2017 October 21 - شنبه 29 مهر 1396
گريه هاي رسول خدا (صل الله علیه و آله) در عزاي امام حسين (علیه السلام)
کد مطلب: ٦٢٨٧ تاریخ انتشار: ٣٠ شهریور ١٣٩٦ - ١٢:٠٠ تعداد بازدید: 20533
مقالات » عمومي
گريه هاي رسول خدا (صل الله علیه و آله) در عزاي امام حسين (علیه السلام)

گريه رسول خدا (ص) در عزاي امام حسين (ع)

قال رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم :

يَا فَاطِمَةُ كُلُّ عَيْنٍ بَاكِيَةٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا عَيْنٌ بَكَتْ عَلَي مُصَابِ الْحُسَيْنِ فَإِنَّهَا ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ بِنَعِيمِ الْجَنَّة .

بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج 44، ص: 293 .

اي فاطمه! هر چشمي فرداي قيامت گريان است غير از چشمي كه در مصيبت حسين گريه كند ؛ صاحب آن چشم خندان است و مژده نعمت هاي بهشت به وي داده خواهد شد .

عزاداري وگريه از سنّتهاي آفرينش :

يكي از سنن الهي در انسان كه جنبه فطري و ذاتي هم دارد عكس العمل هاي روحي ورواني او در هنگام مواجهه وبرخورد با پيش آمدهاي شادي آور ويا اندوهگين است . كه هنگام شنيدن خبر ويا روبرو شدن با پديده اي غير منتظره احساسات دروني تحريك و عكس العمل متناسب از او ديده مي شود.

اين حالت در برابر حوادث تلخ به مصائب ورنجها تعبير مي شود و انسان عكس العمل خود را با اشك وگريه وافسوس ابراز مي دارد .

همان گونه كه در برابر حوادث و صحنه هاي خوش وخبرهاي خوشحال كننده ، حالت دروني خود را باشادي وخوشي اظهار مي كند .

مادري كه فرزند ويا يكي از عزيزانش را از دست داده وقطرات اشكش حكايت از رنج دروني وروحي او دارد ، ودر مرگ عزيزش بي تابي مي كند نمونه اي روشن از احساسات فطري مادرانه است كه نه تنها مذمّت وسرزنش نمي شود ؛ بلكه تحسين برانگيز و غرورآفرين نيز مي باشد .

بنابراين ، نوحه سرائي و عزاداري و مرثيه خواني خواستگاه اصلي آن فطرت و نهاد انسان ها است ، ونفي آن به معناي نفي فطريّات خواهد بود .

هريك از معصومين عليهم السلام ويژگي هاي خاصي داشته اند كه ديگران از آن بي بهره بوده اند . حضرت سيد الشهداء عليه السلام نيز داراي ويژگي هاي است كه در ميان معصومان كسي به آن متصف نيست ؛ از جمله اين كه تمامي پيامبران و اوصياء بر مصائب آن حضرت اشك ريخته اند ؛ هم قبل از تولد و هم بعد از آن ، و اين اشك ها را مايه مباهات و فخر خود دانسته اند .

ما در اين جا به چند مورد از گريه هاي پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله و سلم اشاره مي كنيم . روايت در اين باب ، بيش از آن است كه بتوان همه آن ها را در اين مختصر جمع كرد ، ما از باب مشت نمونه خروار چند روايت از طريق شيعه و چند روايت ديگر از كتاب هاي معتبر اهل سنت نقل مي كنيم .

گريه پيامبر اسلام در روايات شيعه :

روايات فراواني از طريق شيعه در اين باره نقل شده است كه ما فقط به چند روايت اشاره مي كنيم . مرحوم شيخ صدوق رضوان الله تعالي عليه در كتاب شريف عيون اخبار الرضاء عليه السلام مي نويسد :

... فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ حَوْلٍ وُلِدَ الْحُسَيْنُ (عليه السلام) وَ جَاءَ النَّبِيُّ (صلي الله عليه و آله و سلم) فَقَالَ يَا أَسْمَاءُ هَلُمِّي ابْنِي فَدَفَعْتُهُ إِلَيْهِ فِي خِرْقَةٍ بَيْضَاءَ فَأَذَّنَ فِي أُذُنِهِ الْيُمْنَي وَ أَقَامَ فِي الْيُسْرَي وَ وَضَعَهُ فِي حَجْرِهِ فَبَكَي فَقَالَتْ أَسْمَاءُ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي مِمَّ بُكَاؤُكَ قَالَ عَلَي ابْنِي هَذَا قُلْتُ إِنَّهُ وُلِدَ السَّاعَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ تَقْتُلُهُ الْفِئَةُ الْبَاغِيَةُ مِنْ بَعْدِي لَا أَنَالَهُمُ اللَّهُ شَفَاعَتِي ثُمَّ قَالَ يَا أَسْمَاءُ لَا تُخْبِرِي فَاطِمَةَ بِهَذَا فَإِنَّهَا قَرِيبَةُ عَهْدٍ بِوِلَادَتِه ...

عيون أخبار الرضا عليه السلام ، ج 2 ، ص 26 .

اسماء گويد : در سال بعد حسين (عليه السّلام) متولّد شد ، رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله) به سراغ او آمد و فرمود : اي اسماء فرزندم را بياور ، اسماء حسين را در حالي كه در پارچه سفيدي پيچيده شده بود به دست آن حضرت داد ، و ايشان (صلّي اللَّه عليه و آله) در گوش راست او (عليه السّلام) اذان و در گوش چپش اقامه خواند ، آنگاه او را در آغوش گرفت و گريست ، اسماء گفت : پدر و مادرم فداي تو باد ، گريه براي چيست و از چه رو ميگريي ؟ حضرت فرمود : بر حال اين فرزندم مي گريم ، عرض كردم يا رسول اللَّه ! او هم اكنون به دنيا آمده است ! حضرت فرمود : ستمكاران او را پس از من شهيد مي كنند ، خدا شفاعت مرا نصيب آنان نگرداند ، آنگاه فرمود : اي اسماء اين خبر را (كه او را مي كشند) به فاطمه نرسانيد ، زيرا او تازه فارغ گشته است .

مرحوم شيخ مفيد رحمت الله عليه در كتاب الإرشاد مي نويسد :

عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ خَرَجَ مِنْ عِنْدِنَا ذَاتَ لَيْلَةٍ فَغَابَ عَنَّا طَوِيلًا ثُمَّ جَاءَنَا وَ هُوَ أَشْعَثُ أَغْبَرُ وَيَدُهُ مَضْمُومَةٌ فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لِي أَرَاكَ أَشْعَثَ مُغْبَرّاً فَقَالَ أُسْرِيَ بِي فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ إِلَي مَوْضِعٍ مِنَ الْعِرَاقِ يُقَالُ لَهُ كَرْبَلَاءُ فَرَأَيْتُ فِيهِ مَصْرَعَ الْحُسَيْنِ وَ جَمَاعَةٍ مِنْ وُلْدِي وَ أَهْلِ بَيْتِي فَلَمْ أَزَلْ أَلْتَقِطُ دِمَاءَهُمْ فِيهَا هِيَ فِي يَدِي وَ بَسَطَهَا فَقَالَ خُذِيهِ وَ احْتَفِظِي بِهِ فَأَخَذْتُهُ فَإِذَا هِيَ شِبْهُ تُرَابٍ أَحْمَرَ فَوَضَعْتُهُ فِي قَارُورَةٍ وَ شَدَدْتُ رَأْسَهَا وَ احْتَفَظْتُ بِهَا فَلَمَّا خَرَجَ الْحُسَيْنُ (عليه السلام) مُتَوَجِّهاً نَحْوَ أَهْلِ الْعِرَاقِ كُنْتُ أُخْرِجُ تِلْكَ الْقَارُورَةَ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَ لَيْلَةٍ فَأَشَمُّهَا وَ أَنْظُرُ إِلَيْهَا ثُمَّ أَبْكِي لِمُصَابِهَا فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْعَاشِرِ مِنَ الْمُحَرَّمِ وَ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي قُتِلَ فِيهِ أَخْرَجْتُهَا فِي أَوَّلِ النَّهَارِ وَ هِيَ بِحَالِهَا ثُمَّ عُدْتُ إِلَيْهَا آخِرَ النَّهَارِ فَإِذَا هِيَ دَمٌ عَبِيطٌ فَضَجِجْتُ فِي بَيْتِي وَ كَظَمْتُ غَيْظِي مَخَافَةَ أَنْ يَسْمَعَ أَعْدَاؤُهُمْ بِالْمَدِينَةِ فَيُسْرِعُوا بِالشَّمَاتَةِ فَلَمْ أَزَلْ حَافِظَةً لِلْوَقْتِ وَ الْيَوْمِ حَتَّي جَاءَ النَّاعِي يَنْعَاهُ فَحُقِّقَ مَا رَأَيْتُ .

الإرشاد في معرفة حجج الله علي العباد ، ج 2 ، ص130 ، فصل في فضائل الإمام الحسين و مناقبه . و إعلام الوري بأعلام الهدي ، ص 219 ، الفصل الثالث في ذكر بعض خصائصه و مناقبه و فضائله .

از ام سلمه روايت شده كه وي گويد : در يكي از شب ها حضرت رسول از ما دور شدند و اين غيبت مقداري بطول انجاميد ، پس از مدتي آمدند در حالي كه غبار آلود و گرفته به نظر ميرسيدند ، و دست خود را هم بهم گذاشته بودند ، عرض كردم : يا رسول اللَّه ترا غبار آلود مي بينم ، فرمودند : مرا در اين شب به عراق بردند و در محلي بنام كربلا فرود آوردند ، و من در آن جا محل شهادت حسين را ديدم كه با گروهي از فرزندان و اهل بيتم در آن جا شهيد خواهند شد ، و من همواره خون آن ها را جمع مي كردم و اينك مقداري از آن خون ها در دست من موجود است .

در اين هنگام پيغمبر خون ها را به من دادند و فرمودند : اين خون را نگهداريد من خون را از آن جناب گرفتم ؛ در حالي كه مانند خاك سرخي بودند ، خون را در ميان شيشه اي نگهداشتم ، هنگامي كه حسين عليه السّلام به طرف عراق حركت كردند من هر روز آن شيشه را نگاه ميكردم و او را مي بوئيدم ، و به مصيبت او ميگريستم .

روز دهم محرم كه فرا رسيد اول روز به شيشه نگاه كردم او را به حال اول ديدم و در آخر روز بار ديگر در وي نگاه كردم مشاهده كردم تبديل بخون غليظي شده ، ناگهان فريادي كشيدم ، و ليكن از ترس دشمنان او مطلب را مخفي داشتم ، من همواره در انتظار بودم كه ناگهان خبر قتل حسين بن علي عليهما السّلام را در مدينه اعلام كردند .

و نيز مي نويسد :

وَ رَوَي السَّمَّاكُ عَنِ ابْنِ الْمُخَارِقِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ بَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ (صلي الله عليه و آله و سلم) ذَاتَ يَوْمٍ جَالِسٌ وَ الْحُسَيْنُ (عليه السلام) فِي حَجْرِهِ إِذْ هَمَلَتْ عَيْنَاهُ بِالدُّمُوعِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَاكَ تَبْكِي جُعِلْتُ فِدَاكَ قَالَ جَاءَنِي جَبْرَئِيلُ (عليه السلام) فَعَزَّانِي بِابْنِيَ الْحُسَيْنِ وَ أَخْبَرَنِي أَنَّ طَائِفَةً مِنْ أُمَّتِي سَتَقْتُلُهُ لَا أَنَالَهُمُ اللَّهُ شَفَاعَتِي .

الإرشاد في معرفة حجج الله علي العباد ، ج 2 ، ص130 ، فصل في فضائل الإمام الحسين و مناقبه . و إعلام الوري بأعلام الهدي ، ص 219 .

ام سلمه گويد : يكي از روزها حضرت رسول نشسته بودند و حسين عليه السّلام نيز در دامن او بودند ، در اين هنگام ناگهان چشمانش پر اشگ شد ، عرض كردم :

يا رسول اللَّه تو را گريان مشاهده مي كنم . فرمود : جبرئيل نزد من آمد و مرا نسبت به حسين تسليت گفت ، و به من اطلاع داد كه گروهي از امت من او را خواهند كشت ، خداوند آنان را از شفاعت من محروم مي گرداند .

الإرشاد في معرفة حجج الله علي العباد ، ج 2 ، ص129 ، فصل في فضائل الإمام الحسين و مناقبه .

گريه پيامبر اسلام در روايات اهل سنت :

شمس الدين ذهبي كه از استوانه هاي علمي اهل سنت به حساب مي آيد در كتاب تاريخ الإسلام مي نويسد:

وقال الإمام أحمد في مسنده ثنا محمد بن عبيد ثنا شرحبيل بن مدرك عن عبد الله بن نجي عن أبيه أنه سار مع علي وكان صاحب مطهرته فلما حاذي نينوي وهو سائر إلي صفين فنادي اصبر أبا عبد الله بشط الفرات قلت وما ذاك قال دخلت علي النبي صلي الله عليه وسلم وعيناه تفيضان فقال قام من عندي جبريل فحدثني أن الحسين يقتل بشط الفرات وقال هل لك أن أشمك من تربته قلت نعم فقبض قبضة من تراب فأعطانيها فلم أملك عيني أن فاضتا وروي نحوه ابن سعد عن المدائني عن يحيي بن زكريا عن رجل عن الشعبي أن علياً قال وهو بشط الفرات صبراً أبا عبد الله وذكر الحديث

وقال عمارة بن زاذان ثنا ثابت عن أنس قال استأذن ملك القطر علي النبي صلي الله عليه وسلم في يوم أم سلمة فقال يا أم سلمة احفظي علينا الباب لا يدخل علينا أحد فبينا هي علي الباب إذ جاء الحسين فاقتحم الباب ودخل فجعل يتوثب علي ظهر النبي صلي الله عليه وسلم فجعل النبي صلي الله عليه وسلم يلثمه فقال الملك أتحبه قال نعم قال فإن أمتك ستقتله إن شئت أريتك المكان الذي يقتل فيه قال نعم فجاءه بسهلة أو تراب أحمرقال ثابت فكنا نقول إنها كربلاء

عمارة صالح الحديث رواه الناس عن شيبان عنه

وقال علي بن الحسين بن واقد حدثني أبي ثنا أبو غالب عن أبي أمامة قال قال رسول الله صلي الله عليه وسلم لنسائه لا تبكوا هذا الصبي يعني حسيناً فكان يوم أم سلمة فنزل جبريل فقال رسول الله صلي الله عليه وسلم لأم سلمة لا تدعي أحداً يدخل فجاء حسين فبكي فخلته أم سلمة يدخل فدخل حتي جلس في حجر رسول الله صلي الله عليه وسلم فقال جبريل إن أمتك ستقتله قال يقتلونه وهم مؤمنون قال نعم وأراه تربته رواه الطبراني

وقال إبراهيم بن طهمان عن عباد بن إسحاق وقال خالد بن مخلد واللفظ له ثنا موسي بن يعقوب الزمعي كلاهما عن هاشم بن هاشم الزهري عن عبد الله بن زمعة قال أخبرتني أم سلمة أن رسول الله صلي الله عليه وسلم اضطجع ذات يوم فاستيقظ وهو خاثر ثم اضطجع ثم استيقظ وهو خاثر دون المرة الأولي ثم رقد ثم استيقظ وفي يده تربة حمراء وهو يقبلها فقلت ما هذه التربة قال أخبرني جبريل أن الحسين يقتل بأرض العراق وهذه تربتها

وقال وكيع ثنا عبد الله بن سعيد عن أبيه عن عائشة أو أم سلمة شك عبد الله أن النبي صلي الله عليه وسلم قال لها دخل علي البيت ملك لم يدخل علي قبلها فقال لي إن ابنك هذا حسيناً مقتول وإن شئت أريتك من تربة الأرض التي يقتل بها

رواه عبد الرزاق عن عبد الله بن سعيد بن أبي هند مثله إلا أنه قال أم سلمة ولم يشك

وإسناده صحيح رواه أحمد والناس

وروي عن شهر بن حوشب وأبي وائل كلاهما عن أم سلمة نحوه

تاريخ الإسلام ذهبي ج5/ص102

احمد بن حنبل در مسندش گفته است كه ... همراه علي مي رفت وظرف آب حضرت را همراه داشت . پس وقتي به نينوا رسيد - در حاليكه به صفين مي رفت - پس صدا زد كه اي ابا عبد الله در شط فرات صبر كن . گفتم اين چه معني دارد ؟ فرمودند : به نزد رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم رفتم وحال آنكه دو چشم ايشان (مانندچشمه) مي جوشيد . پس به من فرمودند كه جيريل در كنار من ايستاد وگفت كه حسين در كنار شط فرات كشته مي شود . وگفت آيا مي خواهي كه بوي تربت وي را احساس كني ؟ گفتم آري ، پس كفي از خاك وي را گرفته به من داد ، پس نتوانستم كه جلوي اشك چشم خود را بگيرم ...

... از انس نقل شده است كه فرشته باران در روز ام سلمه( روزي كه رسول خدا در خانه وي بودند) از رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم اجازه حضور گرفت . پس حضرت فرمودند كه اي ام سلمه ، مراقب در باش كه كسي بر ما وارد نشود . در اين هنگام حسين عليه السلام آمد پس با اصرار وارد اتاق شد و بر پشت رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم پريد .ورسول خدا او را بوسيدند ؛ پس فرشته باران گفت: آيا او را دوست مي داريد؟ حضرت فرمودند : آري ، گفت : بدرستيكه امت تو او را بعد از تو مي كشند . اگر بخواهيد مكان شهادت وي را به شما نشان خواهم داد . پس حضرت قبول فرمودند . پس وي حضرت را در كنار تپه اي يا خاك سرخي آورد .

ثابت گفت : ما آن را كربلا مي گفتيم. روايتهاي عماره روايات خوبي است .

...رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم به همسرانشان فرمودند اين كودك - حسين - را به گريه نيندازيد . پس نوبت ام سلمه شده بود كه جبريل نازل شد پس حضرت به ام سلمه فرمودند كه نگذار كسي وارد اتاق شود . پس حسين آمد و شروع به گريه كرد . پس ام سلمه اجازه داد كه ايشان وارد شود . پس وارد شده بر دامان رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم نشست . پس جبريل گفت كه ام تو او را خواهند كشت . حضرت پرسيدند او را مي كشند وحال آنكه مومنند!!!(ادعاي ايمان دارند؟) گفت آري وتربتش را به حضرت نشان داد .

...ام سلمه به من خبر داد كه رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم روزي خوابيده بودند ، پس در حالت ناراحتي بيدار شدند ، سپس دوباره استراحت فرموده ودوباره بيدار شدند و حال آنكه گرفتگي ايشان كمتر بود .دوباره خوابيدند وبيدار شدند و در دستشان خاك سرخي بود كه آن را مي بوسيدند . سوال كردم كه اين خاك چيست؟ فرمودند جبريل به من خبر داد كه حسين در عراق كشته خواهد شد و اين تربت وي است ...

رسول خدا به وي فرمودند كه فرشته اي به نزد من آمد كه تا كنون نيامده بود .پس گفت كه فرزندت حسين كشته خواهد شد و اگر بخواهي خاك زميني را كه در آن كشته مي شود به تو نشان دهم ..... سندش صحيح است احمد و عده اي آن را نقل كرده اند .

حاكم نيشابوري از علماي اهل سنت در كتاب المستدرك علي الصحيحين مي نويسد :

( أخبرنا ) أبو عبد الله محمد بن علي الجوهري ببغداد ثنا أبو الأحوص محمد بن الهيثم القاضي ثنا محمد بن مصعب ثنا الأوزاعي عن أبي عمار شداد بن عبد الله عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ بِنْتِ الْحَارِثِ أَنَّهَا دَخَلَتْ عَلَي رَسُولِ اللَّهِ ص فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حُلْماً مُنْكَراً قَالَ وَ مَا هُوَ قَالَتْ إِنَّهُ شَدِيدٌ قَالَ مَا هُوَ قَالَتْ رَأَيْتُ كَأَنَّ قِطْعَةً مِنْ جَسَدِكَ قُطِعَتْ وَ وُضِعَتْ فِي حَجْرِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلي الله عليه وآله وسلم) خَيْراً رَأَيْتِ تَلِدُ فَاطِمَةُ غُلَاماً فَيَكُونُ فِي حَجْرِكِ فَوَلَدَتْ فَاطِمَةُ الْحُسَيْنَ (عليه السلام) فَقَالَتْ وَ كَانَ فِي حَجْرِي كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلي الله عليه وآله وسلم) فَدَخَلْتُ بِهِ يَوْماً عَلَي النَّبِيِّ ص فَوَضَعْتُهُ فِي حَجْرِهِ ثُمَّ حَانَتْ مِنِّي الْتِفَاتَةٌ فَإِذَا عَيْنَا رَسُولِ اللَّهِ (صلي الله عليه وآله وسلم) تُهْرَاقَانِ بِالدُّمُوعِ فَقُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ قَالَ أَتَانِي جَبْرَئِيلُ (عليه السلام) فَأَخْبَرَنِي أَنَّ أُمَّتِي سَتَقْتُلُ ابْنِي هَذَا وَ أَتَانِي بِتُرْبَةٍ مِنْ تُرْبَتِهِ حَمْرَاء .

المستدرك ، الحاكم النيسابوري ، ج 3 ، ص 176 - 177 و تاريخ مدينة دمشق ، ابن عساكر ، ج 14 ، ص 196 - 197 و البداية والنهاية ، ابن كثير ، ج 6 ، ص 258 و .

ام الفضل دختر حارث روزي حضور رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) شرفياب شده عرضه داشت ديشب خواب وحشتناكي ديدم . آن حضرت فرمود : خواب خود را بگو . عرضه كرد خواب عجيبي است كه از اظهار آن خودداري مي كنم . فرمود : در عين حال باز هم خوابت را نقل كن . عرض كرد : در خواب ديدم مانند آن كه قطعه از بدن شما جدا شد و در دامن من افتاد . رسول خدا فرمود : خواب بسيار خوبي ديدي . به زودي فاطمه (عليها السلام) فرزندي خواهد آورد و آن فرزند در دامن تو خواهد بود و چون حسين (عليه السلام) متولد شد آن حضرت در دامن من قرار گرفت .

روزي همچنان كه حسين (عليه السلامم) در دامن من بود به ر رسول خدا (صلي الله عليه وآله وسلم) وارد شدم . حضرت نگاهي به حسين نمود و ديدگانش اشك آلود شد . عرضه داشتم پدر و مادرم فداي شما باد چرا گريستيد ؟ فرمود : هم اكنون جبرئيل بر من نازل شد و خبر داد امت من به زودي همين فرزند مرا شهيد مي كنند و خاكي از خاك سرخ رنگ او براي من آورد .

حاكم نيشابوري بعد از نقل حديث مي گويد :

هذا حديث صحيح علي شرط الشيخين ولم يخرجاه .

و باز در جاي ديگر ، مي نويسد :

أخبرناه أبو الحسين علي بن عبد الرحمن الشيباني بالكوفة ثنا أحمد بن حازم الغفاري ثنا خالد بن مخلد القطواني قال حدثني موسي بن يعقوب الزمعي أخبرني هاشم بن هاشم بن عتبة بن أبي وقاص عن عبد الله بن وهب بن زمعة قال أخبرتني أم سلمة رضي الله عنها ان رسول الله صلي الله عليه وآله اضطجع ذات ليلة للنوم فاستيقظ وهو حائر ثم اضطجع فرقد ثم استيقظ وهو حائر دون ما رأيت به المرة الأولي ثم اضطجع فاستيقظ وفي يده تربة حمراء يقبلها فقلت ما هذه التربة يا رسول الله قال أخبرني جبريل (عليه الصلاة والسلام) ان هذا يقتل بأرض العراق للحسين فقلت لجبريل أرني تربة الأرض التي يقتل بها فهذه تربتها هذ حديث صحيح علي شرط الشيخين ولم يخرجاه .

المستدرك ، الحاكم النيسابوري ، ج 4 ، ص 398 .

عبد الله بن زمعه مي گويد : امّ سلمه به من خبر داد كه : در يكي از شب ها، رسول خدا صلّي اللّه عليه و آله خوابيده بودكه ناگهان با حالت اضطراب و نگراني از خواب بيدار گشت . دوباره دراز كشيد و خواب چشمهايش را ربود . طولي نكشيد كه باز بيدار شد ؛ در حالي كه اضطرابش كمتر از بار اوّل به نظر مي رسيد . مجدداً دراز كشيد و خوابش برد و بيدار گشت ؛ در حالي كه مقداري خاك سرخ رنگ در دستش بود و آن را مي بوئيد و مي بوسيد ! عرض كردم : يا رسول الله ! اين تربت چيست ؟ در پاسخ فرمود : جبرئيل به من اطلاع داد كه حسين (عليه السلام) را در سرزمين عراق به شهادت مي رسانند . از جبرئيل درخواست كردم تا از خاك سرزميني كه در آن به شهادت مي رسد به من ارائه دهد . اين تربت ، همان تربت است .

حاكم نيشابوري مي گويد : اين حديث طبق نظر بخاري و مسلم ، از احاديث صحيح است ؛ اما آن ها روايت نكرده اند.

و نيز طبراني در معجم كبير و هيثمي در مجمع الزوائد و متقي هندي در كنز العمال مي نويسند :

وعن أم سلمة قالت كان رسول الله صلي الله عليه وسلم جالسا ذات يوم في بيتي قال لا يدخل علي أحد فانتظرت فدخل الحسين فسمعت نشيج رسول الله صلي الله عليه وسلم يبكي فأطلت فإذا حسين في حجره والنبي صلي الله عليه وسلم يمسح جبينه وهو يبكي فقلت والله ما علمت حين دخل فقال إن جبريل عليه السلام كان معنا في البيت قال أفتحبه قلت أما في الدنيا فنعم قال إن أمتك ستقتل هذا بأرض يقال لها كربلاء فتناول جبريل من تربتها فأراها النبي صلي الله عليه وسلم فلما أحيط بحسين حين قتل قال ما اسم هذه الأرض قالوا كربلاء فقال صدق الله ورسوله كرب وبلاء ، وفي رواية صدق رسول الله صلي الله عليه وسلم أرض كرب وبلاء .

المعجم الكبير ، الطبراني ، ج 23 ، ص 289 - 290 و مجمع الزوائد ، الهيثمي ، ج 9 ، ص 188 - 189 و كنز العمال ، المتقي الهندي ، ج 13 ، ص 656 - 657 و ... .

از ام سلمه نقل شده است كه گفت : در يكي از روزها كه پيغمبر اكرم صلّي اللّه عليه و آله در منزل من نشسته بود ، به من فرمود : مواظب باش احدي بر من وارد نشود . من همچنان مراقب بودم كه ناگهان حسين عليه السلام وارد شد و صداي گريه رسول خدا صلّي اللّه عليه و آله بگوشم رسيد . ديدم حسين عليه السلام در دامان پيغمبر صلّي اللّه عليه و آله ـ يا در كنار آن حضرت ـ قرار گرفته بود و حضرت رسول صلّي اللّه عليه و آله گريه كنان دست بر سر او مي كشيد . پوزش خواستم و گفتم : به خدا سوگند ! من متوجه ورود او به اتاق نشدم . رسول خدا صلّي اللّه عليه و آله فرمود : (از اين كه گفتم مواظب باش تا كسي بر من وارد نشود به اين دليل بود كه) جبرئيل در اين جا حضور داشت و همين كه حسين عليه السلام را مشاهده كرد پرسيد : آيا او را دوست مي داري ؟ در پاسخ گفتم : آري ! . جبرئيل گفت : امّتت او را در سرزميني به نام كربلا شهيد مي كنند .

ام سلمه مي گويد : آنگاه از خاك كربلا مشتي برداشت و به حضرت رسول صلّي اللّه عليه و آله نشان داد . هنگامي كه لشكر دشمن ، حسين عليه السلام را محاصره كردند و خواستند او را به شهادت برسانند ، پرسيد : اين زمين چه نام دارد ؟ گفتند :كربلا . حسين عليه السلام فرمود : رسول اكرم صلّي اللّه عليه و آله راست فرمود كه اين زمين ، «كرب» و «بلا» است .

هيثمي بعد از نقل حديث مي گويد :

رواه الطبراني بأسانيد ورجال أحدها ثقات .

و همچنين ، هيثمي در مجمع الزوائد ، ابن عساكر در تاريخ مدينه دمشق ، مزّي در تهذيب الكمال و ابن حجر عسقلاني در تهذيب التهذيب مي نويسند :

عن أم سلمة قالت كان الحسن والحسين يلعبان بين يدي رسول الله صلي الله عليه وسلم في بيتي فنزل جبريل فقال يا محمد إن أمتك تقتل ابنك هذا من بعدك وأومأ بيده إلي الحسين فبكي رسول الله صلي الله عليه وسلم وضمه إلي صدره ثم قال رسول الله صلي الله عليه وسلم يا أم سلمة وديعة عندك هذه التربة فشمها رسول الله صلي الله عليه وسلم وقال ويح وكرب وبلاء قالت وقال رسول الله صلي الله عليه وسلم يا أم سلمة إذا تحولت هذه التربة دما فاعلمي أن ابني قد قتل قال فجعلتها أم سلمة في قارورة ثم جعلت تنظر إليها كل يوم وتقول إن يوما تحولين دما ليوم عظيم .

تهذيب التهذيب ، ابن حجر ، ج 2 ، ص 300 - 301 و تهذيب الكمال ، المزي ، ج 6 ، ص 408 - 409 و تاريخ مدينة دمشق ، ابن عساكر ، ج 14 ، ص 192 - 193 و ترجمة الإمام الحسين (ع) ، ابن عساكر ، ص 252 - 253 و مجمع الزوائد ، الهيثمي ، ج 9 ، ص 189 و ...

از ام سلمه روايت شده كه گفت : حسن و حسين عليهما السّلام در خانه من و در برابر رسول خدا صلّي اللّه عليه و آله به بازي مشغول بودند . در اين هنگام جبرئيل نازل شد و گفت : اي محمد ! پس از رحلت تو ، امتت اين فرزند را (و اشاره به حسين عليه السلام كرد) شهيد مي كنند . رسول خدا صلّي اللّه عليه و آله گريست و حسين عليه السلام را به سينه چسبانيد . سپس رسول خدا صلّي اللّه عليه و آله تربتي را كه جبرئيل از مرقد شريف حسين عليه السلام آورده بود در دست گرفت و بوييد و فرمود : بوي كرب و بلا از آن به مشام مي رسد . آنگاه آن خاك را به دست ام سلمه سپرد و فرمود : اي ام سلمه ! مواظب باش و بدان كه هر گاه اين تربت مبدل به خون گرديد ، فرزندم ، حسين (عليه السلام) به شهادت رسيده است .

ام سلمه ، تربت را در شيشه اي ريخت و هر روز به آن تربت نگاه مي كرد و مي گفت : اي خاك ! روزي كه به خون تبديل گردي آن روز ، روز عظيمي خواهد بود .

ابن حجر عسقلاني بعد از نقل اين حديث مي گويد :

و في الباب عن عائشة و زينب بنت جحش و أم الفضل بنت الحارث و أبي أمامة و أنس بن الحارث و غيرهم .

در اين باره رواياتي از عايشه ، زينب بنت جحش ، ام فضل دختر حارث ، ابو امامه ، انس بن حارث و ديگران ، نيز نقل شده است .

و همچنين هيثمي در روايت ديگري مي نويسد :

عن أبي أمامة قال قال رسول الله صلي الله عليه وسلم لنسائه لا تبكوا هذا الصبي يعني حسينا قال وكان يوم أم سلمة فنزل جبريل فدخل رسول الله صلي الله عليه وسلم الداخل وقال لام سلمة لا تدعي أحدا أن يدخل علي فجاء الحسين فلما نظر إلي النبي صلي الله عليه وسلم في البيت أراد أن يدخل فأخذته أم سلمة فاحتضنته وجعلت تناغيه وتسكنه فلما اشتد في البكاء خلت عنه فدخل حتي جلس في حجر النبي صلي الله عليه وسلم فقال جبريل للنبي صلي الله عليه وسلم إن أمتك ستقتل ابنك هذا فقال النبي صلي الله عليه وسلم يقتلونه وهم مؤمنون بي قال نعم يقتلونه فتناول جبريل تربة فقال بمكان كذا وكذا فخرج رسول الله صلي الله عليه وسلم قد احتضن حسينا كاسف البال مغموما فظنت أم سلمة أنه غضب من دخول الصبي عليه فقالت يا نبي الله جعلت لك الفداء انك قلت لنا لا تبكوا هذا الصبي وأمرتني ان لا أدع أحدا يدخل عليك فجاء فخليت عنه فلم يرد عليها فخرج إلي أصحابه وهم جلوس فقال إن أمتي يقتلون هذا .

مجمع الزوائد ، الهيثمي ، ج 9 ، ص 189 و المعجم الكبير ، الطبراني ، ج 8 ، ص 285 - 286 و تاريخ مدينة دمشق ، ابن عساكر ، ج 14 ، ص 190 - 191 و ترجمة الإمام الحسين (ع) ، ابن عساكر ، ص 245 - 246 و ... .

از ابو امامه روايت شده است كه رسول خدا صلّي اللّه عليه و آله به همسرانش فرمود : مواظب باشيد كاري نكنيد كه حسين مرا به گريه درآوريد ! آن روز كه نوبت ام سلمه بود و پيغمبر صلّي اللّه عليه و آله در خانه او تشريف داشت .

جبرئيل نازل شد . حضرت رسول صلّي اللّه عليه و آله به اتاق رفت و به امّ سلمه سپرد كه : مواظب باش كسي وارد اتاق نشود . حسين عليه السلام آمد و همين كه چشمش به رسول خدا صلّي اللّه عليه و آله افتاد ، مي خواست داخل اتاقش شودكه ام سلمه او را گرفت و به سينه چسبانيد . امام حسين عليه السلام گريست و وي سعي مي كرد تا او را از گريه باز دارد ؛ ولي گريه حسين عليه السلام شدت يافت و ام سلمه او را رها كرد و به اتاق حضرت صلّي اللّه عليه و آله داخل گشت و روي دامان پيغمبر اكرم صلّي اللّه عليه و آله نشست .

جبرئيل به رسول خدا صلّي اللّه عليه و آله خبر داد كه در آينده نزديك ، امت تو همين فرزندت را به شهادت مي رسانند . رسول خدا صلّي اللّه عليه و آله از سخن «جبرئيل» به شگفت آمد و فرمود : آن ها در حالي كه به من ايمان دارند ، فرزندم را شهيد مي كنند ؟ ! جبرئيل گفت : آري ! آن ها وي را شهيد مي نمايند .

در حالي كه جبرئيل مشتي خاك به رسول خدا صلّي اللّه عليه و آله مي داد ، گفت : اين خاك از همان سرزميني است كه در آن به شهادت مي رسد .

رسول خدا صلّي اللّه عليه و آله در حاليكه بسيار اندوهناك بود حسين عليه السلام را به بغل گرفت و از خانه بيرون رفت . ام سلمه گويد : پنداشتم از آن كه حسين عليه السلام را اجازه داده ام تا وارد منزل شود ، ناراحت شده است ، براي همين عرض كردم : يا نبي الله ! جانم فداي شما ، خود شما به ما (همسران) توصيه كرده بوديد كه كاري نكنيد حسين من بگريد و از سوي ديگر دستور داده بوديد اجازه ندهم تا كسي بر شما وارد شود و بالاخره چاره نداشتم و به حسين عليه السلام اجازه ورود دادم . پيغمبر اكرم صلّي اللّه عليه و آله چيزي نگفت تا اينكه نزد اصحاب خود رسيد . آنان در مكاني نشسته بودند . حضرت فرمود : امت من ، اين فرزندم را شهيد مي كنند ... .

والسلام علي من اتبع الهدي

 





Share
1 | مر تضي عابدي | | ١٢:٠٠ - ١٨ فروردين ١٣٨٧ |
سلام عليك سايت بسيار عالي است اگر امكان دارد فيلم براي دانلود هم بگذاريد من الله توفيق
2 | فاطمه مستوفي | , آمریکا | ١٢:٠٠ - ١٤ دي ١٣٨٧ |
سلام سايت عالي داريد. من هم بانظره اقاي عابدي موافق هستم.يا حسين
3 | حيدر | , ایران | ١٢:٠٠ - ٠١ بهمن ١٣٨٧ |
يا علي (ع)
4 | حامد اسعدي زاده | , ایران | ١٢:٠٠ - ٠٢ بهمن ١٣٨٨ |
خيلي عالي بود تشكر ويزه و خسته نباشيد به همه ي اعضاي اين سايت عالي
5 | سيد مسيب عباس هندي | , ایران | ١٢:٠٠ - ٠٥ بهمن ١٣٨٨ |
سلام من هر وقت وقت ميكنم به جلسه ي استاد قزويني ميرم اما چون تازه به حوزه امدم مرتب نميتوانم برم اما من ميخواهم مثل ساير دوستان بالا كه اگر امكان دارد فيلم مناظره ي استاد را در سايت بگزاريد من خيلي تلاش كردم كه پيدا كنم حتي در موسئسه ي شما هم امدم اما مناظره ي ويديويي را پيدا نكردم واقعا چه اشكالي دارد وهابي ها اينقدر تبليغ اشكال بر زد شيعه ميكنند حتي رسانه هاي انها اما رسانه هاي ما نميدانيم كي از خواب بلند ميشود خدا شما را در اين راه موفق بدارد انشا الله
6 | سعيد ايراني | , ایران | ١٢:٠٠ - ١٨ بهمن ١٣٨٨ |
با سلام لطفا نظر خود را در مورد آيه 34 سوره لقمان که خداوند ميفرمايد : وما تدري نفس ما ذا تکسب غدا و ما تدري نفس باي ارض تموت......بدانم. آيا معني اين آيه واضح وروشن نيست؟ آيا در اين آيه شريفه خداوند براي کسي استثنا قائل شده است ؟ آيا آيه اي وجود دارد که در آن به صراحت اشاره به علم غيب پيامبر و اگاهي ايشان از آينده داشته باشد؟ ياحق

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
لازم نيست كه استثناء هميشه متصل باشد ، گاهي استثناء به صورت منقطع مي‌آيد . درست است كه خداوند در اين آيه هيچ كسي را استثناء نكرده است ؛ اما در اي ديگر اين گونه آمده است :

عَلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلىَ‏ غَيْبِهِ أَحَدًا . إِلَّا مَنِ ارْتَضىَ‏ مِن رَّسُول‏ ٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِن بَينْ‏ِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا . الجن/26 و 27 .
اناى غيب اوست و هيچ كس را بر اسرار غيبش آگاه نمى‏سازد، مگر رسولانى كه آنان را برگزيده و مراقبينى از پيش رو و پشت سر براى آنها قرار مى‏دهد ...

موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
7 | سعيد ايراني | , ایران | ١٢:٠٠ - ١٨ بهمن ١٣٨٨ |
با سلام لطفا نظر خود را در مورد آيه 34سوره لقمان که خداوند ميفرمايد :وما تدري نفس ماذا تکسب غدا وما تدري نفس باي ارض تموت......بدانم.آيا معني اين آيه واضح وروشن نيست؟ آيا در اين آيه شريفه خداوند براي کسي استثنا قائل شده است ؟آيا آيه اي وجود دارد که در آن به صراحت اشاره به علم غيب پيامبر واگاهي ايشان از آينده داشته باشد؟ ياحق
8 | ح.ا.عطائي | , ایران | ١٢:٠٠ - ٢٣ بهمن ١٣٨٨ |
اللهم العن جبت والطاغوت و الشياطين و حزبهم الظالمين
سلام و رحمة اللة
شکرا جزيل لسعيکم
ارجو لکم و لنا توفيق من اللة
في امان اللة
9 | abbas | , ایران | ١٢:٠٠ - ٢٧ بهمن ١٣٨٨ |
سلام خسته نباشيد اقايان اهل سنت به ما اين اعتراض ميكنند كه چرا حضرت علي از خانم فاطمه زهرا دفاع نكرد و گذاشت كه بيبي را شهيد كنند با تشكر خيلي ممنون
10 | momen abdullah | , مالزی | ١٢:٠٠ - ٢٩ بهمن ١٣٨٨ |
جناب abbas
اينجا پاسخ شما داده شده است:
http://valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=question&id=6015

همچنين اين صفحات را نگاهي بياندازيد:
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=question&id=5961
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=salam&id=106

http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=maghalat&id=44
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=question&id=5945
**********
در ضمن به آنها بگوييد اگر عاشورا در آن زمان اتفاق مي‌افتاد احدي را توان شناخت سره از ناسره و حق از باطل نبود.
مورخين عزيز ما بايد روي اوضاع بعد از واقعه عاشورا بيشتر کار کنند تا دنيا بداند که اسلام به چه تبديل شد.
اگر اين اتفاق زودتر مي‌افتاد مطلقا اثري از علم و اسلام باقي‌نمي‌ماند.
يا علي
11 | محسن مهرابي | , ایران | ١٢:٠٠ - ٢٥ اسفند ١٣٨٨ |
سلام :خسته نباشيد.خوشحالم که چنين سايت مفيدي را پيدا کردم.
12 | قاسم | , ایران | ١٢:٠٠ - ١٠ فروردين ١٣٨٩ |
با عرض سلام و خدا قوت خدمت همه دوستان عزيز و مجاهداني که با صلاح قلم به مبارزه با افکار و شبهات جاهلان و معاندين مي پردازند.
براي خودم و کساني که احيانا مثل منند بسيار متاسفم که با اين همه وقت اضافي که بيهوده تلف مي شود و با اين دين و مذهب استوار، چرا اطلاعات خودمان را در مورد مذهب و امامان مطهرمان بيشتر نمي کنيم تا در مواجهه با اين افکار مسموم توانايي پاسخگويي را داشته باشيم.
خداوند ما و شما را در اين مسير موفق بدارد.
اجرکم عندالله
13 | امل | , ایران | ١٩:١٣ - ٢٢ تير ١٣٨٩ |
سلام من تشكر ميكنم از داداش سعيد از معرفي اين سايت 12ساله
14 | منوچهر محمودزاده | , ایران | ١٤:٥٦ - ٢٣ اسفند ١٣٨٩ |
باسلام و سپاس از شما سربازان آقا امام زمان هرچه براي شناساندن ائمه اطهار تلاش كنيم كم است
15 | مهدي ذ | , ایران | ١٨:٠٩ - ١٤ آذر ١٣٩٠ |
با سلام خدمت دوستان عزيزم

در روز مباهله ، رسول خدا (ص) با تمام اهل و عزيزانش در مقابل يهود رفت اما قوم يهود با ديدن اطرافيان رسول خدا (ص) و خطبه ايشان حق را پذيرفتند .
در روز کربلا ، امام حسين (ع) -که تمام شيعه و سني به اتفاق به اينکه ايشان "سفينه النجاه" است اجماع دارند- با تمام اهل و عزيزانش به جنگ مسلمانان رفت اما مسلمانان آن دوره آب را بسته ، ايشان را سر بريده ، بدن هاي اهل و عزيزان رسول خدا (ص) را تکه تکه نموده و عزيزان وي را با زنجير و پاي پياده به اسارت بردند .
بيائيد مقايسه کنيم امت مسلمان آن دوره را با امت يهود قبل از رسالت پيامبر . نتيجه چيست ؟
فکر مي کنم جواب بسياري از سوالات داده شود ، از قبيل :
1. اگر غدير خم بر ولايت علي (ع) تصريح کرده بود ، مگر ممکن است که همه امت رسول خدا (ص) آن را ناديده بگيرند؟
2. خليفه اي خليفه خدا ورسول اوست که از طرف خدا منصوب باشد يا اينکه با بيعت با مردم تعيين شده باشد ؟
3. نظر تشيع و تسنن در مورد قاتلان کشتي نجات چيست ؟
4. چند نفر از امت رسول خدا (ص) بر کشتي نجات نشستند و چند نفر آن را در هم شکستند ؟ مگر آنها تحت تعليمات رسول حق (ص) نبودند؟
و ....
16 | ليلا اسدبيگي | , ایران | ١٣:٣٧ - ١٧ آذر ١٣٩٠ |
سلام بزرگوار
اين پست رو در وبلاگم قرار دادم البته با ذكر منبع
اعتقاد دارم بايد اين مسائل پخش بشه
اگر راضي نبوديد بفرماييد تا بردارم
وبلاگم : http://mastooran.blogfa.com
شرمنده كه قبلش اجازه نگرفتم
يا علي
17 | محمود حقدوست | , ایران | ٢٠:٤٢ - ١٧ آذر ١٣٩٠ |
پاسخي به سعيد ايراني: (نويسنده کامنت 6) آقا سعيد ، آيه 34 سوره لقمان اين امور را به طور ذاتي براي خداوند به شمار مي آورد يعني آگاهي به اين امور ذاتي هستند و فقط به خداوند باز مي گردند و هيچ اشکالي ندارد که خداوند اين امور را به صورت موهبت و اکتسابي به کسي عطا کند! آيا اين پذيرفتني نيست؟ براي مثال به آيه 102 سوره انعام دقت کنيد! ذَٰلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ ... اين آيه خالقيت را از آنِ خداوند مي داند اما چه اشکالي دارد که خداوند امر خالقيت را به حضرت عيسي (ع) بدهد؟!!! حضرت عيسي (ع) مگر مقام خالقيت را به طور اکتساب از خداوند نداشت؟ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُم مِّنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِ اللَّهِ (آل عمران/49) اکنون برگرديم سراغ آيه 34 سوره لقمان: شما گفتيد که اموري که در اين آيه ذکر شده اند فقط به خدا اختصاص دارند! درست ميگم؟؟ خوب حالا باهم بررسي مي کنيم. خداوند در اين آيه مي فرمايند: 1- وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ ... اگر فقط خداوند به آنچه را که در رحم‌ها (ي مادران) است مي‌داند، در مورد حضرت نوح چه مي گوييد؟ وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا ، إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا (نوح/26و27) حضرت نوح (ع) از ارحام خبر مي داد و به خداوند مي فرمود اگر کافران را باقي بگذاري، بندگانت را گمراه مي کنند و جز نسلي بدکار و ناسپاس زاد و ولد نمي کنند. پس نتيجه مي گيريم خداوند بطور ذاتي به اين امور آگاهي دارد و حضرت نوح (ع) به طور اکتسابي. 2- وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًا اين مقطع از آيه نيز با استفاده از همان آيات 26 و 27 سوره نوح (ع) پاسخ داده مي شود زيرا که حضرت نوح از آينده ي ارحام خبر داد و مي دانست که سرانجام نوزادان چه خواهد شد. 3- وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ اين مقطع از آيه نيز به طور ذاتي مختص خداوند است اما چه اشکالي دارد اگر حضرت هود (ع) اين امر را به طور اکتسابي و موهبت دارا باشد. فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوا فِي دَارِكُمْ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ ذَٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ (هود/65) حضرت هود (ع) از نازل شدن عذاب بر قوم خود خبر داد به طوري که از آيه نيز مشخص است خبر داده بود که قوم خود در خانه هايشان دچار عذاب الهي خواهند شد و اين يعني که حضرت هود هم علم غيب مي دانست و هم از آينده افراد با خبر بود و هم ميدانست که در کجا مي ميرند! اگر بيش از اين جواب مي خواستي من حاضرم آيات بيشتري را براي شما نقل کنم. اما در کل باز هم مي گم که بعضي از امور ذاتي هستند و مختص خداوند اند ولي امکان دارد همان امور را خداوند به کسي به طور اکتسابي عطا کند. موفق باشيد.
18 | صادق راستگو | , ایران | ٢٢:٠٥ - ١٩ آذر ١٣٩٠ |
باسلام و تحيت و آرزوي توفيق الهي در خدمت باسلام و مسلمين مستدعي است شش پيامبري که در سرزمين کربلا بر مصيبت امام حسين عليه السلام گريستند را معرفي فرمائيد . اجرکم عندالله

پاسخ:

با سلام

دوست گرامي

طبق روايات ، گروهي از انبياي الهي (عليهم السلام) در سرزمين كربلا بر امام حسين عليه السلام گريسته‌اند :

1. حضرت آدم

2. حضرت نوح

3. حضرت ابراهيم

4. حضرت اسماعيل

5. حضرت موسي

6. حضرت سليمان

7. حضرت عيسي

همچنين در مورد انبياي ديگري نيز آمده است كه بر امام حسين عليه السلام (در غير كربلا) گريسته‌اند .

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

19 | محب الزهرا | , ایران | ١١:١٤ - ٢٠ آذر ١٣٩٠ |
السلام عليک يا اباعبدالله وعلي الارواح التي حلت بفنائک.عليک مني سلام الله ابدا ما بقيت وبقي الليل و النهار . ولا جعله الله اخر العهد مني لزيارتکم.السلام علي الحسين وعلي علي بن الحسين وعلي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين عليه السلام
20 | مجيد م علي | , ایران | ١٣:٣٣ - ٢٠ آذر ١٣٩٠ |
با سلام

جناب صادق راستگو فكر كنم مقالات ذيل شرحي بر جواب برادران گروه پاسخ به شبهات باشد .

1 ) انبيا و سرزمين كربلا

http://goftomanedini.com/showthread.php?t=18493

2 ) «سفارش ائمه معصومين و انبياء الهي به گريه و عزاداري امام حسين (ع)»

http://www.labbaik.ir/fa/occosions/moharam86/Ahadis/Azadari.htm

اميدوارم كه اين مطالب برايتان و دوستداران امام حسين عليه السلام مفيد باشد

لبيك يا علي
21 | محمد | , ایران | ١٠:٤٠ - ٣٠ آذر ١٣٩٠ |
شخصي از وهابيان گفت: از كجا ميگوييد پيامبر خبر بر شهادت امام حسين داشت؟ و اصلا آيا پيامبر خبر از غيب و آينده دارد به او گفتم در قرآن كريم فرموده: عَلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلىَ‏ غَيْبِهِ أَحَدًا(26)إِلَّا مَنِ ارْتَضىَ‏ مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِن بَينْ‏ِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا(27) سوره مباركه جن/ آيا قبول داري؟ جالب بود ميگفت خبر شهادت امام حسين را شامل نميشود. نميدانم آنچه را بنفعشان باشد قبول دارند ولي اگر به ضررشان باشد كر و كور ميشوند. اما خداوند متعال فرمود:هُوَ الَّذي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَأَمَّا الَّذينَ في‏ قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغاءَ تَأْويلِهِ وَ ما يَعْلَمُ تَأْويلَهُ إِلاَّ اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَ ما يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُولُوا الْأَلْبابِ (7)/سوره مباركه آل عمران. ..سلام بر پيامبر اسلام كه بر حسين گريه كرد و سلام بر گريه كنندگان بر حسين.
22 | شيعه جنوب | , ایران | ١٠:٢٣ - ٢٣ دي ١٣٩٠ |
سلام اول سوالي ميكنم بعد توضيحاتي در مورد علم غيب با اهل سنت و وهابيون عرض ميكنم سوالي دارم از برادران موسسه ولي عصر آيا انبيا و ائمه از واقعه قيامت خبرداشتند كه چه روزي اتفاق مي افتد ؟؟ آيا خداوند همه علم غيب را به انبيا و ائمه خبر كرده؟؟ اما ..........با توجه به اطلاعات عمومي خودم ميگم مگر شما ها در کتب صحيحه خودتان رو نخوانديد که پيامبر اکرم از سرگذشت عمار ياسر سخن ميگوييد و ميگويد: عمّار ياسر را گروه باغى و تجاوزگر وستمكار ، خواهد كشت : « تقتله الفئة الباغية يدعوهم إلى اللّه ويدعونه إلى النار » صحيح البخاري ، ج 3 ص 207 ، كتاب الجهاد باب مسح الغبار عن الناس في السبيل ؛ صحيح مسلم ، ج 8 ص 186 ، كتاب الفتن ، باب لا تقوم الساعة حتّى يمر الرجل بقبر الرجل ، من دون جملة « يدعوهم إلى النار . . . » اگر اين علم غيب نيست پس چه ميتوان بر روي ان اسم گذاشت؟؟!!! پيامبر از کجا ميدانسته که عمار ياسر اين چنين کشته ميشوند ....مگر شما در کتب هاي صحيحه خودتان نخوانده ايد که پيامبر از دوازده جانشين بعد از خود سخن ميگويد اگر اين علم غيب نيست پس چيست ؟؟؟ حدثنا قُتَيْبَةُ بن سَعِيدٍ وأبو بَكْرِ بن أبي شَيْبَةَ قالا حدثنا حَاتِمٌ وهو بن إسماعيل عن الْمُهَاجِرِ بن مِسْمَارٍ عن عَامِرِ بن سَعْدِ بن أبي وَقَّاصٍ قال كَتَبْتُ إلى جَابِرِ بن سَمُرَةَ مع غُلَامِي نَافِعٍ أَنْ أَخْبِرْنِي بِشَيْءٍ سَمِعْتَهُ من رسول اللَّهِ صلي الله عليه وآله قال فَكَتَبَ إلي سمعت رَسُولَ اللَّهِ صلي الله عليه وآله يوم جُمُعَةٍ عَشِيَّةَ رُجِمَ الْأَسْلَمِيُّ يقول: لَا يَزَالُ الدِّينُ قَائِمًا حتى تَقُومَ السَّاعَةُ أو يَكُونَ عَلَيْكُمْ اثْنَا عَشَرَ خَلِيفَةً كلهم من قُرَيْشٍ. عامر بن سعد بن ابى وقاص مى-گويد: من همراه غلامم به جابر بن سمره نوشتيم تا چيزى را كه از رسول خدا(ص) شنيده براى ما بنويسد، جابر برايم نوشت،- روزجمعه شامگاهى كه اسلمى سنگسار شده بود از رسول خدا شنيد كه فرمود: همواره دين پا برجاست تا آن كه قيامت برپا شود و دوازده خليفه براى شما باشد كه همه آنان از قريش هستند. النيسابوري القشيري، ابوالحسين مسلم بن الحجاج (متوفاى261هـ)، صحيح مسلم، ج3، ص1453، ح1822، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، ناشر: دار إحياء التراث العربي - بيروت. يا اينکه .....يقول لَا يَزَالُ الْإِسْلَامُ عَزِيزًا إلى اثنى عَشَرَ خَلِيفَةً. رسول خدا فرمود: اسلام همواره عزيز است تا دوازده خليفه بر شما حكومت كند. النيسابوري القشيري، ابوالحسين مسلم بن الحجاج (متوفاى261هـ)، صحيح مسلم، ج3، ص1452، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، ناشر: دار إحياء التراث العربي - بيروت. هر چند هنوز هنوزه تا به حال هم نتوانسته ايد يا نخواسته ايد بدانيد که منظور از پيامبر از اين دوازده نفر که تا قيامت ادامه دارد چه کساني اند

پاسخ:
باسلام
دوست گرامي
علم انبياء و امامان نسبت به علم خدا كامل نيست. هر چند نسبت به ما انسان‏ها علم كامل را دارا هستند و اگر آنها علم كامل داشتند چه ضرورتي داشت كه پيامبر(ص) بفرمايند: رَبِّ زِدْني عِلْما ،(سوره طه، آيه 114). و يا اين‏كه فرموده‏اند: اِذا اَتي عَلَيَّ يَوْمٌ لا اَزْدادُ فِيهِ عِلْما يُقَرِّ بُني اِليَ اللّهِ فَلا بارَكَ اللّهُ لي في طُلُوعِشَمْسِهِ ، (تفسير مجمع البيان، ج 7، ص 52).آن روز كه فرا رسد و علم و دانشي كه مرا به خدا نزديك كند بر علم من افزوده نشود. طلوع آفتاب آن روز بر من مباركمباد.
امام صادق(ع) به يكي از اصحاب و يارانش فرمود: اِذا كانَ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ و افي رَسُولُ اللّهِ(ص) الْعَرْشَ و وافي الاَْئِمَةَ(ع)وَ وافَيْنامَعَهُمْ فَلاتُرَدُّ اَرْواحُنا بِاَبْداننا اِلاّ بِعِلْمٍ مُسْتَفادٍ وَلَوْ لا ذلِكَ لاِنْفَدنا ، (تفسير نورالثقلين، ج 3، ص 297). هنگامي كه شب جمعه مي‏شود روح پاك پيامبر(ص) و ارواح ائمه(ع) و ما با آنها به عرش خدا مي‏روند و ارواح مابه بدن‏ها باز نمي‏ گردد مگر با علم و دانش تازه‏اي و اگر چنين نبود علوم ما پايان مي‏گرفت. امام رضا(ع) نيز فرموده‏اند: لَوْلا أَنّا نَزْدادُ لاَنْفَدْنا ، (اصول كافي، ج 1، ص 254).
بنابراين هر چند انبياء و امامان(ع) از علم غيب برخوردارند و از صفت علم بهره‏ مندند. امّا علم كامل ندارند. و علم آنها نسبت به امور غيبي متكي به علم و اراده پروردگاراست. آنجا كه خدا بخواهد آنها مي‏ دانند، (تفسير نمونه، ج 10، ص 73) به تعبير ديگر، علم غيب به طور ذاتي و استقلالي اختصاص به خدا دارد و غير از او هيچ كس مستقلاً هيچ‏گونه آگاهي از غيب ندارد و ائمه(ع) هر چند دارند از ناحيه خداست. و با الطاف و عنايت اوست. و علم به وقوع قيامت مخصوص ذات خداست و هيچ كس حتّي پيامبران هم از آن‏گاه نيستند.چنان كه خداوند فرموده است. اِنّما عِلْمُها عِنْدَ رَبّي لا يُجَلّيِها لِوَقْتِها اِلاّ هُوَ ؛ بگو علم آن نزد پروردگار من است و هيچ كسجز او نمي‏ تواند وقت آن را آشكار سازد (سوره اعراف، آيه 187).
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
23 | سيد عبدالرحمن حسيني | , ایران | ١٠:٣٦ - ٠٧ بهمن ١٣٩٠ |
جزاكم اللله خيرا
اللهم ارزقنا شفاعتنا الحسين يوم الورود ...
أشكركم في مجاهداتكم للنور علي الظلمة
24 | حقجو | , ایران | ١٤:٤٣ - ٢٧ بهمن ١٣٩٠ |
با سلام واقعا عجيبه با اين دلايلي که به زعم خودتون دندانشکنه ولي غافل از اينکه ريشه تون از بيخ زده شده نزد اهل سنت چون ما با دلايلي که داريم شما رو به زمين خواهيم زد شما ميايين تو سايت دو کلمه مينويسين و ميرين فکر ميکنين که اهل سنت رو نابود کردين اي بابا اين وهم وخياله عزيزان وهمه وهمه وهمه

پاسخ:

با سلام

دوست گرامي

لطفا بخشي از ادله خود را براي ما بنويسيد تا ما را نيز هدايت كنيد

گروه پاسخ به شبهات

25 | سعيد حسيني (شاه اسماعيل صفوي) | , چین | ٠٢:٣٨ - ٠١ اسفند ١٣٩٠ |
جناب حقجو

لطف کنيد به کاهن اعظمتان جناب مولوي عبدالحميد اسماعيل زهي بگوئيد که از معبد مکي زاهدان بيرون آمده و مناظره با جناب آيت الله دکتر قزويني را بپذيرد تا همگان از ادله هاي اهل سنت باخبر شوند.

در ضمن توضيحي هم بابت فرارهاي مکررشان از مناظره بدهند

عجله کنيد که آبروي نداشته ي عمري ها در دستان شماست!
يا حق
26 | اميراخلاقي | , ایران | ١١:١٦ - ٠٧ تير ١٣٩١ |
عالي بود.حيدري يادت باشه ابوالقاسمي سرورته
27 | مهديه باقري | , روسیه | ٢١:٣٩ - ٣٠ آبان ١٣٩١ |
با سلام
فقط ميخواستم به اين آقاي به اصطلاح حقجو بگم اولا ما هيچ مشکلي با اهل سنت نداريم به جز يک سري اختلافات که اون هم در رابطه باهاش تا نه به حال توهين کرديم ونه مثل شما قصد زدن ريشه مذهبي رو داشتيم که اون هم به حول و قوه الهي هيچ کس نميتونه اين کار رو بکنه چون ما امام زمان (عج) روداريم. دوما شما يا موردي رو از روي بغض و تعصب مطرح نکن يا اگه چيزي ميگي سند رو کن که لااقل کسي اين حرفات رو به حساب جهل و دشمنيت نذاره
در آخر دعا ميکنم خدا دشمنان اهل بيت و شيعه را رسوا کند و اگر هدايت نميشوند نابودشان کند و مثل هميشه ميگم اللهم عجل لوليک الفرج.
28 | شيعه جنوب_ امير علي علوي | , ایران | ١٨:٤٤ - ١١ آذر ١٣٩١ |
واقعه کربلا وخاکي شدن سر و صورت پيامبر اکرم(ص جدايي از بازگو کردن عظمت واقعه کربلا و کشته شدن حضرت ابا عبدالله الحسين و يارانش ؛در اين روايت صحيح از اهل سنت امده شده که پيامبر در کربلا حضور داشته بر خلاف عقيده وهابيون و عده ايي از اهل سنت امروزي که ميگويند پيامبر با اين دنيا ارتباطي ندارد و چون مرده ديگر ارتباطش قطع شده است اين روايت هم يکي از هزار دليلي است که اثبات ميکند پيامبر با اين دنيا در ارتباط است وفقط جسما از اين دنيا رفته است ابن عباس گويد: من حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله را در نيمه روز در خواب ديدم در حالى كه سر و صورت او سرشار از غبار و گرد و خاک بود و در دستش شيشه اى پر از خون داشت، عرض كردم: پدر و مادرم فدايت گردد اين شيشه چيست؟ فرمودند: اين خون حسين و ياران اوست من آن روز را در نظر گرفتم درست همان روز بود كه( سيد الشهداء عليه السّلام )به شهادت رسيده بودند. الكتب » مجمع الزوائد ومنبع الفوائد » كتاب المناقب » باب مناقب الحسين بن علي عليهما السلام 15141 وعن ابن عباس قال : رأيت [ ص: 194 ] النبي - صلى الله عليه وسلم - في المنام بنصف النهار أشعث أغبر ، معه قارورة فيها دم يلتقطه ، أو يتتبع فيها شيئا ، فقلت : ما هذا ؟ قال : دم الحسين وأصحابه ، فلم أزل أتتبعه منذ اليوم [ قال عمار : فحفظنا وذلك اليوم ، فوجدناه قتل ذلك اليوم ] . رواه أحمد والطبراني ، ورجال أحمد رجال الصحيح . http://www.islamweb.net/newlibrary/display_book.php?bk_no=87&ID=2955&idfrom=15210&idto=15297&bookid=87&startno=40
29 | ناصر 2حنجره | , ایران | ٠١:٣٠ - ١٢ اسفند ١٣٩١ |
شيعه جنوب...اولا:خبر داشتن پيامبر از اينده وحي از طرف خداوند بوده
ثانيا:اگر اولياء غيب ميدانستند هنگام مشکلات با شکست روبه رو نميشدند اگر فاطمه(رضي الله عنهم)و...علم غيب داشتند مشکلات و شکست هاي اينده را برطرف ميساخت
ثالثا:وبا مراجعه به ايت مربوطه بيشتر متوجه خواهي شد{اعراف 188_النمل65_انعام50 و59}
30 | مجيب | , ایران | ١٢:٥٨ - ٢٩ اسفند ١٣٩١ |
علم غيب مستقلا از ان خداست ناصر خان وکسي اين را منکر نيست. ولى در نوبت ثانوى ممكن است خداوند بعضى از علمهاى غيب را به بندگان صالح مانند پيامبران و امامان تعليم دهد كه اينها غيب مبذول و در واقع علم هستند كه از جانب خدا تعليم داده شده است چنان كه اخبار پيامبران گذشته و اخبار قيامت از همين قبيل است، قرآن فرمايد: تِلْكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْكَ ... هود/ 49 در جاى ديگر فرموده خدا غيب خود را به پيامبرى كه از او راضى است اظهار مى‏كند: عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى‏ غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى‏ مِنْ رَسُولٍ ... جن/ 26 و 27. از اينجاست كه غيبهاى بسيارى از رسول خدا و امامان عليهم السّلام نقل شده است، رسول خدا آنها را به ياران خود مخصوصا به على عليه السّلام بيان فرموده بود و چون به هنگام نقل بعضى از آنها از امام سؤال مى‏شد كه علم غيب مى‏دانى؟ در جواب مى‏فرمود: اين علمى است كه رسول خدا به من آموخته است‏
«علم علمنيه رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله»
از همين باب است كه عيسى به مردم مى‏گفت از آنچه مى‏خوريد و در خانه‏هايتان ذخيره مى‏كنيد به شما خبر مى‏دهم (آل عمران/ 49) و يوسف به دو زندانى گفت: يكى از شما ساقى شاه مى‏شود و ديگرى به دار زده شده، پرندگان گوشت سر او را مى‏خورند (يوسف/ 37) و در آنجاست كه فرمود: ذلِكُما مِمَّا عَلَّمَنِي رَبِّي‏.عيسي که خاتم الانبيا نبوده معلمش خداست وقس علي رسولناکه شانش ماوراي تصور وتعقل شماست با ان همه توهيناتي که در صحاح به ان عزيز کرده ايد - حدثنا عبد الله بن محمد قال حدثنا عثمان بن عمر قال أخبرنا يونس عن الزهري عن أبي سلمة عن أبي هريرة قال
: أقيمت الصلاة وعدلت الصفوف قياما فخرج إلينا رسول الله صلى الله عليه و سلم فلما قام في مصلاه ذكر أنه جنب فقال لنا ( مكانكم ) . ثم رجع فاغتسل ثم خرج إلينا ورأسه يقطر فكبر فصلينا معه بخاري ج1ص106ح271شرم نمي کنيد از اينکه به پيامبر تهمت بي موالاتي نسبت به نماز مي زنيد واورا مانند يک شخص عادي ناسي وخنگ جلوه مي دهيد به او ميگوييد که جنب به نماز جماعت ايستاده درحين اقامه نماز,نمازرا رها مي کند وبعد از انجام غسل باز مي گرددودوباره شروع به اقامه نماز ميکند اين خطا از يک امام غير عالم سر نمي زند په برسد به شخصي که مربي او خداست امااينکه گفتيد بانوي مظلومه ومضروبه ي مازهراي شهيده سلام عليهاچرا ازعلم غيب استفاده نکرده به سه دليل1- عمل بر اساس علم غيب با حكمت بعثت انبياء و نصب ائمه منافات دارد؛ زيرا در اين صورت جنبه الگو بودن خود را از دست خواهند داد؛ و ساير افراد بشر از وظايف فردى و اصلاحات اجتماعى به بهانه برخوردار بودن ائمه از علم غيب و عمل بر اساس علم خدادادى از وظيفه خود سرباز خواهند زد.
2- عمل براساس علم غير عادى موجب اختلال در نظام عالم هستى است زيرا مشيت و اراده خداوند به جريان امور بر اساس نظام اسباب و مسببات طبيعى و علم عادى نوع بشر تعلق گرفته است. به همين جهت پيامبر و ائمه (ع) براى شفاى بيمارى خود و اطرافيان خويش از علم غيب استفاده نمى كردند شايد يكى از حكمت هاى ممنوع بودن تمسك به نجوم تسخير جن و غيره براى غيب گويى و كشف غير عادى حوادث آينده نيز همين اختلال در نظام عالم هستى باشد.
3_تعابيري که شما مي گوييد شکست ما انهارا پيروزي مي دانيم اگر شهادت فاطمه سلام الله عليه نبود ماهم الان مثل شما در جهل بوديم وکسي راخليفه مي دانستيم که به پيامبر عزيزمان فحاشي کرده
31 | 1 | , ایران | ١٥:٠٣ - ٢٨ مهر ١٣٩٢ |
سلام عليکم
پيشنهاد مي شود جمله
هريک از معصومين عليهم السلام ويژگي هاي خاصي داشته اند که ديگران از آن بي بهره بوده اند
را حذف و يا اين که به اين شکل تصحيح بفرماييد:
هريک از معصومين عليهم السلام به ويژگي خاصي شهرت يافته اند
يا علي

پاسخ:
باسلام

دوست گرامي؛ با توجه به ادامه مطلب، مشكلي ندارد.

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

(1)
32 | حسينعلي بامري ميركي | , ایران | ١٤:٤٤ - ١٧ آذر ١٣٩٢ |
خيلي عاليه
33 | مهدي قاسمي تودشكچويي | , ایران | ٠٨:٣٩ - ١٩ آذر ١٣٩٢ |
سلام عليكم واقعا عالي بود
34 | علي | , ایران | ١٧:١٨ - ٠٦ آذر ١٣٩٣ |
سلام و خسته نباشيد بابت سايت فوق العاده تون,دو تا سوال داشتم که خوشحال ميشم بهشون جواب بديد.
1-تو يکي از شيکه هاي وهابي شنيدم که ميگفتن گرفتن مراسم يادبود براي هرکسي بدعت در دين هست و پيامبر واسه حضرت خديجه هم اين کار رو انجام ندادن,درسته؟
2-ايا سينه زني به هر نحوي حرام هست يا نه؟منظورم عزاداري و اشک ريختن نيست بلکه صرفا و به هر دليلي سينه زني به علت اسيب به بدن حرام ميباشد يا نه؟
باز ممنون بابت سايت عالي تون

پاسخ:
با سلام

دوست گرامي

اتفاقا پيامبر (ص) سالي که حضرت ابوطالب و حضرت خديجه از دنيا رفتند بخاطر شدت غم واندوهي که در اين سال بر حضرت وارد شد، آن سال را به عنوان عام الحزن گذاشتند؛ اين منظور گويد: وعام الحزن - العام الذي ماتت فيه خديجة، رضي الله عنها، وأبو طالب فسماه رسول الله، صلى الله عليه وسلم، عام الحزن، حكى ذلك ثعلب عن ابن الأعرابي،،

ابن منظور - لسان العرب (13/112) :

همچنين نقل شده است:

وقال بعض علماء اللغة: الحزن: الغم الحاصل لوقوع مكروه أو فوات محبوب في الماضي ويضاده الفرح. وقد سمى رسول الله العام الذي ماتت فيه "خديجة" وعمه "أبو طالب" "عام الحزن"، وذلك قبل الهجرة بثلاث سنين، لمآ أصابه فيه من هم وغم

اما در خصوص سينه زني بايد بگوييم موارد فراواني از زمان پيامبر (ص) وجود دارد که براي عزادراي سينه زني مي کردند

عين اين مطلب را از کتب اهل سنت پيدا نکرديم اما مشابه آن در منابع اهل سنت ديده مي شود که مواردي اشاره مي کنيم

1- عزاداري عايشه روي أحمد بإسناده عن يحيى بن عَبَّادِ بن عبد اللَّهِ بن الزُّبَيْرِ عن أبيه عَبَّادٍ قال سمعت عَائِشَةَ تَقُولُ مَاتَ رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بين سحري وَنَحْرِى وفي دولتي لم أَظْلِمْ فيه أحد فَمِنْ سَفَهي وَحَدَاثَةِ سني ان رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُبِضَ وهو في حَجْري ثُمَّ وَضَعْتُ رَأْسَهُ على وِسَادَةٍ وَقُمْتُ أَلْتَدِمُ مع النِّسَاءِ واضرب وجهي. . عايشه مي گويد : ( زماني كه پيامبر خدا از دنيا رفت ) من به همراه بقيه زنان پيامبر سينه مي زديم و من به صورتم مي زدم

مسند أحمد بن حنبل ج 6 ص 274، نشر : مؤسسة قرطبة – مصر ،

2-زنان مدينه در مرگ خالد چنين عزاداري کردند:

عن عبد الله بن عكرمة قال: عجبا لقول الناس إن عمر بن الخطاب نهى عن النوح لقد بكى على خالد بن الوليد بالمدينة ومعه نساء بني المغيرة سبعا يَشقُقْن الجيوب ويضربن الوجوه وأطعموا الطعام تلك الأيام حتى مضت ما ينهاهن عمر

3- در قتل عثمان زن عثمان چنين صيحه و بر صورت مي زد:ولما قتلوه أرادو حز رأسه فوقعت عليه نائلة وأم البنين يصحن ويضربن الوجوه

التمهيد والبيان في مقتل الشهيد عثمان ، اسم المؤلف: محمد بن يحيى بن أبي بكر المالقي الأندلسي الوفاة: 741 ، دار النشر : دار الثقافة - الدوحة - قطر - 1405 ، الطبعة : الأولى ، تحقيق : د. محمود يوسف زايد ج 1 ص 144

4-زنان در شهادت امام حسين عليه السلام چنين عزاداري کردند:

خرجت النساء منتشرات الشعور يلطمن في الأسواق، وأقيمت النائحة على الحسين عليه السلام.

المنتظم، ابن جوزي ج 4 ، ص 208 (حوادث سال 352 )

در ادامه نظر حضرت آيت الله العظمى حاج شيخ جواد تبريزى(قدس سره) را درياره سينه زني ذکر مي کنيم:

اين افرادى كه در مجالس سوگوارى ائمه اطهار (عليهم السلام) بسيار سينه مى زنند و بدن خود را سُرخ مى كنند و از حالت خود خارج مى شوند، آيا كار درستى انجام مى دهند؟ جواب: بسمه تعالى; مانعى ندارد و داخل عنوان جزع است و جزع بر ائمه (سلام الله عليهم) مستحب است; والله العالم.

جهت اطلاع بيشتر به اين آدرس رجوع کنيد


موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات
   
* نام:
* پست الکترونیکی:
* متن نظر :
* کد امنیتی:
  

آخرین مطالب
پربحث ترین ها
پربازدیدترین ها