با سلام

اهل سنت قائل هستند که ما حق نداریم آیات قرآن را تأویل کنیم و باید به همین متن آیات و معنای ظاهری آن ملتزم باشیم.

اهل سنت نسبت به این آیه چه می گویند:

وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا

در این آیه آمده است که اگر کسانی به خودشان ظلم کردند از خداوند طلب توبه کنند و نزد پیامبر صلی الله علیه و آله بیایند تا پیامبر صلی الله علیه و آله هم برای آن ها طلب توبه کند، خداوند را توبه پذیر می یابند.

در این آیه شرط توبه پذیری خداوند علاوه بر استغفار خود شخص این است که نزد پیامبر صلی الله علیه و آله بیاید و با توسل به ایشان درخواست کند که پیامبر صلی الله علیه و آله هم برای او طلب مغفرت کند.

قرآن کتابی است که دستورات آن برای همه عصرها است و این طور نیست که بگوییم فقط برای عصر پیامبر صلی الله علیه و آله است.

در هیچ کجای آیه هم نفرموده است که تا زمانی که پیامبر صلی الله علیه و آله زنده بودند؛ بنابراین با توجه به این آیه همه باید برای طلب مغفرت به پیامبر صلی الله علیه و آله متوسل شوند.

نکته بعدی این است که ما از اهل سنت و وهابیت مطالبه می کنیم که یک آیه بیاورید که در آن گفته باشد فقط در زمان حیات می توانید به پیامبر صلی الله علیه و آله متوسل شوید و بعد از آن دیگر توسل ممکن نیست.

موفق و موید باشید

گروه پاسخ به شبهات

موسسه تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)