با سلام

شما خود اعتراف کردید که برخی از علماء ماجرای سجده کردن عایشه را صحیح دانسته اند؛ پس روایت صحیح است.

اما این که در کتب حدیثی نیامده است و در کتب تاریخی آمده است؛ چون اساسا یک واقعه تاریخی است و سیره و سنت پیامبر نقل نشده است که در کتب حدیثی نقل شود.

اما این که گفتید آن شعر زمانی خوانده می شود که فتنه ها آرام می گیرد این عبارت یعنی امیرالمومنین علیه السلام باعث فتنه بوده است؛ در حالی که طبق روایاتی که در کتب صحیح آمده است، وظیفه تمام مسلمانان آن عصر این بوده است که از حاکم که امیرالمومنین علیه السلام است تبعیت کنند و طبق روایات صحیح اگر کسی یک وجب از تبعیت حاکم دور شود و بمیرد به مرگ جاهلی مرده است؛ لذا تمامی کسانی که به جنگ با امیرالمومنین علیه السلام آمده اند و مرده اند مثل اهل جمل که سردسته آن عایشه بوده است و صفین و نهروان، همه به مرگ جاهلی مرده اند و مسبب و عامل فتنه آن ها بودند که بر امام زمان خویش خروج کردند و آن ها هستند که فتنه گر و خارجی هستند.

اما این که عایشه از جمل پشیمان شده است، عمل او این را نشان نمی دهد؛ زیرا علاوه بر شادی در شهادت امیرالمومنین علیه السلام، برخورد او با فرزند امیرالمومنین علیه السلام هم نشان می دهد که با اهل بیت علیهم السلام دشمنی داشته است وگرنه تیرباران کردن جنازه نوه پیامبر صلی الله علیه و آله چه وجهی دارد.

اما تنش های عثمان که گفتید، غیر از این که صحابه بودند که عثمان را کشتند، این صحابه به دستور چه کسی عثمان را کشتند؟
مگر همین عایشه نبود که دستور داد این نعثل را بکشید که کافر شده است؟
پس مرگ عثمان هم اگر فتنه بوده است، کسی که مسبب آن بود عایشه بود که با فتوای خود خون عثمان را ریخت.

موفق و موید باشید

گروه پاسخ به شبهات

موسسه تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)