2018 July 23 - دوشنبه 01 مرداد 1397
آيا روايت معتبري مبني بر ولادت امير مؤمنان (ع) در كعبه وجود دارد ؟
کد مطلب: ٥٠٩١ تاریخ انتشار: ١١ ارديبهشت ١٣٩٤ - ٠٩:٠١ تعداد بازدید: 49078
پرسش و پاسخ » امام علي (ع)
آيا روايت معتبري مبني بر ولادت امير مؤمنان (ع) در كعبه وجود دارد ؟

 

سؤال كننده : علي امانت

پاسخ :

ولادت امير مؤمنان عليه السلام در كعبه از ديدگاه شيعيان قطعي و متواتر است ، و اين كه كسي غير از آن حضرت در داخل خانه كعبه به دنيا نيامده نيز اجماعي است .

شيخ مفيد رضوان الله تعالي عليه در اين باره مي نويسد :

ولد بمكة في البيت الحرام يوم الجمعة الثالث عشر من رجب سنة ثلاثين من عام الفيل ، ولم يولد قبله ولا بعده مولود في بيت الله تعالي سواه إكراما من الله تعالي له بذلك وإجلالا لمحله في التعظيم .

حضرت امير المؤمنين علي بن ابي طالب عليه السّلام در روز جمعه سيزدهم ماه رجب پس از سي سال از عام الفيل در خانه خدا در شهر مكه به دنيا آمد ، نه پيش از وي كسي در خانه خدا به دنيا آمده و نه بعد از آن حضرت. تولد امير مؤمنان عليه السّلام در خانه خداوند فضيلت و شرافتي است كه پروردگار بزرگ براي بزرگداشت مقام و منزلتش به آن حضرت اختصاص داده است .

الشيخ المفيد ، أبي عبد الله محمد بن محمد بن النعمان العكبري البغدادي (متوفاي413هـ) ، الإرشاد في معرفة حجج الله علي العباد ، ج 1 ، ص 55 ، تحقيق : مؤسسة آل البيت عليهم السلام لتحقيق التراث ، ناشر : دار المفيد للطباعة والنشر والتوزيع - بيروت ، الطبعة : الثانية ، 1414هـ - 1993 م

ولادت امام علي عليه السلام در كعبه از ديدگاه اهل سنت :

از ديدگاه علماي اهل سنت نيز ، ولادت آن حضرت قطعي است ؛ حتي برخي از آن ها ادعاي تواتر نيز كرده اند كه به نام چند تن از آن ها اشاره مي كنيم :

1 . حاكم نيشابوري (405هـ) :

فقد تواترت الأخبار أن فاطمة بنت أسد ولدت أمير المؤمنين علي بن أبي طالب كرم الله وجهه في جوف الكعبة .

روايات متواتري وارد شده كه فاطمه بنت اسد ، اميرمؤمنان علي بن ابي طالب - كرم الله وجهه - را در داخل كعبه به دنيا آورده است .

النيسابوري ، محمد بن عبدالله أبو عبدالله الحاكم (متوفاي405 هـ) ، المستدرك علي الصحيحين ، ج 3 ، ص 550 ، تحقيق : مصطفي عبد القادر عطا ، ناشر : دار الكتب العلمية - بيروت ، الطبعة : الأولي ، 1411هـ - 1990م .

ترجمه حاكم نيشابوري :

ذهبي در باره او مي نويسد :

الحاكم الحافظ الكبير امام المحدثين ... ناظر الدارقطني فرضيه وهو ثقة واسع العلم بلغت تصانيفه قريبا من خمس مائة جزء .

حاكم ، حافظ بزرگ و پيشواي محدثان است . دار قطني با او مناظره اي داشت كه او را پسنديد ، او مورد اعتماد و داراي علم بسيار است ، نوشته ها و آثار او نزديك به پانصد جلد مي شود .

الذهبي ، شمس الدين محمد بن أحمد بن عثمان ، تذكرة الحفاظ ، ج 3 ، ص 1039 ـ 1040 ، ناشر : دار الكتب العلمية - بيروت ، الأولي .

سيوطي مي نويسد :

الحاكم الحافظ الكبير إمام المحدثين أبو عبد الله محمد بن عبد الله محمد بن حمدويه بن نعيم الضبي الطهماني النيسابوري ... وكان إمام عصره في الحديث العارف به حق معرفته صالحا ثقة .

حاكم ، حافظ بزرگ و پيشواي محدثان است ... او در زمان خود پيشواي علم حديث و آن چنان كه شايسته بود ، با علم حديث آشنائي داشت ، درستكار و قابل اعتماد بود .

السيوطي ، جلال الدين عبد الرحمن بن أبي بكر (متوفاي911هـ) ، طبقات الحفاظ ، ج 1 ، ص410 ـ 411 ، ناشر : دار الكتب العلمية - بيروت ، الطبعة : الأولي ، 1403هـ .

أبو اسحاق شيرازي ، حاكم را اين گونه معرفي مي كند :

هو أبو عبد الله محمد بن عبد الله بن محمد النيسابوري المعروف بالحاكم صاحب المستدرك وتاريخ نيسابور وفضائل الشافعي وكان فقيها حافظا ثقة عليا لكنه يفضل علي بن أبي طالب علي عثمان رضي الله عنهما انتهت إليه رياسة أهل الحديث طلب العلم في صغره ورحل إلي الحجاز والعراق مرتين وروي عن خلائق عظيمة قال الأسنوي ويزيد علي الفيء شيخ وتفقه علي أبي الوليد النيسابوري وأبي علي بن أبي هريرة وأبي سهل الصعلوكي وانتفع به أئمة كثيرون منهم البيهقي قال عبد الغافر كان الحاكم إمام أهل الحديث في عصره وبيته بيت الصلاح والورع واختص بصحبته إمام وقته أبي بكر الصيغي وكان يراجع الحاكم في الجرح والتعديل .

محمد بن عبد الله ... نيشابوري مشهور به حاكم صاحب كتاب المستدرك ، تاريخ نيشابور و فضائل شافعي ، فقيه ، حافظ ، قابل اعتماد و بلند مرتبه بود ؛ وي علي بن أبي طالب را از عثمان برتر مي دانست . رياست اهل حديث به او مي رسد . تحصيل دانش را از كودكي آغاز و دو بار به حجاز و عراق مسافرت كرد . از افراد زيادي روايت نقل كرده است ... و بزرگان زيادي ؛ از جمله بيهقي از او كسب دانش كرده اند . عبد الغافر مي گويد : حاكم پيشواي اهل حديث در زمان خود بود و خانه او خانه درستكاري و پرهيزگاري بود ، أبو بكر صيغي كه پيشواي زمان خود بود ، همواره در كنار حاكم بود و در جرح و تعديل روات به او مراجعه مي كرد .

الشيرازي ، إبراهيم بن علي بن يوسف أبو إسحاق (متوفاي476هـ) ، طبقات الفقهاء ، ج 1 ، ص 222 ، تحقيق : خليل الميس ، ناشر : دار القلم - بيروت .

ابن خلكان مي نويسد :

الحاكم النيسابوري الحافظ المعروف بابن البيع إمام أهل الحديث في عصره والمؤلف فيه الكتب التي لم يسبق إلي مثلها كان عالما عارفا واسع العلم .

حاكم نيشابوري حافظ (كسي كه بيش از صد هزار حديث حفظ است) مشهور به ابن البيع ، پيشواي اهل حديث در زمان خود بود و كتاب هايي در علم حديث نوشت كه كسي پيش از او همانندش را ننوشته بود ، او دانشمند ، عارف و داراي دانش بسيار بود .

إبن خلكان ، أبو العباس شمس الدين أحمد بن محمد بن أبي بكر (متوفاي681هـ) ، وفيات الأعيان وأنباء أبناء الزمان ، ج 4 ، ص 280 ، تحقيق : احسان عباس ، ناشر : دار الثقافة - لبنان .

أبو الفداء در تاريخش مي نويسد :

وفيها توفي الحافظ محمد بن عبد الله بن محمد بن حمدويه بن نعيم الضبي الطهماني، المعروف بالحاكم النيسابوري إِمام أهل الحديث في عصره ، والمؤلف فيه الكتب التي لم يسبق إِلي مثلها ، سافر في طلب الحديث، وبلغت عدة شيوخه نحو ألفين، وصنف عدة مصنفات ... .

در آن سال (455هـ) حافظ محمد بن عبد الله ... مشهور به حاكم نيشابوري از دنيا رفت ، او پيشواي اهل حديث در زمان خود بود و كتاب هايي در علم حديث نوشت كه كسي همانند آن ها را پيش از او ننوشته بود ، براي يادگيري حديث مسافرت مي كرد ، اساتيد او نزديك به دو هزار نفر بودند ، كتاب هاي بسياري نوشت ... .

أبو الفداء عماد الدين إسماعيل بن علي (متوفاي732هـ) ، المختصر في أخبار البشر ، ج 1 ، ص 247 .

با توجه به جايگاهي كه حاكم نيشابوري در ميان علماي اهل سنت دارد ، اگر غير از سخن و اعتراف او به تواتر ولادت امير مؤمنان عليه السلام ، هيچ دليل ديگري وجود نداشت ، براي حق جويان كفايت مي كرد، ولي بازهم جهت تاكيد و تقويت موضوع سخنان و اعترافات ديگر علماي اهل سنت را نيز مطرح مي كنيم .

2 . شاه ولي الله دهلوي (متوفاي 1176هـ) :

وي در كتاب ازالة الخفاء عن خلافة الخلفاء در مناقب امير مؤمنان عليه السلام مي نويسد :

و از مناقب وي رضي الله عنه كه در حين ولادت او ظاهر شد يكي آن است كه در جوف كعبه معظمه تولد يافت .

دهلوي ، شاه ولي الله مشهور به محدث هند (متوفاي 1180هـ) ، إزالة الخفاء عن خلافة الخلفاء ، ج 4 ، باب : اما مآثر اميرالمؤمنين وامام اشجعين اسد الله الغالب علي بن ابي طالب رضي الله عنه ، تصحيح و مراجعه: سيد جمال الدين هروي .

ترجمه دهلوي :

عظيم آبادي در باره او و كتابش مي نويسد :

وقد بسط الكلام فيما يتعلق بالخلافة الذي لا مزيد عليه الشيخ الأجل المحدث ولي الله الدهلوي في إزالة الخفاء عن خلافة الخلفاء وهو كتاب لم يؤلف مثله في هذا الباب .

شيخ بزرگوار ، محدث ولي الله دهلوي در كتاب ازالة الخفاء عن خلافة الخلفا به صورت گسترده سخن گفته است كه بيش از آنچه او گفته نمي توان در اين باره سخن گفت . اين كتابي است كه همانند آن در اين باره نوشته نشده است .

العظيم آبادي ، محمد شمس الحق (متوفاي1329هـ) ، عون المعبود شرح سنن أبي داود ، ج 12 ، ص 253 ، ناشر : دار الكتب العلمية - بيروت ، الطبعة : الثانية ، 1995م .

جمال الدين قاسمي همواره در هنگام نقل سخن دهلوي از او با عناوين «الإمام ، العارف ، الكبير ، العلامه و ... » ياد مي كند .

قال الإمام العارف الكبير الشيخ أحمد المعروف بشاه ولي الله الدهلوي قدس الله سره في كتابه «حجة الله البالغة»

قال الإمام العلامة ولي الله الدهلوي في «الحجة البالغة» .

القاسمي ، محمد جمال الدين (متوفاي1332هـ) ، قواعد التحديث من فنون مصطلح الحديث ، ج 1 ، ص 239 و ج 1 ص 323 ، ناشر : دار الكتب العلمية - بيروت ، الطبعة : الأولي ، 1399هـ - 1979م .

الكوكب الديار الهندية الشاه ولي الله أحمد بن عبد الرحيم الدهلوي الهندي رحمة الله المولود سنة 1110 والمتوفي بدهلي سنة 1176 كان هذا الرجل من أفراد المتأخرين علما وعملا وشهرة أحيا الله به وبأولاده وأولاد بنته وتلاميذهم الحديث والسنة بالهند بعد مواتهما وعلي كتبه وأسانيده المدار في تلك الديار .

ستاره درخشان سرزمين هند ، شاه ولي الله دهلوي هندي ، در سال 1110 متولد و در سال 1176 در دهلي از دنيا رفت . اين مرد از علماي متأخر است كه در علم و عمل و شهرت داشت ، خداوند به وسيله او ، فرزندان و نوادگان دختري و شاگردانش ، علم حديث را در سرزمين هند احياء كرد ، بر كتاب ها و اسناد او اين ديار مي چرخيد .

الكتاني ، عبد الحي بن عبد الكبير (متوفاي1383هـ) ، فهرس الفهارس والأثبات ومعجم المعاجم والمسلسلات ، ج 1 ، ص 178 ، تحقيق : د. إحسان عباس ، ناشر : دار العربي الاسلامي - بيروت/ لبنان ، الطبعة : الثانية ، 1402هـ1982م .

3 . سبط ابن جوزي(متوفاي 654هـ) :

وروي أن فاطمة بنت أسد كانت تطوف بالبيت وهي حامل بعلي (ع) فضربها الطلق ففتح لها باب الكعبة فدخلت فوضتعه فيها .

روايت شده است كه فاطمه بنت أسد ، در حالي كه باردار بود ، خانه خدا را طواف مي كرد ، درد زايمان او را فراگرفت ، در خانه كعبه به روي او باز شد ، پس داخل خانه كعبه شد و فرزندش را به دنيا آ ورد .

سبط بن الجوزي الحنفي ، شمس الدين أبوالمظفر يوسف بن فرغلي بن عبد الله البغدادي ، تذكرة الخواص ، ص 20 ، ناشر : مؤسسة أهل البيت ـ بيروت ، 1401هـ ـ 1981م .

ترجمه سبط بن جوزي :

شمس الدين ذهبي در باره او مي گويد:

يوسف بن قُزْغْلي بن عبد الله . الإمام ، الواعظ ، المؤرخ شمس الدين ، أبو المظفر التركي ، ثم البغدادي العوني الحنفي . سِبْط الإمام جمال الدين أبي الفرج ابن الجوزي ؛ نزيل دمشق . وُلِد سنة إحدي وثمانين وخمسمائة ... وكان إماما ، فقيها ، واعظا ، وحيدا في الوعظ ، علاّمةً في التاريخ والسير ، وافر الحرمة ، محبباً إلي الناس ... ودرّس بالشبلية مدة ، وبالمدرسة البدرية التي قبالة الشبلية . وكان فاضلا عالما ، ظريفا ، منقطعا ، منكرا ، علي أرباب الدول ما هم عليه من المنكرات ، متواضعا صاحب قبول تام .

يوسف بن قُزعلي حنفي ، پيشوا ، فقيه ،تاريخ دان و در سخنوري يگانه بود ، در دانش تاريخ و سرگذشتها علامه و در نزد مردم بسيار قابل احترام و محبوب بود . مدتي در شبليه و مدرسه بدريه تدريس مي كرد ، او فاضل ، دانشمند و نكته سنج بود و با دولتمرداني كه كارهاي ناپسندي مي كردند مخالفت مي كرد متواضع و فروتن بود و همگان او را قبول داشتند .

الذهبي ، شمس الدين محمد بن أحمد بن عثمان بن قايماز ، تاريخ الإسلام ووفيات المشاهير والأعلام ، ج 48 ، ص 183، تحقيق : د. عمر عبد السلام تدمري ، ناشر : دار الكتاب العربي - لبنان/ بيروت ، الطبعة : الأولي ، 1407هـ - 1987م .

أبو محمد يافعي (متوفاي768هـ) در باره او مي نويسد :

العلامة الواعظ المورخ شمس الدين أبو المظفر يوسف التركي ثم البغدادي المعروف بابن الحوزي سبط الشيخ جمال الدين أبي الفرج ابن الجوزي أسمعه جده منه ومن جماعة وقدم دمشق سنة بضع وست مائة فوعظ بها وحصل له القبول العظيم للطف شمائله وعذوبة وعظه .

سخنور بود ودانش فراوان داشت و آگاه به سر گذشتها بود، در شهر دمشق مردم را موعظه مي كرد و چون چهره و سخنش جذاب بود ، مورد قبول و پذيرش عموم قرار گرفت ... .

اليافعي ، أبو محمد عبد الله بن أسعد بن علي بن سليمان ، مرآة الجنان وعبرة اليقظان ، ج 4 ، ص 136 ، ناشر : دار الكتاب الإسلامي - القاهرة - 1413هـ - 1993م .

قطب الدين اليونيني (متوفاي726هـ) در باره او مي نويسد :

وكان أوحد زمانه في الوعظ حسن الإيراد ترق لرؤيته القلوب وتذرف لسماع كلامه العيون وتفرد بهذا الفن وحصل له فيه القبول التام وفاق فيه من عاصره وكثيراً ممن تقدمه حتي أنه كان يتكلم في المجلس الكلمات اليسيرة المعدودة أو ينشد البيت الواحد من الشعر فيحصل لأهل المجلس من الخشوع والاضطراب والبكاء ما لا مزيد عليه فيقتصر علي ذلك القدر اليسير وينزل فكانت مجالسه نزهة القلوب و الأبصار يحضرها الصلحاء والعلماء والملوك والأمراء والوزراء وغيرهم ولا يخلو المجلس من جماعة يتوبون ويرجعون إلي الله تعالي .

در وعظ و سخنراني در زمان خودش منحصر به فرد بود ، با ديدنش رقت قلب براي بيننده ايجاد مي شد و با شنيدن سخنش اشك ها جاري مي شد ، مورد قبول عموم بود ، گاهي در مجلسي كلماتي اندك و يا شعري مي خواند همه حاضران را به گريه مي انداخت . در مجلس وي همواره دانشمندان و اميران و وزيران و غير آنان حضور مي يافتند ، و هيچگاه نمي شد كه بدون توبه كسي از مجلسش خارج شود .

اليونيني ، قطب الدين أبو الفتح موسي بن محمد ، ذيل مرآة الزمان ، ج 1 ، ص 15 .

العكري الحنبلي (متوفاي1089هـ) در باره او مي نويسد :

سبط ابن الجوزي العلامة الواعظ المؤرخ شمس الدين أبو المظفر يوسف بن فرغلي التركي ثم البغدادي  الهبيري الحنفي سبط الشيخ أبي الفرج بن الجوزي أسمعه جده منه ومن ابن كليب وجماعة وقدم دمشق سنة بضع وستمائة فوعظ بها وحصل له القبول العظيم للطف شمائله وعذوبة وعظه ... ولو لم يكن له إلا كتابه مرآة الزمان لكفاه شرفا .

العكري الحنبلي ، عبد الحي بن أحمد بن محمد ، شذرات الذهب في أخبار من ذهب ، ج 5 ، ص 266 ، تحقيق : عبد القادر الأرنؤوط، محمود الأرناؤوط ، ناشر : دار بن كثير - دمشق ، الطبعة الأولي ، 1406هـ .

4 . مسعودي (متوفاي346هـ) :

علي بن الحسين مسعودي ، مورخ و اديب مشهور شافعي مذهب در باره ولادت امير مؤمنان عليه السلام در خانه كعبه مي فرمايد :

وكان مولده في الكَعبة .

محل تولد علي عليه السلام ، خانه كعبه است .

المسعودي ، أبو الحسن علي بن الحسين بن علي (متوفاي346هـ) ، مروج الذهب ، ج 1 ، ص 313 .

ترجمه مسعودي :

ياقوت حموي او را از ادبا و از نوادگان عبد الله بن مسعود ، صحابي مشهور رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم مي داند :

علي بن الحسين بن علي المسعودي المؤرخ أبو الحسن من ولد عبد الله بن مسعود صاحب النبي صلي الله عليه .

الحموي ، أبو عبد الله ياقوت بن عبد الله الرومي (متوفاي626هـ) ، معجم الأدباء أو إرشاد الأريب إلي معرفة الأديب ، ج 4 ، ص 48 ، رقم : 567 ، ناشر : دار الكتب العلمية - بيروت ، الطبعة : الأولي ، 1411 هـ - 1991م .

تاج الدين سبكي نام مسعودي را در زمره علماي شافعي آورده و او را مورخ ، صاحب فتوا و علامه مي داند :

علي بن الحسين بن علي المسعودي صاحب التواريخ كتاب مروج الذهب في أخبار الدنيا وكتاب ذخائر العلوم وكتاب الاستذكار لما مر من الأعصار وكتاب التاريخ في أخبار الأمم وكتاب أخبار الخوارج وكتاب المقالات في أصول الديانات وكتاب الرسائل وغير ذلك . قيل إنه من ذرية عبد الله بن مسعود رضي الله عنه أصله من بغداد وأقام بها زمانا وبمصر أكثر وكان أخباريا مفتيا علامة صاحب ملح وغرائب .

علي بن الحسين المسعودي ، صاحب كتاب هاي تاريخي مروج الذهب ... و ديگر كتاب ها است . گفته شده كه او از فرزندان عبد الله بن مسعود بوده است ، اصالتاً اهل بغداد و زماني در آن جا و بيشتر در مصر ساكن بوده ، او اخباري ، داراي فتوا ، دانشمند و ... بود .

السبكي ، تاج الدين بن علي بن عبد الكافي (متوفاي771هـ) ، طبقات الشافعية الكبري ، ج 3 ، ص 456 ، تحقيق : د. محمود محمد الطناحي د.عبد الفتاح محمد الحلو ، ناشر : هجر للطباعة والنشر والتوزيع - 1413هـ ، الطبعة : الثانية .

و عليمي حنبلي در باره او مي نويسد :

علي بن الحسين بن علي أبو الحسن المسعودي من أعلام التاريخ ومن مشاهير الرحالين ومن الباحثين المقدرين من أهل بغداد أقام بمصر وتوفي فيها عام 346 ه له مؤلفات عديدة منها مروج الذهب وأخبار الزمان وغير ذلك من المؤلفات القيمة .

علي بن الحسين المسعودي ، از بزرگان تاريخ و از مشهورترين كساني است كه براي جمع آوري حديث مسافرت مي كرد ... كتاب هاي متعددي نوشت كه از جمله آن ها مروج الذهب و اخبار الزمان و كتاب هاي با ارزش ديگري است .

العليمي ، مجير الدين الحنبلي (متوفاي927هـ ) ، الأنس الجليل بتاريخ القدس والخليل ، ج 1 ، ص 11 ، تحقيق : عدنان يونس عبد المجيد نباتة ، ناشر : مكتبة دنديس - عمان - 1420هـ- 1999م .

عكري حنبلي در باره مسعودي مي نويسد:

وفيها المسعودي المؤرخ صاحب مروج الذهب وهو أبو الحسن علي بن أبي الحسن رحل وطوف في البلاد وحقق من التاريخ مالم يحققه غيره وصنف في أصول الدين وغيرها من الفنون .

در آن سال (345هـ) مسعودي مورخ ، صاحب كتاب مروج الذهب ازدنيا رفت . او أبو الحسن علي بن أبي الحس بود ، به شهرهاي گوناگون مسافرت مي كرد ، آن قدر كه او در تاريخ تحقيق كرده ديگران تحقيق نكرده اند ، در اصول دين و ديگر علوم كتاب نوشته است .

العكري الحنبلي ، عبد الحي بن أحمد بن محمد (متوفاي1089هـ) ، شذرات الذهب في أخبار من ذهب ، ج 2 ، ص 371 ، تحقيق : عبد القادر الأرنؤوط، محمود الأرناؤوط ، ناشر : دار بن كثير - دمشق ، الطبعة : الأولي ، 1406هـ .

5. گنجي شافعي (متوفاي 658هـ) :

گنجي شافعي در كفاية الطالب مي نويسد :

«ولد أمير المؤمنين علي بن أبي طالب بمكة في بيت الله الحرام ليلة الجمعة لثلاث عشرة ليلة خلت من رجب سنة ثلاثين من عام الفيل ولم يولد قبله ولا بعده مولود في بيت الله الحرام سواه إكراما له بذلك ، وإجلالا لمحله في التعظيم .

امير مؤمنان عليه السلام شب جمعه سيزده رجب ، سال سيم بعد از واقعه عام الفيل در داخل خانه خدا به دنيا آمد . كسي پيش از آن حضرت و بعد از آن در داخل خانه كعبه به دنيا نيامده است و اين از فضائل اختصاصي آن حضرت است كه خداوند به جهت بزرگداشت مقام او عطا كرده است .

الگنجي الشافعي ، أبي عبد الله محمد بن يوسف بن محمد القرشي ، كفاية الطالب في مناقب علي بن أبي طالب ، ص407 ، الباب السابع في مولده عليه السلام ، ناشر : دار أحياء تراث اهل البيت (ع) ، طهران ، الطبعة الثالثة ، 1404هـ ، 1362 ش .

ترجمه گنجي شافعي :

ابن خلكان در ترجمه او مي نويسد :

الفخر الكنجي محمد بن يوسف بن محمد بن الفخر الكنجي نزيل دمشق عني بالحديث وسمع ورحل وحصل كان إماما محدثا .

محمد بن يوسف گنجي ... ساكن دمشق بود ، به علم حديث اعتنا مي كرد ، براي يادگيري آن از ديگران مي شنيد ، وبراي دانش بيشتر مسافرت مي كرد ، او پيشوا و محدث بود .

الصفدي ، صلاح الدين خليل بن أيبك (متوفاي764هـ) ، الوافي بالوفيات ، ج 5 ، ص 148 ، تحقيق : أحمد الأرناؤوط وتركي مصطفي ، ناشر : دار إحياء التراث - بيروت - 1420هـ- 2000م .

يونيني نيز او را اين گونه معرفي مي كند :

الفخر محمد بن يوسف الكنجي كان رجلاً فاضلاً أديباً وله نظم حسن .

محمد بن يوسف گنجي ، مردي دانشمند و اديب بود و شعرهاي زيبايي مي سرود .

اليونيني ، قطب الدين أبو الفتح موسي بن محمد (متوفاي726 هـ) ، ذيل مرآة الزمان ، ج 1 ، ص 148 .

حاجي خليفه ، او را «الشيخ الحافظ» معرفي مي كند :

كفاية الطالب في مناقب علي بن أبي طالب للشيخ الحافظ أبي عبد الله محمد بن يوسف بن محمد الكنجي الشافعي .

كفاية الطالب در مناقب علي بن أبي طالب ، نوشته شيخ و حافظ (كسي كه بيش از صد هزار حديث حفظ است) أبو عبد الله محمد بن يوسف گنجي شافعي است .

حاجي خليفه ، مصطفي بن عبدالله القسطنطيني الرومي الحنفي (متوفاي1067هـ) ، كشف الظنون عن أسامي الكتب والفنون ، ج 2 ، ص 1497 ، ناشر : دار الكتب العلمية - بيروت - 1413هـ - 1992م .

6 . ابن صباغ المالكي (855 هـ) :

ابن صباغ مالكي در الفصول المهمة مي نويسد :

ولد علي ( عليه السلام ) بمكة المشرفة بداخل البيت الحرام في يوم الجمعة الثالث عشر من شهر الله الأصم رجب الفرد سنة ثلاثين من عام الفيل قبل الهجرة بثلاث وعشرين سنة ، وقيل بخمس وعشرين ، وقبل المبعث باثني عشرة سنة ، وقيل بعشر سنين . ولم يولد في البيت الحرام قبله أحد سواه ، وهي فضيلة خصه الله تعالي بها إجلالا له وإعلاء لمرتبته وإظهارا لتكرمته .

علي عليه السلام در مكه مشرفه در داخل بيت الحرام ( كعبه ) در روز جمعه سيزدهم ماه خدا يعني ماه رجب سال سي ام عام الفيل و بيست و سه سال پيش از هجرت به دنيا آمد ... پيش از او هيچ كس در كعبه متولد نشد ، و اين فضيلتي است كه خداوند به جهت بزرگداشت و بالا بردن مقام و اظهار كرامت او مخصوص حضرتش گردانيده است .

ابن الصباغ ، علي بن محمد بن أحمد المالكي المكي (متوفاي855 هـ) الفصول المهمة في معرفة الأئمة ، ج 1 ، ص 171 ، تحقيق : سامي الغريري ، ناشر : دار الحديث للطباعة والنشر ـ قم ، الطبعة : الأولي ، 14222هـ .

ترجمه ابن صباغ :

علامه قندوزي در ينابيع المودة ، در مقدمه و پيش از نقل سخني از وي او را اين چنين مي ستايد :

وقال الشيخ المحدث الفقيه نور الدين علي بن محمد المالكي في كتابه : الفصول المهمة ... .

القندوزي الحنفي ، الشيخ سليمان بن إبراهيم (متوفاي1294هـ) ، ينابيع المودة لذوي القربي ، ج 3 ص 348 ، تحقيق سيد علي جمال أشرف الحسيني ، ناشر : دار الأسوة للطباعة والنشر ، الطبعة : الأولي ، 1416هـ .

سخاوي كه از شاگردان او است ، از استادش با اين تعابير ياد مي كند :

علي بن محمد بن أحمد بن عبد الله نور الدين الأسفاقسي الغزي الأصل المكي المالكي ويعرف بابن الصباغ . ولد من ذ الحجة سنة أربع وأربعين وثمانين وسبعمائة ونشأ بها فحفظ القرآن والرسالة في الفقه ابن مالك وعرضهما علي الشريف الرحمن الفاسي وعبد الوهاب بن العفيف اليافعي والجمال ابن ظهير وقربيه أبي السعود النووي وعلي بن محمد بن أبي بكر الشيبي ومحمد ابن سليمان بن أبي بكر البكري ، وأجاز له وأخذ في الفقه عن أولهم والنحو عن الجلال عبد الواحد المرشدي وسمع علي الزين المراغي سداسيات الرازي وكتب بخط الحسن وباشر الشهادة مع إشراف علي نفسه لكنه كان ساكنا مع القول بأنه تاب وله مؤلفات منها الفصول المهمة لمعرفة الأئمة وهم اثنا عشر والعبر فيمن شفه النظر ، أجاز لي . ومات في ذي القعدة وخمسين ودفن بالمعلاة سامحه الله وإيانا .

علي بن محمد بن احمد ... اصالتاً اهل غزه ، مالكي مذهب و مشهور به ابن صباغ بود . در مكه رشد كرد و بزرگ شد ، قرآن را حافظ بود و رساله اي در فقه ابن مالك نوشت را بر شريف الرحمن فاسي و ... عرضه كرد ...

كتاب هاي زيادي ؛ از جمله الفصول المهمة لمعرفة الأئمه را نوشته است .

السخاوي ، شمس الدين محمد بن عبد الرحمن (متوفاي902هـ) ، الضوء اللامع لأهل القرن التاسع ، ج 5 ، ص 283 ، ناشر : منشورات دار مكتبة الحياة - بيروت .

اسماعيل باشا در باره او مي نويسد :

ابن الصباغ : علي بن محمد بن أحمد الصباغ نور الدين المكي المالكي السفاقسي الأصل المتوفي سنة 855 خمسين وخمسمائة له العبر فيمن سفه النظر . الفصول المهمة في معرفة الأئمة وفضلهم ومعرفة أولادهم ونسلهم .

ابن صباغ ، علي بن محمد ... مالكي مذهب و اصالتا اهل سفاقس بود ، در سال 855 از دنيا رفت و كتاب هاي «العبر فيمن سفه النظر» و «الفصول المهمه في معرفة الأئمه» از نوشته هاي او است .

البغدادي ، إسماعيل باشا (متوفاي1339هـ) ، هدية العارفين أسماء المؤلفين وآثار المصنفين ، ج 5 ، ص 732 ، ناشر : دار الكتب العلمية - بيروت - 1413هـ - 1992م .

7 . حلبي (متوفاي1044هـ) :

علي بن برهان الدين حلبي ، صاحب كتاب مشهور سيره حلبي ، بعد از سخني طولاني در باره علي عليه السلام ، به ولادت آن حضرت در داخل خانه كعبه استدلال مي كند :

لأنه ولد في الكعبة وعمره (يعني النبي) (ص) ثلاثون سنة .

زيرا آن حضرت در داخل خانه كعبه متولد شد و عمر رسول خدا در آن روز سي سال بود .

الحلبي ، علي بن برهان الدين (متوفاي1044هـ) ، السيرة الحلبية في سيرة الأمين المأمون ، ج 1 ، ص 226 ، ناشر : دار المعرفة - بيروت - 1400هـ .

آنچه ملاحظه نموديد اندكي است از اعترافات و سخنان ارباب حديث و دانش بود ، و براي اطلاع بيشتر در اين باره به كتاب شريف الغدير ، ج 6 و شرح احقاق الحق ، ج17 مراجعه فرماييد .

آيا حكيم بن حزام در خانه كعبه متولد شده است ؟

طبق اعتقاد شيعه و نيز برخي از علماي اهل سنت ؛ همانند ابن صباغ مالكي و گنجي شافعي ، هيچ كس غير از امير مؤمنان عليه السلام در داخل خانه كعبه به دنيا نيامده است و اين فضيلت بزرگ از امتيازات ويژه آن حضرت است ؛ اما متأسفانه تحريف گران تاريخ و دشمنان امير مؤمنان عليه السلام اين ويژگي را نيز همانند ديگر فضائل آن حضرت يا از اساس منكر شده و يا كسان ديگري را در آن شريك و سهيم كرده اند .

شايد بتوان ادعا كرد كه كمتر فضيلتي از فضائل اهل بيت رسول خدا صلي الله عليه وآله مانده است كه از دستبرد اين تحريف گران به دور مانده باشد و آن ها به نحوي آن را زير سؤال نبرده باشند . يكي از اين موارد ولادت آن حضرت در خانه كعبه است كه ادعا شده است غير از امير مؤمنان عليه السلام ، حكيم بن حزام نيز در خانه كعبه متولد شده است .

نخستين كسي كه اين مطلب را نقل كرده ، زبير بن بكار متوفاي 256هـ است و قبل از او در هيچ كتابي از كتاب هاي اهل سنت نقل نشده و بعد از او نيز هر كس نقل كرده ، از زبير بن بكار است .

وي در جمهرة نسب قريش مي نويسد :

حدثنا الزبير قال وحدثني مصعب بن عثمان قال : دخلت أم حكيم ابن حزام الكعبة مع نسوة من قريش ، وهي حامل بحكيم بن حزام ، فضربها المخاض في الكعبة ، فأتيت بنطح حيث أعجلها الولاد ، فولدت حكيم بن حزام في الكعبة علي النطح .

مادر حكيم بن حزام به همراه زناني از قريش وارد كعبه شدند ، او كه باردار بود ناگهان درد زايمان او را فراگرفت و فرزندش را به دنيا آورد.

الزبير بن بكار بن عبد الله (متوفاي256هـ) جمهرة نسب قريش وأخبارها ، ج 1 ، ص 77 ،

زبير بن بكار اين روايت را از مصعب بن عثمان بن مصعب بن عروة بن الزبير بن العوام نقل مي كند كه مبتلا به چند اشكال است :

اولاً : مصعب بن عثمان مجهول است و در هيچ يك از كتاب هاي رجالي نامي از او برده نشده است ؛

ثانياً : روايت مرسل است ؛ چرا كه مصعب بن عثمان ، ده ها سال بعد از اين قضيه به دنيا آمده است ، چگونه مي تواند از اين قضيه خبر دهد ؟

ثالثاً : اين روايت از ساخته هاي خاندان زبير و به ويژه زبير بن بكار است كه به خاطر دشمني با خاندان اهل بيت عليهم السلام افسانه هاي بسياري ساخته اند كه از جمله آن ها همين قضيه است . اين مطلب را نيز به خاطر زير سؤال بردن فضائل اختصاصي امير مؤمنان عليه السلام جعل كرده اند .

از طرف ديگر حكيم بن حزام با خاندان زبير پسر عمو هستند ؛ چرا كه حكيم بن حزام بن خويلد بن أسد بن عبد العزي و خاندان زبير نيز به اسد بن عبد العزي مي رسند . اين احتمال وجود دارد كه خاندان زبير به خاطر دوستي عمو زاده خود ، اين مطلب را جعل كرده باشند .

 

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

مؤسسه تحقيقاتي حضرت ولي عصر (عج)

 





Share
241 | عليرضا حسيني | , آمریکا | ١٢:٣٠ - ١٧ مهر ١٣٩٣ |
1- ابتدا اين سئوال به ذهن خطور مي کند که مگر اهل سنت و يا علماي اهل سنت ، دشمن حضرت علي هستند که سخن آنها به عنوان اعتراف يک دشمن مي تواند حجت و دليل باشد ؟ خوب ، تمامي اهل سنت ، حضرت علي را به عنوان خليفه چهارم قبول دارند و به قول شما اگر فضايلي که آنها براي سه خليفه قبلي نقل مي کنند دروغ باشد پس فضايلي که براي علي هم نقل مي کنند دروغ است ! به عنوان مثال فرض کنيد همين آقاي يزيد ابن قعنب ( که تنها راوي تولد حضرت علي در کعبه است ! ) در اين روايت گفته بود که من ديدم مادر عمر ابن خطاب ، عمر را در کعبه به دنيا آورد ! آيا شما قبول مي کرديد ؟ مسلما نه و علماي شما با طعنه و مسخره بادي به غبغب مي انداختند و مي گفتند آقا : اولا اين روايت خبر واحد است و فقط از يک طريق نقل شده و مگر مي شود چنين واقعه ي مهمي را فقط يک نفر ديده باشد و در مکه ي به آن بزرگي فقط يک نفر از آن مطلع بوده باشد ؟

پاسخ:
با سلام

دوست گرامي

1. کسي اهل سنت را دشمن اهل بيت نمي داند بلکه سخنان علماي اهل سنت براي اين ذکر مي شود که وهابيان خود را سني مي دانند و لازم است به اقوال علماي آنها ملزم باشند.

2. تولد حضرت امير عليه السلام يک خبر متواتر است و اسناد متواتر آن تا زمان حاکم نيشابوري رسيده لذا تصريح مي کند و تواترت الاخبار

3. روايت تولد حضرت علي عليه السلام در کعبه توسط خود حضرت علي عليه السلام هم نقل شده نقل شده است.

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

(1)
242 | عليرضا حسيني | , آمریکا | ١٢:٣١ - ١٧ مهر ١٣٩٣ |
علم رجال درباره ي اين آقاي يزيد ابن قعنب گفته اند : عاش مشرکا و مات مشرکا، يعني اين آقاي يزيدابن قعنب در کفر و شرک زندگي کرد و در شرک هم مٌرد ! پس هيچگونه توثيقي ندارد و هيچ اعتمادي به سخن يک کافر نيست !
2- اگر اين روايت توسط هزار نفر از علماي طراز اول اهل سنت روايت شده بود و در يکصد هزار کتاب اهل سنت هم وجود داشت چون منبع و ريشه يِ اوليه آن فقط يک نفر آن هم کافر به نام يزيد ابن قعنب بوده است براي هيچ انسان منصفي قابل قبول نبود . بالاخره چون آنها خليفه چهارم را قبول داشته اند مي خواسته اند به قول خودتان براي او فضيلتي بتراشند ! و براستي مگر علماي اهل سنت معصومند که هر چه بگويند و هر چه در کتابهايشان بنويسند صحيح و درست باشد ؟ و اگر چنين است و شما مقام شامخ علمي و پرهيزگاري و صداقت آنها را قبول داريد دو سئوال مطرح مي شود : اينکه چرا آنها سُني بودند و اينکه چرا شما سني نمي شويد ؟ و آيا شما هر آنچه مجلسي در بحار گفته و يا هر آنچه شيخ صدوق و شيخ مفيد و يا کليني در کتابهايشان نوشته اند را قبول داريد ؟ آقاي قزويني آيا اين افراد از استوانه هاي علمي تشيع نيستند ؟

پاسخ:
باسلام

دوست گرامي

1. نام يزيد بن قعنب در کتب رجالي نيامده است و در مورد شرک او ما چيزي در منابع نديديم.

2. استناد به سخن يک محدث روش عقلاست و هيچ دلالتي بر عصمت او هم ندارد وقتي مساله اي داراي دلايل مختلف و مويدات فراوان است و محدثي در مورد صحت آن ادعاي تواتر مي کند و اين فرد در اين مورد متخصص است دليلي براي رد سخن او نيست.

3. خليفه چهارم شدن حضرت امير عليه السلام هم در ميان اهل سنت در عصرهاي اوليه بخصوص توسط بني اميه و شخص معاويه انکار مي شده و نقل فضائل در مورد حضرت امير عليه السلام تبعات سختي داشته لذا نمي توان اين ادعاي شما را پذيرفت .

5. تولد حضرت امير عليه السلام توسط ائمه مانند حضرت امير عليه السلام و امام سجاد عليه السلام و از طريق عباس عموي پيامبر صلي الله عليه و آله هم نقل شده است و يک مساله مسلم است از زمان سيد مرتضي و شيخ مفيد گرفته تا زمان ما همگي آن را به عنوان يک مساله قطعي قلمداد کرده اند و علماي اهل سنت مانند حاکم نيشابوري و دهلوي و ديگران تصريح بر تواتر و شهرت اين ادعا دارند . با اين حال جايي براي اصرار بر باطل نيست .

6. با اين توضيحات جواب اين سخن شما که همه روايات به يزيد مي رسد هم معلوم مي شود جالب است مگر شما از کجا فهميديد که ريشه تمام رواياتي که به دست ما نرسيده همه به يزيد بن قعنب برمي گردد؟

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

(1)
243 | عليرضا حسيني | , آمریکا | ١٢:٣٦ - ١٧ مهر ١٣٩٣ |
4- باز هم در اينجا براي يک عقل سالم و بي طرف ، سئوالات ديگري مطرح مي شود :
- چگونه تمامي اهل مکه نتوانستند درب کعبه را باز کنند ولي چند سال بعد به عنوان مثال ، يک نفر آمد و با يک ضربه ، درب خانه ي علي را از جا کَند و موجب کشته شدن فاطمه و جنين او شد ؟ !!! چگونه آنجا معجزه شد و اينجا معجزه نشد؟ و چرا خداوند متعال ، نعوذبالله براي شير مردان پارتي بازي کرد و براي همسر رنجورش نه ؟ ! ! !
- چگونه در خصوص اين ماجرا توسط مردم عرب ( البته در همان زمان تولد علي ) اشعار و ضرب المثلها و داستان ها ساخته نشد ؟
- چگونه علي و مادرش پس از اين کرامت در ميان مردم بت پرست مکه به مقام خدايي نرسيدند ؟ بالاخره علي در آغوش 360 بت کعبه به دنيا آمده بود و اين اگر نه براي علي ، لااقل براي بت پرستان مکه ، فخر و شرفي بسيار والا بود ! ! !
- چگونه پيامبر اسلام و حضرت علي و حضرت فاطمه و امام حسن و امام حسين و . . . به اين واقعه بسيار مهم ، در هيچ کجاي تاريخ ، کوچکترين اشاره اي نکرده اند ؟ ( البته مستقيم و نه با نقل قول غلات اطراف ائمه ! ! ! )

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
در خصوص سوال اول باید بگوییم امام علی علیه السلام معصوم است و خودش می داند که در این مواقع چکار بکند نیازی به نشان دادن راه به حضرت نیست
ثانیا: شما که این چنین دارید استدلال می کنید خوب اول پاسخ بده که چرا خدا در عام الفیل از کعبه دفاع کرد و نگذاشت اصحاب فیل آن را خراب بکنند اما  در زمانهای بعد مثلا در زمان عبدالله بن زبیر کعبه را از خراب شدن و سوختن نگه نداشت و یا زمانی سیل آمد و کعبه را خراب کرد چرا خدا از کعبه مراقبت نکرد آیا خدا در عام الفیل قدرت داشت اما در زمان عبد الله بن زبیر دیگر قدرت نداشت چرا خدا آنجا معجزه کرد اما در زمانهای بعدی چنین معجره ای نشان نداد آیا می توانید در این خصوص به خدا اشکال بکنید؟!!!
هر جوابی که در اینجا دادید ما نیز همان جواب را در خصوص  قضیه حضرت علی علیه السلام خواهم داد
در خصوص سوال دیگران درباره ولادت حضرت علی علیه السلام در کعبه که آن را محال می دانید و استدلالتان نیز به این است که  چرا بت پرستان حضرت را نپرستیدند ما نیز می گوییم این چه ربطی به پرستش دارد نطفه حضرت ابراهیم طبق منابع اهل سنت در بت خانه  منعقد شد آیا مردم او را خدا دانستند و او را پرستیدند!!
 بل واقعها في بيت الأصنام فحملت وخرت الأصنام على وجوهها حينئذ
تفسير القرطبي  ج 7   ص 24 ، اسم المؤلف:  أبو عبد الله محمد بن أحمد الأنصاري القرطبي الوفاة: 671 ، دار النشر : دار الشعب - القاهرة
و اما  اینکه  ولادت  علی  علیه السلام  در داخل کعبه  غلو  در دین  است :
آيا مي‌توان گفت  تمام  اهل  سنت و وهابیت  در دین غلو  کرده ند  چرا  که   معتقد  به ولادت  حكیم بن حزام  در داخل کعبه  هستند؟؟؟
چگون حضور در خانه خدا و نماز خواندن در آنجا و طواف خانه خدا و نگاه کردن به خانه خدا ثواب دارد و دارای فضیلت است ولی تولد در کعبه فضیلت نیست؟!!
حتی ائمه علیهم السلام نیز به این مسئله اشاره کرده اند
روي أن جعفر بن محمد الصادق عليه السلام زار أمير المؤمنين صلوات الله عليه.... السلام عليك يا من ولد في الكعبة .بحار الأنوار - العلامة المجلسي - ج 97 ص 374
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
 
244 | عليرضا حسيني | , آمریکا | ١٢:٣٨ - ١٧ مهر ١٣٩٣ |
استدلال خود شما سئوالي ديگر را مطرح مي کنيم : همه مي دانند آقاي بازرگان به عنوان يک شيعه و اسلام شناس قهار مطرح بوده است و ايشان توسط آقاي خميني به عنوان اولين رييس دولت شيعه معرفي شد . آقاي بازرگان در کتاب بعثت و ايدئولوژي (اين سند در کتاب حاميان وابستگي نيز آورده شده ) مي گويد : اينکه مي گويند پيامبر اکرم(ص) در غدير خم حضرت علي را به جانشيني خود معين کردند اين درست نيست چون که اگر چنين حکمي از طرف خدا به پيامبر ابلاغ شده ، مسلمانها به آن زودي آن را فراموش نمي کردند و بلافاصله بعد از رحلت پيامبر به سراغ شوراي خلافت و . . . نمي رفتند ! جالب است که اين مطلب قرنها قبل توسط شريف مرتضي شيعه در کتاب الشافي ج 2 ص 128 و همچنين ابو المجد الحلبي عالم شيعي در إشارة السبق ص52 نيز تکرار شده است ! خوب ما نيز مي توانيم بياييم و مانند شما در خصوص اين سه نفر عالم شيعه داد سخن بدهيم که آنها خيلي عالم بودند و دکتر شريعتي و آيت الله طالقاني و آيت الله منتظري و ميليونها نفر از ايراني ها آنها را قبول داشتند و . . . پس شيعيان بايد اعتراف آنها مبني بر اينکه واقعه غدير خم خلافت حضرت علي نبوده است را قبول کنند .

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
شما چطور اینهمه روایت در خصوص ولایت و خلافت حضرت علی علیه السلام که توسط پیامبر صلی الله علیه و آله چه در غدیر و یا چه در غیر غدیر بیان شده است را قبول نمی کنید اما حرف بازرگان را که برخلاف آیات و روایات هست را قبول می کنید؟!!!
خلافت حضرت علی علیه السلام در روز غدیر مشهور و متواتر بین شیعه و سنی می باشد آیا این واقعا قابل قبول است که این تواتر و روایات فراوان را نادیده گرفته و به سخن یک نفر که حرف او نیز بدون دلیل است را می پذیرید؟!!
دلیلی که شما نیز به آن تکیه می کنید مسئله عدم امکان فراموشی مردم است جالب است بدانید کسی غدیر را فراموش نکرده بود بلکه خیلی بخاطر مسائل مادی و یا غیره مانند خوف و ترس خود را به فراموشی زده بودند همچنانکه در احادیث به این مسئله اشاره شده است
شايد آنها نديده اند که از همان اول ، پيروان اميرالمومنين عليه السلام به حديث غدير عليه ابوبکر و اتباعش استناد ميکردند تا جايي که از قول ابي بن کعب نقل کرده اند :
لَمَّا خَطَبَ أَبُو بَكْرٍ قَامَ إِلَيْهِ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ وَ كَانَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ أَوَّلُ يَوْمٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ قَالَ يَا مَعْشَرَ الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا مَرْضَاةَ اللَّهِ وَ أَثْنَى اللَّهُ عَلَيْهِمْ فِي الْقُرْآنِ وَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَ الْإِيمانَ وَ أَثْنَى اللَّهَ عَلَيْهِمْ فِي الْقُرْآنِ تَنَاسَيْتُمْ أَمْ نَسِيتُمْ أَمْ بَدَّلْتُمْ أَمْ غَيَّرْتُمْ أَمْ خَذَلْتُمْ أَمْ عَجَزْتُمْ أَ لَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص قَامَ فِينَا مَقَاماً أَقَامَ فِيهِ عَلِيّاً فَقَالَ مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا مَوْلَاهُ يَعْنِي عَلِيّاً وَ مَنْ كُنْتُ نَبِيَّهُ فَهَذَا أَمِيرُه‏
پس از خطبه أبو بكر- در روز جمعه اوّل ماه مبارك رمضان- ابىّ بن كعب برخاسته و اين گونه سخنرانى كرد كه:
اى گروه مهاجر كه خشنودى خداوند را در نظر داشته و در قرآن مورد ثناى الهى قرار گرفته‏ ايد، و اى گروه انصار كه در شهر ايمان سكنى گزيديد و به همين جهت خداوند در قرآن از شما تعريف كرده، آيا فراموش كرده يا خود را به نسيان زده‏ ايد، آيا تبديل عهد و پيمان كرديد و يا تغيير آئين داده ‏ايد، يا خذلان اختيار كرده يا عاجز شده ‏ايد؟!
مگر شما فراموش كرده ‏ايد كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در [روز غدير] در ميان ما بپا خواسته و علىّ را در مقابل همه نگه داشته و فرمود: «هر كس كه من مولاى او هستم علىّ مولاى اوست، و كسى كه من نبىّ او هستم علىّ امير اوست»؟!.
الاحتجاج ، ج ص 153 ، أبي منصور أحمد بن علي بن أبي طالب الطبرسي الوفاة: 548 هـ ، دار النشر : دار النعمان للطباعة والنشر - النجف الأشرف-  1386 - 1966 م ، تحقيق : السيد محمد باقر الخرسان
در این روایت ابی بن کعب، پرده از واقعیتی را که آنها خود را به فراموشی زدن، برداشته است
خود حضرت علی علیه السلام نیز به این مسئله در مناشدات خود اشاره کرده است
علي بن الحسين حدثتني فاطمة وسكينة ابنتا الحسين بن علي عن أم كلثوم بنت فاطمة بنت رسول الله صلي الله عليه وسلم عن فاطمة بنت رسول الله صلي الله عليه وسلم قالت: «اَنَسِيْتُمْ قَوْلَ رسول اللّه يَومَ غدير خُمّ: «مَنْ كُنْتُ مَولاه فَعَلِيٌّ مَوْلاه»؟  وقَولُه عليه السلام لِعَلِي أنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسي عليهما السلام.  متفق علي
نزهة الحفاظ ج 1 ص 101 ، نشر : مؤسسة الكتب الثقافية - بيروت
با این وجود وقتی مردم خود را به فراموشی می زنند تقصیر پیامبر (ص)  و اهل بیت و یا شیعیان چیست؟!!
در ضمن خطبه غدیر با اسناد فراوان در شیعه نقل شده است که اصلا  جای شکی در آن نیست
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
245 | عليرضا حسيني | , آمریکا | ١٢:٣٩ - ١٧ مهر ١٣٩٣ |
6- شما روايت زبير بکار در خصوص تولد حکيم ابن حزام را رد مي کنيد و سند آنرا بررسي مي کنيد . جالب است که برخي از روايات مورد علاقه ي شما در کتاب همين آقاي زبير بکار آمده ولي شما نه سند آنرا بررسي مي کنيد و نه کاري به زبير بکار داريد و فقط و فقط چون اين روايات ، مورد علاقه ي شماست ، همه بايد آنرا قبول کنند ولي اگر همين زبير بکار روايتي بر خلاف ذائقه ي شما نقل کرد مي آييد و به هر طريق ممکن سند آنرا خدشه دار مي کنيد .7- چرا شما به احاديثي که در بحارالانوار مبني بر تولد حضرت علي در خانه ابوطالب است توجهي نداريد ؟
8- اگر نظر مخالف و وجود مطلبي در کتاب مخالف مي تواند دليل و سند باشد با کمال معذرت خدمت شما بايد عرض کنم که :
- بيش از 20 نفر از علماي طراز اول شيعه در زمانهاي گذشته پرداخت خمس منافع را واجب نمي دانسته اند.(جلد دوم سرخاب و سفيدآب)
- بيش از 2000 حديث مبني بر تحريف قرآن در کتب شيعه وجود دارد ( کتاب فصل الخطاب محدث نوري )
- بيش از 70 حديث با تواتر معنوي در کتب قديمي شيعه ( و نه بحار الانوار ) وجود دارد که ساختمان سازي روي قبر يا بازسازي قبر را مساوي با شرک و کفر به خداوند مي داند !(جلد اول کتاب سرخاب و سفيدآب)
- احاديث متعددي دائر بر حرام بودن شيوه هاي عزاداري فعلي ، واسطه تراشي ، شفاعت و توسل ، صيغه زنان ، خمس منافع و . . . در کتب شيعه وجود دارد .

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
استناد به روایت بکار از باب احتجاج و طبق مبانی خود اهل سنت است
زبير بن بكار روایت مورد نظر شما را از مصعب بن عثمان بن مصعب بن عروة بن الزبير بن العوام نقل مي‌كند كه مبتلا به چند اشكال است :
اولاً :  مصعب بن عثمان مجهول است و در هيچ يك از كتاب‌هاي رجالي نامي از او برده نشده است ؛
ثانياً : روايت مرسل است ؛ چرا كه مصعب بن عثمان ، ده‌ها سال بعد از اين قضيه به دنيا آمده است ، چگونه مي‌تواند از اين قضيه خبر دهد ؟
ثالثاً : اين روايت از ساخته‌هاي خاندان زبير و به ويژه زبير بن بكار است كه به خاطر دشمني با خاندان اهل بيت عليهم السلام افسانه‌هاي بسياري ساخته‌‌اند كه از جمله آن‌ها همين قضيه است . اين مطلب را نيز به خاطر زير سؤال بردن فضائل اختصاصي امير مؤمنان عليه السلام جعل كرده‌اند .
از طرف ديگر حكيم بن حزام با خاندان زبير پسر عمو هستند ؛ چرا كه حكيم بن حزام بن خويلد بن أسد بن عبد العزي و خاندان زبير نيز به اسد بن عبد العزي مي‌رسند . اين احتمال وجود دارد كه خاندان زبير به خاطر دوستي عمو زاده خود ، اين مطلب را جعل كرده باشند .
 چگونه امکان دارد حکيم بن حزام زبيري که  دشمن اهل بيت و بني هاشم بود، در خانه خدا متولد شده باشد همچنانکه ابن سعد به اين موضوع چنين اشاره کرده است:أخبرنا علي بن عيسى بن عبد الله النوفلي عن أبيه عن عمه إسحاق بن عبد الله عن أبيه عبد الله بن الحارث قال لما كان يوم بدر جمعت قريش بني هاشم وحلفاءهم في قبة وخافوهم فوكلوا بهم من يحفظهم ويشدد عليهم منهم حكيم بن حزام  . الطبقات الكبرى  ج 4   ص11 
ازآنجا که طبق روايات صحيح در کتب شما که پيامبر (ص) فرموده است يا عليّ لا يحبّك إلّا مؤمن و لا يبغضك إلّا منافق آيا امکان دارد کسي که دشمن علي عليه السلام باشد  و بر پيشاني او مدال نفاق خورده است، در کعبه متولد شده باشد؟!
آيا سعي در اثبات فضيلت ولادت در کعبه براي حکيم بن حزام، ترويج نفاق و منافق نيست که در قرآن مورد لعن واقع شده است؟!
3- مادر حکيم بن حزام از کساني بود که در صف کفار و مشرکين قريش در جنگ بدر بر عليه پيامبر صلي الله عليه و آله جنگ مي کرد .آيا چنين زن مشرکي که در مقابل پيامبر خدا قيام کرده و بر عليه او جنگ مي کرد، لياقت اين را دارد که خداوند اجازه بدهد او در خانه اش کعبه زايمان کند؟! أن النبي صلى الله عليه وسلم قال يوم بدر من أسر أم حكيم بن حزام فليخل سبيلها وكان رجل من الأنصار أسرها بذؤابتها فلما سمع منادي النبي صلى الله عليه وسلم أطلقها . مراسيل لأبي داود  ج 1   ص 254
قضیه ولادت حضرت علی علیه السلام در کعبه از مشهورات و متواترات و قطعیات است بر فرض یک روایت ضعیف بیاید بگوید حضرت جای دیگر متولد شده است به این روایات نمی شود اعتماد کرد یا اینکه مراد روایت چیز دیگری است!
در مورد ولادت امام علي عليه السلام در کعبه در کتب شيعه و سني از جمله کتاب شريف بحارالانوار اين چنين آمده است:
إعلام الورى ، الإرشاد : علي بن أبي طالب بن عبد المطلب بن هاشم بن عبد مناف سيد الوصيين عليه أفضل الصلوات والسلام كنيته أبو الحسن ، ولد بمكة في البيت الحرام يوم الجمعة الثالث عشر من شهر رجب سنة ثلاثين من عام الفيل ، ولم يولد قبله ولابعده مولود في بيت الله سواه إكراما من الله جل اسمه له بذلك
بحارالانوار جلد 35، ص 17
كيوم ولادته وهو على المشهور ثالث عشر رجب كما رووا عن عتاب بن أسيد أنه قال : ولد أمير المؤمنين عليه السلام علي بن أبي طالب عليه السلام بمكة في بيت الله الحرام يوم الجمعة لثلاث عشرة ليلة خلت من رجب
بحالانوار، جلد97، ص 383
مرحوم مجلسي رضوان الله عليه در اين عبارات ها بيان ميکند که زمان تولد و مکان تولد ايشان در 13 رجب و در داخل کعبه مي باشد و ما طبق دستور شما به اين عبارات بحار توجه کرديم، احتمالا عبارتي که شما در مورد خانه ابوطالب بيان فرموديد مربوط به نسخه انحصاري از بحار الانوار مي باشد که فقط در نزد شما  مي باشد، پيرامون صحت وسقم تولد حکيم بن حزام در کعبه مي توانيد به اين نشاني مراجعه فرماييد:
http://www.valiasr-aj.com/persian/shownews.php?idnews=5948
در مورد اثبات تولد اميرالمومنين عليه السلام با توجه به منابع شيعه وسني، مي توانيد به اين نشاني مراجعه فرماييد:
http://www.valiasr-aj.com/persian/shownews.php?idnews=5027
در قسمتي از کلام خود اعتراض کرده ايد که چرا شيعيان براي اثبات قول خود به اقوال علماي اهل سنت استدلال مي کنند، ضمن اينکه اشاره مي شود که از اوليات بحث مناظره اين است که همواره به قول دسته مخالف استدلال ميشود تا فرد ملزم به توابع قول خود باشد، به کلامي از ابن حزم نيز اشاره مي شود تا مشخص شود که عده اي هنوز ابتدائيات روش بحث و مناظره را فرانگرفته اند
لا معنى لاحتجاجنا عليهم برواياتنا فهم لا يصدقونا ولا معنى لاحتجاجهم علينا بروياتهم فنحن لا نصدقها وإنما يجب أن يحتج الخصوم بعضهم على بعض بما يصدقه الذي تقام عليه الحجة به
الفصل في الملل  ج 4   ص 78 الفصل في الملل والأهواء والنحل ، اسم المؤلف:  علي بن أحمد بن سعيد بن حزم الطاهري أبو محمد الوفاة: 548 ، دار النشر : مكتبة الخانجي - القاهرة
معنا ندارد كه ما عليه شيعيان به روايات خودمان استدلال كنيم ؛ در حالي كه آنها قبول ندارند و نيز معنا ندارد كه آن‌ها به روايات خودشان عليه ما استناد كنند ؛ در حالي كه ما آن روايات را قبول نداريم . از اين رو لازم است كه در برابر خصم به چيزي استناد شود كه او قبول دارد و براي او حجت است
در خصوص سوال دوم: پيرامون خمس ارباح مکاسب در شيعه
در بين فقهاي شيعه اتفاق نظر است که خمس شامل ارباح مکاسب مي باشد و مرحوم شيخ مفيد نيز به اين مطلب استناد کرده است
والغنائم كل ما استفيد بالحرب من الأموال ، والسلاح ، والثياب ،
والرقيق ، وما استفيد من المعادن ، والغوص ، والكنوز ، والعنبر ، وكل ما فضل من
أرباح التجارات ، والزراعات ، والصناعات عن المؤنة والكفاية في طول السنة
على الاقتصاد .
المقنعة - الشيخ المفيد - ص 276
در اين عبارت از مرحوم شيخ مفيد بيان شده است که هر فايده و استفاده اي که از گنج و معدن و ميدان جنگ و غيره به دست آمده باشد، مورد تعلق خمس مي باشد، دليل عموميت حکم خمس براي عموم منافع، اقوال لغويين و روايت هاي متعدد مي باشد که غنيمت را به معناي عام و شامل هرنوع فايده دانسته اند و اختصاص به غنيمت ميدان جنگي نداده اند و اين مطلب اختصاص به شيعه ندارد؛ براي اطلاع کامل از موارد تعلق خمس و عموميت آن به اين نشاني مراجعه فرماييد:
http://www.valiasr-aj.com/persian/shownews.php?idnews=10063
سوال سوم: پيرامون روايات تحريف قرآن
در سوال مطرح شده پيرامون تحريف اينگونه بيان شده است که حدود 2000روايت در منابع شيعه در مورد تحريف قرآن بيان شده است که لازم است چند نکته در اين مورد تذکر داده است :
اولا اگر برفرض 2000روايت در اين مورد در منابع شيعه بيان شده باشد، چند برابر اين مقدار در منابع عامه بيان شده است که نکته جالب اين است که آقايان اهل سنت با تمام وجود از آن دفاع مي کنند و آن را در کتب به اصطلاح صحيح خود بيان کرده اند:
إِنَّ اللَّهَ بَعَثَ مُحَمَّدًا e بِالْحَقِّ وَأَنْزَلَ عليه الْكِتَابَ فَكَانَ مِمَّا أَنْزَلَ الله آيَةُ الرَّجْمِ فَقَرَأْنَاهَا وَعَقَلْنَاهَا وَوَعَيْنَاهَا رَجَمَ رسول اللَّهِ e وَرَجَمْنَا بَعْدَهُ فَأَخْشَى إن طَالَ بِالنَّاسِ زَمَانٌ أَنْ يَقُولَ قَائِلٌ والله ما نَجِدُ آيَةَ الرَّجْمِ في كِتَابِ اللَّهِ فَيَضِلُّوا بِتَرْكِ فَرِيضَةٍ أَنْزَلَهَا وَالرَّجْمُ في كِتَابِ اللَّهِ حَقٌّ على من زَنَى إذا أُحْصِنَ من الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ إذا قَامَتْ الْبَيِّنَةُ أو كان الْحَبَلُ أو الِاعْتِرَافُ ثُمَّ إِنَّا كنا نَقْرَأُ فِيمَا نَقْرَأُ من كِتَابِ اللَّهِ أَنْ لَا تَرْغَبُوا عن آبَائِكُمْ فإنه كُفْرٌ بِكُمْ أَنْ تَرْغَبُوا عن آبَائِكُمْ أو إِنَّ كُفْرًا بِكُمْ أَنْ تَرْغَبُوا عن آبَائِكُمْ
صحيح البخاري  ج 6   ص 2505اللهالجامع الصحيح المختصر ، اسم المؤلف:  محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256 ، دار النشر : دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987 ، الطبعة : الثالثة ، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا
در اين روايت، چند نکته ضروري است که مورد توجه قرار گيرد، اولا اين مطلب در صحيح مسلم و بخاري و مسند احمد و چندين منبع معتبر ديگر آقايان بيان شده است که در دو منبع اول به نظر شما تمام مطالب آن صحيح است، يا فکري به حال کتابهاي صحيح خود بفرماييد يا حداقل قبل از کتاب کافي و غيره غصه کتابهاي خود و ادعاهايي که در مورد آن مي کنيد را بخوريد، شيعه حداقل اين قدر شهامت و حقيقت را پذيرفته است که به هيچ کتاب خود نسبت صحيح ندهد، حتي در کتاب کافي که جز معتبرترين کتب شيعه مي باشد، چنين ادعايي ندارد و معتقد است در تمام روايات کتب معتبر هم بايد بررسي سندي انجام شود و حتي در صورت صحت سند هم در صورتي که با عمومات در تضاد باشد، کنار گذاشته مي شود، ثانيا اين ادعا از ناحيه شخصي چون عمر بن خطاب بيان شده است که اگر بخواهيد به واسطه ان 2000روايت که فرموديد چيزي را متوجه شيعه و علماي آن کنيد، با عرض معذرت اول بايد آن را به افرادي چون ايشان و بخاري و ابن مسعود و آلوسي و هزاران نفر ديگر کنيد.دوما در بسياري از روايت هاي مذکور که در کتبي مثل کافي شريف و غيره بيان شده است، صرف نظر از بحث سندي آن تحريف با تحريف مدنظر ما و شما متفاوت است و به معنايي که در قرآن است مربوط است که در آيه قرآن بيان شده است که «يحرفون الکلم عن مواضعه» و اين با اضافه و کم شدن آيات متفاوت است بلکه بيان مي کند که مقصود و مفهوم اين است:
الحسين بن محمد ، عن معلى بن محمد ، عن أحمد بن النضر ، عن محمد بن مروان رفعه إليهم في قول الله عز وجل : " وما كان لكم أن تؤذوا رسول الله في علي و " الأئمة " كالذين آذوا موسى فبرأه الله مما قالوا ( 3 )
الكافي - الشيخ الكليني - ج 1 ص 414
کلام خداوند متعال که سزاوار شما نيست که رسول خدا را آزار دهيد ( در علي وائمه) مانند کساني که موسي را اذيت نمودند پس خداوند اورا از آنچه مي گفتند مبرا کرد.
مقصود از اين علي و الائمه، آيه قرآن نمي باشد و اين مطلب را هم کم اطلاعي مي داند که مقصود از اين دو کلمه کلام قدسي در بيان مقصود آن آيه و یا شان نزول مي باشد
اما مطلب چهارمي که مي توان به مطالب بالا اضافه کرد، اعتراف و اذعان علماي شيعه و سني به اين مطلب است که شيعه قائل به تحريف نمي باشد و قرآن شيعه همين قرآني است که الان در بين همه بلاد اسلامي موجود است و همه مسلمانان ميخوانند
قال الشيخ - رضي الله عنه - : اعتقادنا أن القرآن الذي أنزله الله تعالى على نبيه محمد صلى الله عليه وآله وسلم هو ما بين الدفتين ، وهو ما في أيدي الناس ، ليس بأكثر من ذلك ، ومبلغ سوره عند الناس مائة وأربع عشرة سورة .
الاعتقادات في دين الإمامية - الشيخ الصدوق - ص 84
در منابع اهل سنت نيز اين ادعا آن قدر شور بوده است که صداي علماي منصف آنها را در آورده است و ادعاي متفاوت بودن قرآن شيعه با مسلمانان ديگر به مثابه حرف مسخره و بي مبنا معرفي شده است
هؤلاء يقول فى مجلس علم: إن للشيعة قرآنا آخر يزيد ينقص عن قرآننا المعروف. ص _2 ص
فقلت له: أين هذا القرآن؟ إن العالم الإسلامى الذى امتدت رقعته فى ثلاث قارات ظل من بعثة محمد ـ صلى الله عليه وسلم ـ إلى يومنا هذا بعد أن سلخ من عمر الزمن أربعة عشر قرنا لا يعرف إلا مصحفا واحدا مضبوط البداية والنهاية معدود السور والآيات والألفاظ، فأين هذا القرآن الآخر؟! ولماذا لم يطلع الإنس والجن على نسخة منه خلال هذا الدهر الطويل؟ لماذا يساق هذا الافتراء؟
دفاع عن العقيدة والشريعة (ص: 219)
نکته پنجمي که پيرامون مطلب کتاب فصل الخطاب بايد بيان شود اين است
که خود مرحوم ميرزاي نوري قائل به عدم تحريف قرآن بوده اند و خودشان دستور داده اند که هيچ کس حق خواندن کتاب فصل الخطاب را بدون جوابيه که خود ايشان نوشته اند را ندارد و به فرض محال هم که عالم جليل قدر مرحوم ميرزاي نوري چنين مطلبي را به عنوان عقيده خود داشته اند، با وجود دسته اي که اکثريت قريب به اتفاق را تشکيل مي دهند که قائل به عدم تحريف قرآن هستند، نسبت دادن اين عقيده به شيعه خلاف انصاف و دين و وجدان و شعور اسلامي مي باشد، همان طور که بيان شد دسته عظيمي از علماي اهل سنت قائل به تحريف قرآن هستند که در اين صورت و با اين طرز تفکر به کل برادران اهل سنت نسبت اعتقاد به تحريف قرآن داد که کار صحيحي نمي باشد؛ براي اطلاع بيشتر در اين زمينه و پاسخ به شبهات که پيرامون نسبت تحريف به شيعيان نسبت داده اند به اين نشاني مراجعه فرماييد:
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=sokhan&id=99
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=sokhan&id=96
سوال چهارم:پيرامون بناسازي بر قبور
پيرامون اين روايات توجه به چند نکته لازم است
نکته اول:عمومات قرآن و روايات ثابت کننده بنا سازي بر قبر
پيرامون بناسازي بر قبر نکته اي که مهم است اين است که قرآن به عنوان مهم ترين منبع، بناسازي بر قبر اصحاب کهف را تاييد کرده است
َقالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلَى أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِدًا ، سوره کهف، آيه 21
بنابراين ساخت بنا و مسجد در کنار قبور، به ذاته و صرف نظر از موارد ديگر اشکالي ندارد، در همين راستا رواياتي وارد شده است که امام معصوم امر به بنا سازي و نشانه گذاري بر قبر کرده است، يعني اضافه بر اينکه نهيي در بين نمي باشد ، امر و دستور به بنا سازي بر قبر هم شده است که اين فرمان، حداقل اگر اثبات کننده استحباب عمل هم نباشد، رخصت عمل را به طور قطع ثابت مي کند که در ادامه به آن اشاره خواهد شد، اضافه بر اين مطلب، مي توان به روايات متعدد در منابع شيعه اشاره کرد که از جمله آن به عتبه بوسي، خواندن اذن دخول و دعاي تحت قبه وپيرامون زياد خواندن نماز در کنار قبر امام حسين عليه السلام اشاره کرد که همه اينها فرع بر اين است که بنايي بر قبر تاسيس شده باشد و بعد از آن اين مستحبات صورت گيرد که نمونه اي از آن اشاره مي شود که به فرض ضعف سند برخي، به علت کثرت روايات در اين باب، مي توان به استفاضه و اطمينان در اين باب نائل شد:
باب استحباب كثرة الصلاة عند قبر الحسين ( عليه السلام ) فرضا ونفلا عند رأسه وخلفه والاتمام فيه سفرا ( 19726 ) 1 - محمد بن يعقوب ، عن علي بن إبراهيم ، عن أبيه ، عن ابن أبي نجران ، عن زيد بن إسحاق ، عن الحسن بن عطية عن أبي عبد الله عليه السلام قال : إذا فرغت من السلام على الشهداء فائت قبر أبي عبد الله عليه السلام فاجعله بين يديك ثم تصل ما بدا لك
وسائل الشيعة ( آل البيت ) - الحر العاملي - ج 14 ص 518
نکته دوم: مد نظر قرار گرفتن وجه خاص در روايات ناهيه
با توجه به عمومات قرآني و روايت هايي که پيرامون جواز و رجحان بناسازي بر قبر بيان شد، بايد روايات ناهيه از بنا سازي، ناظر به جهت خاص و شرائط اختصاصي به زمان و مکان آن مانند جلوگيري از افراط در عزاداري بر ميت، فخر فروشي بر اموات و به حاشيه راندن فضائل واقعي و ابطال انديشه بهره بردن مرده از تزيينات و بهره ها و متاع دنيايي بعد از مردن و ادامه تمايل عده اي به بت پرستي و حفظ آثار گذشتکان کافر خود و... تفسير و حمل شود تا تعارض در بين روايات مستقر نماند؛ به عنوان نمونه و به جهت تاييد مي توان به آياتي از قرآن که در سوره تکاثر آمده است اشاره کرد که در آيه شريف بيان شده است که آن قدر تکاثر و فخر فروشي پررنگ مي شود که به سبب همين مساله، قبور و مرده ها اهميت بدون دليل و مبنا پيدا مي کنند و مردگان وسيله اي براي تفاخر و تکاثر قرار مي گيرند و قرآن به نهي از اين رفتار مي پردازد، يا در موارد متعدد تاريخي آمده است که افراد قبور مردگان را طلاکاري مي کردند يا اينکه حتي با اين انديشه که درهم و دينار براي مرده گره گشايي مي کند، طلا و جواهرش را همراه او دفن مي کردند و دسته اي از روايات ناهيه اين جهت را مد نظر داشته باشند يا اينکه در برخي از قبور، مظاهري از بت پرستي به کار رفته باشد و موارد ديگر که به راحتي مي توان در متون تاريخي و غيره آن را مشاهده کرد به عنوان نمونه روايتي که در همين سرخ آب و سفيد آب بيان شده است که توضيح مرحوم امام خميني پيرامون آن به همين مساله دلالت دارد:
عدة من أصحابنا ، عن سهل بن زياد ، عن جعفر بن محمد الأشعري ، عن ابن القداح عن أبي عبد الله عليه السلام قال : قال أمير المؤمنين عليه السلام بعثني رسول الله صلى الله عليه وآله في هدم القبور وكسر الصور .
وسائل الشيعه(آل بيت)، جلد 3، ص 211
كانت علقتهم بتلك الصور والتماثيل باقية في سر قلوبهم ، فصنعوا أمثالها حفظا لآثار أسلافهم وحبا لبقائها كما نرى حتى اليوم علاقة جمع بحفظ آثار المجوسية وعبدة النيران في هذه البلاد حفظا لآثار أجدادهم ، فنهى النبي صلى الله عليه وآله عنه بتلك التشديدات والتوعيدات التي  لا تناسب إلا للكفار ومن يتلو تلوهم قمعا لأساس الكفر ومادة الزندقة ودفعا عن حوزة التوحيد ، وعليه تكون تلك الروايات ظاهرة أو منصرفة إلى ما ذكر.وعليه تحمل رواية ابن القداح  عن أبي عبد الله عليه السلام
مکاسب محرمه، جلد 1، ص 170
در اين کلام امام خميني ضمن اشاره به حالت عده اي که هنوز ميراث کفرآميز گذشتگان خود را همراه خود داشته اند و ادامه مي داده اند، بيان مي کند که پيامبر صلي الله عليه و آله دستور به جمع آوري و تخريب اين آثار را داد تا آثار شرک و بت پرستي از بين برود و حوزه توحيد مستحکم بماند و در ادامه ايشان مي فرمايد روايت ابن قداح مربوط به همين جهت مي باشد.
تعظيم قبور در حد پرستش بتها
لعل أمره بهدم القبور لأجل تعظيم الناس إياها بنحو العبادة للأصنام وكانوا يسجدون عليها ، كما يشعر به بعض الروايات الناهية عن اتخاذ قبر النبي صلى الله عليه وآله قبلة ومسجدا
مکاسب محرمه، روح الله خميني، جلد 1، ص 170
امام در قسمتي ديگر در بررسي اين روايت مي فرمايد چه بسا دستور پيامبر به هدم قبور به خاطر اين باشد که آن قدر آنها به اين قبور احترام مي کردند که شبيه پرستش بتها شده بود
حديث من جدد قبرا
اما روايت ديگري که در کتاب ذکر شده به عنوان روايت مخالف با عقيده شيعه بيان شده است، روايتي است که در کتاب وسائل الشيعه بيان شده است
محمد بن الحسن بإسناده عن أحمد بن محمد بن عيسى ، عن محمد بن سنان ، عن أبي الجارود ، عن الأصبغ بن نباتة قال : قال أمير المؤمنين ( عليه السلام ) : من جدد قبرا أو مثل مثالا فقد خرج عن  الاسلام .
ضعف سندي و دلالتي روايت
حضرت آيت الله العظمي خويي، در شرح و توضيح اين روايت فرموده اند که اين روايت نه به لحاظ سندي و نه به لحاظ دلالي صلاحيت براي استدلال ندارد
و ( فيه ) : أن الرواية غير قابلة للاستدلال بها سندا ودلالة : أما سندا فلأن طريق الشيخ إلى أحمد بن عيسى وإن كان صحيحا كما مر إلا أن محمد بن سنان ضعيف لا يمكن الاعتماد عليه . على أن السند يحتوي على أبي الجارود وهو زياد بن المنذر رئيس الفرقة الجارودية الذي عبر عنه الباقر عليه السلام بسرحوب وسرحوب اسم شيطان أعمى يسكن البحر وأبو الجارود كان أعمى أيضا وقد ذكر الكشي أنه كان مكفوفا أعمى أعمى القلب وقد ورد أنه كذاب ملعون فلا يمكن الاعتماد على روايته ( 1 ) . وأما من حيث الدلالة فلأنه لم يثبت أن لفظ الرواية هل هو جدد  أو  حدد  بمعنى جعل القبر كقبور العامة محددا - أي مع التسنيم كما ورد في رواية سعد بن عبد الله ( 2 ) ، وعن المفيد ( قدس سره ) أنه  خدد  أي نبش ، أو أنه  حدث أي جعل القبر قبرا ، ومع عدم ثبوت أن لفظة الرواية أي شئ هي ؟ لا يمكن الاستدلال بها بوجه .
حضرت آيت الله خويي فرموده اند که در سلسله سند اين روايت محمد بن سنان و ابي جارود هستند که يکي ضعيف و ديگري رئيس فرقه جاروديه مي باشد که هيچ کدام شايسته اعتماد نيستند، از لحاظ دلالت نيز قابل استناد نمي باشد زيرا که مشخص نمي باشد که لفظ «جدد» بوده يا «حدد» يا خدد» به معناي نبش بوده يا حدث بوده است و با توجه به اينکه لفظ روايت مشخص نمي باشد به هيچ وجهي نمي توان به آن استدلال کرد.
اضافه بر مرحوم آيت اله خويي، صاحب جواهر و برخي از فقهاي ديگر نيز اين روايت را نپذيرفته اند و سند و روايت آن را مخدوش دانسته اند، طبعا امکان اينکه بتوان با توجه به آن متمايل به کراهت يا حرمت بنا بر قبور شد، نمي باشد
نکته سوم: توجه به همه منابع زمينه ساز رسيدن به حکم واقعي
: اما پيرامون روايت هاي وارد شده در نهي از ساخت بنا توجه به نکاتي ضروري است:
در کتاب مذکور رواياتي با الفاظ مشابه و بدون باب بندي و دسته بندي مطرح شده است، با اين هدف که فهم افراطي و نامناسب يک وهابي تجسم شود، امانکته اي که شايان ذکر است که در هر مذهبي براي درک و استنباط يک حکم، تنها به يک با دو روايت با لفظ مشابه مراجعه نمي شود، بلکه نياز است تا تمامي روايت هاي مرتبط به آن باب و مبحث بررسي و جمع شود و روايات معارض و مبين نيز بررسي شود نه اينکه روايتي بر طبق مزاج خاص و اعتقاد شخصي گزينش شود و روايات ديگر رها شود، به عنوان نمونه مهم ترين روايتي که در کتاب سرخ آب پيرامون بنا بر قبور ذکر شده است از همين قبيل است که در ادامه به آن اشاره مي شود:
أخبرني الشيخ رحمه الله عن أبي جعفر بن علي عن أبيه عن محمد بن يحيى عن محمد بن الحسين بن أبي الخطاب عن علي بن أسباط عن علي بن جعفر قال : سألت أبا الحسن موسى ( ع ) عن البناء على القبر والجلوس عليه هل يصلح ؟ قال : لا يصلح البناء عليه ولا الجلوس ولا تجصيصه ولا تطيينه .
الاستبصار - الشيخ الطوسي - ج 1 ص 217
در ادامه اين روايت، در اکثر کتب معتبر روايت ديگري بيان شده است که نگارنده کتاب شما در موردش اهمال کرده است و خود را به غفلت زده است تا فهم مد نظر خود را به مخاطب تلقين کند:
عدة من أصحابنا ، عن سهل بن زياد ، عن ابن محبوب ، عن يونس بن يعقوب قال : لما رجع أبو الحسن موسى ( عليه السلام ) من بغداد ومضى إلى المدينة ماتت له ابنة بفيد ( 1 ) فدفنها وأمر بعض مواليه أن يجصص قبرها ويكتب على لوح اسمها ويجعله في القبر ( 2 ) .
کافي جلد 3 ص 202
وقتي امام کاظم از بغداد بر مي گشتند و به سوي مدينه در حرکت بودند، دخترشان در منطقه بفيد(قلعه اي در راه مکه) درگذشت، ايشان او را دفن فرمود و به غلامانشان دستور دادند که قبر او را گچ کاري کنند و بر لوحي نام او را بنويسند و آن را بر قبر قرار دهند
اين روايت در مقام بيان و رفع حظر و ممنوعيت از روايت قبل آن مي باشد و حتي در همان کتاب هم روايت بعد از آن روايت بيان شده است ولي شخص وهابي از آوردن آن امتناع کرده است تا بتواند همان مطلب مورد نظر خود را القاء کند
ادعاي تواتر معنوي بي اساس
در سوال بيان شده است که کثرت روايت ها به صورتي مي باشد که حداقل تواتر معنوي حاصل مي شود که بنا بر قبور حرام است که با توجه به روايت هاي متعدد که مبين و معارض روايت هاي ياد شده مي باشد و دسته بزرگي از روايات که مشکل سندي دارد، ادعاي تواتر، صرفا ادعايي بيشتر نمي باشد و هيچ گونه تواتري اعم از معنوي و غيره در اين مورد نمي باشد.
سوال پنجم:
پيرامون سوال آخري که در مورد روايات شيعه در نفي شيوه هاي عزاداري فعلي، واسطه تراشي ، صيغه زنان سوال کرديد که به علت اشاره نامشخص و ادعاي نامعلوم امکان پاسخ گويي در اين قسمت به سوال شما فراهم نشد، اگرچه با مراجعه به سايت حضرت ولي عصر عليه السلام، با توجه به وجود فايل هاي متعدد پيرامون مواردي چون عزاداري و..... مي توانيد تمام اين مطالب را به صورت دقيق و مضبوط ببينيد و پاسخ شبهه هاي خود را دريافت کنيد، ضمن اينکه به علت شتابزدگي و کم دقتي برخي از سوالات را چند مرتبه مطرح کرده ايد و توجه کافي براي کپي کردن سوالات آن کتاب و برخي از منابع اينترنتي را صرف نفرموده ايد که در صورت معين بودن سوال شما، جواب سوال خود را مي توانيد به سرعت دريافت کنيد. حداقل ابتدا در خصوص متعه ، توسل و شفاعت به کتب خود مراجعه می کردید بعد اشکال می گرفتید که در کتب شیعه چنین و چنان است!!!
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
 
246 | ضد لاطائلات | , انگلستان | ١٢:١٤ - ٢٥ مهر ١٣٩٣ |
واقعا انصاف و روحيه ي علمي حضرات خيلي جالب است ، چگونه است که در مورد حكيم بن حزام مي آييد و سند حديث را بررسي مي کنيد ولي در مورد تولد حضرت علي با سند حديث ، کاري نداريد ؟ پاسخ دقيقا مشخص است : روايت يزيد به مذاق شما سازگار است و روايت زبير بکار به مذاق شما ناخوشايند است ! ! ! يعني در حقيقت ، ملاک رد و قبول حديث توسط علماي شيعه اين است که آن حديث با اعتقادات موروثي آنها سازگار باشد . و اين آقايان به دنبال فهم حق و حقيقت نيستند بلکه فقط مي خواهئد به وسيله علم کلام و با سفسطه و مغلطه از مذهب تشيع دفاع کنند.گروه شبهات سايت ولي عصر در ابتدا آمده و سعي در برجسته نمودن مقام حاکم نيشابوري کرده است و چون مي داند که حديث تولد حضرت علي در کعبه ، خبر واحد است مي خواهد به قول معروف در اينجا بول بگيرد و بگويد چون حاکم نيشابوري گفته خبر متواتر است پس حتما خبر متواتر است ! ! ! خوب ، حديث متواتر بايد دست کم از 10 طريق نقل شود، چرا حاکم نيشابوري عزيز به دو تا از اين سندهاي متواتر اشاره اي نفرموده اند ؟ پس سخن بدون دليل و سند يک عالم سني نمي تواند براي ما حجت باشد . زيرا در هيچ کجاي انبوه کتب تاريخي و ميليونها حديث کتب شيعه و سني ، براي اين روايت ، سندي جز يزيد بن قعنب کافر آورده نشده است .

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
اولا: اين اهل سنت هستند که بايد جواب بدهيد که با توجه به ادعاي تواتر از جانب شيخ المحدثين حاکم  نيشابوري که امام محدثين است، اين روايات کجاست ؟ اگر معتقد هستيد حاکم ادم دروغگويي بوده است بايد بياييد ثابت کنيد و اگر بخواهيد بگوييد او دروغگو بوده است در اين صورت بايد کتاب المستدرک او را از ديوان منابع معتبر و مهم اهل سنت حذف کنند !! و ديگر به روايات او استناد نکنند در حالي که چنين نيست!!
ثانيا:در خصوص تواتر بايد بگوييم اين است که علماي اهل سنت از جمله  ذهبي گفته اند که اگر يکي از محدثين در خصوص چيزي ادعاي تواتر کرد همان کفايت مي کند و مورد پذيرش است . سير أعلام النبلاء  ج 10   ص 171
ثالثا: اگر اين رويات در منابع  اهل سنت پيدا نمي شود ، علتش را  فخر رازي گفته است که بني اميه آثار علي عليه السلام را محو مي کردند .تفسير الرازي.1/ 181. در اين صورت قضيه روش مي شود که چون اين تولد يک فضيليتي براي حضرت علي عليه السلام لذا سعي در انکار و يا محو اين روايات  و يا فضائل تراشي براي امثال حکيم بن حزام ، ديگر چيز بعيدي نيست
اما اينکه گفتيد ولادت حضرت علي عليه السلام در کعبه سندي جز يزيد بن قعنب ندارد ،  اينطور نيست واقعيت اين است که روايت تولد حضرت علي عليه السلام از غير يزيد ين قعنب نيز نقل شده است چند مورد را براي شما ذکر مي کنيم تا مشخص شود که راوي تولد، فقط يزيد ين قعنب نيست:
1 روضة الواعظين رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ الْفُضَيْلِ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ ع يَقُولُ‏ إِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَسَدٍ ضَرَبَهَا الطَّلْقُ وَ هِيَ فِي الطَّوَافِ فَدَخَلَتِ الْكَعْبَةَ فَوَلَدَتْ‏ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ‏ ع فِيهَا
2.قال عمرو بن عثمان‏  ذكرت هذا الحديث لسلمة بن الفضيل فقال- حدثني محمد بن إسحاق عن عمه موسى بن بشار أن علي بن أبي طالب ع ولد في الكعبة
بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏35 ؛ ص23
3. روي أن جعفر بن محمد الصادق عليه السلام زار أمير المؤمنين صلوات الله عليه.... السلام عليك يا من ولد في الكعبة .بحار الأنوار - العلامة المجلسي - ج 97 ص 374
4. العمدة مِنْ مَنَاقِبِ ابْنِ الْمَغَازِلِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ التَّبِيعِ‏  عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَلَّامٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ رَوْحٍ السَّاجِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ الْحَسَنِ الْعَلَوِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ الْمَكِّيِّ الدَّارِمِيِّ عَنْ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ع قَالَ: كُنْتُ جَالِساً مَعَ أَبِي وَ نَحْنُ نَزُورُ  قَبْرَ جَدِّنَا ع وَ هُنَاكَ نِسْوَانٌ كَثِيرَةٌ إِذْ أَقْبَلَتِ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ فَقُلْتُ لَهَا مَنْ أَنْتِ رَحِمَكِ اللَّهُ قَالَتْ أَنَا زَيْدَةُ بِنْتُ الْعَجْلَانِ‏ مِنْ بَنِي سَاعِدَةَ فَقُلْتُ لَهَا فَهَلْ عِنْدَكِ شَيْ‏ءٌ تُحَدِّثِينَّا بِهِ قَالَتْ‏  إِي وَ اللَّهِ حَدَّثَتْنِي أُمِّي أُمُّ عُمَارَةَ بِنْتُ عُبَادَةَ بْنِ فَضْلِ بْنِ مَالِكِ‏ » بْنِ الْعَجْلَانِ السَّاعِدِيِّ أَنَّهَا كَانَتْ ذَاتَ يَوْمٍ فِي نِسَاءٍ مِنَ الْعَرَبِ إِذْ أَقْبَلَ أَبُو طَالِبٍ كَئِيباً حَزِيناً فَقُلْتُ‏  مَا شَأْنُكَ يَا أَبَا طَالِبٍ فَقَالَ إِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَسَدٍ فِي شِدَّةِ الْمَخَاضِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى وَجْهِهِ فَبَيْنَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَقْبَلَ مُحَمَّدٌ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ يَا عَمِّ فَقَالَ إِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَسَدٍ تَشْتَكِي الْمَخَاضَ فَأَخَذَهُ بِيَدِهِ وَ جَاءَا وَ قُمْنَ مَعَهُ‏  فَجَاءَ بِهَا إِلَى الْكَعْبَةِ فَأَجْلَسَهَا فِي الْكَعْبَةِ ثُمَّ قَالَ اجْلِسِي‏ عَلَى‏ اسْمِ‏ اللَّهِ‏ قَالَتْ فَطَلِقَتْ طَلْقَةً فَوَلَدَتْ غُلَاماً مَسْرُوراً نَظِيفاً مُنَظَّفاً لَمْ أَرَ كَحُسْنِ وَجْهِهِ فَسَمَّاهُ أَبُو طَالِبٍ عَلِيّاً وَ حَمَلَهُ النَّبِيُّ حَتَّى إِذَا أَدَّاهُ‏  إِلَى مَنْزِلِهَا قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ع فَوَ اللَّهِ مَا سَمِعْتُ بِشَيْ‏ءٍ قَطُّ إِلَّا وَ هَذَا أَحْسَنُ مِنْهُ‏
بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏35 ؛ ص30
5.أخبرنا الشيخ الامام العالم الورع الناقل ضياء الدين شيخ الاسلام أبو العلاء الحسن بن أحمد بن يحيى العطار الهمداني ( ره ) في همدان في مسجده في الثاني والعشرين من شعبان سنة ثلاث ثلاثين وستمائة قال حدثنا الامام ركن الدين أحمد بن محمد بن إسماعيل الفارسي قال حدثنا عمر بن روق الخطابي قال حدثنا الحجاج بن منهال عن الحسن بن عمران عن شاذان بن العلاء قال حدثنا عبد العزيز عن عبد الصمد عن سالم عن خالد بن السري عن جابر بن عبد الله الأنصاري قال سألت رسول الله صلى الله عليه وآله عن ميلاد علي بن أبي طالب ( ع ) فقال آه آه سألت عجبا يا جابر عن خير مولود ولد بعدي......ا قال فخرج أبو طالب وهو يتخلل سكك مكة ومواقها وأسواقها وهو يقول لهم أيها الناس ولد الليلة في الكعبة حجة الله تعالى وولي الله فبقي الناس يسألونه
الفضائل - شاذان بن جبرئيل القمي - ص 56
در ضمن اگر  روايايتي را در اين خصوص  نيز نداشتيم که داريم ، باز شهرت تولد حضرت در کعبه کافي است
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
 
247 | lind kwvjd | , ایران | ١١:٢٢ - ٣٠ ارديبهشت ١٣٩٤ |
سلام.ازاینکه دراین سایت باعث قدرت نمایی شیعه میشویدممنونم
248 | حسین | , ایران | ١٦:١٥ - ١٩ خرداد ١٣٩٤ |
با سلام . کسی که دشمن امیر المومنین باشه و فضایلشو رد کنه , باید ؟؟؟؟شک کنه.
249 | منوچهر از كردستان | , ایران | ١٤:٠٨ - ٠٥ تير ١٣٩٤ |
با سلام حضرت علي چه در كعبه بدنيا بيايد چه در خانه پدري خليفه چهارم ما اهل سنت است تمام
250 | دومان | , ایران | ٠٠:٢٣ - ٠٢ مرداد ١٣٩٤ |
سلام بنده وبلاگی رودرست کردم وازپرسش وپاسخ شمادرآن استفاده میکنم بااجازه استادقزوینی ودوستان؟؟؟؟
251 | علی | , ایران | ١٨:٢٨ - ١٦ آذر ١٣٩٤ |
سلام و خسته نباشید
یک روایت صحیح الاسناد در رابطه با تولد مولا علی ع در کعبه از کتب شیعه میخواستم
وهابیت معتقد ست چنین روایتی نزد شیعه نیست

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
روايت در خصوص تولد حضرت علي عليه السلام  در کعبه آنهم در روايت شيعه، در حد استفاضه است که نياز به بررسي سند ندارد
در اين خصوص به قسمت نظرات آدرسهاي ذيل مراجعه کنيد
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
 [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]   قبلی
* نام:
* پست الکترونیکی:
* متن نظر :
* کد امنیتی:
  

آخرین مطالب
پربحث ترین ها
پربازدیدترین ها
صفحه اصلی | تماس با ما | آرشیو | جستجو | پیوندها | لیست نظرات | درباره ما | فروشگاه | طرح پرسش | رسانه | گنجینه ولایت | نسخه موبایل | سایت قدیم | العربیة | اردو | English