2021 November 28 - يکشنبه 07 آذر 1400
مراحل ساخته شدن حرم امام حسين (عليه السلام)، از ابتدا تا امروز+ تصاوير
کد مطلب: ١١١٢ تاریخ انتشار: ١٦ آبان ١٣٩٢ تعداد بازدید: 12347
اخبار » عمومي
مراحل ساخته شدن حرم امام حسين (عليه السلام)، از ابتدا تا امروز+ تصاوير

حرم امام حسين(عليه السلام) با اين كه در طول تاريخ از سوي حاكمان ستمگر و كژدينان مورد دشمني قرار گرفته و بارها تخريب گرديده، اما هميشه به سرعت و به بهترين شكل از سوي مردم مسلمان بازسازي شده است.

به گزارش شفقنا، اولين علامت بارگاه امام حسين(عليه السلام) از سوي قبيله بني اسد كه در نزديكي كربلا سكني گزيده بودند بنا نهاده شد. آنها مراسمي ويژه براي به خاك سپردن سيد الشهدا(عليه السلام) برگزار كردند و علامتي بر قبر شريف وي گذاشتند كه سايباني كوچك بر قبر حضرتش بود. با بر سر كار آمدن مختار بن ابي عبيده ثقفي كه حكومتش را به نام خونخواهي از قاتلان حسين(عليه السلام) در كوفه برقرار كرده بود، اين بارگاه پيش از پيش مورد توجه قرار گرفت.از آن به بعد شيعيان رهسپار زيارت قبر شريف امام حسين(عليه السلام) و اهل بيت و صحابه آن حضرت شدند و اين قبر به قبله گاهي براي شيعيان بخصوص در كوفه، مدائن و شهر بصره تبديل شد و مختار در آن زمان بنايي در اطراف قبر شريف امام حسين(عليه السلام) ساخت و روستايي در آن منطقه تشكيل شد.


دشمني خلفا و محبت مردم
حرم حسيني در طول تاريخ از يكسو هميشه مورد دشمني خلفا و كژدينان و از طرف ديگر مورد علاقه مردم بوده است و در آغاز حكومت عباسي ها، زمينه براي زيارت قبر شريف امام حسين(عليه السلام) از سوي مسلمانان فراهم شد و اين روال ادامه داشت تا زمان هارون الرشيد، پنجمين خليفه عباسي كه در سال 193 هجري قبر شريف امام حسين(عليه السلام) و تمامي خانه هاي اطراف آن را ويران كرد.

پس از هارون الرشيد، بنايي ديگر بر آرامگاه امام سوم شيعيان ساخته شد كه تا سال 233 هجري قمري يعني به خلافت رسيدن متوكل عباسي بر جاي ماند، اما متوكل عباسي پاي خود را در همان مسيري گذاشت كه هارون الرشيد گذاشته بود و سياست حكومت خود را، سياست دشمني با اهل بيت قرار داد. متوكل عباسي كه عشق و محبت به حسين(عليه السلام) را ريشه در حب اهل بيت مي دانست و طاقت ديدن افزايش زائران گسترده بارگاه امام حسين(عليه السلام) را نداشت، دستور منهدم ساختن قبر شريف امام حسين(عليه السلام) و تمامي خانه هاي اطراف آن را صادر كرد و زيارت امام حسين(عليه السلام) را ممنوع كرد.

متوكل عباسي تمام آن منطقه را زير و رو كرد و سپس سراسر آن منطقه را پر از آب كرد. در تاريخ اين واقعيت ثبت شده است كه شخصي به نام «ديزج» كه يهودي الاصل بود، مامور متوكل عباسي براي كشتن زائران امام حسين(عليه السلام) شده بود. اين شخص ماموريت آن را داشت كه هر زائري را كه براي زيارت قبر امام حسين(عليه السلام) به آن مناطق پا مي گذاشت، از دم تيغ بگذراند. بعد از آن كه متوكل عباسي در سال 247 هجري به هلاكت رسيد، بار ديگر بناي بسيار بزرگي بر مزار امام حسين(عليه السلام) ساخته شد به گونه اي كه اين بنا آنقدر ارتفاع داشت كه مردم از دور دست آن را تشخيص مي دادند و براي زيارت به سوي آن رهسپار مي شدند. از آن به بعد بسياري از علويان توانستند خانه هاي خود را در نزديكي قبر شريف امام حسين(عليه السلام) در كربلا بنا نهند كه در راس آنان «ابراهيم المجاب بن محمد العابد بن الامام موسي بن جعفر(عليه السلام)» قرار داشت و او اولين علوي بود كه در سرزمين كربلا سكني گزيد و اين حادثه در سال 247 هجري اتفاق افتاد.

كربلا از زبان مورخان
ابن بطوطه، تاريخدان بزرگ عرب اينچنين زيارت خود از كربلا را در سال 726 هجري يا 1307 ميلادي توصيف مي كند: من در زمان حاكميت سلطان سعيد بهادرخان بن خدابنده عازم زيارت كربلا شدم.اين شهر، شهر كوچكي بود كه اطراف آن را نخلستان هاي بسيار زيبا فرا گرفته بود و رودخانه فرات خاك اين شهر را به حاصلخيزترين خاك تبديل كرده بود. اين شهر، شهر بسيار زيبايي بود كه بارگاه مقدس امام حسين(عليه السلام) به آن قداست و حرمتي ديگر مي داد. هيچ كس وارد حرم امام حسين(عليه السلام) نمي شد، مگر آن كه از درگاه وي رخصت مي خواست. بارگاه اين قبر شريف مزين به نقره بود و پرده هاي آن از حرير.

پدرو تكسرا، مورخ اسپانيايي كه در سال 1604 ميلادي و 1024 هجري از كربلا ديدن كرده بود، از اين ديدار چنين مي گويد: اين شهر 4000 خانه دارد و ساكنان آن اكثرا عرب و نيز ايراني و ترك هستند. بازارهاي بسيار بزرگ و انبوهي دارد. در اين شهر مكان هايي خاص ساخته شده است كه به صورت رايگان به زائران اين شهر غذا توزيع مي كنند. حرم امام حسين از مهم ترين مناطق كربلا به شمار مي رود و مسلمانان از شهرهاي مختلف راهي زيارت قبر امام حسين مي شوند.اين مورخ اسپانيايي همچنين از ساقيان حرم امام حسين(عليه السلام) مي نويسد كه براي كسب ثواب و اجر الهي به صورت رايگان آب به مردم مي دادند و نيز شب هاي به شهادت رسيدن امام حسين(عليه السلام) را احيا مي كردند؛ به گونه اي كه در اين شب ها به دليل انبوهي تعداد زائران خيمه هايي براي آنها در اطراف حرم بنا نهاده مي شد.

نقشه ساختمان حرم امام حسين (عليه السلام)
محل دفن حضرت امام حسين(عليه السلام)، اكنون داراي سقفي است كه روي آن صندوقي نهاده شده است. ضريح متبرك اين بارگاه در ميان روضه منوره قرار گرفته كه همان نيز در بين مسجد (مسجد بالا سر و مسجد پشت سر) و در طرف پايين پا در زاويه روضه قبور شهداست. اين مجموعه هم اكنون حرم امام حسين(عليه السلام) را تشكيل مي دهد و حرم نيز ميان رواق و رواق در وسط صحن است. ضريح مقدس در وسط واقع است و از نقره خالص ساخته شده كه در پيش روي آن با طلا و به خط نسخ نوشته شده: «ولا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون» و در بالاي سر، «آيه نور» نوشته شده است. صحن مطهر حسين(عليه السلام) داراي هفت باب است كه عبارتند از: باب قبله كه ساعتي بر فراز آن نصب است، باب قاضي الحاجات، باب زينبيه كه در حدود تل زينبيه قرار دارد، باب سلطاني، باب بازار بزازها، باب سدره كه در شمال صحن بوده و به بازار و اطراف راه دارد و باب صافي كه به در بين الحرمين نيز معروف است.حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمود: «نماز در چهار مكان كامل خوانده مي شود: مسجد الحرام (مكه)، مسجدالرسول(مدينه)، مسجد كوفه، و حرم امام حسين عليه السلام.»

روز و كيفيت تدفين شهداي كربلا
در ميان اقوال مورخان درباره تاريخ دقيق و چگونگي دفن حضرت سيدالشهداء و ياران باوفاي آن حضرت اندك تفاوتي، ديده مي شود. شيخ مفيد پس از ذكر اسامي 17 نفر از شهيدان بني هاشم كه همگي از برادران و برادرزادگان و عموزادگان امام حسين(عليه السلام) بودند، مي فرمايد: آنان پايين پاي آن حضرت در يك قبر (گودي بزرگ) دفن شدند كه هيچ اثري از آن نيست و فقط زائران با اشاره به زمين در طرف پاي امام(عليه السلام) آنان را زيارت مي كنند و علي بن الحسين(عليه السلام) (علي اكبر) از جمله آنان است، برخي گفته اند: محل دفن علي اكبر نسبت به قبر امام حسين(عليه السلام) نزديك ترين محل است.

شيخ همچنين مي گويد: پس از بازگشت عمر بن سعد از كربلا، جماعتي از بني اسد كه در غاضريه سكونت داشتند، آمده و بر پيكر امام حسين(عليه السلام) و يارانش نماز گذاردند و آن حضرت را همان جايي كه الان قبر اوست، دفن كردند و علي ابن الحسين (علي اكبر ع) را در پايين پاي پدر به خاك سپردند، سپس براي ديگر شهيدان از اهل بيت و اصحاب، حفيره اي كندند و همه آنان را در آن به صورت دسته جمعي دفن كردند و عباس بن علي(عليه السلام) را در راه غاضريه، در همان محلي كه به شهادت رسيد و اكنون قبر اوست به خاك سپردند.

به هر صورت مورخان در مورد روزي كه پيكر مطهر شهداي كربلا دفن شده ¬اند اختلاف نظر دارند. عده¬اي روز يازدهم و برخي ديگر هم روز سيزدهم محرم را زمان دفن شهداي كربلا بيان كرده ¬اند. علما و مورخان اهل سنت، بالاتفاق بر اين باورند كه مراسم تدفين امام حسين(عليه السلام) و يارانش در روز يازدهم محرم سال شصت و يك هجري صورت گرفته است.سرشناس¬ترين مورخان شيعه نيز با اهل سنت، در اين كه روز يازدهم محرم زمان دفن شهداي كربلا توسط طايفه بني-اسد است، موافقند. شيخ مفيد در ارشاد و سيد بن طاوس در لهوف و ابن شهر آشوب در المناقب از جمله بزرگاني هستند كه اين نظر را تأييد كرده¬اند. از جمع روايات نقل شده در اين كتب، چنين برمي¬آيد كه دفن شهدا در همان روزي انجام گرفته كه عمر بن سعد از كربلا خارج شد؛ يعني روز يازدهم. در اين صورت دفن شهدا در عصر آن روز صورت پذيرفته است؛ چرا كه بنابر نقل تاريخ عمر بن سعد بعد از ظهر روز يازدهم راهي كوفه شده بود.

بنا بر برخي اقوال، پس از رفتن ابن¬ سعد و يارانش، جماعتي از بني¬اسد كه در نزديكي كربلا منزل داشتند به صحنه كربلا وارد شدند و چون آن بدنهاي پاك و مقدس را به آن وضع ديدند دانستند كه اين بدنها، اجساد مطهر حسين(عليه السلام) و ياران اوست، پس صدا به شيون و زاري بلند كردند و در شب موقعي كه ايمن از دشمن بودند بر امام حسين(عليه السلام) و يارانش نماز گذاردند و آنها را دفن نمودند. امام(عليه السلام) را در موضع فعلي آن و علي اصغر را پايين پاي آن حضرت(عليه السلام) دفن كردند، قبري هم براي اهل بيت امام(عليه السلام) حفر نمودند و قبري نيز براي ياران امام(عليه السلام) در پايين پاي حضرت(عليه السلام) در نظر گرفتند و آنان را در آنجا به خاك سپردند. بدن مبارك عباس(عليه السلام) را نيز در همان قبري كه فعلاً قبر او شناخته مي¬شود و در همان جايي كه به شهادت رسيده بود دفن نمودند.

برخي ديگر از مصادر شيعي چنين بيان داشته¬ اند كه: بني ¬اسد در دفن شهداي كربلا، متحير و سرگردان بودند، چرا كه كوفيان بين سرها و بدنهاي شهدا جدايي انداخته بودند و بدنها قابل شناسايي نبودند. شيخ مفيد در اين خصوص مي نويسد: «... گروهي از بني اسد كه در غاضريه بودند، نزد اجساد مطهر امام حسين(عليه السلام) و يارانش آمده و بر آنان نماز گذارده و آنان را دفن كردند، بدين ترتيب كه حسين(عليه السلام) در همين جايي است كه اكنون قبر شريف اوست و فرزندش علي اصغر كنار پاي حضرت است. براي شهيدان (از خاندان و ياران آن بزرگوار كه اطرافش به زمين افتاده بودند) گودالي در پايين پاي حسين(عليه السلام) كنده و همگي را گردآورده و در آنجا دفن كردند، و عباس بن علي(عليه السلام) را در همان جا كه كشته شده بود، سر راه غاضريه (جايي كه اكنون قبر اوست) دفن نمودند».

بر اساس اين ديدگاه امام سجاد(عليه السلام) اجساد شهدا را دفن نكرده است. افزون بر آن اهل بيت(عليه السلام) هنوز به سوي كوفه و شام حركت نكرده بودند.برخي باور دارند كه امام سجاد(عليه السلام) و بني اسد اجساد شهدا را دفن كرده اند. بني اسد فرداي عاشورا پس از رفتن سپاه عمر سعد، عده اي از آنان براي دفن شهداي كربلا آمدند، و چون اجساد را نمي شناختند، متحيّر بودند. در آن هنگام حضرت سجاد(عليه السلام) آمد و پيكر اهل بيت و اصحاب را يك به يك به آنان شناساندند و آنان در دفن شهدا، حضرت را ياري كردند و براي خويش افتخار آفريدند.

طرفداران اين مبنا باور دارند كه در روز يازدهم محرم در هنگام حركت اهل بيت به سوي كوفه بدن شهدا دفن شده بودند. اينان در برابر اين پرسش كه چگونه امام سجاد(عليه السلام) كه اسير بود، اجساد را دفن كرده اند، مي گويد: امام سجاد(عليه السلام) با بهره گيري از امدادهاي غيبي به طور معجزآسا شهدا را دفن نموده است.مرحوم مجلسي مي گويد: از برخي راويان نقل شده كه نزد امام رضا(عليه السلام) بودم. علي بن ابي حمزه وابن سراج و ابن مكاره وارد شدند. پس از سخناني كه ميان آنان و امام دربارة امامتش گذشت، علي بن ابي حمزه گفت: از پدرانت براي ما روايت شده كه عهده دار امر دفن امام، جز امام نمي شود. از امام پرسيد: پس بگو حسين بن علي(عليه السلام) امام بود يا نه؟ گفت: امام بود. پرسيد چه كسي عهده دار كار او شد؟ گفت: علي بن الحسين(عليه السلام). پرسيد او كجا بود؟ او كه دست ابن زياد اسير بود! گفت: بي آنكه بفمند بيرون آمد و پدرش را دفن كرد و برگشت.

امام رضا(عليه السلام) فرمود: خدايي كه مي تواند امام سجاد(عليه السلام) را به كوفه ببرد تا پدرش را دفن كند، مي تواند صاحب امر امامت را به بغداد برساند تا عهده دار كفن و دفن پدرش شود و برگردد، در حالي كه نه در زندان است نه اسير.مقرم نيز مي گويد: چون امام سجاد(عليه السلام) آمد، بني اسد را ديد كه كنار كشتگان گرد آمده اند و سرگردانند، نمي دانند چه كنند و كشته ها را نمي شناسند، چون بين بدن ها و سرهاي مقدس جدايي انداخته بودند و گاهي از بستگان آنان مي پرسيدند.

امام سجاد به آنان خبر داد كه براي دفن اين اجساد پاك آمده است. آنان را با نام و مشخصات معرفي كرد. هاشميان را از ديگران شناساندند. ناله و شيون برخاست و اشك ها جاري شد و زنان بني اسد مو پريشان كردند و سيلي به صورت زدند و بلند گريه كردند. به محل قبر آمد، كمي از خاك ها را كنار زد. قبر حاضر و آماده و صندوقي شكافته آشكار شد. حضرت دستان خود را زير كمر امام حسين(عليه السلام) گشود و گفت: بسم الله و بالله وعلي ملّة رسول الله، صدق الله ورسوله، ماشاء ولا حول ولا قوة إلاّ بالله العظيم. امام به تنهايي بي آنكه بني اسد در اين كار همراهي اش كنند پيكر مطهر را وارد قبر كرد و به آنان گفت: همراه من كسي هست كه ياري مي كند.
چون او را در قبر نهاد، صورت بر آن رگ هاي بريده نهاد و گفت: خوشا سرزميني كه پيكر پاك تو را در بر گرفت! دنيا پس از تو تاريك است و آخرت با فروغ جمالت روشن است. اما شبِ بيداري و غم است و اندوهگين هميشگي، تا آنكه خداوند براي خاندان تو سراي آخرت را برگزيند كه تو در آني. سلام و رحمت و بركات الهي بر تو باد از من، اي فرزند رسول خدا!و بر قبر نوشت: اين قبر حسين بن علي بن ابي طالب است كه او را لب تشنه و غريب شهيد كردند.

آنگاه به طرف عمويش عباس رفت و او را در همان حال ديد كه فرشتگان آسمان ها را دهشت زده، و حوريان بهشتي را گريان ساخته بود. خود را روي بدن مقدس او انداخت و رگ هاي بريده اش را مي بوسيد و مي گفت: پس از تو خاك بر سر دنيا! اي قمر بني هاشم! از من سلام بر تو باد، اي شهيد خدايي! رحمت و بركات الهي بر تو باد!براي او نيز قبري گشود و به تنهايي او را وارد قبر كرد، همان گونه كه براي پدرش كرد و به بني اسد فرمود: با من كساني اند كه ياري ام مي كنند. آري، براي بني اسد مجالي گذاشت تا در دفن شهداي ديگر مشاركت كنند. دو جا براي آنان تعيين كرد و فرمود دو گودال كندند؛ در اوّلي بني هاشم را و در ديگري اصحاب را قرار دادند. اما حر رياحي را قبيله اش بردند، به جايي كه هم اينك قبر اوستهمچنين نقل است طايفه بني ¬اسد راضي نشدند كه پسر عم خويش - حبيب بن مظاهر - با ديگر ياران امام(عليه السلام) دفن شود از اين¬رو او را در جايي جدا از ديگران و در محلي در بالا سر امام(عليه السلام) كه امروز به قبر حبيب شناخته شده است دفن كردند.










تصاوير قديمي از كربلا




نمايي هوايي از حرم حضرت عباس عليه السلام




گنبد كاشي حرم حضرت عباس عليه السلام




گنبد دو طفلان مسلم (ع)




كربلاي قديم




كربلاي قديم



تصاوير قديمي از كربلا


تصاوير قديمي از كربلا



تصاوير قديمي از كربلا



قديمي ترين عكس ها از حرم امام حسين عليه السلام




عكس درحال طلاكاري گنبد حرم حضرت عباس عليه السلام




عكس بين الحرمين هوايي




تصاوير قديمي كربلا





گلدسته قديم حرم امام حسين عليه السلام



نمايي از ورودي حرم امام حسين عليه السلام


نمايي از كربلاي قديم





مجلس روضه خواني در حرم امام حسين (ع) 95 سال پيش





نمايي از مسجد كوفه- حرم حضرت مسلم ابن عقيل عليه السلام



يكي از رواقهاي حرم امام حسين نمايي از گنبد حضرت عباس عليه السلام


عكس قديمي مربوط به سال 1320 شمسي از ورودي حرم امام حسين عليه السلام




قديمي ترين عكس از مرقد امام حسين عليه السلام





باب القبلة الإمام الحسين عليه السلام از نماي بيرون



احتمالآ نماي بيروني صحن حرم امام حسين عليه السلام


تصويري ديگر از درب باب القبله


تصويري ديگر از درب باب القبله



تصويري ديگر از درب باب القبله




نماي گنبد امام حسين عليه السلام


Share
1 | هاشم | | ٠٦:٣٣ - ١٧ آبان ١٣٩٢ |
علي ساکنها آلاف التحيه والسلام
2 | اميرحسين | | ١١:٥٤ - ١٧ آبان ١٣٩٢ |
سلام اين عکس هاي آخري لود نميشوند. ظاهرا لينک عکس ها اشتباه است

پاسخ:
باسلام

دوست گرامي؛ شايد سرعت اينترنت شما پايين باشد. پيوند مشكلي ندارد.

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

(1)
3 | محسن م | | ١٢:١١ - ١٧ آبان ١٣٩٢ |
سلام
دمتون گرم اجرتون با امام حسين(ع)
عکس هاي زيبايي گذاشتيد
4 | حسين . ج | | ١٧:١١ - ١٧ آبان ١٣٩٢ |
همه افتخارم به اين است که پدرم نامم را حسين گذاشت تا امروز هرکجا که اسمم را مي پرسند با افتخار و سربلندي ميگويم نامم حسين است. اي حسين ابن علي عليه السلام اميدواريم ما را شفاعت کني تا عاقبت به خير شويم. با تشکر از سايت حضرت وليعصر ارواحنا له الفدا و همچنين شبکه جهاني ولايت که دانشگاهي مثل آن را نديده ام. به اميد ظهور هرچه زودتر آقامان صاحب الزمان (عج) الهم صل علي محمد و آل محمد
5 | rahim | | ١١:٠٧ - ١٨ آبان ١٣٩٢ |
اللهم صل علي محمد وآل محمد و عجل فرجهم
السلام عليک يا اباعبدالله
السلام علي الحسين (ع)
و علي علي بن الحسين (ع)
وعلي اولادالحسين (ع)
و علي اصحاب الحخسين (ع)
وعلي جدک و اخويک الحسن و عباس (ع)
6 | حسين جعفري | | ٠١:٢١ - ٢٠ آبان ١٣٩٢ |
تمام افتخارم به اين است كه نامم حسين است و مادرم اين نام مبارك را برايم انتخاب كرد. كه تا زنده هستم به اين نام افتخار كنم.
خدا شما را جزاي خير دهد.
7 | اميد ايراني | | ٠٢:٣٦ - ٠١ آذر ١٣٩٣ |
;بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
سلام بر آقا امام حسين (ع)
درود بر شما، خيلي ممنونيم.
و السلام عليکم و رحمة الله و برکاته
8 | رویاالحسین | | ٢٠:٠٨ - ١٧ خرداد ١٣٩٦ |
جانم فدایت یا حسین ( ع)
9 | علیرضاآفاقی | | ١٨:٢١ - ١٧ آبان ١٣٩٦ |
لبیک یاحسین لبک یاعباس. لبیک بازینب
10 | حاجی جعفرمجردی | | ٢٣:٢٨ - ١٣ شهریور ١٣٩٨ |
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مَوْلایَ وَ ابْنَ مَوْلایَ، وَ سَیِّدی وَابْنَ سَیِّدی، اَلسَّلامُ

سلام بر تو ای مولای من و ای فرزند مولای من و ای آقای من و ای فرزند آقای من، سلام

عَلَیْکَ یا مَوْلایَ اَلشَّهیدُ بْنُ الشَّهیدِ، والقَتیلُ بْنُ الْقَتیلِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ

بر تو ای مولای من شهید فرزند شهید و ای کشته فرزند کشته، سلام بر تو

وَرَحْمَةُ الله وَبَرَکاتُهُ، أَنَا زائِرُکَ یَابْنَ رَسُولِ اللهِ بِقَلْبی وَ لِسانی

و رحمت خدا و برکاتش بر تو باد، من زائر تو هستم ای فرزند رسول خدا با قلب و زبان

وَجَوارِحی، وَ إِنْ لَمْ اَزُرْکَ بِنَفْسی مُشاهَدَةً لِقُبَّتِکَ، فَعَلَیْکَ السَّلامُ یا

وتمام اعضا، هر چند تو را از نزدیک زیارت نکردم و بارگاه تو را ندیدم اما سلام بر تو ای

وارِثَ آدَمَ صَفْوَةِ اللهِ، وَ وارِثَ نُوح نَبِیِّ اللهِ، وَ وارِثَ إِبْراهیمَ خَلیلِ اللهِ،

وارث آدم برگزیده خدا و وارث نوح پیامبر خدا و وارث ابراهیم خلیل الله

وَ وارِثَ موسی کَلیمِ اللهِ، وَوارِثَ عیسی رُوحِ اللهِ، وَ وارِثَ مُحَمَّد

و وارث موسی کلیم الله و وارث عیسی روح الله و وارث محمد

حَبیبِ اللهِ وَنَبِیِّهِ وَرَسُولِهِ، وَ وارِثَ عَلِیٍّ أَمیرِ الْمُؤْمِنینَ وَصِیِّ رَسُولِ اللهِ

حبیب خدا و نبی او و رسول او و وارث علی امیرمؤمنان وصیّ رسول خدا

وَ خَلیفَتِهِ، وَ وارِثَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ وَصِیِّ أَمیرِ الْمُؤْمِنینَ، لَعَنَ اللهُ

و جانشین او و وارث حسن بن علی وصیّ امیرمؤمنان خدا لعنت کند

قاتِلیکَ، وَجَدَّدَ عَلَیْهِمُ الْعَذابُ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی کُلِّ ساعَة، أَنَا یا

کسانی که تو را شهید کردند و در این ساعت و در هر ساعت عذاب تازه ای بر آنها بفرست ای

سَیِّدی مُتَقَرِّبٌ إلَی اللهِ جَلَّ وَ عَزَّ، وَ إِلی جَدِّکِ رَسُولِ اللهِ، وَ إلی أَبیکَ

آقای من! به سوی خداوند متعال و جدّت رسول خدا وپدرت

أَمیرِالْمُؤْمِنینَ، وَإلی أَخیکَ الْحَسَنِ، وَإلَیْکَ یا مَوْلایَ، فَعَلَیْکَ السَّلامُ

امیرمؤمنان و برادرت حسن و به سوی تو ای آقای من تقرّب می جویم پس سلام

وَرَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ بِزِیارَتی لَکَ بِقَلْبی وَ لِسانی وَ جَمیعِ جَوارِحی،

و رحمت خدا و برکاتش بر تو باد با زیارتی که تو را با قلبم و زبانم و جمیع اعضایم نمودم

فَکُنْ یا سَیِّدی شَفیعی لِقَبُولِ ذلِکَ مِنِّی، وَ أَنَا بِالْبَراءَةِ مِنْ أَعْدائِکَ

پس ای آقای من! شفیع من برای قبول این زیارتم باش. من با بیزاری جستن از دشمنان تو

وَاللَّعْنَةِ لَهُمْ وَعَلَیْهِمْ أَتَقَرَّبُ إِلَی اللهِ وَإِلَیْکُمْ أَجْمَعینَ، فَعَلَیْکَ صَلَواتُ اللهِ

ولعنت بر آنها به خدا و به همه شما تقرّب می جویم پس درود و

وَ رِضْوانُهُ وَ رَحْمَتُهُ.

رضوان و رحمت خدا بر تو باد.
   
* نام:
* پست الکترونیکی:
* متن نظر :
  

آخرین مطالب
پربحث ترین ها
پربازدیدترین ها