2019 November 17 - يکشنبه 26 آبان 1398
آيا ازدواج امام حسين علیه السلام با ارينب، در پيش آمد قضيه كربلا نقش داشته است؟
کد مطلب: ٤٩٢٨ تاریخ انتشار: ٠٥ آبان ١٣٩٣ تعداد بازدید: 129015
پرسش و پاسخ » شيعه
آيا ازدواج امام حسين علیه السلام با ارينب، در پيش آمد قضيه كربلا نقش داشته است؟

سئوال كننده: مليكا مالكي

توضيح سؤال :

زني نخست نامزد يزيد مي شود و چون [امام] حسين او را گمراه مي كند و با گول زدن او را به سوي خود مي كشد و به اين گونه كينه جوئي يزيد بر انگيخته مي شود كه منجر به كشته شدن [امام حسين] مي شود.

همانطور كه مي بينيد اين مطلب را نيز با كمك اسناد تاريخي مطرح نموده اند. منتظر پاسخ شما هستم .

مقدمه :

اين شبهه از سوي برخي از دشمنان اهل بيت عليهم السلام طرح شده كه ادعا مي كنند علّت زمينه ساز واقعه كربلا و شهادت امام حسين عليه السلام داستان عاشقانه اي بود كه به واسطه عشق و علاقه شديد يزيد به زني به نام «اُرَيْنَبْ» همسر «عبدالله بن سلام» آغاز شد و امام حسين عليه السلام با اقدامي كه در بعضي كتاب ها ذكر شده مانع از اين دست يازي و شهوت راني يزيد گرديد .

در حقيقت چنين وانمود كرده اند كه سرآغاز كينه توزي و دشمني يزيد با امام حسين عليه السلام و سرمنشأ واقعه كربلا اين ماجرا بوده است .

پاسخ:

در پاسخ به اين دوست گرامي عرض مي كنيم:

با تحقيقي كه ما در متون و منابع تاريخي داشتيم تنها كتاب قابل اعتنائي كه اين واقعه را ذكر كرده است كتاب الامامه و السياسه ابن قتيبه دينوري متوفاي 276 هق از مصادر تاريخي اهل سنّت مي باشد. كه هر محقّقي با مطالعه اين متن، آن را به يك داستان و رمّان شبيه تر مي بيند تا يك اتّفاق حقيقي.

ما جهت اطّلاع از كلّ اين ماجرا ترجمه مطالب نقل شده در كتاب الامامه و السياسه را در اين جا مي آوريم :

عشق يزيد و حيله معاويه

يزيد بن معاويه شبي با يكي از نديمان پدرش معاويه كه رفيق نام داشت شب نشيني كرده ، و رفيق مشغول سخن گفتن بوده ، و از هر طرف سخني به ميان مي آورد.

يزيد مجلس را خلوت و خصوصي ديده ، اظهار مي كند: خداوند حكومت پدرم (معاويه) را پايدار داشته ، و عافيت و تندرستي به او عطا نمايد. دقت فكر و حسن نظر و راي جميل او مرا وامي داشت كه در تمام امور خود به صلاح بيني او اتكاء نموده ، و حتي احتياجي به اظهار نيّات و خواسته هاي قلبي خود نديده ، و در همه امور خود با توجه كامل او توكل و اطمينان داشته باشم ، ولي پدرم با آن علم و حلم و توجهي كه دارد: از صلاح بيني و خير خواهي من غفلت نموده ، و مخصوصا در يك موضوع مرا به كلي محروم و ضايع كرد. خداوند از خطاها و سيئات اعمال او بگذرد.

- رفيق: خيال مي كنم سوء تفاهم و اشتباهي رخ داده است ؛ زيرا محبت و علاقه شديد و توجه و مهرباني كامل پدرت درباره شما قابل انكار نيست ، و شما خودتان مي دانيد كه : پدرتان تا چه اندازه نسبت به شما علاقه نشان داده ، و پيوسته آخرين هدفش خوشي و آسايش و رضايت خاطر و بلندي مقام و شوكت شما است .

يزيد سرش را پائين انداخته ، و محسوس بود كه : از اظهار خود پشيمان شده ، و به گفته خود نادم است .

رفيق پس از تمام شدن مجلس ، به سوي عمارت معاويه رهسپار گرديده ، و اجازه ملاقات طلبيد.

معاويه به خاطر خصوصيتي كه با رفيق (نديم خود) داشت : فهميد كه شرفيابي او در آن وقت شب از جهت امر لازمي خواهد بود، و روي اين لحاظ اجازه داد و رفيق وارد اطاق مخصوص گرديد.

رفيق مذاكرات خود را با يزيد درميان گذارده ، و ملال خاطر و تكدر قلب و گلايه و زبان حال او را در پيشگاه معاويه به عرض رسانيد.

- معاويه: عجبا، تا به حال كوچكترين عملي كه موجب ناراحتي و تكدر خاطر و كراهيت جانب او باشد از من صورت نگرفته است ، و هميشه خواستارم تا خواسته ها و كارهاي او مطابق ميل و موافق خواهش و رضايت كامل او انجام پذيرفته ، و هيچ گونه درباره او مهرباني و خوبي و احسان مضايقه نكنم .

سپس دستور داد: يزيد را پيش او بخوانند.

نديم معاويه پيش يزيد آمده ، و او را به پيشگاه امير دعوت كرد.

يزيد با عجله فرمان پدرش را پذيرفته ، و به سوي او حركت نمود.

يزيد خيال كرد كه : اين دعوت در اين هنگام شب ، به خاطر استشاره كردن و مذاكراتي است كه پيرامون پيش آمدي صورت خواهد گرفت ، زيرا معاويه در كارهاي مشكل و امور سياسي حكومت خود با يزيد استشاره نموده ، و به كمك فكر او آن مشكل را حل مي كرد.

يزيد به اطاق مخصوص پدرش وارد شده و نشست .

معاويه پس از ملامت و مذمت كردن پسرش يزيد، اظهار داشت : من به موجب علاقه شديدي كه نسبت به تو داشتم تو را بر اشخاص بزرگ و مردان فضيلت و اصحاب رسول اكرم (ص ) برتري داده ، و بر آنها امير و پيشوا قرار دادم ؛ و مقام و مرتبه تو را بر ديگران ترفيع داده ، و به خاطر گرفتن بيعت براي تو منزلت آنان را پائين تر و كمتر قرار دادم .

يزيد در حالي كه از شدت شرمندگي و خجلت غرق عرق بود به سخن آمده گفت : من نمي خواستم در مقابل نعمتها و مهربانيهاي شما كفران ورزم ، من به خيرخواهي و صلاح بيني و احسان شما اعتراف دارم و چون سخن به اينجا رسيده است ، مجبورم سرّ باطني خود را افشاء كرده و علت انزجار و گلايه خود را بيان كنم .

همان طور كه معلوم و روشن است ، انسان به خاطر ادامه زندگي خود و براي آسايش و تنظيم امور زندگاني خويش : نيازمند به ازدواج و زناشويي است ، و البته در انتخاب زن لازم است بيش از پيش دقت و توجه كرد. تا زني كه از هر جهت سزاوار و مناسب است اختيار و انتخاب شود.

من هنگامي كه كمال ادب و زيبائي و حسن سيرت و صورت دختر اسحاق (ارينب) را مي شنيدم ، در دل خود خاطر خواه و علاقه مند و عاشق او شده بودم ، و كوچك ترين احتمالي نمي دادم كه از جانب شما مسامحه و سستي و تأخيري در اختيار و خواستگاري از او رخ بدهد، ولي شما به كلي غفلت ورزيديد، به حدي كه او را از جاي ديگر خواستگاري كرده ، و به عقد (پسر عمويش) عبدالله بن سلام در آمد.

من از اين پيش آمد بي نهايت متأثر شده و آسايش و طمأنينه خاطر و آرامش را از من سلب نموده ، و با حالت اضطراب و ناراحتي و تشويش به سر مي برم .

محبت و عشق و علاقه ارينب رفته رفته در قلب من بيشتر شده ، و صبر و استقامت را از دلم ربوده است .

آري صبر من تمام شده ، و بيش از اين حوصله استقامت و خودداري و نگهداري سرّ ضمير خويش ندارم .

- معاويه: آرامش قلبت را از دست نداده ، و به من مهلت بده .

- يزيد: پس از پايان يافتن و از بين رفتن موضوع، مهلت دادن و فكر كردن و اقدام نمودن چه نتيجه خواهد داشت .

- معاويه: نميدانم عقل و استقامت و مردانگي تو كجا رفته است .

- يزيد: عشق بر خرد غالب شده ، و به خاطر نمايش عشق، عقل و صبر و تقوي و طمائينه دل رخت بر بسته است . و اگر كسي مي توانست در مقابل سيطره عشق ، تقوي و عقل خود را از دست ندهد، البته حضرت داود (ع ) براي اين قسمت پيش قدم و مقدم بود، در صورتي كه آن حضرت اظهار عجز و ناتواني و بي صبري نموده ، و در مقابل محبتي كه به زني پيدا كرده بود، اضطراب نفس و تشويق خاطر پيدا كرد.

- معاويه: براي چه مرا پيش از فوت وقت مطلع نكردي ؟

- يزيد: خيال نمي كردم محتاج به تذكر باشد، زيرا كه توجه و عطوفت شما را نسبت به خود به اندازه اي شديد و كامل مي ديدم كه احتمال غفلت از اين قسمت را نمي دادم .

- معاويه: راست است ، ولي بايد بيش از پيش خود را حفظ كرده و تقوي و عقل و صبر را از دست داده نداده ، و سرّ ضمير خود را پيش كسي اظهار ننمائي . شايد بتوانم به مقصد نائل آيم .

معاويه به درياي فكر غوطه ور شده ، و براي حل اين مطالب انديشه ها و حيله هايي طرح مي كرد.

و ارينب كه از جهت جمال و كمال و شرافت و مال سر آمد زنان زمان خود و شهره آفاق گشته بود، پس از ازدواج كردن با پسر عموي خويش عبدالله بن سلام (از طائفه قريش ) در مملكت عراق با هم زندگاني مي كردند.

و عبدالله بن سلام از جانب معاويه مأموريت و حكومتي داشته و داراي فضيلت و مقام و منزلت بلندي بود.

معاويه پس از نقشه كشي ها و انديشه هاي بسيار، صلاح در اين ديد كه : نامه اي به عبدالله بن سلام نوشته ، و او را به جانب شام احضار نمايد.

معاويه به اين مضمون نامه نوشت و ارسال كرد: چون نامه من به تو رسيد بدون تأخير به سوي شام حركت كن ، اميد است در اين سفر خير بسيار و نتيجه مهمي به تو رسيده ، و نصيب كاملي به دست تو آيد.

عبدالله بن سلام پس از رسيدن نامه ، بدون تأخير به سوي شام حركت كرده ، و در منزلي كه قبلا به اشاره معاويه براي او مهيا شده بود وارد شد.

معاويه ، ابوهريره و ابودرداء (از اصحاب رسول الله ) را احضار نموده ، و پس از مقدمات و ذكر سخناني چند و رجز خواني ها، گفت : دختري دارم كه موقع ازدواج او فرا رسيده ، و مي خواستم براي انتخاب همسر او، دقت كامل و توجه تمامي به كار برده ، و كسي را انتخاب و در نظر بگيرم كه از جهت فضيلت و ديانت و تقوي و ادب و مروت مورد وثوق و اطمينان من باشد، و به نظر من مصداق اين اوصاف شخص عبدالله بن سلام است كه از هر جهت زيبنده و سزاوار است ، و مخصوصا علت اقدام عاجل من اين است كه : مبادا پيش از انجام گرفتن اين قسمت اجل مرا دريابد، و كساني كه پس از من امور سلطنت و حكومت را به دست مي گيرند، به خاطر عجب و بزرگواري حكومت و كوچك شمردن ديگران و به بهانه پيدا نكردن هم رتبه و كفو، از تزويج زن ها ممانعت ننمايند.

من ميل دارم كه شخصا اين قدم را برداشته ، و راه را براي آيندگان روشن كنم ، تا جانشينان من نيز با من هم فكر و هم قدم باشند.

ابوهريره و ابودرداء اظهار تشكر كرده گفتند: البته شما كه صاحب و كاتب رسول الله (ص ) بوديد، از هر جهت براي اجراي دستورات واقعي و عمل كردن به احكام حقيقي كه موجب سپاس گذاري و شكر خالق و رضاي او است ، تقدم و اولويت خواهيد داشت .

معاويه - پس مناسب مي دانم كه شما اين نظريه مرا به عبدالله بن سلام ابلاغ نمائيد، و البته با دختر من نيز مشورت و مذاكره خواهيد نمود، ولي تصور مي كنم او هم با فكر و تصويب من مخالفت نكرده و از صلاح ديد من خارج نشود.

معاويه پس از بيرون رفتن آن دو نفر، به اندرون كاخ رفته ، و به دختر خود توصيه كرد: هنگامي كه ابوهريره و ابودرداء با او مذاكره نموده ، و او را براي عبدالله بن سلام خطبه و خواستگاري نمايند، در جواب ايشان چنين اظهار كند كه : عبدالله بن سلام بي نهايت مرد زيبنده و مناسب و محترم و پسنديده است فقط مانعي كه در اينقسمت موجود است : بودن زن او ارينب است ، زيرا غيرت و خوي من با اين امر سازگار نبوده ، و روي اينجهت ميترسم سخني بگويم يا عملي را مرتكب شوم كه موجب سخط و غضب الهي واقع شده ، و بر عذاب و گرفتاريهاي هميشگي گرفتار آيم : و تا ايشان با ارينب زناشوئي مي كند: اين اقدام عملي نخواهد شد.

ابوهريره و ابودرداء نزد عبدالله بن سلام آمده ، و گفتار معاويه را به او ابلاغ نمودند.

عبدالله بن سلام بي نهايت مسرور گشته ، و شروع به عرض تشكر و سپاس گوئي نموده ، و از الطاف و مراحم و توجهات معاويه كه درباره او مبذول شده است بسي اظهار امتنان و خوشحالي نمود.

عبدالله بن سلام پس از اين كه در مقابل توجه اين نعمت :سپاس خالق را به جا آورد، و از نعمت ها و حسن نظر و عطوفت و رحمت معاويه سپاس گوئي كرد تقاضا نمود كه آن دو نفر براي خواستگاري رسمي به پيشگاه معاويه رهسپار شوند.

ابوهريره و ابودرداء به عنوان خواستگاري به پيشگاه معاويه مراجعت نمودند. معاويه اظهار داشت : همان طوركه گفتم من از اين وصلت بي نهايت خوشوقت و فرحناكم ، و چون لازم است با خود دختر نيز مذاكره شده و نظر و موافقت او را هم تحصيل بنمائيم مي بايد شما اين قسمت را نيز شخصا انجام بدهيد.

ابوهريره و ابودرداء به اطاق مخصوص دختر معاويه وارد شده و نظر پدرش معاويه را براي او به تفصيل فهمانيدند.

دختر به همان شكل كه پدرش تعليم داده بود پاسخ داد.

و در نهايت گفت: عبدالله مي تواند همسر و كفو مناسبي باشد فقط تنها مشكلي كه او هست اين اين كه او صاحب همسر است و من ترس از آن دارم كه من با اين كار خود غيرت او را عليه خود بر انگيخته و موجب سخط الهي گردم.

ابوهريره و ابودرداء نزد عبدالله بن سلام برگشته ، و جريان مذاكرات خودشان را با معاويه و دخترش را براي او نقل كرده ، گفتند: به نظر ما تنها مانعي كه موجود است ، وجود ارينب است .

عبدالله بن سلام روي سادگي خود، در حضور آن دو نفر، طلاق زن خود ارينب را جاري كرده ، و آنها را شاهد طلاق قرار داد.

ابوهريره و ابودرداء پس از شنيدن صيغه طلاق ، به سوي معاويه مراجعت نموده ، و جريان امر را به او اطلاع دادند.

معاويه كه در اين مرتبه حاجت خود را برآورده ديد: شروع به غمزه و ناز كرده ، و گفت : من از اين عمل به اين فوريت متأثر شدم ، عجله و شتاب كردن ايشان سزاوار نبود، بهتر اين بود كه ايشان صبر مي كردند و بالاخره كار به يك ترتيبي انجام مي گرفت ، البته آن چه مقدر است به وقوع خواهد پيوست ، هر چه بود خوب يا بد گذشته است ، ما بايد پيرامون مقدمات و شرائط كار خودمان روي فكر صحيح و نظر صائب به خوبي تأمل كرده ، و سپس تصميم بگيريم .

معاويه پس از اظهار اين مطالب درهم و مبهم گفت : شما مرخص شده و مراجعت نمائيد البته آنچه تصميم گرفتم به اطلاع شما خواهيم رسانيد.

معاويه پس از اين جريان نامه به پسرش يزيد نوشته ، مژده داد كه كارهاي مقدماتي انجام گرفته ، و به مطلوب نزديك شده ، و اينك عبدالله بن سلام طلاق ارينب را داده است .

پس از چند روز ابوهريره و ابودرداء به سوي معاويه برگشتند.

معاويه اظهار داشت : طوري كه مسبوق شديد، رضايت و موافقت دخترم بايستني است ، و شما فعلا جريان امر را به او تذكر داده ، و براي تحصيل رضايت و اجازه او وارد مذاكره شويد.

ابوهريره و ابودرداء نزد دختر معاويه آمده ، و پس از اين كه فصلي از مراتب و مقامات و فضائل اخلاقي و شخصيت عبدالله بن سلام ذكر نمودند، گفتند: عبدالله بن سلام به خاطر پيشنهاد شما ارينب را طلاق داده و فعلا موافقت و اجازه پدر شما نيز فقط متوقف به رضايت شما است .

دختر معاويه پس از ذكر مقدمات و سخنهاي چند، اظهار كرد: اگر چه تحقق امور وابسته به تقديرات الهي است ؛ ولي در كارهاي مهم و بزرگ مي بايد تا ممكن است دقت و فكر نموده ، و روي صبر و تأمل قدم برداشت ، تا موجبات پشيماني و تاءثر فراهم نيايد، مخصوصا در اين موضوع كه سرنوشت آدمي را در زندگانيش معين كند، و من به خداي متعال توكل كرده ، و از او استمداد مي نمايم كه آنچه صلاح و خير من است وسائل آن را پيش آورد، و البته نتيجه را به عرض شما خواهم رسانيد ابوهريره و ابودرداء از مجلس برخاسته ، و دعا كردند كه ، خداوند خير شما را بخواهد و شما را توفيق و تأييد فرمايد.

سپس نزد عبدالله بن سلام آمده ، و جريان امر را نقل نمودند.

عبدالله بن سلام اين بيت را خواند:

فان يك صدر هذا اليوم ولي فانّ غدا لناظره قريب

اگر چه جريان امروز بر ضرر ما تمام مي شود، ولي فردا هم نزديك است ، و بايد منتظر فردا باشيم تا فردا چه پيش آمد كند.

در اين موقع مردم از جريان امر عبدالله سلام آگاهي يافته ، با همديگر مي گفتند: به طور مسلم معاويه عبدالله بن سلام را فريب داده است و اين خبر به گوش همه رسيده ، و حتي در شهرهاي ديگر نيز منتشر شده و هر كسي كه در هر جايي ، از اين قضيه آگاهي مي يافت : از معاويه بد گويي كرده ، و از خدعه و حيله او سخن مي گفت : و همه يك زبان مي گفتند: معاويه با حيله گري خود مقدماتي را جور كرده است كه عبدالله بن سلام زن خود را طلاق داده است ، و منظور معاويه اين است كه : زن او را براي پسر خودش يزيد تزويج كند، چه امير خوبي است كه پروردگار جهان او را براي حفظ رعيت بيچاره برانگيخته است !

عبدالله بن سلام براي اين كه تكليفش يكسره و روشن بوده ، و از حال تشويش و اضطراب و نگراني بيرون آيد، از ابوهريره و ابودرداء تقاضا كرد تا براي گرفتن آخرين جواب پيش دختر معاويه بروند.

اين بود كه ابوهريره و ابودرداء باز پيش دختر آمده ، و گفتند: اميدواريم كه در اين مدت تحقيقات كاملي به عمل آمده ، و آنچه صلاح و خير بوده است . خداوند روشن و معلوم ساخته است .

دختر معاويه اظهار كرد: پروردگار جهان را سپاسگذارم كه مرا در اين امر روشن ، و صلاح و تكليف مرا معين فرمود، من هر چه فكر و تأمل كردم ، رضايت و موافقت خود مرا نتوانستم دريابم ، و چون با ديگران استشاره نمودم : نظر آنان را نيز مختلف و ضدّ و نقيض دريافتم ، اين خود يگانه علت ناراحتي و عدم رضايت خاطرم بود.

عبدالله بن سلام چون پاسخ نامساعد دختر را استماع كرد: دانست كه فريب خورده ؛ و بي نهايت مضطرب و پريشان شده ، و مهموم و مغموم گشت !

سپس به خود آمده و گفت : خدايم را حمد مي كنم ، و در مقابل نعمت هاي او ستايش مي نمايم ، البته چيزي را كه پروردگار جهان بخواهد قابل تغيير و تبديل نيست . كسي نتواند قضا و تقدير او را ردّ و عوض كند، انسان هر چه روي فكر و عقل و تدبير رفتار نمايد باز نخواهد توانست از محيط حكمراني خداوند خارج شده ، و كوچكترين ضرري را كه مقدر است از خود دفع كند، فرح و سرور، آسايش و ناراحتي ، نعمت و نقمت اين جهان پايدار نيست ، آدمي بايد در مقابل تقديرات غيبي تسليم و خضوع كرده ، و صبور و ثابت قدم و محكم باشد.

اين مذاكرات بطول انجاميده بود، و ايام عدّه (در حدود سه ماه ) ارينب سپري شده ، و مانعي براي خطبه او باقي نمانده بود.

معاويه ابودرداء را مأموريت داد كه: به سوي عراق رهسپار شده ، و ارينب را براي پسرش يزيد خواستگاري نمايد.

ابودرداء حركت كرده ، و به عراق رسيد، و در آن حسين بن علي عليه السلام در عراق ساكن بوده ، و از جهت علم و معرفت و بخشش و جود و حال و مقام بر همه برتري داشته ، و بزرگ و سيّد اهل عراق بود.

ابودرداء پيش خود فكر كرد كه : سزاوار نيست پيش از تشرف به محضر آن حضرت ، به سوي مأموريت خود برود، حسين بن علي عليه السلام پسر دختر پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم و سيّد جوانان اهل بهشت بوده ، و بر همه مسلمين فرض و لازم است كه : او را تجليل و تكريم نموده ، و حقوق او را رعايت كنند.

ابودرداء به قصد زيارت آن حضرت ، و براي اداي اين حق واجب و ديدن جمال مبارك او، و به عنوان عرض ارادت و محبت خالصانه به سوي خانه پسر پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم حركت نمود.

حسين بن علي عليه السلام چون ابودرداء را ديد، از جاي خود بر خاسته و با او مصافحه كرد، و از او تجليل و احترام و تعظيم نموده و فرمود: مرحبا مرحبا به تو اي صاحب و رفيق پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم و همنشين او كه اشتياق مرا به رسول خدا تجديد نمودي ، و احزان و غصه هاي مرا به ياد آوردي !

سپس فرمود: از آن روزي كه رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم از دنيا رحلت فرموده است ، كسي را از ياران و اصحاب آن حضرت نمي بينم مگر اين كه بي نهايت متأثر و محزون شده و از شدت علاقه و اشتياق و محبتي كه به آن حضرت دارم ، بي اختيار اشك از چشمهايم جاري مي شود و جگرم مي سوزد.

در اين هنگام به خاطر ياد رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم اشك از چشمهاي ابودرداء نيز جاري شده ، و گفت : خداوند لبانه را بيامرزد كه بوسيله او با همديگر آشنائي و ارتباط پيدا كرديم .

حضرت حسين بن علي عليه السلام فرمود: قسم به خداوند كه من به تو علاقمندم ، و اشتياق داشتم تو را ملاقات بنمايم .

ابودرداء گفت : معاويه مرا به خاطر خواستگاري ارينب دختر اسحاق به پسرش يزيد به اينجا فرستاده است ، و من هر چه فكر كردم ديدم زيارت و تشرف و عرض اخلاص و سلام و تجديد عهد با حضرت شما، از هر امري مقدم تر و واجبتر است .

حضرت حسين عليه السلام از ياد آوري و اظهار محبت ايشان تشكر نموده ، و سپس فرمود: من هم در نظر داشتم پس از سپري شدن ايام عده ارينب كسي را كه اهليت دارد، به عنوان خواستگاري به پيش او بفرستم و الان كه شما چنين قصدي داريد از جانب من نيز خواستگاري نمائيد.

البته شما براي ابلاغ نظر من از همه لايق تر و سزاوارتر هستيد شما در مجلس ارينب از جانب من نيز خطبه نمائيد و در نتيجه هر طوري كه خدا و او بخواهند انجام پذيرفت ، و در نظر داشته باشيد كه آنچه يزيدبن معاويه به عنوان مهريه حاضر است بدهد، از جانب من نيز مانعي نيست و حاضرم .

ابودرداء گفت : در انجام اين خدمت مفتخرم .

ابودرداء به سوي خانه ارينب حركت كرد، و داخل اطاق شده و نشست ، و پس از بيان مطالب و مقدماتي چند، راجع به تقديرات خداوند جهان و صبر و تسليم در مقابل حوادث و تسلي دادن به ارينب از جهت فراق عبدالله بن سلام ، اظهار داشت : من از جانب دو نفر براي خطبه و خواستگاري تو به اينجا آمده ام ، اول امير اين امت و پسر ملك و ولي عهد و خليفه او يزيدبن معاويه ، دوم پسر دختر رسول الله صلّي الله عليه و آله و پسر نخستين كسي كه قبول اسلام نمود و سيد و آقاي جوانان اهل بهشت حضرت حسين بن علي عليه السلام، و البته شما خودتان هر دو تاي آنها را از جهت سن و فضيلت و مرتبت و سائر خصوصيات مي شناسيد، پس هر يكي از آنها را كه مي خواهيد انتخاب و تعيين نمائيد.

ارينب پس از سكوت طولاني گفت : اي ابودرداء اگر چنين پيشنهادي براي من در غياب شما مي كردند، من آرزومند مي شدم كه از شما مشورت و صلاح بيني كنم ، و به هر وسيله اي بود خدمت شما رسيده و با شما استشاره مي نمودم ، حالا كه شما خودتان حاضر و آگاه هستيد عقيده و نظر خودتان را در اين موضوع بيان فرمائيد؟ من پس از خدا به شما ايمان و اطمينان دارم ، و از شما تقاضا مي كنم كه : با كمال بيطرفي و با نهايت خلوص باطن و نيت ، آنچه را كه صلاح و خير من است بيان فرمائيد.

- ابودرداء: اظهار نظر و بيان عقيده كردن از من غلط است ، زيرا كه من رسولي بيش نيستم ، و شما خودتان مختاريد.

- ارينب : خداوند شما را موفق بدارد، من هم دختر برادر شما هستم ، و فعلا با شما استشاره كرده و توقع دارم تنها حقيقت و خداوند را در نظر گرفته و آنچه حق و صحيح است براي من روشن و بيان فرمائيد و البته در بيان حق كوچكترين وحشت و خوف و ملاحظات ديگري را به خود راه نخواهيد داد.

- ابودرداء: دختر من ! پسر پيغمبر نزد من محبوبتر و بهتر است ، من خود با اين چشمم ديدم كه رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم لبهاي خود را به لبهاي نازنين حضرت حسين بن علي عليه السلام گذاشته مي بوسيد، تو هم لبهاي خود را بگذار به محلي كه لب هاي رسول اكرم صلي الله عليه و آله و سلم به آنجا گذاشته شده است .

- ارينب : قبول كردم و آن حضرت را اختيار نمودم .

حضرت حسين بن علي عليهما السلام ارينب را به عقد نكاح در آورده ، و مهريه بسيار زيادي براي او تعيين نمود.

اين قضيه در ميان مردم منتشر شده ، و حتي به گوش معاويه هم رسيد.

معاويه از شنيدن اين خبر بي نهايت غضبناك و متأثر شده ، و نسبت به ابودرداء هم بسيار بدبين و عصباني گشت .

معاويه مي گفت : من بايد خودم را ملامت كنم كه چنين كسي را براي انجام دادن امر مهمي انتخاب نمودم ، و كوتاهي و جهالت از ناحيه من سر زده است ، و بايد نتيجه فكر خام خود را مشاهده كنم .

عبدالله بن سلام هنگامي كه از خانه خود خارج مي شد، كيسه هائي را كه پر از جواهر و درّهاي قيمتي و ناياب بود، مهر كرده و به عنوان امانت به زن خود ارينب سپرده بود، و چون در شام تحت فشار و سختي قرار گرفته ، و مخصوصا از جانب معاويه (به خاطر بدگويي ) و نسبت مكر و خدعه او به معاويه ) محدود و مورد غضب قرار مي گرفت صبر و توانش تمام شده ، و بناچار به سوي عراق مراجعت نمود.

عبدالله بن سلام دارائي خود را كه همراه خود برداشته بود در اين مدت خرج كرده ، و از اين جهت نيز در مضيقه و فشار واقع شده و مي خواست از آن جواهر و درّهاي امانتي كه نزد ارينب بوده استفاده نمايد.

و با اين حال احتمال قوي ميداد كه ارينب به خاطر سوء رفتار و عمل زشت او كه بدون جهت و با آن سوابق حسنه خدمت گذاري هاي ارينب طلاق او را گرفته بود از ردّ كردن آن امانت خودداري كرده و هيچگونه اعترافي به آن مال ننمايد.

ولي خواه ناخواه به سوي عراق حركت كرده و خدمت حضرت امام حسين عليه السلام تشرف حاصل نموده و پس از عرض سلام و اظهار اخلاص و محبت ، و پس از ذكر جريان اجمالي خود، گفت : هنگام سفر امانتي را كه پيش من بسيار با اهميت و پر قيمت و پر ارزش است به ارينب سپرده بودم و چون امروز مورد نياز و احتياج من است تقاضا مي كنم كه شما درخواست بفرمائيد تا آنرا مستردّ بدارد، و قسم به خدا كه من از ارينب خجل هستم ، زيرا من از او كوچكترين عمل خلاف و ناهنجاري نديده ام ، و از او راضي هستم ، ولي پيش آمدهاي مخالف مرا مقصر و شرمنده ساخت .

حضرت امام حسين عليه السلام ساكت و آرام نشسته و جوابي نگفت سپس از جاي خود حركت نموده و به اندرون خانه آمده و به ارينب فرمود: اينك عبدالله بن سلام از سفر شام مراجعت نموده و مذاكره از حسن رفتار و اخلاق و درستي و امانت داري تو بود، و از شما بي نهايت تعريف و توصيف كرده ، و اظهار خجلت و اسف و شرمندگي مي نمايد، و ضمنا مي گويد: امانتي پيش او دارم كه اگر مسترّد بدارد موجب تشكر و شادي خواهد بود.

حضرت امام حسين عليه السلام پس از بيانات فوق ، فرمود، عبدالله بن سلام حرف نامربوطي نمي زند، و آنچه مي گويد صحيح و درست و حق است ، شما نيز مناسب است امانت او را ردّ كنيد.

ارينب گفت : راست مي گويد. امانتي به من سپرده و با مُهر خود مُهر كرده است ، همين طور پيش من محفوظ است .

حضرت حسين بن علي عليهما السلام از اعتراف و امانت داري ارينب بي نهايت خوشحال و اظهار رضايت و تشكر نموده ، و به ارينب فرمود: خوب است كه عبدالله بن سلام را اطلاع بدهم ، و حضورا امانت او را به دست خود او برسانم.

سپس آن حضرت پيش عبدالله بن سلام آمده و فرمود: به طوريكه معلوم مي شود عين امانت شما به همان حالي كه بود باقي است ، و ارينب به اين قسمت اعتراف مي نمايد، و صلاح و خير شما در اين است كه خودتان وارد اطاق او شده ، و بي واسطه از دست او امانتي را كه به او سپرده بوديد پس بگيريد.

- عبدالله بن سلام : آيا اجازه مي فرمائيد كه آن امانت را به هر وسيله باشد به من رسانيده ، و احتياجي به حضور من نباشد؟

حضرت امام حسين عليه السلام فرمود: نه ، بايد خودت حاضر شده ، و به دست خود امانت را پس گرفته ، و ذمّه ارينب را تبرئه كني !

عبدالله بن سلام وارد اطاق ارينب شده ، و حضرت حسين عليه السلام فرمود: اين عبدالله بن سلام است كه حاضر شده است ، تا امانت او را به خود او ردّ نمائيد.

ارينب كيسه هاي امانتي را حاضر كرده ، و در مقابل او گذاشت .

عبدالله بن سلام بي نهايت خوشحال شده ، و اظهار تشكر نمود.

حضرت امام حسين عليه السلام در اين ساعت از اطاق بيرون رفت .

عبدالله بن سلام مهر يكي از كيسه ها را برداشته ، و مشتي از دُرها را به ارينب داده ، و اظهار كرد: اين مقدار قليل را از من بپذير.

در اين هنگام اشك از چشم هاي آنها جاري شده ، و صدايشان به گريه بلند گشت ، و به زبان حال بر گذشته تأسف و تحسّر مي خوردند.

حضرت امام حسين عليه السلام وارد اطاق شده ، گفت : خدايا شاهد باش كه من ارينب را سه طلاقه كردم ، خدايا تو عالم هستي كه نظر من از تزويج ارينب جمال و مال او نبود، تنها مقصد من اين بود كه او را براي شوهرش حفظ و نگهداري كرده ، و از اين راه ثواب و اجري ببرم ، خداوندا جزاي خيري به من عطا كن .

حضرت امام حسين عليه السلام ارينب را طلاق داده و آنچه براي او مهريه تعيين فرموده بود همه را به او داد.

عبدالله بن سلام ، ارينب را به عقد خود در آورده ، و با كمال خوشي و محبت و صفا با همديگر زندگاني نمودند.

الامامه والسياسه، ابن قتيبه دينوري (276هق)، تحقيق الزيني ، ج 1 ، ص 167 .

اولاً ابن قتيبه بدون هيچ اشاره اي به ناقل و راوي اين داستان حكايت را از شخص ثالثي نقل مي كند كه براي ما آن شخص شناخته شده نيست ؛ پس داستان از نظر سندي مشكل دارد و قابل احتجاج نيست ؛

ثانياً : اشكال مهم ديگري كه در اين داستان وجود دارد اين است كه امام حسين عليه السّلام در يك مجلس همسرش را سه طلاقه مي كند و حال آن كه بر اساس فقه شيعه كه بر گرفته از روايات اهل بيت معصومين عليهم السّلام است سه طلاق در يك مجلس جايز نمي باشد.

ثالثاً : گذشته از بطلان قطعي روايت فوق ، به اندازه كافي در اسباب و عوامل زمينه ساز واقعه كربلا در كتب شيعه و سنّي بحث شده است كه هيچ جاي شك و شبهه باقي نمي گذارد تا نوبت به طرح اين شبهه سست و بي اساس برسد.

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

مؤسسه تحقيقاتي حضرت وليّ عصر (عج)

 





Share
41 | من | , ایران | ١٩:٤٨ - ١٢ مرداد ١٣٩٢ |
ببخشيد چرا وقتي يه نفر سوال ميكنه اينقدر تو نظرات بهش توهين ميشه؟؟؟خب اگه يه نفر يه سوالي ميپرسه كه خلاف عقايد شماست كه نبايد با اين تندي باهاش برخورد كنيد اين خودش نتيجه عكس داره خواهشا اينقدر احساسي و افراطي نباشيد اما خدايش از پستتون ممنونم خيلي باحال بود كاملا منطقي بود آخه خدايش ميشه همچين چيزي؟؟؟اون كه اين داستانو روايت كرده چطوري همه جا بوده ريز ريز ماجرارو ديده؟تازه مگه اينقدر امام حسين بيكار بوده!!!!منم اينو تو يه كتابي خونده بودم جالبه انتشارات خود ايرانم بود!!!!مردم جوگيرن مي خوان همه چيزو ربط بدن به گلابي بازي(عشق و عاشقي منظورمه)
42 | آمنه | , ایران | ٠٢:١٦ - ٣٠ مرداد ١٣٩٢ |
يا حق السلام و عليک يا ابا عبد الله سلام بر همه عاشقان حضرت... من نمي خوام خيلي به داستان اشاره کنم.چراکه همه دوستان فهيم اشاراتي را مبني بر صحت و سقم داستان داشته اند ...جز اينکه... به فرض اينکه اين داستان صحت داشته باشد... مگر نه اين که سرورم حسين به اراده خداوند از عالم غيب خبر داشته اند.درنتيجه از حيله معاويه ملعون و پسر فوق فاسدش آگاه بودند.به اين ترتيب با کمک خداوند آن زن مظلوم را به صورت امانت گرفتند تا به شوهر نادانش پس دهند.... اصل صحبت من با سوال کننده اين سوال است(خانم مليکا مالکي) آيا شما مسلمانيد؟آيا ميدانيد خداوند امامان را براي هدايت بندگان خود فرستاده نه گمراهي!!!!!! اميدوارم خداوند همه مارا به راه راست هدايت کند وبا ظهور فرزند سرورم حسين ع (مهدي زهرا) انتقام خون ثارالله را بگيرند.... ان شا الله
43 | رضا | , ایران | ١٠:٤٤ - ١٧ آبان ١٣٩٢ |
همه اين داستان هاي پوچ در جهت خدشه و ضربه زدن به يکي از بالهاي شيعه(حضرت ابا عبدالله و واقعه کربلا) مي باشد که که در طوفانها و بلايا و توطئه ها آن را حفظ کرده است .
44 | حسين دانش | , ایران | ١٦:٢٢ - ١٧ آبان ١٣٩٢ |
چرا اين شبهه ها تا الان نبوده؟چرا بارها از پيامبر اکرم >ص< و ائمه نقل شده است که در آخرالزمان گروه کمي مومن باقي ميمونند به همين دليله ..
شايد واسه هممون سوال پيش بياد ولي نبايد شک کنيم بايد به اين حرفا شک کنيم و قبول نکنيم...يا حسين مظلوم (ع) خدايا ايمان من يکي رو محکم تر کن به حدي که هيچ چيزي نتونه حتي يه لحظم ازش کم شه..يا حسيــــــــــــن (ع) جاني فداک
45 | شمس الدين جليليان | , ایران | ٢١:٣٠ - ١٧ آبان ١٣٩٢ |
ماجراي ارينب به فرض صحت , کوچک ترين خدشه اي به ساحت مقدس ابي عبدالله وارد نمي کند و اصل موضوع حفظ بنيان خانواده اي است که مورد دستبرد حاکم جائر قرار گرفته و امام رحمت به نيکوترين شکل اين مهم را به انجام رسانده اند و اما يزيد خبيث محدوديتي در دسترسي به رقاصه ها و رامشگران نداشته که در حسرت يک زن آن هم حداقل ده سال بعد از اين ماجرا هنوز در فکر انتقام باشد در ثاني از هنگام به درک واصل شدن معاويه بن هند جگرخوار و تاجگذاري يزيدبن فاسق بن فاسق و در همه ي منابع اهل سنت مسئله ي مورد اختلاف فقط موضوع خلافت و بيعت است و نه چيز ديگر . از همه ي اينها که بگذريم مسئله ي اصلي در نفي اين شبهه همان ماندگاري حادثه ي کربلاست . يقينا اگر مکتب بزرگ عاشورا برخاسته از موضوع کوچکي مانند ازدواج ارينب بوده باشد به اين اندازه ماندگار نمي شد .
46 | احسان | , ایران | ٢٢:٤٤ - ١٧ آبان ١٣٩٢ |
به نظر نمي آيد که اين داستان از اساس دروغ باشد. حداقل کليتي از آن اتفاق افتاده است. از آنجا که روش اعراب و پيامبر عزيز و امامان بزرگوار در اختيار کردن زنان متعدد بر همه ما آشکار است نبايد پذيرفتن آن سخت باشد.
47 | محسن | , ایران | ١٤:١١ - ١٩ آبان ١٣٩٢ |
اللهم صل علي محمد و آل محمد
48 | آتاناز پاشا | , ایران | ٠٨:٥١ - ٢٥ آبان ١٣٩٢ |
با کمي فکر ميفهميد که اگه جنگ به خاطر يک زن بود تا امروز ايت امام اسطوره شجاعت و مظلوميت نميشد من مسلمان نبودم من 3سال بيشتر از مسلمان شدنم نميگذره اما تو اين سالهاي کم هم دريافتم که اگه به خاطر همچين موضوع پوچي بود همان موقع شجاعت و مظلوميت امام حسين با جسد مبارکش خاک ميشد پس به دين کامل خدا و امامان معصومش شک نکنين
49 | محمد | , ایران | ٢٤:٢٧ - ٢٧ آبان ١٣٩٢ |
هرچي ميخوان در مورد امام حسين (ع) بگن ،بگن ولي اينو مطمعن باشين اگه خدشه اي به اهل بيت وارد بود تا الان با اين عظمت و شکوه از اونا ياد نمي شد و از اذ هان پاک مي شد لبيک يا حسين(ع) يا لثارات الحسين(ع)
50 | طيبه | , ایران | ٢٣:٠٦ - ٢٨ آبان ١٣٩٢ |
السلام عليک يا ابا عبداله "لبيک يا حسين(ع)"
51 | قدرت ا.. شيرازي | , آمریکا | ٢١:٢٨ - ٣٠ آبان ١٣٩٢ |
سلام وصلوات ودرود خداوند برمحمد وآل محمد
آل پاک پيامبر معصوم ومبرا از هر گونه رجس وپليدي هستند کساني که ذاتاً ونفساً شيطان وشيطان صفت هستند از هيچ تهمت نسبت به آل محمد که آل الله هستند کوتاهي نکرده اند وکوتاهي نخواهند کرد خداوند دشمنان اهل بيت را لعنت فرستاده است وهابيت عربستان که امروز در راس دشمني با اهل بيت پيامبر اسلام هستند در تلاش زنده کردن نام بني اميه هستند.
ولي انقدر احمق هستند که قرآني را که خودشان آنرا چاپ ميکنند خداوند حفاظت ونگهداري آن را تعهد کرده وشان آهل بيت همان باطن قرآن است
52 | حامد | , ایران | ١٤:٥٥ - ٠٤ آذر ١٣٩٢ |
سلام ودرودوصلواتخداوندبرمحمد(ص)وآلمحمد(ص)
53 | امين | , ایران | ٠٢:٠١ - ٠٥ آذر ١٣٩٢ |
سلام برسيدوسالارشهيدان امام(ع)^امام به بزرگي ومردانگيت منوببخش منراجب شمااشتباه کردم من نوکرشماوخاندان شما بزرگانم
54 | مرضيه از كرج | , ایران | ١٠:١٠ - ٢٤ آذر ١٣٩٢ |
سلام خسته نباشيد. ببخشيد بنظر من وظيفه شماست آنقدر دلايل اصلي جنگ و شهادت امام حسين و .... را بطور خلاصه گسترش دهيد تا پيش از آنکه مردم مطالب واهي را بخوانند ابتدا مطالب واقعي را بدانند تا در برابر مطالب نادرست ضعف نداشته باشند و اعتقاداتشان ضعيف نشود. بفهمانيد که امامان ما براي پايداري قرآن و عترت و اسلام و رضاي خداوند جنگيدند و شهيد شدند. چنانکه در همين دهه جنگ ايران و عراق هم کلي شهيد و جانباز بجا گذاشته. پس دلايل را مختصر و مفيد توضيع کنيد.
55 | علي روستانيا | , ایران | ٢٠:١٠ - ٢٩ آذر ١٣٩٢ |
حسين ابن علي كه خود و تمام اهل بيتش را در راه خدا فدا كرد و به عبارتي بزرگترين جنايت تاريخ در حق او و خانداش شد همانا او مولا و اربابم است - به عشق حسين زنده ام.
56 | اميدفلاح | , ایران | ١٥:٢٠ - ٠٢ دي ١٣٩٢ |
متن بالا قطعاً زايچه ي اذهان پليدي است که ميخواهند حماسه ي جاودان وآسماني کربلا را زميني جلوه دهند .عشق به حسين عشق به پيامبر وخداست .هرگز گردوخاک شبهه برآن نمي نشيند .ببينيد هرسال عاشورا زنده تر از سال گذشته است ودولت وزمان ومکان نمي شناسد .حسين پيک راستين خداست .جسين نماد خدا در زمين است .اگر حسين ع نبود اسلام هم نبود اگر حسين (ع)قيام نمي کرد اسلام هم از سال 61هجري فراتر نمي رفت واگر قيام حسين(ع) نبود آيا اسلام امروز به اين مرحله از پيشرفت مي رسيد ؟ نه هرگز
عزيزان شيعه! اين خرافات فقط به قصد کمرنگ کردن روح عاشوراست با آنکه ظاهراً قصد ستايش امام را داشته اما درباطن يقين داشته باشيد که نيتي سو وجود دارد .ودر پايان
خدايا زندگي ومرگ ما را حسيني قرار بده وهرچه سريعتر ظهور منتقم راستين کربلا امام عصر آن وجود حاضر غايب را برسان
وهمواره برابوسفيان وفرزندش معاويه و بر يزيد و ابن سعد وشمروبن مرجانه وابن زياد لعنت ونفرين الهي باد
57 | Sanaz | , هنک کنگ | ٠١:٢٧ - ٠٤ بهمن ١٣٩٢ |
اللهم العن اباسفيان و معاويه و يزيد ابن معاويه
اين قصه دروغ و جعل بيش نيست
خدا لعنت كند نويسنده اين داستان را و خدا همه حسودان و گمراهان دشمنان اهل بيت ع را لعنت كند
58 | محمد علي | , ایران | ٢٢:٤٩ - ٢٦ اسفند ١٣٩٢ |
خاک بر سر اون احمقي که اين حرف هاي دري وري را گفته آخه ما اصلا فهم و شعور اين را داريم که بفهميم علت قيام امام حسين که جان تمام عالم فداي يک تار مويش باد چيست؟يک انسان حرامزاده ي ميمون باز مثل يزيد که زنا کاري ميکرده را با انسان پاکي مثل اباعبدالله که جان تمام عالم فداي او باد مقايسه مي کنيد خاک برسر من که شرمم مي آيد حسين جان عاشقتم تا به ابد
59 | عليرضافريدي | , آمریکا | ٠٨:١٩ - ٠١ فروردين ١٣٩٣ |
باعرض سلام وخسته نباشيد
به فرض صحت اسير شدن شهربانو زمان فتوحات عمر ايا اين غنيمت غصبي بوده يا فتوحات صحيح بودن

پاسخ:
باسلام

دوست گرامي؛ فتوحات باذن امام نبوده لذا هم عمل و هم غنائم آن غصبي است و تصرف در آن، اذن امام را مي خواهد. امام هم طبق روايات متعددي استفاده از اين غنائم را فقط براي شيعيان خود اجازه داده اند لذا بانو شهربانو عليهاسلام گرچه غاصبانه اسير شدند ولي باذن امام زمان و با اجازه ايشان با ازدواج امام حسين عليه السلام درآمدند.

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

(1)
60 | مسلم | , ایران | ٠٨:٢٥ - ٠٤ فروردين ١٣٩٣ |
بسم الله الرحمن الرحيم و اياه نستعين
من فكر مي كنم ابا عبدالله الحسين (ع) به كربلا رفت هزاران دلايل پيدا و پنهان دارد كه همه انها را حتي برخي اولياي اللهي به جز رسول خاتم (ص) و ائمه اطهار(عليهم السلام) درك نمي كنند
كوچكترين دلايل اين بود امام (ع) رفت به كربلا و بزرگترين نجم نوراني شد الا الابد براي اطاعت از محمد و ال محمد(عليهم الصلوه و السلام)
اقا سيدالشهدا, (ع) الا الابد اولي و دومي را با خون خود رسواي عالم كرد كه مردم را گمراه كردند با اينكه خداوند فرمود يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ
سوره مائدة آيه 67

اي پيامبر ما ؛ آنچه را که از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است ، ابلاغ گردان ؛ و اگر آن را ابلاغ نکني پس رسالت او را ابلاغ نکرده اي .
امام(ع) مردم را از گمراهي نجات داد و امام(ع) با شهادتش بهانه اي براي بخشش همه مومنان شد به نظر من سوار بر سفينه النجاتمان تا از غافله محمد و الش (ص) جا نمانيم
61 | ناجي شريفي | , ایران | ٠٩:٥٩ - ٠٣ ارديبهشت ١٣٩٣ |
سلام برشما:
متن سئوال اشکال دارد. اصلاًبه کاربردن وازه واصطلاح گول زدن وفريب دادن در مورد سيد وسالار شهيدان حتي براي سئوال کردن هم صحيح نيست.

1:جريان ارينب ربطي به مسئله کربلا ندارد.وبيشتر ساختگي است تا جرياني حقيقي.
2:به فرض صحيح بودن عشق يزيد با ارينب .امام حسين با ارينب ازدواج نکرد.وهيچ روايت يا سند تاريخي نداريم که امام حسين با ارينب ازدواج کرده باشد.
3:نام همسران امام حسين(ع)در تاريخ معروف ومشخص هستند.همچنين نام فرزندان امام حسين(ع)که از کدام مادر هستندهم مشخص است.
4:تمام فرزندان امام حسين(ع)دختر وپسر6 فرزند هستند.که نام دختران فاطمه.بالقبهاي.صغري.رقيه.سکينه.ونام پسران علي است.با لقبهاي
اکبر.اوسط.اصغر.با تشکر

پاسخ:
باسلام

دوست گرامي؛ اين سوال توسط کاربران سايت مطرح شده و ما عين سوال را براي پاسخگويي در مقاله آورده ايم. عنوان تصحيح شده و خلاصه اين سوال همان است که ما در عنوان آورده ايم.

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

(1)
62 | مجنون | , لیتوانی | ٢٢:٢٢ - ٠٥ ارديبهشت ١٣٩٣ |
سلام به همه

کاش انقدر که در مورد اين مسائل بحث و جدل مي بينيم، يه درصديش رو در مورد خود خدا حرف مي زديم، بهش فکر مي کرديم، با قلبمون بهش گوش مي داديم، حسش مي کرديم......
قديما سنگ و چوب و گاو و ماه و ستاره و ... ( همون بت ) مي پرستيدن، در واقع اونا رو واسطه بين خودشون و خدا مي گرفتن.... الانم يه سري، انسان هاي از دنيا رفته ( که احترام و بزرگيشون به جا) رو اينطور مي دونن.... بيشتر اونا رو مي پرستن تا خدا رو...... در حالي که مطمئنم هيچکدوم اينو نمي خواستن، و دقيقا رسالتشون عکس اين بود و مي خواستن فقط خدا پرستيده بشه

خدايي که هميشه زنده بوده و هست و نزديکترين هست به ما...... نزديکترين...

عزيزان با هر اعتقادي هستين بدونيد همه ما يکي هستيم و از يک منبع

نه به دشمنان بي احترامي کنيد، نه انقدر عزيزانتون رو مقدس کنيد که از خدا بالاتر برن......

63 | غزل | , آمریکا | ١٤:٤٨ - ٢٧ تير ١٣٩٣ |
سلام...بنظر من اين روايتي که نقل شد نه تنها وجهه جاودان امام حسين رو زير سوال نميبره بلکه تاييدي بر خوبي هاي بي پايان اون حضرت هست که نگذاشته فتنه ي يزيد ملعون عملي بشه...چرا بعضي دوستان ميگن اين روايت براي تخريب چهره امام حسين هست؟؟؟؟
64 | اسما | , ایران | ١٧:٤٧ - ٠٨ مرداد ١٣٩٣ |
واي از اين تهمت اگر به درستي تاريخ نهضت عاشورا را بخوانيد و اگر حقيقت جو باشيد به اين حقيقت که حسين(ع) براي برپايي حق جهاد کرده است دست ميابيد
65 | شهرام | , ایران | ٠٩:٤٣ - ١٩ مهر ١٣٩٣ |
با سلام وعرض ادب به همه هم وطنان بديهي است كساني هر چند پاك و شريف زماني گول مي خورند كه آگاهي كمي نسبت به مسائل اطراف خود دارند و آمادگي انحراف وجود داشته باشد ولي بي قرض فرد محقق (هر شخصي ميتواند باشد) با استدلال و عاقلانه در مي يابد كه حق با كيست و لازم است بيشتر دقت كند تا اسير وسوسه هاي شيطان اين دشمن قسم خورده بشر نگردد و بسوي خدا گام نهد همانگونه كه ائمه اطهار بودند در دل خود كينه راه ندهيد و با دشمنان نيز با احترام و عقلاني برخورد نماييد حتما خدا شمار را كمك مي كند : ان تنصرالله ينصركم و يثبت اقدامكم . . .
66 | عباس حسين زاده | , ایران | ٢٣:٠٥ - ٠٤ آبان ١٣٩٣ |
خدا همه ي ما را از گمراهي برهاند انشاء الله
67 | اسماعيل | , ایران | ٢٣:٤٦ - ٠٤ آبان ١٣٩٣ |
با سلام خدمت همه به خصوص (مليکا مالکي ) من هم دنبال اين ماجرا بودم وتوي سايت ها سرچ ميکردم که با کليد کردن روي موضوع با اين سايت آشنا شدم خيلي متشکرم , به نظر بنده سوال وشبه خانم مليکا مالکي سوال وشبه خيلي از مردم وجوانها باشه بنده که با اين جواب چه ميخواد حقيقت داشته باشه ( به نظر بنده داره ) چه غير اين ارادتم نسبت به آقا امام حسين بيشتر شده خدايا ما هم آزادمرد باشيم وآزاده بميريم .خدايا همه رو به راه راست هدايت کن ماهم جز همه باشيم , يه چيزي هست گفتنش آسونه با تقوي و زاهد و با خدا بودن (زندگي کردن مثل اماما ن معصوم )ولي عمل کردنش فقط کار چهارده معصوم هستش خدايش به زندگي خودمون نگاه کنيم ببين اگه هرچند هم مقيد وصادق باشيم به صداقت اونا و به خوبي اونا ميرسيم ........خدايا مارو درکنار امام حسين قراربده نه در برابرش
68 | سيامك | , آمریکا | ٢٤:٢٤ - ٠٧ آبان ١٣٩٣ |
پس منبعش موجوده ديگه ولي شما قبول نداريد...

پاسخ:
با سلام

دوست گرامي

اولا: نقل يک مطلب در منابع دليل نمي شود که حتما آن را قبول کرد بايد آن مطلب اول از نظر سند مورد بررسي قرار بگيرد تا مشخص شود که آيا آن مطلب معتبر است يا نه بعد به بحث دلالت آن مطلب پرداخت که آيا از نظر دلالي نيز مي شود آن را پذيرفت يا نه همچنانکه در مقاله فوق اين ازدواج از نظر دلالت نيز اشکال داشت

ثانيا: مطلب فوق را از کتب اهل سنت نقل کرديم که براي ما حجت نيست

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات
69 | بهنام ...تبريز | , ایران | ٠٣:٥٤ - ٠٨ آبان ١٣٩٣ |
باسلام برارباب دلم اباعبدالله الحسين....نامزد من را كه8 سال ديوانه وار عاشقش بودم و14 بار خاستگاريش رفتم و بالاخره زنم كرده بودم عده اي با دادن وعده هاي پوچ اورا از من سرد كردن و در نهايت از من طلاقش دادن..... جايي جز كربلا نداشتم... رفتم شكايتم و به امام حسين و عباس بن علي كردم... برگشتم شهرمون چند روزي نگذشته بود همسر دوم وشياد و فريب كار دوم زنم رفت به درك... وزنم نادم و ژشيمان برگشت به خانه من.................
قربونت برم آقا كه در هر زمان به ناموس شيعه و غيرت و احساس مردا اهميت ميدي......................................................................ياحسين
70 | گل آبي | , ایران | ٢٠:٤٨ - ٠٩ آبان ١٣٩٣ |
سلام به نظرمن اين داستانها را كساني مي سازنند كه مي خواهند واقعه عاشورا را كوچك بشمارند .
71 | ايمان | , ایران | ١٦:٥٤ - ١٣ آبان ١٣٩٣ |
گيريم که اين داستان درست باشه باز هم امام حسين (ع) کوچک ترين گناهي مرتکب نشده بلکه بزرگواري کردند ومکر وحيله ي پدر وپسر گناه کار را خنثي کردند وزن و مردي که با حيله از هم جدا شده بودند را دوباره به همديگر رساندند خداوند فرمودند ومکروا ومکر الله والله خير الماکرين . اين نظرم درمورد اين داستان ، اما دليل قيام امام حسين آنقدر بزرگ و والا است که تا ظهور امام زمان به درستي درک نمي شود.قيام امام حسين قضا وقدر الهي است براي امتحان خيلي از چيزها که علم ما از درک آن عاجز وناتوان است.
72 | ابوزهرا | , ایران | ١٨:٥٤ - ١٣ آبان ١٣٩٣ |


اين داستان در سايتهاي مختلف و توسط افراد گوناگون بيان مي شود ولي متأسفانه معمولا به طور کامل نقل نمي شود و مدرکي نيز براي آن بيان نمي گردد . نکته ي جالب اين است که اين داستان در هيچ يک از کتب مهم تاريخي و يا روائي شيعه نقل نگشته است و جالب آنکه حتي کتب طراز اول اهل سنت در تاريخ و حديث نيز کوچکترين اشاره اي به آن نمي کنند . با کمي جستجوي بيشتر ، مشخص شد که اصل اين قضيه را براي اولين بار ، ابن قتيبه در کتاب «الإمامة و السياسه» (جلد 1 ، صص 202- 193) نقل مي کند و پس از او ، کتب «سرح العيون في شرح قصيدة ابن بدرون» (صص80-172) ، «ثمرات الأوراق» (صص 36 – 229) ، «نهاية الإرب» (ج 6 ، صص 5 – 180) ، « قصص العرب» (ج4 ، صص 8- 291) نيز اين قضيه را بازگو نموده اند . اگر متني را که اين کتب نقل کرده اند مورد بررسي قرار دهيم ، از روي اختصاري که در نقل داستان دارند و با توجه به اينکه ابن قتيبه در کتاب خويش اين قضيه را با شرح بيشتري نسبت به سايرين نقل نموده است و همچنين با در نظر گرفتن تقدم زماني ابن قتيبه از بقيه ، در مي يابيم که ساير کتب نيز آنرا از کتاب «الإمامة و السياسه» نقل نموده اند . شگفت انگيز است که هرگز در بين نام اين کتب ، کتب معروف تاريخي و روائي اهل سنت نظير تاريخ طبري ، تاريخ ذهبي ، صحاح شش گانه و . . . به چشم نمي خورد.

اما بجاست تا اصل داستان را آنگونه که ابن قتيبه در کتاب خويش آنرا نقل مي کند ، به صورت مختصر به همراه هم بررسي کنيم:

«ارينب بنت اسحاق ، همسر عبدالله بن سلام ، والي عراق بود. او در زيبائي و کمال و شرافت و مال و دارائي ، در ميان اهل زمان خود ، زبانزد بود. يزيد به شدت به او دل مي بندد و جريان را با معاويه در ميان مي گذارد و به او مي گويد : «زيبائي و کمال ادب ارينب در ميان مردم زبانزد و شايع است و من به او دل بسته بودم . اما عشق خود را پنهان نمودم تا اينکه او شوهر نمود . ولي آنچه در سينه ام بود روز بروز توسعه يافت تا اينکه ديگر صبرم تمام شده است .» هرچه معاويه او را به صبر و شکيبائي فرا مي خواند ، سودي نمي بخشد . سرانجام معاويه حيله اي مي انديشد تا يزيد را به خواسته خود برساند . نامه اي به عبدالله بن سلام مي نويسد و او را از عراق به شام فرا مي خواند. پس از ورود عبدالله به شام ، او را در منزلي نيکو ، جاي مي دهد. در اين هنگام، ابوهريره و ابوالدرداء که دو تن از صحابه رسول خدا بودند و در نزد معاويه بسر مي بردند، را احضار مي کند و مي گويد: «من قصد دارم در زمان حيات خويش، دخترم را شوهري نيکو دهم و براي اين کار عبدالله را که مردي با فصيلت است، پسنديده ام . به پيش او رويد و مطلب را با او درميان گذاريد» آنان نيز همين گونه کردند. به اين ترتيب عبدالله به خواستگاري دختر معاويه آمد. معاويه به او گفت که اختيار دخترم در دست اوست و او بايد خود با اين وصلت موافق باشد. از طرف ديگر، معاويه جريان را با دختر خويش در ميان گذارد و به او گفت که اگر عبدالله براي خواستگاري به نزد تو آمد، به او بگو که تو زن داري و اگر خواهان ازدواج با من هستي، شرط من آنست که همسر خويش را طلاق دهي. هنگامي که عبدالله به نزد دختر معاويه رفت و از شرط او آگاه شد ، همسر خويش را طلاق داد و آن دو صحابي را نيز شاهد بر اين کار گرفت. در اين هنگام بود که متوجه شد معاويه او را فريب داده است ، چرا که هرگز نتوانست به وصال دختر او برسد.

پس از اين معاويه، ابوالدرداء و ابو هريره را براي خواستگاري ارينب به سوي عراق فرستاد. هنگامي که به عراق رسيدند؛ ابوالدرداء به جهت احترامي که براي امام حسين (ع) قائل بود؛ پيش از هر چيز، ابتدا به نزد آن حضرت رفت تا آن حضرت را ببيند و قضيه را نيز با او در ميان بگذارد. امام حسين(ع) هنگامي که آگاه شد ابوالدرداء قصد خواستگاري ارينب براي يزيد را دارد، به او گفت که از جانب آن حضرت نيز از ارينب خواستگاري کند تا او به انتخاب خويش يکي را برگزيند.

ابوالدرداء به خواستگاري ارينب رفت و از سوي يزيد و امام حسين(ع) هر دو، خواستگاري کرد. ارينب به او گفت: «اگر من مي خواستم با کسي مشورت کنم ، همانا با تو مشورت مي کردم ، تو اگر به جاي من بودي ، کدام را برمي گزيدي ؟»، بعد از اينکه به او اصرار کرد، ابوالدرداء به او گفت: «من اگر به جاي تو بودم، حسين را بر مي گزيدم، خودم ديدم که رسول خدا(ص) لبان خود را بر لبان او ميگذارد، تو نيز لبان خود را بر جائي قرار ده که پيامبر لبان خويش را قرار مي داده است». به اين ترتيب ارينب امام حسين را برگزيد و به عقد سيد الشهداء(ع) در آمد. هنگامي که معاويه از قضايا آگاه گشت، به شدت ابوالدرداء را مورد نکوهش قرار داد.

از سوي ديگر ، عبدالله بن سلام که مورد بي مهري معاويه قرار گرفته بود و از حکومت عراق نيز عزل شده بود، روزگار را به سختي مي گذراند و در فقر به سر مي برد. به ياد آورد که در نزد ارينب کيسه اي از جواهرات به امانت گذارده است . از شام به عراق بازگشت و نزد سيدالشهدا(ع) رفت. ماجرا را با او در ميان گذارد و از حضرت خواست تا کيسه را از ارينب گرفته و به او بدهد. حضرت به او گفت که خود به نزد ارينب برو و کيسه را از او بگير. او به اطاق مجاور رفت و کيسه را از ارينب مطالبه کرد. ارينب کيسه جواهرات را بدون اينکه آنرا باز نموده باشد، در جلوي او گذارد. او کيسه را گشود و مشتي از جواهرات آنرا به ارينب داد و هردو به ياد دوران گذشته به گريه افتادند. در اين لحظه امام حسين(ع) به اطاق وارد شد و با مشاهده اين وضعيت فرمود : «اشهد الله أني طالقها ثلاثا اللهم إنک تعلم أني لم أستنکحها رغبة في مالها و لا جمالها و لکني اردت إحلالها لبعلها و ثوابک علي ما عاجلته في أمرها ». «خدا را شاهد مي گيرم که من او را 3 طلاقه کردم. خدايا تو مي داني که من به خاطر مال و زيبائي او با او ازدواج ننمودم، بلکه مي خواستم او بدين واسطه به شوهرش (بعد از آنکه او را طلاق داد) حلال شود، و به ثواب تو برسم ». در اين هنگام عبدالله و ارينب دوباره با هم ازدواج نمودند و تا آخر عمر با هم در کمال محبت زندگي کردند .»

نقد:

اين داستان هم به لحاظ سند هم به لحاظ محتوا با مشکلات فراواني روبرو است که به اختصار به برخي از آنها اشاره مي کنيم:

اشکال سندي:

روايت فوق مرسل است و هيچ‌گونه سندي براي آن ذکر نشده تا بتوان آن را مورد بررسي قرار داد. چون ابن قتيبه(نويسنده کتاب الامامه و السياسه) داستان را اين چنين آغاز مي کند: «ما حاول معاوية من تزويج يزيد قال: وذکروا أن يزيد بن معاوية سهر ليلة من الليالي، وعنده وصيف لمعاوية يقال له رفيق، ...»

او که خود همعصر اين ماجرا نبوده است نميگويد اين ماجرا را از چه کسي شنيده است تا ما بتوانيم سلسلۀ راويان را بررسي کنيم. چه بسا فرد دروغگويي اين ماجرا را به او گفته باشد.

از سوي ديگر ابودرداء که در اين داستان ميبنيم بنا به نظر معروف در زمان حکومت عثمان مرده است. برخي هم مرگ او را 39 يا 38 هجري درگذشته است(ابن اثير الکامل، ج 3، ص 129؛ابن عبدالبرّ،‌الاستيعاب، ج 3، ص 1229 ـ 1230؛ ابن حجر عسقلاني، الاصابه في تمييز الصحابه، ج 4، ص 622.) پس او چگونه ميتواند در اين ماجرا که در اواخر حکمراني معاويه و زمان ولايتعهدي يزيد روي داده است حضور داشته باشد؟ پس اين داستان دارد از شخصيتي در ماجرا نام ميبرد که در آن زمان سالها از مرگش گذشته بوده است!!

از سوي ديگر از اين داستان در اسناد دسته اول و مشهور هيچ خبري نيست. مشهورترين کتابي که اين داستان را ذکر کرده است کتاب الامامه و السياسه است که برخي در اين که نويسنده آن ابن قتيبه باشد شک دارند.(دائره المعارف بزرگ اسلامي، ج 4، ص 459) از اين گذشته اسناد معدودي هم که اين ماجرا را نقل ميکنند انقدر آشفته هستند که در برخي از آنان اين ماجرا را به فرد ديگري نسبت ميدهند ولي روايت آنها در مورد ازدواج ان فرد با اورينب نيز قابل قبول نيست و تضاد کامل با عقل دارد ولي به علت عدم ارتباط با بحث از آوردنش خودداري ميکنيم.

اشکالات محتوائي

1- اگر از لحاظ تاريخي بررسي کنيم ، تاريخ نام تمامي امراء عراق در زمان معاويه را نقل نموده است . در زمان معاويه ، ابتدا «مغيرة بن شعبه»، والي عراق بود . پس از او ولايت عراق ، از جانب معاويه به «زياد بن ابيه» واگذار شد . سپس «عبيدالله بن زياد» والي بصره (بخشي از عراق ) شد و حکومت بخش ديگر عراق ، يعني کوفه به «نعمان بن بشير» واگذار گشت . هر چه صفحات تاريخ را جستجو کنيم ، به هيچ وجه با شخصي به نام عبدالله بن سلام در ميان واليان عراق در زمان معاويه مواجه نمي شويم ، چه برسد به اين که پس از مدتي فرمانروائي، معاويه او را عزل نموده باشد.

2- از طرف ديگر ، تناقض بسيار روشني ديگر نيز در اين داستان وجود دارد. سيدالشهدا (ع) در شهر مدينه به دنيا آمدند و تمام مدت عمر خويش را در مدينه بودند . تنها در زمان حکومت اميرالمؤمنين (ع) که آن حضرت به کوفه آمدند ، امام حسين (ع) نيز به همراه پدر به کوفه وارد شدند . پس از شهادت اميرالمؤمنين (ع) که در 21 رمضان سال 40 هجري اتفاق افتاد ، امام حسين (ع) تنها 5 ماه يا 6 ماه در کوفه ماندند و بنا بر نقل تاريخ، در 15 ربيع الثاني و يا 15 جمادي الأول (يعني 5ماه يا 6ماه بعد) به همراه برادر خويش ، امام مجتبي (ع) به مدينه بازگشتند و تا آخر عمر و هنگامي که به سمت عراق حرکت نمودند ، در مدينه بودند . از جانب ديگر ، معاويه در سال 41 پس از صلح با امام مجتبي (ع) و قضايائي که روي داد ، به حکومت رسيد و در اين سال بود که اهل عراق نيز از او اطاعت نمودند و خلافت او را پذيرفتند و زودترين هنگامي که مي توانسته است تا شخصي را به عنوان والي عراق تعيين کند ، سال 41 و پس از 5 و يا 6 ماهي بوده است که امام حسين (ع) در عراق بودند ، چرا که تا قبل از آن هنوز عراق از معاويه تبعيت نمي کرد که او بتواند براي آن حاکمي بفرستد . لذا اين داستان در شرايطي اتفاق افتاده است که بر طبق نقل آن، معاويه عبدالله بن سلام را به حکومت عراق منصوب نموده بود و لذا در اين زمان امام حسين (ع) در مدينه بودند. بنابراين حتي اگر بپذيريم که شخصي به نام عبدالله بن سلام وجود داشته است و معاويه ابتدا او را به حکومت عراق منصوب کرد و سپس او را برکنار نمود ، داستان تصريح مي کند که او به عراق آمد و به پيش سيدالشهدا (ع) رفت ، و يا بر طبق اين افسانه ، ابوالدرداء، هنگامي که براي خواستگاري ارينب به عراق آمد ، با امام حسين (ع) مواجه شد، در حاليکه در آن زمان اصلا امام حسين(ع) در عراق نبودند.

3- سومين تضاد آشکاري که در اين ماجرا وجود دارد ، آنست که اگر کسي مختصري با فقه اهل بيت و آيات قرآن کريم آشنائي داشته باشد ، مي داند که بر خلاف اهل سنت ، اهل بيت به صريح آيات قرآن ، بيان مي کنند که اگر شخصي خواست تا همسر خويش را طلاق بدهد ، با گفتن اينکه من تو را 3 طلاقه کردم ، همسر او 3 طلاقه نمي شود ، بلکه بايد او را 3بار طلاق بدهد و پس از هر طلاق دوباره او را عقد کند تا پس از طلاق سوم ، او 3 طلاقه محسوب گردد. پس چگونه ممکن است که امام حسين (ع) اين گونه عمل کرده باشند ؟ آيا عقل سليم در درستي اين ماجرا دچار ترديد نمي شود؟

4- آيا مي توان پذيرفت جواني 16 ساله همانند يزيد که در شام به دنيا آمده و تا آخر نيز در آنجا بوده است، تنها به صرف شنيدن حرف مردم ، عاشق زني گردد که در عراق زندگي مي کند و بدون آنکه حتي او را ديده باشد ، عشق او تا بدان جا پيش رود که صبر را از کفش بربايد؟

5- يکي از شرايط طلاق در فقه اماميه حضور 2 شاهد عادل عاقل است که در اينجا از شاهد نيز خبري نيست.

«وَ أَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِنْکُمْ وَ أَقيمُوا الشَّهادَةَ لِلَّهِ ـــــ و دو تن [مرد] عادل را از ميان خود گواه گيريد، و گواهى را براى خدا به پا داريد.»(طلاق:2)

6- در داستان فوق امام حسين عليه السلام‌ به عبدالله سلام مي فرمايد: بل أدخله عليک حتى تبرئي إليه منه کما دفعه إليک.(تو داخل منزل من شده و با ارينب ملاقات کن و با تحويل اموال خود ذمه او را بري کن.) و اين نيز با سيره اهل بيت عليهم السلام‌ و غيرت مردانگي عرب سازگاري ندارد که يک مرد اجنبي و نامحرم را به اندرون خويش راهنمايي کنند.گذشته از اين که بري شدن ذمه نيازي به خلوت با نامحرم ندارد.

7- ابن قتيبه به عنوان اولين کسي که اين ماجرا را نقل مي کند و در حاليکه که تا زمان حيات امام حسين (عليه السلام) حدود 200 سال نيز فاصله دارد، اما هيچ سندي براي اين داستان نقل نمي نمايد و به هيچ وجه نمي گويد که اين مطلب را از چه کسي نقل مي کنند.

اضافه بر آنچه که ذکر شد، اين داستان و يا بهتر بگوئيم اين افسانه، با تمام صفحات تاريخ اسلام که مورد اتفاق شيعه و سني است، داراي تناقض است. همه نقل کرده اند که معاويه در سال 56 هجري قمري جهت گرفتن بيعت براي خلافت يزيد ، به حج رفت ؛ ولي عده اي با او بيعت ننمودند و از جمله امام حسين (ع) به هيچ وجه حاضر به بيعت با يزيد نگشتند . پس از آنکه معاويه از دنيا رفت ، يزيد نامه اي به والي مدينه که پسر عموي او بود و «وليد بن عتبة بن ابي سفيان» نام داشت ، نوشت و به او گفت که از حسين بن علي بيعت بگير، اگر بيعت کرد، محترم و مکرم باشد و اگر از بيعت سرباز زد، گردن او را بزن. اگر اين داستان حقيقي بوده و يزيد به دنبال تصفيه حساب شخصي باشد، ديگر نبايد به والي مدينه بگويد که در صورت بيعت کردن، حسين را تکريم کن و به او احترام گذار. به علاوه پس از واقعه کربلا که امام حسين (ع) به شهادت رسيدند و اهل بيت آن حضرت به اسارت يزيد برآمدند، هنگامي که او اهل بيت را مورد شماتتهاي بسيار و آزارهاي گوناگون قرار داد، حتي يکجا نيز مشاهده نمي کنيد که قضاياي ارينب را مطرح نموده باشد و امام حسين را مورد شماتت قرار داده باشد. حتي هنگامي که يزيد به امام سجاد (ع) اشکال مي نمود ، گفت که پدرت فراموش کرده بود که خدا ملک و پادشاهي را به هر کس بخواهد مي دهد، اگر او بيعت مي نمود، در نهايت عزت زندگي مي نمود.

اگر از جانب امام حسين (ع) نيز به اين قضيه بنگريم و حتي اگر آنرا صحيح نيز بدانيم، قطعا حضرت بر طبق اين داستان به هدف خويش رسيده بود و ارينب را به عقد خويش در آورده بود، پس ديگر چه دليلي دارد که پس از گذشت 20 سال ، بخواهد براي انتقام جوئي قيام کند؟ و در طول مسير هنگامي که انگيزه قيام حضرت را مکررا از او مي پرسند ، تنها يک جواب دهد که هدف او احياي اسلام و امر به معروف و نهي از منکر است؟

مجموع اين شواهد کاملا براي ما مشخص مي کند که اين داستان افسانه اي بيش نيست و شبيه هزاران داستان عاشقانه ايست که تخيل عرب در ساختن و پرداختن آنها، تبحري کامل دارد و کتبي نظير قصص العرب که خود از ناقلان اين افسانه است، در صفحات ديگر خود افسانه هاي عاشقانه ديگري را نيز نقل مي کند که همگان بر تخيلي بودن آنها اعتراف دارند. هرچند که انگيزه سازندگان آن قصه، بيان سيادت و بزرگواري امام حسين (ع)، خدعه و نيزنگ بازي معاويه و بي پروائي يزيد در عشقبازي بوده است، اما اصل اين قضيه، مجعول و ساخته و پرداخته تخيل آنهاس. و حتي اگر نيز بپذيريم که اين داستان واقعيت دارد، باز نيز ارتباط آن با کربلا و قيام سيدالشهدا (ع)، وصله ناچسبي است که تنها اگر منطق و عقل را کنار گذاريم مي توانيم آنرا بپذيريم.


73 | رزارضايي | | ٢٠:٢٣ - ١٤ آبان ١٣٩٣ |
پيامبر اكرم (ص):حسين از من است و من از حسينم .
74 | رزارضايي | | ٢٠:٣٠ - ١٤ آبان ١٣٩٣ |
دنبال دليل واقعه ميگرديد علت دشمنيه يزيدو امامو ميخوايد خب واضحه ضديت اونا از زمان غدير خم بوجود اومده ديگه واضحه
75 | حسن صادقي | , ایران | ١٤:٢٢ - ٢٥ آبان ١٣٩٣ |
اين روايت وروايت هايي نظيراين كه جنبه سرگرمي دارند ومثل داستانهاي هزارويكشب است نشان دهنده زبوني وحقارت دشمنان شيعه واسلام است .واي كاش تمام حربه هايشان چنين سخيف وجاهلانه بود .به بيراهه كشاندن قيام عاشورا وكم رنگ كردن آن هدف غايي اهل كفر والحاد است .ترفندي كه بسيارهوشمندانه پس از ايجاد شبهه بابيان جذاب وعاشقانه ارائه مي شود تاذهن جوانان شيعه رانسبت به عقايدشان خدشه دار كنند.پس به هوش باشيم.
76 | رضاپور از تبريز | , ایران | ١٣:٠٩ - ٢١ آذر ١٣٩٣ |
عقل و منطق با نقل و داستان همخواني ندارد دشمنان بترکند و ما هميشه با امام حسين هستيم .
77 | ولي رضاپور | , ایران | ٢٤:٤١ - ٢١ آذر ١٣٩٣ |
شندن کي بود مانند ديدن . دشمنان اسلام ناب چشم ديدن واقعيت را ندارند شهامت و شجاعت از معيارهاي انساني و شخصيتي است بدانند امام حسين بالاتر از اينهاست که برچسب منفي داشته باشد . بهائيت و سلفي ها و تکفيري ها کور خوانند . منظر ماهوتيان شمع وجودت يا حسين محفل صاحب دلان منشور ز جوددت يا حسين
78 | سنت | , ایران | ٠١:٢٢ - ٢٥ آذر ١٣٩٣ |
چهارما
اين داستان اگر واقعي هم باشه بر کمالات نوه پيغمبر زياد ميکنه و ارادت شيعيان رو به اون بيشتر ميکنه
اين داستان بر فضائل حسين بن علي زياده ميکنه نه کم
در ضمن خطاب به شيعيان :
يزيد و معاويه امامان ما نيستند
79 | سيد | , ایران | ٠٦:٣٢ - ٢٧ آذر ١٣٩٣ |
اين داستان در ظاهر از امام حسين تعريف ميکنه ولي در باطن داره امام و واقعه عاشورا رو زير سوال ميبره! داره اينجور به ذهن ها القا ميکنه که واقعه عاشورا به خاطر مسايلي غير از اسلام بوده. امامي که در واقعه عاشورا کودکان و اقوام و نزديکانش اينهمه سختي و مشقت بر اونها گذشت و جان و مالشوش به غنيمت برده شد خيلي بي انصافيه بخواهيم يک لحظه فکر کنيم به فکر لذت از دنيا بوده که اگه اينطور بود وقتي ميتونست و فهميد ياري نداره از جنگ صرف مظر ميکردو بيعت ميکرد. از اين داستانها زياده مواظب باشيد
80 | دکتر فریبرز اقایی | , ایران | ٠٩:٣٤ - ٢٧ آذر ١٣٩٥ |
با سلام از این جور داستانهای واهی و شبه رمان در کتب شیعه و سنی زیاد دیده میشود . این داستانها شبیه دستنوشته های ذبیح الله منصوری است و فقط بدرد سرگرمی میخورد . خوانندگان شیعه و سنی باید دقیق و باهوش باشند و گول این داستانهای جعلی رانخورند. ثانیا کتاب امامه وسیاسه دینوری کتابی جعلی است و بر اساس تدلیس توسط شخصی جعلی نوشته شده و به دینوری نسبت داده شده است . پس ارزشی ندارد . پس ای جوان شیعه بهوش باش

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
به صرف نقل یک روایت مجعول در یک کتاب، نمی شود انتساب یک کتاب را بدون دلیل زیر سوال برد بسيارى از عالمان اهل سنت کتاب الامامه را به دینوری نسبت داده و به تأليف اين كتاب و صحت انتساب آن به «ابن قتيبه» تصريح داشته و در نقل روايات تاريخى به آن استناد كرده اند، كه به اختصار به اسامى چند تن اشاره مى‌كني
ابن عربي در كتاب العواصم من القواصم اظهار مي دارد:
ومن اشد شيء علي الناس جاهل عاقل أو مبتدع محتال فأما الجاهل فهو ابن قتيبة فلم يبق ولم يذر للصحابة رسما في كتاب الامامة والسياسة ان صح عنه جميع ما فيه
از جمله سخت ترين و ناگوارترين امور در جامعه يكي انديشمند ناآگاه و ديگري بدعت گذار حيله گر است؛ اما انديشمند ناآگاه همچون ابن قتيبه است كه در كتاب «الامامة و السياسة» رسم [پرده پوشي ] را در باره صحابه مراعات نكرده؛ اگر نسبت تمام مطالب اين كتاب به او صحيح باشد (در انتساب اصل كتاب به او ترديدي نيست ؛ ولي در صحت همه مطالب تشكيك مي كند) .
إبن العربي، محمد بن عبد الله أبو بكر (متوفاي543هـ)، العواصم من القواصم في تحقيق مواقف الصحابة بعد وفاة النبي صلي الله عليه وسلم، ج 1، ص 261، تحقيق: محب الدين الخطيب - ومحمود مهدي الاستانبولي، ناشر: دار الجيل - لبنان - بيروت، الطبعة: الثانية، 1407هـ - 1987م.
 ابن حجر هيثمى در كتاب تطهير الجنان و اللسان. این کتاب را به ابن قتیبه نسبت داده است
تطهير الجنان و اللسان، ص72.
 نجم الدين عمر بن محمد مكى مشهور به «ابن فهد» در كتاب اتحاف الورى باخبار امّ‌القرى در ذكر حوادث سال 93هـ، مى نويسد:
و قال ابومحمد عبدالله بن مسلم ابن قتيبة في كتاب الامامة و السياسة....
ابن فهد، نجم الدين عمر بن محمد مكى، اتحاف الورى باخبار ام القرى، حوادث سال 93 هـ ق.
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
  بعدی [1] [2] [3]   قبلی
* نام:
* پست الکترونیکی:
* متن نظر :
  

آخرین مطالب
پربحث ترین ها
پربازدیدترین ها
صفحه اصلی | تماس با ما | آرشیو | جستجو | پیوندها | لیست نظرات | درباره ما | فروشگاه | طرح پرسش | گنجینه ولایت | نسخه موبایل | آثار و تألیفات | العربیة | اردو | English