يعني خود سؤال خودش را نفي مي کند. وقتي گفته مي شود «خدا سنگي را بيافريند كه نتواند آن را بلند کند» معنايش اين است كه خدا موجودي فراتر از قدرت خود بتواند خلق كند و حال آن مخلوق (همان موجود فراتر از قدرت خدا) نمي تواند از خالق و قدرتش فراتر باشد وگرنه مخلوق نمي تواند باشد زيرا اگر مخلوق است پس نمي تواند فراتر از خالق باشد و اگر فراتر است پس مخلوق نيست، به عبارت ديگر اگر خدا بتواند سنگي را بيافريند حتما مي تواند آن را بلند کند زيرا بلند کردن سنگ از خلقت سنگ كه مهمتر نيست وقتي كه خلقت چنين سنگي ممكن باشد حركت دادن هم به آساني امكان پذير است. مثال تخم مرغ هم چنين است، خدا مي تواند جهان را در تخم مرغ جاي دهد در صورتي كه تخم مرغ را بزرگ كند اما اگر خواست خداوند بر وجود تخم مرغ به همين اندازه فعلي باشد، ديگر معني دارد كه جهان را (با همه بزرگيش) در آن جاي داد زيرا يا جهان بايد كوچك شود و يا تخم مرغ بزرگ شود تا فرود يكي در ديگري امكان پذير گردد.

بنابراين سؤال از اين كه «آيا خداوند تواناست به اين كه سنگي را خلق کند، خودش نتواند بلند كند» سؤال غلطي است

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

باسلام

دوست گرامي

1. يهود بني قريظه پيمان شکني کردند و در موقعيت بسيار حساس جنگ خندق تصميم گرفتند از پشت مقاومت مسلمانان را درهم بشکنند و موجبات شکست آنها را فراهم کنند، و پيمان نامه خود با رسول الله صلي الله عليه و آله را پاره کردند. لذا اين کمترين مجازات آنها مي توانست باشد.

2. آنها به حکم سعد رضايت داده بودند و سعد اين حکم را در مورد آنها نمود.

3. يهوديان قبل از اين نشان دادند که مستحق بخشش نيستند و در جنگها به مسلمانان خيانت کرده بودند. لذا احتمال نبوده بلکه يقين بوده.

4. در آنجا حکم در مورد يهوديان بوده نه هر دشمني.

5. تمام جزئيات اين مساله به ما نرسيده و احتمال تحريف وجود دارد لذا فعلا براي ما روشن نيست و اينها تحليلهايي است که با استفاده از برخي از قرائن داده مي شود. پس نبايد قطعي قلمداد شود.

6. اينطور نيست که خداوند هيچ کس را بخاطر فکر گناه کردن مجازات نکند بلکه خدواند برخي از بندگان خاص خود را بخاطر فکر گناه هم مجازات مي کند ولي عموما چنين کاري نمي کند.

7. اگر پيامبر صلي الله عليه و آله چنين حکمي کرده اند يعني در اسلام چنين مساله اي هست و همين مورد بر آن دلالت دارد فقط بايد شرايط و مختصات صدور چنين حکمي رعايت شود. ولي معلوم است که ايشان مستقيما چنين حکمي ندادند بلکه پيشنهاد حکميت سعد را پذيرفتند.

8. دليل شماره (1) کشتن در مقابل قيام(همان کشتن جمعي) است نه همانند مثال شما! اين تمثيل صحيح نيست.

9. دليل(2) هم برخورد با پيمان شکني آنهاست نه اينکه قصاص قبل از جنايت باشد! خوب است دليل اين جنگ را در منابع تاريخي بخوانيد تا اين توهمات رفع شود.

10. پيمان شکني يهود در آن موقعيت حساس که مي توانست جان همه مسلمانان را به خطر بيندازد مساله کوچکي نبود که بتوان از کنار آن به سادگي گذشت.

11. دليل (3) هم حکم بر اساس معتقدات خود آنهاست خواه الهي باشد يا نه در اين مورد علم منطق را بخوانيد تا با روش بحث با طرف مقابل بر اساس معتقدات و مشهوراتشان آشنا شويد.

12. عمل با فردي بر اساس معتقدات او با عمل خود فرد فرق دارد. در اينجا رسول الله صلي الله عليه و آله با يهوديان طبق معتقدات آنها عمل کردند نه اينکه اعمال خود را همانند يهوديان انجام دهند.

13. آنها مي توانستند اسلام بياورند تا مانند ديگر مسلمانان آزادانه زندگي کنند ولي از اين راه براي زنده ماندن خود استفاده نکردند.

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

(1)

باسلام

دوست گرامي؛ به عنوان يک مسلمان که هيچ، بلکه به عنوان يک عرب جاهلي مشرک هم بيعت شکني قابل پذيرش نيست. افرادي که با مسلمانان پيمان بسته اند ولي در موقعيت بحراني جنگ خندق تصميم به خيانت به مسلمانان گرفته و پيمان خود را پاره کرده و شروع به پيمان شکني مي کنند مستحق چنين برخوردي هستند بخصوص که خودشان با انتخاب داوري سعد مسبب اين برخود بودند.

در اين ماجرا آنها مي توانستند با اسلام آوردن از اين برخورد نجات پيدا کنند، لجاجت خود آنها بود که چنين پيامدي را براي آنها بدنبال داشت.

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

(1)

باسلام

دوست گرامي؛ آيا اين آيات قرآن با اعمال داعشيان و طالبان سازگاري دارد؟

سوره نساء، آيه 92: وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ أَنْ يَقْتُلَ مُؤْمِناً إِلاَّ خَطَأً وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْريرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى‏ أَهْلِهِ إِلاَّ أَنْ يَصَّدَّقُوا فَإِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْريرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ إِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ ميثاقٌ فَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى‏ أَهْلِهِ وَ تَحْريرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ شَهْرَيْنِ مُتَتابِعَيْنِ تَوْبَةً مِنَ اللَّهِ وَ كانَ اللَّهُ عَليماً حَكيما

سوره نساء، آيه 93 وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظيما

سوره نساء، آيه 94 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا ضَرَبْتُمْ في‏ سَبيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى‏ إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ مَغانِمُ كَثيرَةٌ كَذلِكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوا إِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبيرا

سوره فتح، آيه 29: مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سيماهُمْ في‏ وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوى‏ عَلى‏ سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظيما

و...

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

(1)

باسلام

دوست گرامي؛ به منابع ذيل مراجعه نماييد:

منابع اهل سنت:

1. إمتاع ‏الأسماع،ج‏1،ص:244

2. البداية و النهاية،ج‏4،ص:116

3. تاريخ‏ ابن‏ خلدون،ج‏2،ص:443

4. تاريخ ‏الإسلام،ج‏2،ص:307

5. تاريخ ‏الطبري،ج‏2،ص:581

6. تاريخ‏ يعقوبى،ج‏2،ص:52

7. سبل‏ الهدى،ج‏5،ص:3

8. السيرة النبوية،ج‏2،ص:233

9. الطبقات‏ الكبرى،ج‏2،ص:57

10. عيون‏ الأثر،ج‏2،ص:100

11. الكامل ،ج‏2،ص:185

12. المغازى،ج‏2،ص:496

13. المنتظم،ج‏3،ص:238

و... .

منابع شيعي:

الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد، ج‏1، ص: 109

مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب)، ج‏1، ص: 186

الدر النظيم في مناقب الأئمة اللهاميم، ص: 168

بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏20، ص: 186

در کتب تفاسير مانند الميزان، ج 16، ص302،بحث روائي مربوط به آيات 9 تا 27 سوره احزاب، چاپ بيروت، مؤسسه اعلمي و ديگر تفاسير ذيل اين آيات در اين مورد بحث شده است.

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

(1)

باسلام

دوست گرامي؛ ما آدرس دو کتاب را مي گذاريم بقيه کتب را از سايت «مکتبه الشامله» بيابيد و در حوادث سال پنجم، غزوه بني قريظه را پيدا کنيد و مطالعه نماييد.

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

(1)

با سلام

دوست گرامي

در اصل قضيه بني قريظه اختلافي نيست اما در جزئيات آن و تعداد کشته ها و مسائل ديگر اختلاف وجود دارد . لذا قرآن اين جريان پيمان شکنان قريظه را ذکر و در خصوص آن مي فرمايد: وَ أَنْزَلَ الَّذِينَ ظاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ صَياصِيهِمْ وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقاً . َ وأَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَ دِيارَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ وَ أَرْضاً لَمْ تَطَؤُها وَ كانَ اللَّهُ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيراً (احزاب26 /27) از اهل كتاب آن گروه را كه به ياريشان برخاسته بودند از قلعه‏ هايشان فرود آورد و در دلهايشان بيم افكند. گروهى را كشتيد و گروهى را به اسارت گرفتيد. و بني نضير را ديده بودندو بايد اين رفتار به شکل عبرت آموزي کيفر داده شود. و غنائم فراوانى از جمله زمينها و خانه و اموالشان به مسلمانان رسيد

از جمله تعبيرات كه در مورد كشته شدگان اين جنگ آمده است «فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقاً» ، يعنى فَرِيقاً، را مقدم بر «تَقْتُلُونَ» مى‏دارد، در حالى كه در مورد اسيران: فَرِيقاً، را از فعل آن يعنى: «تَأْسِرُونَ» مؤخر داشته است، بعضى از مفسران در تفسير آن گفته‏ اند، اين روش به خاطر آن است كه در مساله كشته شدگان، تكيه بيشتر روى اشخاص است، زيرا سران بزرگ آنها در اين گروه بودند، ولى در باره اسارت، افراد سرشناسى نبودند كه روى آنها تكيه كند،

نکته ديگر اينکه «فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقاً» ناظر به کشته و اسارت مردان است و نه کشته شدن همه مردان و اسارت زنان، زيرا براي اسارت زنان و کودکان واژه «سبي» و جمع: «سبايا» به کار مي رود و واژه «اسر» که در آيه فوق به کار رفته، و در آيات ديگري مانند: وَ إِنْ يَأْتُوكُمْ أُسارى‏ تُفادُوهُمْ وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْراجُهُمْ (بقره/85) که در باره اين گروه است، نشان مي دهد که ناظر به مقاتلين و مردان بوده و با آن موضوع تناسب دارد و حاکي از اسارت گروهي از مردان جنگي است و نه زنان اين قبيله. و لذا در تاريخ هم آمده: «و سَبى من لم ينبت منهم مع النساء» واسير کردن کساني که هنوز بالغ نشده اند که اين البته با قرآن نمي سازد زيرا کسي که بالغ نيست، مکلف نيست تا مؤاخذه شود. سخن در باره کساني است که جنگجو بوده چه مرداني که پير بوده و يا نوجوان بوده و يا در معرض جنگ قرار نگرفته اند.

با اين وجود اشکال اساسي که گفته مي شود پيامبر (ص )افراد زيادي را در اين جنگ کشت، رد مي شود

قديمي ترين کتابي كه در دست ماست و بيشترين جزئيات حادثه بني قريظه را مخصوصا تعداد کشته ها را بيان کرده است، سيره ابن اسحاق است كه مورخان بعدي در بيان رويدادهاي متعدد برآن تكيه كرده و از آن اخذ كرده اند، اما ابن اسحاق در سال 151 ، يعني 145سال پس از واقعه بني قريظه از دنيا رفته است. مورخان پس از او گزارش او از واقعه را نقل كرده و به منابع مبهم او توجه نكرده اند. گزارش هاي مربوط به اين جريان بسيار متاخر از اصل واقعه و همچنين غير قابل اعتماد است و بررسي درباره آنها صورت نگرفته ،قرآن اشاره اي به كشتار جمعي نكرده است. خوب است قرآن را به عنوان تنها منبع معتبر و معاصر در برابر مصادر متأخر و مشكوك و راويان متروك قرار دهيم . چنان كه پيش تر گفته شد قرآن به گونه اي بسيار مختصر در آيه 26سوره احزاب به اين حادثه اشاره كرده ، فقط از كساني كه مستقيماً در نبرد شركت داشته اند سخن مي گويد . اگر كشته شدگان در اين حادثه 600 تا900 نفر بودند،رويدادي مهم تلقي و در قرآن به صورت روشن به آن اشاره مي شد كه از آن درس و عبرت گرفته شود.

دلايل ديگري در ردّ اين موضوع مي توان به شرح زير بيان کرد:

احتمال داده شده که اين داستان به شکل خشونت بار توسط خود يهوديان ساخته شده باشد و در جهت مظلوم نمايي بوده باشد، به عنوان نمونه راوي اين اخبار محمد بن کعب قرظي و عطية قرظي در سلسله سند اين روايت و شباهت هاي عناصر داستاني آن با چند حادثه مشابه در تاريخ قوم يهود که در آن چند صد يهودي به قتل رسيده اند، اين احتمال را بيشتر تقويت مي کند که اين روايت برساخته افرادي از اين قبيله بوده و تأثير اين نقل به دليل ايجاد مظلوميت براي آنان و نشان دادن چهره اي خشن و خون ريز از پيامبر اسلام باشد مخصوصا اينکه يهود در اين نوع کارها در گذشته و حال يد طولايي دارند

حكم اسلام در اين موارد آن است كه تنها مسئولان فتنه مجازات شوند، چنان كه تعداد و اسامي آنان در متن واقعه ذكر شده است . كشتن چنين رقم بالايي از افراد ،با عدل اسلامي و قرآن به خصوص آيه «لا تزر وازره وزر اخري» سازگار نيست . مخصوصا با رحمة للعالمين بوده پيامبر نمي سازد هر چند اين نوع کشتن که بخاطر پيمان شکني در دين يهود وجود دارد

لذا چنين مي شود نتيحه گرفت که کساني که در از سران فتنه بودند کشته شدند نه همه آنها البته ما در ابتداي مقدمه گفتيم که اين جريان با اين جزئيات بدون سند ذکر شده است

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

با سلام

دوست گرامي

در اصل قضيه بني قريظه اختلافي نيست اما در جزئيات آن و تعداد کشته ها و مسائل ديگر اختلاف وجود دارد . لذا قرآن اين جريان پيمان شکنان قريظه را ذکر و در خصوص آن مي فرمايد: وَ أَنْزَلَ الَّذِينَ ظاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ صَياصِيهِمْ وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقاً . َ وأَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَ دِيارَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ وَ أَرْضاً لَمْ تَطَؤُها وَ كانَ اللَّهُ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيراً (احزاب26 /27) از اهل كتاب آن گروه را كه به ياريشان برخاسته بودند از قلعه‏ هايشان فرود آورد و در دلهايشان بيم افكند. گروهى را كشتيد و گروهى را به اسارت گرفتيد. و بني نضير را ديده بودندو بايد اين رفتار به شکل عبرت آموزي کيفر داده شود. و غنائم فراوانى از جمله زمينها و خانه و اموالشان به مسلمانان رسيد

از جمله تعبيرات كه در مورد كشته شدگان اين جنگ آمده است «فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقاً» ، يعنى فَرِيقاً، را مقدم بر «تَقْتُلُونَ» مى‏دارد، در حالى كه در مورد اسيران: فَرِيقاً، را از فعل آن يعنى: «تَأْسِرُونَ» مؤخر داشته است، بعضى از مفسران در تفسير آن گفته‏ اند، اين روش به خاطر آن است كه در مساله كشته شدگان، تكيه بيشتر روى اشخاص است، زيرا سران بزرگ آنها در اين گروه بودند، ولى در باره اسارت، افراد سرشناسى نبودند كه روى آنها تكيه كند،

نکته ديگر اينکه «فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقاً» ناظر به کشته و اسارت مردان است و نه کشته شدن همه مردان و اسارت زنان، زيرا براي اسارت زنان و کودکان واژه «سبي» و جمع: «سبايا» به کار مي رود و واژه «اسر» که در آيه فوق به کار رفته، و در آيات ديگري مانند: وَ إِنْ يَأْتُوكُمْ أُسارى‏ تُفادُوهُمْ وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْراجُهُمْ (بقره/85) که در باره اين گروه است، نشان مي دهد که ناظر به مقاتلين و مردان بوده و با آن موضوع تناسب دارد و حاکي از اسارت گروهي از مردان جنگي است و نه زنان اين قبيله. و لذا در تاريخ هم آمده: «و سَبى من لم ينبت منهم مع النساء» واسير کردن کساني که هنوز بالغ نشده اند که اين البته با قرآن نمي سازد زيرا کسي که بالغ نيست، مکلف نيست تا مؤاخذه شود. سخن در باره کساني است که جنگجو بوده چه مرداني که پير بوده و يا نوجوان بوده و يا در معرض جنگ قرار نگرفته اند.

با اين وجود اشکال اساسي که گفته مي شود پيامبر (ص )افراد زيادي را در اين جنگ کشت، رد مي شود

قديمي ترين کتابي كه در دست ماست و بيشترين جزئيات حادثه بني قريظه را مخصوصا تعداد کشته ها را بيان کرده است، سيره ابن اسحاق است كه مورخان بعدي در بيان رويدادهاي متعدد برآن تكيه كرده و از آن اخذ كرده اند، اما ابن اسحاق در سال 151 ، يعني 145سال پس از واقعه بني قريظه از دنيا رفته است. مورخان پس از او گزارش او از واقعه را نقل كرده و به منابع مبهم او توجه نكرده اند. گزارش هاي مربوط به اين جريان بسيار متاخر از اصل واقعه و همچنين غير قابل اعتماد است و بررسي درباره آنها صورت نگرفته ،قرآن اشاره اي به كشتار جمعي نكرده است. خوب است قرآن را به عنوان تنها منبع معتبر و معاصر در برابر مصادر متأخر و مشكوك و راويان متروك قرار دهيم . چنان كه پيش تر گفته شد قرآن به گونه اي بسيار مختصر در آيه 26سوره احزاب به اين حادثه اشاره كرده ، فقط از كساني كه مستقيماً در نبرد شركت داشته اند سخن مي گويد . اگر كشته شدگان در اين حادثه 600 تا900 نفر بودند،رويدادي مهم تلقي و در قرآن به صورت روشن به آن اشاره مي شد كه از آن درس و عبرت گرفته شود.

دلايل ديگري در ردّ اين موضوع مي توان به شرح زير بيان کرد:

احتمال داده شده که اين داستان به شکل خشونت بار توسط خود يهوديان ساخته شده باشد و در جهت مظلوم نمايي بوده باشد، به عنوان نمونه راوي اين اخبار محمد بن کعب قرظي و عطية قرظي در سلسله سند اين روايت و شباهت هاي عناصر داستاني آن با چند حادثه مشابه در تاريخ قوم يهود که در آن چند صد يهودي به قتل رسيده اند، اين احتمال را بيشتر تقويت مي کند که اين روايت برساخته افرادي از اين قبيله بوده و تأثير اين نقل به دليل ايجاد مظلوميت براي آنان و نشان دادن چهره اي خشن و خون ريز از پيامبر اسلام باشد مخصوصا اينکه يهود در اين نوع کارها در گذشته و حال يد طولايي دارند

حكم اسلام در اين موارد آن است كه تنها مسئولان فتنه مجازات شوند، چنان كه تعداد و اسامي آنان در متن واقعه ذكر شده است . كشتن چنين رقم بالايي از افراد ،با عدل اسلامي و قرآن به خصوص آيه «لا تزر وازره وزر اخري» سازگار نيست . مخصوصا با رحمة للعالمين بوده پيامبر نمي سازد هر چند اين نوع کشتن که بخاطر پيمان شکني در دين يهود وجود دارد

لذا چنين مي شود نتيحه گرفت که کساني که از سران فتنه بودند کشته شدند نه همه آنها البته ما در ابتداي مقدمه گفتيم که اين جريان با اين جزئيات بدون سند ذکر شده است

اما در خصوص اينکه گفتيد اينهمه پول خمس کجا خرج مي شود، مگر تمام خمس را ميشود در هر جايي خرج کرد!! تصف خمس مال سادات فقير است که در جاي ديگر خرج نمي شود و مابقي نيز در جاهاي ديگر که مشخص است لذا خوب است در اين خصوص زود قضاوت نشود خيلي از اين شبهاتي که شما مي گوييد پاسخ داده نشده است اتفاقا جواب داده شده است شايد شما از آن بي اطلاع هستيد

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

باسلام

دوست گرامی

آقای پیرو معاویه شما اصلا قرار داد حکمیت را می دانید که چه بود اینکه آیا واقعا طبق آن چیزی که قرار بود باید انجام بشود، شد؟‍‍!!

حکمیتی را شما از آن حرف می زنید، آن بر خلاف قرآن و نظر امام علی علیه السلام بود

با سلام

دوست گرامی

در قسمت نظرات همین مقاله بیان شده است که قديمي ترين کتابي كه در دست ماست و بيشترين جزئيات حادثه بني قريظه را مخصوصا تعداد کشته ها را بيان کرده است، سيره ابن اسحاق است كه مورخان بعدي در بيان رويدادهاي متعدد برآن تكيه كرده و از آن اخذ كرده اند، اما ابن اسحاق در سال 151 ، يعني 145سال پس از واقعه بني قريظه از دنيا رفته است. مورخان پس از او گزارش او از واقعه را نقل كرده و به منابع مبهم او توجه نكرده اند. گزارش هاي مربوط به اين جريان بسيار متاخر از اصل واقعه و همچنين غير قابل اعتماد است و بررسي درباره آنها صورت نگرفته ،قرآن اشاره اي به كشتار جمعي نكرده است. خوب است قرآن را به عنوان تنها منبع معتبر و معاصر در برابر مصادر متأخر و مشكوك و راويان متروك قرار دهيم . چنان كه پيش تر گفته شد قرآن به گونه اي بسيار مختصر در آيه 26سوره احزاب به اين حادثه اشاره كرده ، فقط از كساني كه مستقيماً در نبرد شركت داشته اند سخن مي گويد . اگر كشته شدگان در اين حادثه 600 تا900 نفر بودند،رويدادي مهم تلقي و در قرآن به صورت روشن به آن اشاره مي شد كه از آن درس و عبرت گرفته شود.
جهت اطلاع بیشتر به قسمت نظرات همین مقاله رجوع کنید

موفق باشید

گروه پاسخ به شبهات

باسلام

دوست گرامی

در اصل جریان فتنه انگیزی بنی قریظه و خیانت آنان به اسلام و مسلمانان، تردیدی نیست هر چند در جزئیات آن مانند تعداد کشته های آنان اختلاف وجود دارد در مورد كشته شدگان اين جنگ در قرآن آمده است «فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقاً» که این ناظر به کشته و اسارت برخی از مردان است نه کشته شدن همه مردان
لذا در این قضیه سران خائن و فتنه گر که مستحق کشته شدن بودند، مجازات شدند البته آنهم طبق قانون خود یهودیان که خودشان قبول داشتند

امام خمینی نیز به این قضیه برای مجازات فتنه گران و خائنین استناد می کند هر چند در تعداد کشته شدگان اختلاف وجود دارد .در ضمن در صحیفه امام نامی از امام علی علیه السلام وجود ندارد بلکه آمده است در حضور پیامبر (ص) این تعداد را کشتند اصل بیانات امام چنین است:، يك مكتب تربيت است، لكن آن روزى كه فهميد قابل تربيت نيست، هفتصد نفرشان را در يك جا، يهودى بنى قريظه را در حضور رسول اللَّه مى‏كشند، گردن مى‏زنند به امر رسول اللَّه. اينها همين حرفهاى غربى را مى‏زنند كه ما بايد اصلاح كنيم. اول همه را اصلاح كنيد بعد حد بزنيد. اين عجيب است كه اول ما بايد اين مملكت را، همه را هدايت كنيم كه همه تربيت بشوند، بعد حد بزنيم. اگر يك كسى حالا شرب خمر كرد، حالا حدش نزنيم، حالا اول چيزش بكنيم تا مغزش اصلاح بشود. اينها يك حرفهاى غلطى است. بايد حدود جارى بشود. بايد وزارتخانه‏ها اصلاح بشود.

موفق باشید

گروه پاسخ به شبهات

با سلام

دوست گرامی

در قسمت نظرات همین مقاله توضیخ داده شده است

موفق باشید

گروه پاسخ به شبهات

باسلام

دوست گرامی

در قسمت نظرات همین مقاله توضیح داده شده است

موفق باشید

گروه پاسخ به شبهات

باسلام

دوست گرامی

هر چند اختلاف است که ریحانه همسر پیامبر صلی الله علیه و آله شد یا اینکه در ملک ایشان باقی ماند، .ولی در مغازی واقدی آمده است که او از حضرت خواست که همچنان کنیز پیامبر باقی بماند و گفت:«ای رسول خدا برای من و شما راحتتر است که در ملک شما باشم.»

ژل أم المنذر، فقال لها رسول الله: إن أحببت أعتقك وأتزوجك فعلت، وإن أحببت أن تكوني في ملكي أطؤك بالملك فعلت. فقالت: يا رسول الله، إنه أخف عليك وعلي أن أكون في ملكك. فكانت في ملك النبي صلى الله عليه وسلم يطؤها حتى ماتت عنده.
المغازي ص: 207
موفق باشید

گروه پاسخ به شبهات

با سلام

دوست گرامی

بنی قریظه به عنوان کفار محارب بودند و عهد خود با پیامبر صلی الله علیه و آله را شکستند
وقد حاربت بنو قريظة وقطعت ما بينها وبين رسول الله صلى الله عليه وسلم
السيرة النبوية لابن هشام ، عبد الملك بن هشام بن أيوب الحميري المعافري أبو محمد الوفاة: 213 ، دار النشر : دار الجيل - بيروت - 1411 ، الطبعة : الأولى ، تحقيق : طه عبد الرءوف سعد ج 4 ص 187
با این وجود آنها به عنوان کفار محارب محسوب می شوند و اسیر گرفتن آنها نیز اشکالی ندارد

در خصوص ریحانه نیز بین مورخین اختلاف است برخی دارد که به اختیار خود همسر حضرت شد و در جای دیگر دارد که او کنیز شد

موفق باشید

گروه پاسخ به شبهات

سلام علیکم
دوست گرامی
هر چند اختلاف است که ریحانه همسر پیامبر صلی الله علیه و آله شد یا اینکه در ملک ایشان باقی ماند، .ولی در مغازی واقدی آمده است که او از حضرت خواست که همچنان کنیز پیامبر باقی بماند و گفت:«ای رسول خدا برای من و شما راحتتر است که در ملک شما باشم.»
ژل أم المنذر، فقال لها رسول الله: إن أحببت أعتقك وأتزوجك فعلت، وإن أحببت أن تكوني في ملكي أطؤك بالملك فعلت. فقالت: يا رسول الله، إنه أخف عليك وعلي أن أكون في ملكك. فكانت في ملك النبي صلى الله عليه وسلم يطؤها حتى ماتت عنده.
المغازي ص: 207
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات

1⃣اسلام نکاح زن اسیر شده از کفار را برای مسلمانان بعد از طاهر شدن رحمش‌ به گذشت مدت زمانی از شوهر اولش حلال نموده است؛