2017 July 24 - دوشنبه 02 مرداد 1396
آيا روايت «وأنت خليفتي من بعدي» با سند معتبر در منابع اهل سنت نقل شده است؟ (ويرايش جديد)
کد مطلب: ٥٠٤٧ تاریخ انتشار: ١٠ آبان ١٣٩١ تعداد بازدید: 9990
پرسش و پاسخ » امام علي (ع)
آيا روايت «وأنت خليفتي من بعدي» با سند معتبر در منابع اهل سنت نقل شده است؟ (ويرايش جديد)

 

بسم الله الرحمن الرحيم

فهرست مطالب

پاسخ:

بررسي سند روايت

عمرو بن أبي عاصم

محمد بن المثني

يحيي بن حماد

أَبُو عَوَانَةَ، وضّاح بن عبد الله

أَبِو بَلْجٍ، يحيي بن سليم بن بلج

عَمْرِو بْنِ مَيْمُون

عبد الله بن عباس

بررسي ديدگاه منسوب به بخاري در باره ابوبلج

محور اول: آيا بخاري، ابوبلج را تضعيف كرده است؟

محور دوم: آيا جمله «فيه نظر» مي تواند ابوبلج را تضعيف كند؟

محور سوم: تصحيح روايت ابوبلج توسط بزرگان اهل سنت

محور چهارم: برخورد دوگانه با روايات ابوبلج

نتيجه گيري نهائي:

*****

سؤال كننده: حسيني

پاسخ:

روايات متعددي با اين مضمون در منابع اهل سنت با سند هاي معتبر نقل شده است كه ما در اين مقاله تنها به يك روايت اشاره و سند آن را تصحيح خواهيم كرد.

عمرو بن أبي عاصم در كتاب السنة خود مي نويسد:

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّي، حَدَّثَ نَا يَحْيَي بْنُ حَمَّادٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ يَحْيَي بْنِ سُلَيْمٍ أَبِي بَلْجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): ...

وَخَرَجَ النَّاسُ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ، فَقَالَ عَلِيٌّ: أَخْرُجُ مَعَكَ، قَالَ: «لا»، قَالَ: فَبَكَي، قَالَ: «أَفَلا تَرْضَي أَنْ تَكُونَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَي، إِلا أَنَّكَ لَسْتَ بِنَبِيٍّ، وَأَنْتَ خَلِيفَتِي فِي كُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ بَعْدِي».

ابن عباس از رسول خدا (ص) نقل مي كند كه مردم به جنگ تبوك رفتند، علي (ع) به رسول خدا (ص) عرض كرد، من هم با شما خارج شوم؟ فرمود: خير . ابن عباس گفت: پس علي (ع) گريه كرد. رسول خدا فرمود: آيا راضي نمي شوي كه منزلت تو براي من همانند منزلت هارون براي موسي باشد، جز اين كه تو پيامبر نيستي و اين كه تو بعد از من ، جانشين من در ميان همه مؤمنان هستي؟

الشيباني، عمرو بن أبي عاصم الضحاك (متوفاي242هـ)، السنة، ج 2، ص603 ، تحقيق: محمد ناصر الدين الألباني، ناشر: المكتب الإسلامي - بيروت، الطبعة: الأولي، 1400هـ.

نسائي در خصائص اميرمؤمنان عليه السلام، با همان سند و با اين تعبير نقل كرده است:

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّي، قَالَ: حَدَّثَنَا يَحْيَي بْنُ حَمَّادٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْوَضَّاحُ ، وَهُوَ أَبُو عَوَانَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا يَحْيَي، قَالَ: حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَيْمُونٍ، قَالَ: " إِنِّي لَجَالِسٌ إِلَي ابْنِ عَبَّاسٍ... .

وَخَرَجَ بِالنَّاسِ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ، فَقَالَ عَلِيٌّ: أَخْرُجُ مَعَكَ؟ فَقَالَ: لا، فَبَكَي، فَقَالَ: أَمَا تَرْضَي أَنْ تَكُونَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَي، إِلا أَنَّكَ لَسْتَ بِنَبِيٍّ؟ ثُمَّ قَالَ: أَنْتَ خَلِيفَتِي، يَعْنِي فِي كُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ بَعْدِي.

النسائي، ابوعبد الرحمن أحمد بن شعيب بن علي (متوفاي303 هـ)، خصائص اميرمؤمنان علي بن أبي طالب، ج 1، ص50 ، تحقيق: أحمد ميرين البلوشي، ناشر: مكتبة المعلا - الكويت الطبعة: الأولي، 1406 هـ.

بررسي سند روايت:

عمرو بن أبي عاصم:

عمرو بن الضحاك، نويسنده كتاب، هر چند كه به اندازه پسرش (احمد بن عمرو بن الضحاك، نويسنده الآحاد والمثاني) مشهور نيست؛ ولي او از اساتيد ابن ماجه قزويني است و بزرگان اهل سنت او را توثيق كرده اند.

ابن حجر عسقلاني در شرح حال او مي نويسد:

عمرو بن الضحاك بن مخلد البصري ولد أبي عاصم النبيل ثقة كان علي قضاء الشام من الحادية عشرة مات سنة اثنتين وأربعين ق .

عمرو بن الضحاك، ثقه است و از سال يازدهم (قرن سوم) قاضي شام بوده است.

العسقلاني الشافعي، أحمد بن علي بن حجر ابوالفضل (متوفاي852هـ)، تقريب التهذيب، ج1 ص423، رقم:5052 ، تحقيق: محمد عوامة، ناشر: دار الرشيد - سوريا، الطبعة: الأولي، 1406 - 19866.

و ابن حبان شافعي در باره او مي گويد:

عمرو بن أبي عاصم النبيل يروي عن أبيه ثنا عنه محمد بن الحسن بن قتيبة وغيره من شيوخنا كان علي قضاء الشام مستقيم الحديث.

عمرو بن أبي عاصم، كه از پدرش روايت شنيده ، محمد بن الحسن و ديگر بزرگان ما از او روايت نقل كرده اند و قاضي شام بوده، احاديثش درست است.

التميمي البستي، ابوحاتم محمد بن حبان بن أحمد (متوفاي354 هـ)، الثقات، ج 8 ص 486، رقم: 14580، تحقيق السيد شرف الدين أحمد، ناشر: دار الفكر، الطبعة: الأولي، 1395هـ - 1975م.

محمد بن المثني :

از روات بخاري، مسلم و ساير صحاح سته، ذهبي او را اين چنين مي ستايد:

محمد بن المثني أبو موسي العنزي الحافظ عن بن عيينة وعبد العزيز العمي وعنه الجماعة وأبو عروبة والمحاملي ثقة ورع مات 252 ع .

محمد بن موسي، حافظ (كسي كه يك صد هزار حديث حفظ است)، ثقه و پرهيزگار بود.

الذهبي الشافعي، شمس الدين ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاي 748 هـ)، الكاشف في معرفة من له رواية في الكتب الستة، ج2 ص214، رقم: 5134 ، تحقيق محمد عوامة، ناشر: دار القبلة للثقافة الإسلامية، مؤسسة علو - جدة، الطبعة: الأولي، 1413هـ - 1992م.

ابن حجر در باره او مي گويد:

محمد بن المثني بن عبيد العنزي بفتح النون والزاي أبو موسي البصري المعروف بالزمن مشهور بكنيته وباسمه ثقة ثبت من العاشرة وكان هو وبندار فرسي رهان وماتا في سنة واحدة ع .

محمد بن المثني، ثقه و استوار بود.

العسقلاني الشافعي، أحمد بن علي بن حجر ابوالفضل (متوفاي852هـ)، تقريب التهذيب، ج1 ، ص505، رقم: 6264 ، تحقيق: محمد عوامة، ناشر: دار الرشيد - سوريا، الطبعة: الأولي، 1406 - 1986.

يحيي بن حماد:

از روات بخاري، مسلم و ساير صحاح سته، ذهبي در شرح حال او مي نويسد:

يحيي بن حماد الشيباني مولاهم ختن أبي عوانة وراويته له عن عكرمة بن عمار وشعبة وعنه البخاري والدارمي والكديمي ثقة متأله توفي 215 خ م ت س ق

يحيي بن حماد از عكرمه بن عمار و شعبه روايت شنيده و بخاري، دارمي و كديمي از او نقل كرده، مورد اعتماد و خدا شناس بود.

الكاشف ج2 ص364، رقم: 6158

ابن حجر عسقلاني مي گويد:

يحيي بن حماد بن أبي زياد الشيباني مولاهم البصري ختن أبي عوانة ثقة عابد من صغار التاسعة مات سنة خمس عشرة خ م خد ت س ق .

يحيي بن حماد، مورد اعتماد و عابد بود.

تقريب التهذيب ج1 ص589، رقم: 7535

أَبُو عَوَانَةَ، وضّاح بن عبد الله

از روات، بخاري، مسلم و ساير صحاح سته، ذهبي او را «ثقه» و «متقن» مي داند:

وضاح بن عبد الله الحافظ أبو عوانة اليشكري مولي يزيد بن عطاء سمع قتادة وابن المنكدر وعنه عفان وقتيبة ولوين ثقة متقن لكتابه توفي 176 ع

الذهبي الشافعي، شمس الدين ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاي 748 هـ)، الكاشف في معرفة من له رواية في الكتب الستة، ج2 ص349، رقم:6049، تحقيق محمد عوامة، ناشر: دار القبلة للثقافة الإسلامية، مؤسسة علو - جدة، الطبعة: الأولي، 1413هـ - 1992م.

ابن حجر نيز مي نويسد:

وضاح بتشديد المعجمة ثم مهملة اليشكري بالمعجمة الواسطي البزاز أبو عوانة مشهور بكنيته ثقة ثبت من السابعة مات سنة خمس أو ست وسبعين ع

وضاح، ثقه، استوار و از طبقه هفتم روات بود.

العسقلاني الشافعي، أحمد بن علي بن حجر ابوالفضل (متوفاي852هـ)، تقريب التهذيب،ج1، ص580، رقم: 7407، تحقيق: محمد عوامة، ناشر: دار الرشيد - سوريا، الطبعة: الأولي، 1406 - 1986.

أَبِو بَلْجٍ، يحيي بن سليم بن بلج:

مزي در تهذيب الكمال مي نويسد:

أبو بلج الفزاري الواسطي، ويُقال: الكوفي، وهو الكبير، اسمه: يحيي بن سليم بن بلج...

قال إسحاق بن منصور، عن يحيي بن مَعِين: ثقة. وكذلك قال محمد بن سعد، والنَّسَائي، والدار قطني. وقَال البُخارِيُّ: فيه نظر. وَقَال أبو حاتم: صالح الحديث، لا بأس به.

ابوبلج فزاري، اسحاق بن منصور از يحيي بن معين نقل كرده است كه او «ثقه» است، همچنين محمد بن سعد، نسائي و دارقطني او را توثيق كرده اند. بخاري گفته: در او اشكال است، ابوحاتم گفته: حديثش صالح است و در خود او اشكالي نيست.

المزي، ابوالحجاج يوسف بن الزكي عبدالرحمن (متوفاي742هـ)، تهذيب الكمال،ج33، ص162، تحقيق: د. بشار عواد معروف، ناشر: مؤسسة الرسالة - بيروت، الطبعة: الأولي، 1400هـ - 1980م.

ذهبي در كتاب الكاشف در باره او مي نويسد:

أبو بلج الفزاري يحيي بن سليم أو بن أبي سليم عن أبيه وعمرو بن ميمون الأودي وعنه شعبة وهشيم وثقه بن معين والدارقطني وقال أبو حاتم لا بأس به وقال البخاري فيه نظر 4

يحيي بن سليم، يحيي بن معين و دارقطني او را توثيق كرده اند، ابوحاتم گفته: اشكالي در او نيست و بخاري گفته: در او اشكالي است.

الكاشف ج2 ص414، رقم:6550

و ابن حجر در لسان الميزان مي گويد:

يحيي بن سليم ان أبو بلج الفزاري عن عمرو بن ميمون وعنه شعبة وهشيم وثقه بن معين والنسائي والدارقطني.

يحيي بن معين، نسائي و دارقطني او را توثيق كرده اند.

لسان الميزان ج7 ص432، رقم:5209

و در تقريب التهذيب او را صدوق دانسته؛ اما گفته است كه برخي وقت ها اشتباه مي كرده:

أبو بلج بفتح أوله وسكون اللام بعدها جيم الفزاري الكوفي ثم الواسطي الكبير اسمه يحيي بن سليم أو بن أبي سليم أو بن أبي الأسود صدوق ربما أخطأ من الخامسة 4

ابو بلج، بسيار راستگو است؛ ولي گاهي اشتباه مي كرده است.

تقريب التهذيب ج1 ص625، رقم: 8003.

عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ

از روات بخاري، مسلم و ساير صحاح سته:

عمرو بن ميمون الأودي عن عمر ومعاذ وعنه زياد بن علاقة وأبو إسحاق وابن سوقة كثير الحج والعبادة وهو راجم القردة مات 74 ع

عمرو بن ميميون، زياد به حج مي رفت و اهل عبادت بود، او همان كسي است كه ميمون را سنگسار كرد.

الكاشف ج2 ص89، رقم: 4237

عمرو بن ميمون الأودي أبو عبد الله ويقال أبو يحيي مخضرم مشهور ثقة عابد نزل الكوفة مات سنة أربع وسبعين وقيل بعدها ع.

عمرو بن ميمون كه به او أبويحيي گفته مي شود، مخضرم (كسي كه زمان جاهليت و اسلام را درك كرده)، مشهور، مورد اعتماد و اهل عبادت بود.

تقريب التهذيب ج1 ص427، رقم:5122.

قضيه سنگسار كردن ميمون در جاهليت را بخاري در صحيح خود نقل كرده است:

حدثنا نُعَيْمُ بن حَمَّادٍ حدثنا هُشَيْمٌ عن حُصَيْنٍ عن عَمْرِو بن مَيْمُونٍ قال رأيت في الْجَاهِلِيَّةِ قِرْدَةً اجْتَمَعَ عليها قِرَدَةٌ قد زَنَتْ فَرَجَمُوهَا فَرَجَمْتُهَا مَعَهُمْ.

نعيم بن حماد از هشيم بن حصين از عمرو بن ميمون روايت كرده است كه وي گفت: در جاهليت، ميموني را ديدم كه زنا كرده بود، پس گروهي از ميمون ها دور وي جمع شده و او را سنگسار كردند؛ من نيز به همراه ايشان او را سنگسار كردم !!!

البخاري الجعفي، ابوعبدالله محمد بن إسماعيل (متوفاي256هـ)، صحيح البخاري،ج3، ص1397، ح3636، كتاب مناقب الأنصار، باب القسامة في الجاهلية، تحقيق د. مصطفي ديب البغا، ناشر: دار ابن كثير، اليمامة - بيروت، الطبعة: الثالثة، 1407 - 1987.

ابْنِ عَبَّاسٍ

صحابي.

نتيجه آن كه سند روايت، هيچ اشكالي ندارد و خلافت و جانشيني اميرمؤمنان عليه السلام را ثابت مي كند.

بررسي ديدگاه منسوب به بخاري در باره ابوبلج:

همان طور كه در شرح حال أبو بلج الفزاري خوانديم، ذهبي و مزي در باره او گفته بودند:

وقال البخاري فيه نظر.

شعيب الأرنؤوط، محقق معاصر وهابي، با استناد به همين جمله منسوب به بخاري، روايتي را كه در سند آن أبو بلج وجود دارد، تضعيف كرده و گفته:

إسناده ضعيفٌ بهذه السياقة، أبو بلج ـ وإسلمه يحيي بن سليم، أو ابن أبي سليم ـ، وإن وثقه غيرُ واحد، قد قال فيه البخاري: فيه نظر... .

اسناد اين روايت به اين مضمون ضعيف است. ابوبلج كه اسم او يحيي بن سليم يا ابن أبي سليم است؛ اگر تعدادي از علما او را توثيق كرده اند؛ ولي بخاري گفته: در وثاقت او اشكال است.

مسند أحمد بن حنبل، ج5، ص181، تحقيق: شعيب الأرنؤوط/عادل مرشد، ناشر: مؤسسه الرسالة ـ بيروت، الطبعة: الأولي، 1416ه ـ 1995م.

اين اشكال بايد در چند جهت محور بررسي قرار گيرد:

الف: آيا بخاري، در باره اين شخص چنين جمله اي را گفته است يا خير؟

ب: آيا اين جمله بخاري مي تواند در برابر توثيقات ديگر بزرگان اهل سنت مقاومت كرده و ضعف محسوب شود؟

ج: آيا كسي از بزرگان اهل سنت، روايت ابوبلج را تصحيح كرده است يا خير؟

د: برخورد دوگانه بزرگان اهل سنت، با روايات ابوبلج.

محور اول: آيا بخاري، ابوبلج را تضعيف كرده است؟

اما بخش اول بحث كه آيا اصلا بخاري چنين جمله اي را در باره ابوبلج گفته يا خير. براي بررسي صحت و سقم اين انتساب به دو نكته اشاره مي كنيم:

الف. احمد شاكر، در انتساب اين سخن به بخاري، ترديد دارد:

استاد احمد شاكر از محققان سرشناس حال حاضر اهل سنت ، روايتي را كه در سند آن ابوبلج قرار دارد، تصحيح كرده و از اشكالاتي كه به راوي اين روايت «ابوبلج الفزاري» گرفته شده، اين گونه پاسخ داده است.

(3062) إسناده صحيح، أبو بلج، بفتح الباء وسكون اللام و آخره جيم: اسمه «يحيي بن سليم» ويقال «يحيي بن أبي الأسود» الفزاري، وهو ثقة، وثقه ابن معين وابن سعد والنسائي والدارقطني وغيرهم.

وفي التهذيب أن البخاري قال: «فيه نظر» ! وما أدري أين قال هذا؟، فإنه ترجمه في الكبير 4/2/279 ـ 280 ولم يذكر فيه جرحاً، ولم يترجمه في الصغير، ولا ذكره هو والنسائي في الضعفاء، وقد روي عنه شعبة، وهو لا يروي إلا عن ثقه.

اسناد اين روايت صحيح است. ابوبلج... ثقه است، يحيي بن معين، محمد بن سعد، نسائي ، دارقطني و ديگران او را توثيق كرده اند. در تهذيب آمده است كه بخاري گفته: «در وثاقت او اشكال است» نمي دانم كه بخاري اين سخن را در كجا گفته است؛ چرا كه در شرح حال او در تاريخ كبير، هيچ اشكالي به او نگرفته است، در تاريخ صغير اصلا از او نام نبرده است، در كتاب ضعفا نيز نام او را ذكر نكرده، نسائي نيز او را در زمره ضعفا نياورده است. شعبة بن الحجاج از او روايت نقل كرده است؛ در حالي كه او جز از افراد ثقه از كسي ديگري روايت نقل نمي كند.

مسند أحمد بن حنبل، ج3، ص331، ح3062، تحقيق: احمد شاكر، ناشر: دار الحديث ـ قاهرة، الطبعة : الأولي، 1416هـ ـ 1995م.

ب: انتساب اين سخن به بخاري ثابت نيست:

همان طور كه احمد شاكر گفته اند، بخاري در هيچ يك از كتاب هاي خود ابوبلج الفزاري را تضعيف نكرده است و در تاريخ كبير بدون اين كه او را تضعيف كند، نام برده است:

يحيي بن أبي سليم قال إسحاق نا سويد بن عبد العزيز وهو كوفي ويقال واسطي أبو بلج الفزاري روي عنه الثوري وهشيم ويقال يحيي بن أبي الأسود وقال سهل بن حماد نا شعبة قال نا أبو بلج يحيي بن أبي سليم

البخاري الجعفي، ابوعبدالله محمد بن إسماعيل (متوفاي256هـ)، التاريخ الكبير، ج8، ص279، رقم: 2996، تحقيق: السيد هاشم الندوي، ناشر: دار الفكر.

پس در اصل انتساب اين سخن به بخاري بايد ترديد كرد؛ اما منشأ اين انتساب چه كسي است؟

نخستين بار اين سخن را ابن عدي در كتاب الكامل خود به بخاري نسبت داده و گفته:

يحيي بن أبي سليم أبو بلج الفزاري ثنا علان ثنا بن أبي مريم سمعت يحيي بن معين يقول أبو بلج يحيي بن أبي سليم، سمعت إبن حماد يقول قال البخاري يحيي بن أبي سليم أبو بلج الفزاري سمع محمد بن حاطب وعمرو بن ميمون فيه نظر .

يحيي بن أبي سليم، ابوبلج الفزاري، از يحيي بن معين شنيدم كه ابوبلج همان يحيي بن أبي سليم است. از ابن حماد شنيدم كه بخاري گفته: يحيي بن أبي سليم ابوبلج فزاري كه از محمد بن حاطب و عمرو بن ميمون روايت شنيده، در وثاقت او اشكال است.

الجرجاني ، عبدالله بن عدي بن عبدالله بن محمد أبو أحمد (متوفاي365هـ)، الكامل في ضعفاء الرجال ، ج 7 ص 229، رقم: 2128 ، تحقيق : يحيي مختار غزاوي ، ناشر : دار الفكر - بيروت ، الطبعة : الثالثة ، 1409هـ - 1988م.

در حالي كه ناقل اين سخن؛ يعني ابن حماد كه همان محمد بن أحمد بن حماد الدولابي باشد، توسط خود ابن عدي تضعيف شده است ؛ چنان ذهبي در تاريخ الإسلام در باره او مي نويسد:

محمد بن أحمد بن حماد بن سعيد بن مسلم.

أبو بشر الأنصاري الدولابي الحافظ الوراق . من أهل الري ... وعنه : عبد الرحمن بن أبي حاتم ، وعبد الله بن عدي ، والطبراني ... قال الدارقطني : تكلموا فيه ، وما يتبين من أمره إلا خير. وقال ابن عدي : ابن حماد متهم فيما يقوله في نعيم بن حماد لصلابته في أهل الري .

قلت : رمي نعيم بن حماد بالكذب .

وقال ابن يونس : كان من أهل الصنعة ، وكان يضعف .

محمد بن احمد بن حماد... از مردم ري بود. عبد الرحمن بن أبي حاتم، عبد الله بن عدي و طبراني از او روايت نقل كرده اند. دارقطني گفته: در باره او حرف هاي زده اند؛ در حالي كه از او جز خير، ديده نشده است. ابن عدي گفته: ابن حماد متهم است در آن چه كه در باره نعيم بن حماد گفته؛ به خاطر صلابت او در باره اهل ري .

من مي گويم: او نعيم بن حماد را به به دروغگويي متهم كرده است. ابن يونس گفته: شغل او صنعت بود و تضعيف شده است.

الذهبي الشافعي، شمس الدين ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاي 748 هـ)، تاريخ الإسلام ووفيات المشاهير والأعلام، ج 23 ص 276 ، تحقيق د. عمر عبد السلام تدمري، ناشر: دار الكتاب العربي - لبنان/ بيروت، الطبعة: الأولي، 1407هـ - 1987م.

نتيجه اين كه : بخاري ، ابوبلج را تضعيف نكرده است و انتساب اين ديدگاه به بخاري، دروغي بيش نيست.

محور دوم: آيا جمله «فيه نظر» مي تواند ابوبلج را تضعيف كند؟

بر فرض كه بپذيريم بخاري، چنين جمله اي را در باره اين شخص گفته باشد، آيا اين جمله مي تواند سبب تضعيف او شود؟ آيا اين تضعيف مي تواند در برابر توثيقات بزرگان اهل سنت مقاومت كند؟

بديهي است كه جمله بخاري «فيه نظر»، نمي تواند در برابر توثيقات بزرگان علم رجال اهل سنت، تضعيف محسوب شود و به صحت روايت ضرر بزند؛ چرا كه بزرگاني همچون يحيي بن معين، دارقطني، نسائي، محمد بن سعد و ابن أبي حاتم او را توثيق كرده اند و تضعيف بخاري در برابر توثيقات اين بزرگان تاب مقاومت ندارد.

براي توضيح بيشتر اين مطلب، به چند نكته اشاره مي كنيم:

1. ابواسحاق الحويني، تضعيف بخاري را بي دليل مي داند:

أبوإسحق الحويني، يكي از ديگر از محققان معاصر سني مذهب، محقق كتاب خصائص نسائي در روايتي كه ابوبلج در سند آن قرار دارد مي گويد:

إسناده حسن.

... وأبو بلج بن أبي سليم وثقه ابن معين وابن سعد والمصنف والدارقطني وقال أبوحاتم : «صالح الحديث لا بأس به» .

أما البخاري فقال : « فيه نظر » (!) وهذا جرح شديد عنده لا أري مُسَوِّغٍ له إلا أن يكون قاله فيه لكونه روي حديثا عن عمرو بن ميمون عن عبد الله بن عمرو «ليأتين علي جهنم زمان تخفق أبوابها ليس فيها أحد » فإنهم أنكروا علي أبي بلج أن يحدث بهذا .

قلت : وهذا الحديث أخرجه يعقوب بن ... وقال الذهبي في «الميزان» : «وهذا الخبر من بلاياها».

فالظاهر أن من جرحه إنما كان لهذا الخبر وهذا لا يقتضي رد جمع مروياته و إنما يرد ما علي أنه خالف فيه أو نحو ذلك . والله أعلم .

سند اين روايت «حسن» است. ابوبلج را يحيي بن معين، محمد بن سعد، نويسنده كتاب (نسائي) و دارقطني توثيق كرده اند. ابوحاتم گفته: روايات او صالح است و در خود او اشكالي نيست. اما بخاري گفته كه در وثاقت او اشكال است. و اين تضعيف ، از ديدگاه بخاري تضعيف شديد است كه من دليل براي آن نمي بينم؛ مگر روايتي كه او از عمرو بن ميمون از عبد الله بن عمر نقل كرد كه «روزگاري بر جهنم خواهد گذشت كه در آن را باز مي كنند ؛ در حالي كه هيچ كس در آن باقي نمانده است» علما بر ابوبلج به خاطر نقل اين روايت اشكال كرده اند. من مي گويم : اين حديث را يعقوب ... نقل كرده است ... ذهبي در ميزان گفته: اين روايت از بلاهاي ابوبلج است.

ظاهراً اشكال بر او به خاطر نقل همين روايت است؛ در حالي كه سبب نمي شود كه تمام روايات او را رد شود...

خصائص نسائي، ص34، تحقيق: أبو اسحق الحويني الأثري الحجازي بن محمد بن شريف، ناشر: دار الكتب العلمية ـ بيروت ، الطبعة: الأولي، 1405هـ ـ 1984م.

2. توثيق يحيي بن معين، براي اثبات وثاقت يك راوي كفايت مي كند:

بدر الدين عيني در باره روايتي كه از ابوالمنيب عبيد الله بن عبد الله نقل شده است مي گويد:

فإن قلت: في إسناده أبو المنيب عبيد الله بن عبد الله، وقد تكلم فيه البخاري وغيره. قلت: قال الحاكم: وثقه ابن معين، وقال ابن أبي حاتم: سمعت أبي يقول: هو صالح الحديث، وأنكر علي البخاري إدخاله في الضعفاء، فهذا ابن معين إمام هذا الشأن وكفي به حجة في توثيقه إياه.

اگر بگويي كه در سند آن ابو المنيب عبيد الله بن عبد الله است كه بخاري و ديگران به او اشكال گرفته اند، مي گويم: حاكم گفته كه ابن معين او را توثيق كرده، ابوحاتم گفته كه از پدرم شنيدم كه مي گفت: او صالح الحديث است؛ اما بخاري منكر شده و او را در زمره ضعفاء آورده است؛ اما يحيي بن معين، پيشواي اين كار (علم رجال) است، براي حجيت روايت، توثيق او، توسط يحيي بن معين كفايت مي كند.

العيني الغيتابي الحنفي، بدر الدين ابومحمد محمود بن أحمد (متوفاي 855هـ)، عمدة القاري شرح صحيح البخاري،ج7، ص11، ناشر: دار إحياء التراث العربي - بيروت.

وضعيت يحيي بن سليم نيز تقريبا به همين صورت است، بخاري او را تضعيف كرده ـ البته اگر صحت انتساب اين گفته به بخاري صحيح باشد كه در ادامه ثابت خواهيم كرد ، صحيح نيست ـ اما يحيي بن معين و ديگر ائمه رجال اهل سنت او را توثيق كرده اند؛ پس بر طبق گفته آقاي بدر الدين عيني، تضعيف بخاري ارزشي ندارد و تنها توثيق يحيي بن معين، براي اثبات حجيت روايت كفايت مي كند.

3. شعبة بن حجاج، تنها از افراد ثقه روايت نقل مي كند:

يكي از كساني كه از ابوبلج روايت نقل كرده است، شعبة بن الحجاج است. بزرگان اهل سنت تصريح كرده اند كه او تنها از افراد موثق روايت نقل مي كند . به عبارت ديگر، نقل روايت از شخصي توسط شعبه، وثاقت او را نيز ثابت مي كند؛ چنانچه دكتر احمد شاكر محقق مسند احمد بن حبنل به اين مسأله تصريح كرده بود:

وقد روي عنه شعبة، وهو لا يروي إلا عن ثقه.

شعبه از او روايت كرده است؛ در حالي كه شعبه جز از افراد موثق روايت نقل نمي كند.

مسند أحمد بن حنبل، ج3، ص331، ح3062، تحقيق: احمد شاكر، ناشر: دار الحديث ـ قاهرة، الطبعة : الأولي، 1416هـ ـ 1995م.

ابن عبد البر قرطبي در التهميد در باره انواع روايت مرسل و قبول برخي از آن ها مي نويسد:

وقد يكون المرسِل للحديث نسي مَن حَدَّثه به وعرف المعزي اليه الحديث فذكره عنه فهذا أيضا لا يضر اذا كان أصل مذهبه أن لا يأخذ الا عن ثقة كمالك وشعبة.

گاهي راوي روايت مرسل، كسي را كه از او روايت شنيده، فراموش مي كند؛ اما راوي بعدي را كه اين شخص از او نقل كرده، مي شناسند و نام او را مي برد، اين قضيه نيز ضرري به روايت نمي زند؛ اگر مبناي آن شخص اين باشد كه جز از افراد ثقه روايت نقل نكند؛ همانند مالك بن أنس و شعبة بن الحجاج.

ابن عبد البر النمري القرطبي المالكي، ابوعمر يوسف بن عبد الله بن عبد البر (متوفاي 463هـ)، التمهيد لما في الموطأ من المعاني والأسانيد، ج 1 ص 17 ، تحقيق: مصطفي بن أحمد العلوي، محمد عبد الكبير البكري، ناشر: وزارة عموم الأوقاف والشؤون الإسلامية - المغرب - 1387هـ.

ابن كثير دمشقي سلفي در كتاب تخليص الإستغاثة مي نويسد:

و إنما العالمون بالجرح والتعديل هم علماء الحديث وهم نوعان: منهم من لم يرو إلا عن ثقة عنده كمالك و شعبة و يحيي ين سعيد و عبدالرحمن بن مهدي وأحمد بن حنبل و كذلك البخاري و أمثاله ...

دانشمندان جرح و تعديل همان علماي حديث هستند كه به دو دسته تقسيم مي شود؛ يك دسته كساني هستند كه جز از افراد ثقه روايت نقل نمي كنند؛ مثل مالك بن أنس، شعبة بن الحجاج، يحيي بن سعيد، عبد الرحمن بن مهدي، احمد بن حنبل و همچنين بخاري و امثال او.

ابن كثير الدمشقي، ابوالفداء إسماعيل بن عمر القرشي (متوفاي774هـ)، تلخيص كتاب الاستغاثة، ج1، ص77 .

صالحي شامي نيز در توثيق شخصي كه شعبه از او روايت نقل كرده است مي گويد:

روي عنه شعبة ولم يكن يروي إلا عن ثقة عنده.

شعبه از او روايت نقل كرده است؛ در حالي كه او جز از افرادي از ديدگاه خودش ثقه باشد، روايت نقل نمي كند.

الصالحي الشامي، محمد بن يوسف (متوفاي942هـ)، سبل الهدي والرشاد في سيرة خير العباد، ج 12 ص 378 ، تحقيق: عادل أحمد عبد الموجود وعلي محمد معوض، ناشر: دار الكتب العلمية - بيروت، الطبعة: الأولي، 1414هـ.

و ابو سعيد كيكلدي مي گويد:

ومنها أن يكون المرسل للحديث نسي من حدثه به وعرف المتن جيدا فذكره مرسلا لأن اصل طريقته أنه لا يأخذ إلا عن ثقة كمالك وشعبة فلا يضره الإرسال.

از اقسام روايت اين است كه راوي روايت مرسل فراموش كند كه از چه كسي شنيده است؛ ولي متن به خوبي مي شناسد؛ پس آن را به صورت مرسل نقل مي كند؛ زيرا اصل مبناي او اين است كه جز از افراد ثقه روايت نشود؛ مثل مالك و شعبه؛ پس ارسال روايت به آن ضرري نخواهد زد.

العلائي، أبو سعيد بن خليل بن كيكلدي (متوفاي: 761هـ)، جامع التحصيل في أحكام المراسيل ، ج 1 ص 88 ، تحقيق : حمدي عبدالمجيد السلفي ، ناشر : عالم الكتب - بيروت ، الطبعة : الثانية ، 1407هـ ـ 1986م

و در كتاب النكت علي مقدمة إبن الصلاح آمده است:

[ فائدة ] الذي عادته لا يروي إلا عن ثقة ثلاثة يحيي بن سعيد وشعبة ومالك قاله ابن عبد البر وغيره وقال النسائي ليس أحد بعد التابعين آمن علي الحديث من هؤلاء الثلاثة.

فائده: كسي كه عادتش اين است كه جز از افراد ثقه روايت نقل نكنند، سه نفر هستند: يحيي بن سعيد، شعبة و مالك . اين سخن را ابن عبد البر و ديگران گفته اند. نسائي گفته: در ميان تابعين امانت دارتر از اين سه نفر نسبت به حديث وجود ندارد.

عبد الله بن بهادر ، بدر الدين أبي عبد الله محمد بن جمال الدين (متوفاي794 هـ) ، النكت علي مقدمة ابن الصلاح ، ج 3 ص 370، تحقيق : د. زين العابدين بن محمد بلا فريج ، ناشر : أضواء السلف - الرياض ، الطبعة : الأولي ، 1419هـ ـ 1998م .

بنابراين، نقل روايت توسط شعبه از ابوبلج، وثاقت او را نيز ثابت خواهد كرد.

4. ابن حجر عسقلاني، خرده گيري به أبو بلج، به خاطر شيعه بودن او است:

ابن حجر عسقلاني كه حافظ علي الإطلاق اهل سنت به شمار مي رود، پس از نقل روايتي كه در سند آن ابو بلج وجود دارد، تنها دليل خرده گيري بر ابو بلج را شيعه بودن او دانسته و سپس در ادامه تصريح كرده است كه از ديد جمهور علما، شيعه بودن او ضرري به قبول روايتش نخواهد زد:

وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ إِلَّا أَبَا بَلْجٍ بِفَتْحِ الْمُوَحَّدَةِ وَسُكُونِ اللَّام بعْدهَا جِيم واسْمه يحيي وَثَّقَهُ بن مَعِينٍ وَالنَّسَائِيُّ وَجَمَاعَةٌ وَضَعَّفَهُ جَمَاعَةٌ بِسَبَبِ التَّشَيُّعِ وَذَلِكَ لَا يَقْدَحُ فِي قَبُولِ رِوَايَتِهِ عِنْدَ الْجُمْهُورِ.

راويان اين روايت، راويان صحيح بخاري هستند؛ غير از ابوبلج كه اسم او يحيي است، يحيي بن معين، نسائي، و جماعتي او را توثيق كرده اند، جماعتي نيز به خاطر شيعه بودنش او را تضعيف كرده اند؛ در حالي كه از ديدگاه اكثر علما، شيعه بودن، ضرري به قبول روايت او نمي زند.

العسقلاني الشافعي، أحمد بن علي بن حجر ابوالفضل (متوفاي852 هـ)، فتح الباري شرح صحيح البخاري، ج 10 ص 182 ، تحقيق: محب الدين الخطيب، ناشر: دار المعرفة - بيروت.

توجه به اين نكته نيز ضروري است كه دليلي وجود ندارد كه شيعه بودن او را ثابت كند؛ جز نقل همين روايت از ابن عباس، اگر قرار باشد كه با نقل اين روايت او را شيعه بدانيم، بايد پيش از او، عمرو بن ميمون و عبد الله بن عباس را نيز شيعه به حساب بياوريم؛ همچنين ساير روات اين حديث را . و كسي پيدا نمي شود كه اين مبنا را بپذيرد.

محور سوم: تصحيح روايت ابوبلج توسط بزرگان اهل سنت:

هر چند كه بزرگان اهل سنت (غير از الباني) در باره روايت « وَأَنْتَ خَلِيفَتِي فِي كُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ بَعْدِي». اظهار نظر نكرده اند؛ اما در ذيل روايات ديگري كه بازهم در سند آن ابوبلج فزاري هست، نظر داده و روايات او را تصحيح كرده اند؛ از جمله در ذيل روايتي از ابن عباس نقل شده و در آن ده فضيلت از برترين فضائل اميرمؤمنان عليه السلام نقل شده است:

ثنا يحيي بن حَمَّادٍ ثنا أبو عَوَانَةَ ثنا أبو بَلْجٍ ثنا عَمْرُو بن مَيْمُونٍ قال: إني لَجَالِسٌ إلي إبن عَبَّاسٍ إذا أَتَاهُ تِسْعَةُ رَهْطٍ فَقَالُوا يا أَبَا عَبَّاسٍ إما أن تَقُومَ مَعَنَا وإما أَنْ تخلونا هَؤُلاَءِ؟

قال: فقال: إبن عَبَّاسٍ بَلْ أَقُومُ مَعَكُمْ قال: وهو يَوْمَئِذٍ صَحِيحٌ قبل أَنْ يَعْمَي. قال: فابتدؤا فَتَحَدَّثُوا فَلاَ ندري ما قالوا. قال: فَجَاءَ يَنْفُضُ ثَوْبَهُ وَيَقُولُ أُفْ وَتُفْ وَقَعُوا في رَجُلٍ له عَشْرٌ...

الشيباني، ابوعبد الله أحمد بن حنبل (متوفاي241هـ)، فضائل الصحابة، ج2، ص685، ح3062 ، تحقيق د. وصي الله محمد عباس، ناشر: مؤسسة الرسالة - بيروت، الطبعة: الأولي، 1403هـ - 1983م؛

همو، مسند أحمد بن حنبل، ج1، ص3053، ح3062، ناشر: مؤسسة قرطبة ـ مصر؛

و ...

حاكم نيشابوري بعد از نقل اين روايت مي گويد:

هذا حديث صحيح الإسناد ولم يخرجاه بهذه السياقة.

اين روايت سندش صحيح است؛ ولي بخاري و مسلم به اين صورت نقل نكرده اند.

النيسابوري، محمد بن عبدالله ابوعبدالله الحاكم (405 هـ)، المستدرك علي الصحيحين، ج 3، ص 143، تحقيق: مصطفي عبد القادر عطا، ناشر: دار الكتب العلمية - بيروت، الطبعة: الأولي، 1411هـ - 1990م.

ذهبي متوفاي748هـ نيز در تلخيص المستدرك بعد از نقل اين روايت گفته:

صحيحٌ.

المستدرك علي الصحيحين و بذيله التلخيص للحافظ الذهبي، ج3، ص134، كتاب معرفة الصحابة، باب ذكر اسلام امير المؤمنين، طبعة مزيدة بفهرس الأحاديث الشريفة، دارالمعرفة، بيروت،1342هـ.

ابن عبد البر قرطبي بعد از نقل اين روايت مي گويد:

قال أبو عمر رحمه الله هذا إسنادٌ لا مَطْعَنٌ فيه لأحدٍ لصحته وثقة نَقَلَتِه... .

ابو عمر (ابن عبد البر) گفته: اين سندي است كه هيچ كس حق اشكال به آن را ندارد؛ چرا كه سند آن صحيح و تمام راويان آن موثق هستند.

ابن عبد البر النمري القرطبي المالكي، ابوعمر يوسف بن عبد الله بن عبد البر (متوفاي 463هـ)، الاستيعاب في معرفة الأصحاب،ج3 ص1091 ـ 1092، تحقيق: علي محمد البجاوي، ناشر: دار الجيل - بيروت، الطبعة: الأولي، 1412هـ.

ابن حجر عسقلاني بعد از نقل تكه اي از اين روايت كه كه با الفاظ مختلف نقل شده مي نويسد:

اخرجهما أحمد والنسائي ورجالهما ثقات.

احمد و نسائي اين دو روايت را نقل كرده اند، راويان آن ها مورد اعتماد هستند.

العسقلاني الشافعي، أحمد بن علي بن حجر ابوالفضل (متوفاي852 هـ)، فتح الباري شرح صحيح البخاري، ج 7، ص 15، تحقيق: محب الدين الخطيب، ناشر: دار المعرفة - بيروت.

حافظ ابوبكر هيثمي متوفاي807 هـ نيز بعد از اين روايت مي گويد:

رواه أحمد والطبراني في الكبير والأوسط باختصار ورجال أحمد رجال الصحيح غير أبي بلج الفزاري وهو ثقة وفيه لين.

اين روايت را احمد و طبراني متوفاي360هـ در معجم كبير و معجم اوسط به صورت خلاصه نقل كرده اند، راويان احمد همگي راويان صحيح بخاري هستند؛ غير از أبي بلج فزاري كه او نيز مورد اعتماد است؛ هر چند كه اشكالي در او هست.

الهيثمي، علي بن أبي بكر، مجمع الزوائد، ج9، ص120، دار الريان للتراث/ دار الكتاب العربي ـ القاهرة، بيروت ـ 1407هـ.

احمد شاكر، محقق كتاب مسند أحمد بن حنبل در ذيل روايت مي گويد:

إسناده صحيح.

مسند أحمد بن حنبل، ج3، ص331، ح3062، تحقيق: احمد شاكر، ناشر: دار الحديث ـ قاهرة، الطبعة : الأولي، 1416هـ ـ 1995م.

و أبواسحاق الحويني محقق كتاب خصائص نسائي مي گويد:

إسناده حسن.

خصائص نسائي، ص34، تحقيق: أبو اسحق الحويني الأثري الحجازي بن محمد بن شريف، ناشر: دار الكتب العلمية ـ بيروت ، الطبعة: الأولي، 1405هـ ـ 1984م.

محور چهارم: برخورد دوگانه با روايات ابوبلج:

از ابوبلج فزاري روايات زيادي در منابع اهل سنت ديده مي شود، برخي از اين روايات در فضائل اميرمؤمنان عليه السلام است، برخي نيز در موضوعات ديگر .

متأسفانه تعدادي از علماي متعصب وهابي با روايات او برخورد دوگانه داشته اند، هر جا كه روايت او در باره فضائل اميرمومنان عليه السلام است، موضع گيري كرده و تلاش شده كه روايتش تضعيف شود؛ اما در موارد ديگر بدون تعصب و بر مبناي قواعد علم رجال روايتش را تصحيح كرده اند. از جمله مي توان به تناقض گويي و برخورد دوگانه شعيب الأرنؤوط و الباني اشاره كرد:

تناقض گويي شعيب الأرنؤوط در باره ابوبلج

شعيب الأرنؤوط، محق معاصر وهابي، كسي كه بسياري از كتاب هاي روايي و رجالي اهل سنت ؛ از جمله مسند احمد، صحيح ابن حبان، مسند ابوبكر، سير أعلام النبلاء، زاد المعاد و ... را تحقيق و براي خودش آوازه بلندي دست و پا كرده، در باره ابوبلج فزاري، دچار تناقض گويي شديدي شده است. هر جا كه روايتي در فضائل اهل بيت عليهم السلام است، آن را تضعيف و هر جا كه در باره موضوعات ديگر است، تصحيح كرده؛ از جمله در مسند احمد، روايت ذيل را تضعيف كرده است :

قال: ثُمَّ بَعَثَ فُلاَناً بسورة التَّوْبَةِ فَبَعَثَ عَلِيًّا خَلْفَهُ فَأَخَذَهَا منه قال لاَ يَذْهَبُ بها الا رَجُلٌ مني وأنا منه.

ابن عباس گفت: رسول خدا صلي الله عليه وآله فلاني را براي خواندن سوره توبه فرستاد، سپس علي را به دنبال او فرستاد و سوره را از او گرفت و رسول خدا فرمود: براي خواندن آن غير از كسي از من است و من از او هستم، كسي ديگري شايستگي ندارد.

وي در باره اين روايت گفته:

إسناده ضعيفٌ بهذه السياقة، أبو بلج ـ وإسلمه يحيي بن سليم، أو ابن أبي سليم ـ، وإن وثقه غيرُ واحد، قد قال فيه البخاري: فيه نظر... .

اسناد اين روايت به اين مضمون ضعيف است. ابوبلج كه اسم او يحيي بن سليم يا ابن أبي سليم است؛ اگر تعدادي از علما او را توثيق كرده اند؛ ولي بخاري گفته: در وثاقت او اشكال است.

مسند أحمد بن حنبل، ج5، ص181، تحقيق: شعيب الأرنؤوط/عادل مرشد، ناشر: مؤسسه الرسالة ـ بيروت، الطبعة: الأولي، 1416ه ـ 1995م.

و همچنين ج5، ص475، روايت شماره3542 را نيز تضعيف نموده:

عن أبي بلج عن عمرو بن ميمون عن بن عباس قال : أول من صلي مع النبي صلي الله عليه و سلم بعد خديجة علي .

اما در جاهاي ديگر از مسند احمد كه روايت او در باره موضوع هاي ديگر است ، روايت را «حسن» و حتي «صحيح» دانسته؛ مثلا در ج11 ، ص15، ح6479 مي گويد:

إسناده حسن.

و در ج 11، ص547 ـ 548، ح6959 مي گويد:

إسناده حسن.

و در ج13، ص345، ح7966 مي نويسد:

صحيح دون قوله «تحت العرش» وهذا إسناد حسن، أبو بلج هذا حسن الحديث، وباقي رجاله ثقات رجال الشيخين.

و در ج15، ص128 ـ129، ح9233، مي گويد:

حديث صحيح، وهذا إسناد حسن من أجل أبي بلج وباقي رجال الإسناد ثقات رجال الصحيح.

اصل روايت صحيح است؛ اما اين سند آن به خاطر وجود ابوبلج، «حسن» است...

و در ج16، ص431، ح10738، مي گويد:

إسناده حسن من أجل أبي بلج وهو يحيي بن سليم وباقي رجاله ثقات رجال الصحيح.

و در ج30، ص214 ، ح18279، مي نويسد:

إسناده حسن من أجل أبي بلج.

و در روايت بعدي نيز مي گويد:

إسناده حسن كسابقه.

و در ج24، ص189، ح15451، مي گويد:

إسناده حسن، أبو بلج: هو الفزاري، وقد اختلف في اسمه، يقال: يحيي بن سُلَيم بن بلج، ويقال : يحيي بن أبي سليم، و يقال : يحيي بن أبي الأسود، وثقه ابن معين وابن سعد والنسائي والدارقطني، وقال أبو حاتم: صالح الحديث لا بأس به، وقال البخاري: فيه نظر وقال الجوزجاني: غيرثقه، وقال ابن حجر في «التقريب»: صدوق، ربما أخطأ.

سند اين روايت «حسن» است. ابوبلج فزاري را يحيي بن معين، محمد بن سعد، نسائي و دارقطني توثيق كرده اند. ابوحاتم گفته: حديثش صالح است و اشكالي در خود او نيست. بخاري گفته: در وثاقت او اشكال است. جوزجاني گفته: او غير قابل اعتماد است. ابن حجر در تقريب گفته: راستگو است؛ گاهي اشتباه كرده است.

پيش از اين ثابت كرديم كه نسبت اين سخن به بخاري كه گفته باشد «فيه نظر» درست نيست و كسي آن را از بخاري نقل كرده است كه خودش ضعيف است. اما آن چه از جوزجاني نقل كرده است كه گفته «غير ثقة» نيز دروغي است آشكار؛ چرا كه جوزجاني نيز او را توثيق كرده است؛ چنانچه ابن حجر در تهذيب التهذيب در شرح حال او مي نويسد:

وقال بن معين وابن سعد والنسائي والدارقطني ثقة وقال البخاري فيه نظر وقال أبو حاتم صالح الحديث لا بأس به وقال بن سعد قال يزيد بن هارون قد رأيت أبا بلج وكان جارا لنا وكان يتخذ الحمام يستأنس بهن وكان يذكر الله تعالي كثيرا قلت وذكره بن حبان في الثقات وقال يخطئ وقال يعقوب بن سفيان كوفي لا بأس به وقال إبراهيم بن يعقوب الجوزجاني وأبو الفتح الأزدي كان ثقة.

العسقلاني الشافعي، أحمد بن علي بن حجر ابوالفضل (متوفاي852هـ)، تهذيب التهذيب، ج12 ص49 ، ناشر: دار الفكر - بيروت، الطبعة: الأولي، 1404 - 1984 م.

نتيجه آن كه شعيب الأرنؤوط همانند اسلاف خود وقتي به فضائل اميرمؤمنان عليه السلام مي رسند، تاب و تحمل خود را از دست داده و چشم بسته راوي را تضعيف و روايت را رد مي كنند و براي رسيدن به اين هدف از هيچ دروغي نيز پرهيز نمي نمايند؛ اما از آن جائي كه گفته اند دروغگو فراموش كار است، وقتي رواياتي ديگري را از همان شخص در موضوعات ديگر نقل مي كنند، آن را معتبر مي دانند!!! .

تناقض گويي محمد ناصر الباني در باره روايت ابوبلج

محمد ناصر الباني كه وهابي ها از او با عنوان «بخاري دوران» ياد كرده اند و او را مجدد دين در قرن چهاردهم شمرده اند، در باره اين روايت، دچار تناقض گويي هاي مختلفي شده است:

تناقض اول:

وي در كتاب ظلال الجنة، ، ج2، ص 337، ح1188، همين روايت را آورده و سپس به خاطر وجود ابوبلج در سند روايت، آن را «حسن» دانسته و مي گويد:

إسناده حسن ورجاله ثقات رجال الشيخين غير أبي بلج واسمه يحيي بن سليم بن بلج قال الحافظ صدوق ربما أخطأ.

ولي در جاي ديگر، در روايتي كه ارتباطي با فضائل اهل بيت عليهم السلام ندارد، صراحتا ابوبلج را توثيق كرده است. وي در كتاب السلسلة الصحيحة ، ج3، ص474، ذيل حديث 1400 مي نويسد:

قلت : و هذا إسناد جيد رجاله ثقات ، و يحيي بن أبي سليم هو أبو بلج الفزاري ، و هو بكنيته أشهر .

من مي گويم: اين سند «جيد» و راويان آن ثقه هستند، يحيي بن أبي سليم كه همان ابوبلج فزاري باشد، با كنيه اش مشهورتر است.

و در جاي سوم در باره روايت «أنت ولي كل مؤمن بعد» كه بازهم در سند ابوبلج هست مي گويد:

فقال الطيالسي (2752 ): حدثنا أبو عوانة عن أبي بلج عن عمرو بن ميمون عنه أن رسول الله صلي الله عليه وسلم قال لعلي: «أنت ولي كل مؤمن بعدي».

و أخرجه أحمد (1 / 330 - 331) ومن طريقه الحاكم (3 / 132 - 133) و قال: «صحيح الإسناد»، و وافقه الذهبي، و هو كما قالا.

اما اين گفته پيامبر (ص) كه: «او ولي هر مؤمني بعد از من است» از طريق ابن عباس نقل شده است. طيالسي گفته: ابوعوانه از ابوبلج از عمرو بن ميمون از ابن عباس نقل كرده است كه رسول خدا خطاب به علي فرمود: تو ولي هر مؤمني بعد از من هستي.

احمد نيز آن را نقل كرده و حاكم نيز از همين طريق آن را نقل كرده و گفته: سندش صحيح است، ذهبي نيز با نظر او موافقت كرده است. سند روايت همان گونه است است كه حاكم و ذهبي گفته اند (صحيح است).

ألباني، محمد ناصر (متوفاي1420هـ)، السلسلة الصحيحة المجلدات الكاملة، ج5، ص222، ذيل روايت: 2223

در اين جا صراحتا نظر حاكم نيشابوري و ذهبي كه روايت را تصحيح كرده اند، تأييد كرده است.

از الباني مي پرسيم كه بالأخره، كدام نظر شما را بپذيريم؟ روايت ابوبلج، «صحيح» است، يا جيد يا حسن؟

تناقض دوم:

ديديم كه الباني در اين جا به خاطر سخن ابن حجر عسقلاني در باره ابوبلج، روايت را «حسن» دانسته بود؛ اما جاي ديگر در وضعيت مشابه و حتي بدتر از اين، روايت را تصحيح كرده است. وي در ذيل روايت «ولو رأي حالهن اليوم منعهن» كه از عائشه نقل شده، مي گويد:

وهذا إسناد صحيح رجاله كلهم ثقات رجال مسلم غير عبد الرحمن بن أبي الرجال وهو صدوق ربما أخطأ كما في (التقريب).

الباني ، محمد ناصر (متوفاي1420هـ) الكتاب : الثمر المستطاب في فقه السنة والكتاب، ، ج1، ص733، ناشر : غراس للنشر والتوزيع، الطبعة : الأولي.

در اين روايت، تمام روات راويان مسلم هستند غير از يك نفر كه او نيز طبق نظر ابن حجر صدوق است و گاهي خطا مي كرده؛ ولي در روايت مورد نظر ما، همه روات، از روات بخاري و مسلم هستند ؛ اما يك نفر از آن ها طبق نظر ابن حجر صدوق است و گاهي اشتباه مي كرده. وضعيت هر دو راوي كاملا شبيه به يكديگر است؛ پس بايد حكم هر دو روايت حد اقل يكي باشد.

اگر روايت «أنت خليفتي في كل مؤمن بعدي» به خاطر وجود ابوبلج فزاري كه ابن حجر گفته «صدوق است و گاهي اشتباه مي كرده»، «حسن» است؛ بايد روايت «ولو رأي حالهن اليوم منعهن» نيز اين چنين باشد؛ زيرا ابن حجر در باره راوي اين روايت «عبد الرحمن بن أبي الرجال» نيز همن نظر را داده است.

اگر اين روايت «صحيح» است؛ پس روايت «أنت خليفتي في كل مؤمن بعدي» نيز بايد «صحيح» باشد.

تناقض سوم:

همان طور كه گذشت آقاي الباني روايت «وَأَنْتَ خَلِيفَتِي فِي كُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ بَعْدِي» را «حسن» دانسته بود؛ اما همين آقاي الباني در ديگر كتاب خود، فرياد مي زند كه جمله «أنه خليفتي من بعدي» از أباطيل و ساخته هاي شيعيان است و به هيچ وجه صحت ندارد:

وأما ما يذكره الشيعة في هذا الحديث وغيره أن النبي صلي الله عليه و سلم قال : في علي رضي اله عنه : إنه خليفتي من بعدي . فلا يصح بوجه من الوجوه . بل هو من أباطيلهم الكثيرة .

اما آن چه شيعه نقل كرده در اين روايت و ديگر روايات كه رسول خدا (ص) در باره علي (ع) فرمود: «او خليفه من بعد از من است» به هيچ وجهي از وجوه صحيح نيست؛ بلكه يكي از اباطيل بسياري است شيعيان ساخته اند.

السلسلة الصحيحة، ج4، ص330، ح1750

جناب آقاي الباني ! آيا رسم امانت داري و انصاف همين است؟

معلوم مي شود كه معيار و مقياس الباني، با پيروي از سلف خود، معيار هاي شناخته شده علم رجال نيست؛ بلكه هر جا روايتي به نفع اهل بيت پيامبر باشد، آن روايت بايد به هر صورت ممكن تنزل پيدا كند و حقيقت پنهان شود؛ اما اگر در باره مسائل ديگر بود، آن وقت معيارهاي علمي اجرا و حقيقت گفته مي شود.

نتيجه گيري نهائي:

طبق آن چه گذشت، سند اين روايت اشكالي ندارد؛ بنابراين ثابت مي كند كه رسول خدا صلي الله عليه وآله، براي اميرمؤمنان عليه السلام از جمله «وَأَنْتَ خَلِيفَتِي فِي كُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ بَعْدِي» استفاده كرده است.

از نظر دلالي نيز اين جمله اشكالات متعددي را دفع مي كند؛ از جمله اين كه:

هر وقت شيعه اي به روايت منزلت استناد كند، فورا اهل سنت اشكال مي كنند كه هارون كه بعد از حضرت موسي عليهما السلام، خليفه نبوده است؛ پس علي عليه السلام نيز خليفه نيست.

در جواب بايد گفت: بلي، رسول خدا صلي الله عليه وآله نيز قطعا مي دانسته است هارون بعد از موسي زنده و خليفه بعد از آن حضرت نبوده، از اين رو، در اين روايت تصريح كرده است كه اميرمؤمنان عليه السلام تمام مقامات حضرت هارون را دارد ؛ جز اين كه بين هارون و اميرمؤمنان، دو تفاوت وجود دارد :

الف: اميرمؤمنان، پيامبر نيست و هارون پيامبر بوده؛

ب: هارون قبل از موسي از دنيا رفت و خليفه بعد از او نشد؛ اما اميرمؤمنان عليه السلام بعد پيامبر زنده بوده و جانشين آن حضرت است.

بنابراين، اشكال با جمله «وَأَنْتَ خَلِيفَتِي فِي كُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ بَعْدِي» به راحتي دفع مي شود.

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

مؤسسه تحقيقاتي حضرت ولي عصر (عج)






Share
1 | مهديه | , ایران | ٢٣:٤٦ - ٢١ مرداد ١٣٩٠ |
سلام شايد نبايد سوالاتم را اينجا مطرح مي کردم، ولي فکر کردم اگر در بخش نظرات بنويسم، علاوه بر مسئولين سايت خواننده ها هم مي تونن کمکم کنند. من دارم يک تحقيق انجام مي دم راجع به ادله شيعه و سني براي خلافت امام علي و ابوبکر. همين طور ماجراي سقيفه. چند تا سوال داشتم: 1. من تاريخ اتفاقات زير را به طور دقيق نمي دانم، يعني اينکه نمي تونم به ترتيب زماني مرتبشان کنم: بازگشت اسامه و لشگريان، ماجراي نماز ابوبکر جاي پيامبر، حديث قرطاس.... هرکدام در چه روزي اتفاق افتاده؟ کدام زودتر و کدام ديرتر بوده؟ 2. حديث علي اقضاکم در منابع سني هست؟ 3. حديث اخوت در منابع سني هست؟ 3. آيه تطهير و شرح نزولش در منابع سني چگونه هست؟ 4. علي مدينه العلم در منابع سني چگونه است؟ من از اين سايت استفاده زيادي کردم، خيلي متشکرم

پاسخ:

با سلام

خواهر گرامي

1- ا. رفتن ابوبكر براي نماز به جاي رسول خدا (ص) و خلع وي

ب. حديث قرطاس

ج. رحلت رسول خدا (ص)

د. بازگشت اسامه و لشكر

2- اقضاكم علي در صحيح بخاري آمده است

9 بَاب قَوْلِهِ (ما نَنْسَخْ من آيَةٍ أو نُنْسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ منها)
4211 حدثنا عَمْرُو بن عَلِيٍّ حدثنا يحيى حدثنا سُفْيَانُ عن حَبِيبٍ عن سَعِيدِ بن جُبَيْرٍ عن بن عَبَّاسٍ قال قال عُمَرُ رضي الله عنه أَقْرَؤُنَا أُبَيٌّ وَأَقْضَانَا عَلِيٌّ وَإِنَّا لَنَدَعُ من قَوْلِ أُبَيٍّ وَذَاكَ أَنَّ أُبَيًّا يقول لَا أَدَعُ شيئا سَمِعْتُهُ من رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وقد قال الله تَعَالَى (ما نَنْسَخْ من آيَةٍ أو نُنْسِهَا )
صحيح البخاري ج 4 ص 1628 ، اسم المؤلف: محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256 ، دار النشر : دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987 ، الطبعة : الثالثة ، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا
3- حديث اخوت در آدرس ذيل آمده است:

http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=maghalat&id=56

4- آيه تطهير در آدرس ذيل آمده است:

http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=maghalat&id=163

5- روايت شريفه انا مدينة العلم در آدرس ذيل آمده است :

http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=question&id=13350

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

2 | نجات قاضي پور | , ایران | ٠٧:٢٥ - ٢٥ مرداد ١٣٩٠ |
سلام


ممنون خسته نباشيد.
3 | مهديه | , ایران | ٢٠:١٥ - ٢٧ مرداد ١٣٩٠ |
سلام
از کمکتون متشکرم
4 | مسلمان | , ایران | ٢٠:٢١ - ٢٧ مرداد ١٣٩٠ |
من 23 سال شيعه بودم نميدونم چه كار خوبي انجام داده بودم كه خدا منو از گمراهي نجات داد . درباره قيام امام حسين (رض) تحقيق كردم برام روشن شد كه قيام امام حسين (رض) قيامي بود عليه خليفه ستمگر يزيد . چگونه امام حسين (رض) از جان خانواده خود به خاطر اسلام گذشت ولي شيعه اين قيام رو جوري به خورد مردم ما داده كه قيام امام حسين رو قيام اشك ناله زنجير زدن گريه كردنه در صورتي قيام امام حسين براي بر پا داشتن نماز وبيعت نكردن با خليفه جور واستبداد بود در حالي كه مردم ماخود زير شلاق وستم دارن زندگي ميكنين وبراي حسيني گريه ميكنن كه ازادانه زيست قيام حسين گريه زاري نيست . يزيد اولين كسي بود كه بعد از شهادت امام حسين به خانه خود پرچم سياه اويزان كرد تا رسم عرب جاهل قبل بعثت پيغمبر را زنده ند همان طور كه مسولان مملكت ما اولين كساني هستن كه پرچم سياه ولباس سياه به تن مي كنن سيد الشهداء ( ع ) براي مصلحت دين خدا در کربلا آن همه کشته و اسير داد و مصلحت دين را بر مصلحت شخصي و خانوادگي ترجيح داد امّا علماي ما! ما به آقايان مي گوييم: فلان کتاب پر از روايات جعلي است افکار جوانان ما را خـراب مي کند پس بفرماييد جوان ها آن را نخوانند مي گويند بلي، ولي خوب،مصلحت نيست،مي گويند: سينه زني و قمه زني و زنجيرزني و نعش کشي با روح اسلام سازگار نيست مي گوييم:پس اعلام بفرماييد تا نکنند مي فرمايند بلي، ولي فعلاً مصلحت نيست.

شيعه گري مصلحتي، شيعه را از حقيقت اسلام دور کرده و زنجير اسارت و بندگي غير خدا را به گردن ما انداخته و آن چنان ديني، براي ما درست کرده اند که اگر پيغمبر خدا ـ ص ـ و علي ـ ع ـ بيايند و آنچه را که در راهش آنقدر زحمت کشيدند و تحمّل ناملايمات کردند باز نخواهند شناخت!
مصلحت حقيقي شيعي در تشيع واقعي است و تشيع واقعي در عمل به روش علي ( ع ) خلاصه مي شود و علي ( ع ) جز عمل به قرآن و سنّت پيغمبر ( ص) کار ديگري نداشته است.

5 | ابولولو | , ایران | ٠٢:١٧ - ٣٠ مرداد ١٣٩٠ |
کامنت 4 جناب مسلمان !!!

به شما توصيه ميکنم لطف کنيد قبل از تشرف به مکه بچه دار شويد تا

انشاالله بچه شما هدايت بشود
6 | محمود | , ایران | ٠٤:٥٨ - ٣٠ مرداد ١٣٩٠ |
سلام

مثل بقيه مطالب و مقالات سايت، مقاله ي مستدل و محکمي بود.

اين مقاله تنلگري است براي کساني که هنوز بيدار نشده اند!

موفق باشيد.
7 | امير حسين از بيرجند | , ایران | ٢٤:٠٨ - ٠٥ شهریور ١٣٩٠ |
جناب مسلمان نظر شما راجع به اين روايت چيست؟( از ابن عباس نقل مي شود :آن گاه که آيه شريفه :همانا کساني که ايمان آورده وکارهاي شايسته انجام دادند ،بهترين انسانها هستند.)نازل شد، پيامبراکرم (ص) به علي (ع ) فرمودند : آنان، تو وشيعيانت هستيد که روز قيامت،هم شما ازخداوند خشنوديد وهم خداوند از شما خشنود است. ((تفسيردرالمنثور، سيوطي ج6 ص379 – صواعق المحرقه ابن حجر ص96 – تفسيرروح المعاني آلوسي ج30 ص207 – تفسيرجامع البيان طبري ج30 ص265 )) قضاوت با شما
8 | محمد | , آمریکا | ٢١:١٣ - ٢٢ شهریور ١٣٩٠ |
سلام
کارتون خيلي درسته،اجرتون با خود مولا علي(ع)
9 | شمعون | , قزاقستان | ١٦:١٤ - ٢٤ شهریور ١٣٩٠ |
جناب مسلمان
لطفا اسم و آدرس واقعي خود را ذکر فرماييد تا در مورد صحت ادعاي شما تحقيق کنيم.
وانگهي نظر شما درباره کساني که يزيد را اميرالمومنين مي‌دانند چيست؟
10 | علي عسكري | | ١٧:٢٨ - ٢٤ شهریور ١٣٩٠ |
سلام واقعا عالي بود
يا علي
11 | مهدي55 | , ایران | ١٥:١٨ - ٢٦ شهریور ١٣٩٠ |
جناب مسلمان....ميشه بفرماييد کجاي تشيع امروزي ما خلاف قرآن وسنت است؟؟؟؟ شيعه گري مصلحتي؟؟؟ اين چه حرفيه؟؟؟/ امروز شيعه درحالي شيعه است که بار اهل سنت خنثي شده نيز به دوش مي کشد......اهل سنتي که افتخارشان اينست که کنار مسجد وديوار به ديوار آن مشروب فروشي ساخته اند......اهل سنتي که افتخارشان اينست رقاص خونه به راه انداخته اند..........اهل سنتي که سرانش با اجنبي ها مشروب مينوشند وبراي سلامتي انها ليوان ها به هم مي زنند........اهل سنتي که بعد از 14 قرن از اسلام تازه يادگرفته دست به عمليات انتحاري بزند........اهل سنتي که پولهايشان را صرف چلسي ومنچستر سيتي و... مي کنند اما برادرانشان در سومالي از گرسنگي مي ميميرند........ از کجاي اهل سنت بگم که آبروي نبي خدا را برده اند.......اهل سنتي که متاسفانه 14 قرن عرب جاهلي را چسبيده باشد وپيامبر واهل بيتش را رها کرده باشد بهتر از اين نميشود ونخواد شد.
من نمي دونم شما اهل سنت چه کينه ايي از مولا حسين ع داريد که قرنهاست از حسادت چشمهايتان کاسه خون شده است وقتي مي بينيد انسانها ي آزاده برايش عزاداري مي کنند.....
بميرد آنکه سيد جوانان اهل بهشت را نبيند.........
به خود بيا مسلمون جون ....لازم هم نيست به دروغ خود را شيعه جا بزني..........لعنت خدا ولعنت پيامبران وامامنش بر دروغگوي بي حياي بي دين بي ناموس.........
12 | دوستدار اهل بيت | , ایران | ١٠:٠٠ - ٢٧ شهریور ١٣٩٠ |
جناب نا مسلمان : ببخش ولي مثل ...دروغ مي گويي تو شيعه نبودي ولي بهت مي خوره بهائي ويا وهابي باشي!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
13 | اهل البيت | , ایران | ١٩:٥٦ - ٢٩ شهریور ١٣٩٠ |
سلام
جناب مسلمان يک سوال ؛ به فرض اينکه بخواهيم قبول کنيم شما شيعه بودين ، آيا فقط به همين دليل است که شما از مذهب تشيع خارج شدين ؟ ، و سوال دوم : اگر عزيزي را از دست بدهيد ، لباس سفيد بر تن مي کنيد و رقص و پايکوبي راه مي اندازيد ؟ طبيعي هست ، وقتي انسان عزيزي همچون امام حسين (عليه السلام ) را از دست مي دهيم ، براي آن حضرت و مظلوميتش گريه و ناله مي کنيم و به سر و سينه مي زنيم ، در عجب هستم از شما که خود را مسلمان مي خواني ، اما خارج از انصاف يک مسلمان نظر مي دهي ، اجر دوستان سايت ولي عصر با صاحب الزمان
14 | ابو علي تبريزي | , ایران | ٢٠:٢٩ - ٢٥ مهر ١٣٩٠ |
جناب نا! مسلمان

من آدم مذهبي نيستم اما چرنديات (ببخشيد) کامنت هاي شما در موضوع هاي مختلف اين سايت بوضوح نشان مي دهد که شما هنوز به لحاظ اعقتادي سر گردان و حيران هستيد. توصيه مي کنم به جاي اظهار نظر از خداوند طلب هدايت کنيد.
15 | كلب الحيدر(تا كور شود هر انكه نتواند ديد) | , ایران | ١٦:٢٨ - ٣٠ مهر ١٣٩٠ |
قال رسول الله(صلي الله عليه واله وسلم): (((((((((هيچ كس ولايت علي بن ابي طالب را قبول نميكند مگر حلال زاده)))))))))
فقط گفتم واسه جناب مسلمان (برو ار مادرت بپرس چرا بحمد الله هدايت شدي)بعد يه كتاب بنويس اسم كتاب رو هم بذار :



(((((( ان شب هدايت شدم)))))))
هر كه را بغض غلامان علي در دل اوست گر برادر باشدم گويم خطا از مادر است
16 | سيد مرتضي ساداتي | , ایران | ٢٢:٢٠ - ٠٣ آذر ١٣٩٠ |
سلام عليکم ممنون از زحمات ارزشمند شما. بنده کتاب شخصيت محمدي يا حل آن معماي مقدس نوشته الرصافي را مطالعه کردم. ايا سند روايي در ان کتاب که قالبا سيره حلبي و تاريخ طبري است مورد وثوق هستند؟ و اين مسئله که خلفا اهل سنت با زور و تهديد اقدام به غصب خلافت کردند چطور ميتواند دليل محکم باشد ، مردم در ان زمان به اجماع حکومت ابوبکر را بپذيرند؟و همگي بر خلاف سخن پيامبر عمل کنند؟(دليل منطقي لطفا). و امير المومنين چرا در طول عمرشان به صراحت اعلام نکردند که حکومت از ان ايشان است و خلفا غصب کردند؟ و فقط گفتند من بر انها سزاوارترم. با تشکر لطف کنيد پاسخ را به آدرس ايميلم بفرستيد.ممنون از خدمت رساني شما به اهل بيت عليهم السلام.

پاسخ:

با سلام

دوست گرامي

1. روايات اهل سنت هيچ كدام براي شيعه اعتباري ندارند ؛ ولي برخي روايات اين دو كتاب كه با راويان معتبر نزد اهل سنت نقل شده‌اند براي اهل سنت اعتبار دارند ؛ و طبق قواعد مناظره ، شيعه مي تواند از آنها بر ضد اهل سنت استفاده كند .

2. در مورد به زور بودن خلافت ، هم در كتب شيعه و هم در كتب اهل سنت مطلب فراوان آمده است ؛ طبق روايات اهل سنت و شيعه ، مردم بر سه دسته بودند :

ا. گروهي كه از اميرمومنان علي عليه السلام كينه داشتند

ب. گروهي كه نسبت به حضرت حسادت داشتند

ج. گروهي كه اكثريت بودند ولي بي طرف ؛ و خلفا براي تثبيت خلافت خويش از آنها به زور بيعت گرفتند . و سپس با خريدن بسياري از آنها راه خلافت خودر ا ادامه دادند .

3. اميرمومنان در زمان خلافت خويش بارها اعلام كردند كه خلافت از من به زور گرفته شده است ؛ جداي از اينكه شايسته تر بودن ، به معني غصب خلافت توسط خلفا است ؛ چون طبق روايات اهل سنت هركسي كه از وي براي انجام كاري شايسته تر باشد و كار را به عهده گيرد ، ملعون است .

موفق باشيد

گروه پاسه به شبهات

17 | محمد عا رف | , ایران | ٢٤:٢١ - ٠٥ اسفند ١٣٩٠ |
اگر فرد يا افرادي که خودرا مسلمان ميدانند احاديث ويا فرموده رسو ل خدا ص را تکذيب ويا سانسور کند از دايره اسلام خارج هستن يانه مهديجان ادرکني
18 | العبيد | , ایران | ٢١:٣٠ - ١٠ اسفند ١٣٩٠ |
سلام آدرس صحيح حديث منزلت از كتاب السنه ص 565 ، ح1188 است و نه ص603 كه عزيزان ذكر نموده اند لطفاً تصحيح فرماييد.

پاسخ:

با سلام

دوست عزيز با تشكر از دقت و توجه شما، اين روايت در هر دو صفحه موجود است.

موفق باشيد گروه پاسخ به شبهات

19 | asd313 | , ایران | ٠٧:٣٣ - ١٩ اسفند ١٣٩٠ |
بسم الله الرحمن الرحيم با سلام و عرض ارادت آقاي مسلمان و کسانيکه با نظر آقاي مسلمون موافقن به اين آيه عنايت بفرماييد ذَٰلِكَ وَمَن يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى الْقُلُوبِ ﴿الحج: منظور از شعائر در آيه مذکور چيست؟ خواهش ميکنم در مورد اين يه تحقيقي بکنيد ببينيد شعائر يعني چي؟ خب وقتي در مورد شعائر تحقيق کردين بعدش به اين سوالم جواب بدين اگر شيعه براي ائمه عزاداري يا جشن نميگرفتن{منظورم براي ولادتها و بقيه مناسبتها} آيا بازم ياد و ذکري از کارها ودروسي که ائمه خدا و غيره بهمون ياد دادن باقي ميموند؟ آيا عزاداري يا غير از اون نميتونه شعائر اسلامي باشه؟ آيا عزاداري و... بهانه اي براي زنده نگه داشتن راه 14معصوم عليهم السلام نيست؟ و از طرفي شما که تابع خدا و سنت رسوليد همچنين بايد تابع اين حديث زير باشيد رحم الله شيعتنا خلقوا من فاضل طينتنا و عجنوا بماء ولايتنا يحزنون لحزننا و يفرحون لفرحنا؛ خداوند شيعيان ما را رحمت کند که از باقيمانده گل ما خلق شده اند و با آب ولايت ما آميخته شده اند. در غم ما غمگين و در شادي ما شادند.» (الحکم الزاهرة، ص468) و قال رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم: ان لقتل الحسين عليه السلام حرارة في قلوب المؤمنين لا تبرد ابدا. پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله و سلم فرمود: براي شهادت حسين عليه السلام، حرارت و گرمايي در دلهاي مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمي شود.جامع احاديث الشيعه، ج 12، ص .556 متاسفانه مجال نيست که بيشتر از اين توضيح بدم و به همين اکتفا ميکنم التماس دعا ياحق يا علي خداحافظ
20 | داست | , ایران | ٠٣:١٤ - ٠١ فروردين ١٣٩١ |
ابو علي تبريزي واقعا که خيلي بد بختي .چرا به مادر و ناموس اقاي مسلمان توهين ميکني .جرمش اينه که حرف حق رو داره ميزنه .اصلا خدا شما مدعيان دروغين سيدنا علي مرتضي رض تو همين دنيا رسوا کرده که به سر و صورت خودتون بزنين به خودتون زنجير بزنين . بگو ببينم ايا اين کاراي شما بدتر از کاراي مشرکين عرب نيست . بگو ببينم اصلا ميدوني که علت بعث پيامبر چي بوده ايا جز اين نبوده که عقايد پوچ رو از سرامشرکين بيرون بکنه چقد بگم حرف براي گفتن زياده ولي ادمي که خودشو کور کرده که حقايق رو نبينه از دست ما کاري بر نمياد.............هدا کم الله کما هدي عمر و ابابکر و عثمان و علي و غيرهم من المومنين رضي الله عنم اجمعين ........... والسلام ............. خدا شما رو هدايت بده ...
21 | علي عباس | , پاکستان | ٠٨:٠٨ - ٢٥ ارديبهشت ١٣٩١ |
سلام آغا مسلمان.... خدا واقعا شما مسلمان کرد و هدايت بده... که گفت: سني مسلمان بود ؟؟؟ اووووووووووووووووووو وهابي گفت : ديوبندي و بريلوي کافر است. بريلوي گفت : ديويندي و وهابي کافر است. ديوبندي گفت : فقط ما را مسلمان هستيم يعني ديگه تمام مردم کافر است.. يک سوال از شما پرسيدم ... هنگامي که اهل تسنن به وجود آمد ؟؟
22 | علي مع الحق | , ایران | ٠٢:٣٣ - ٠٢ شهریور ١٣٩١ |
اقا يا خانوم داست.عمر به رسول الله(ص)گفت هذيان ميگويد حالا من به تو ميگم اينقد هذيون نگو.ان شاءالله که با عمر محشور بشي
23 | حسين | , ایران | ٠١:٠٧ - ٠٥ شهریور ١٣٩١ |
تا وهابي ها خجل شوند وببينند در کتب اهل سنت هم هست
24 | مهدي شكيبايي | , ایران | ٢٢:٤١ - ٢٥ آبان ١٣٩١ |
ببينيد شيعه بودن افتخاري است که نصيب هرکسي نمي شود .مي خواهيد بدانيد که چه ارزشي داريد اي شيعيان و چه توفيقي نصيب شما شده است؟
زماني شخصي امد نزد مولا اميرالمومنين (صلوات الله و سلام عليه بعدد ما احاط به علم الله في کل حال من الازل الازلين الي ابد الابدين )و گفت که من شما را دوست دارم .حضرت (صلوات الله و سلام عليه بعدد ما احاط به علم الله في کل حال من الازل الازلين الي ابد الابدين)فرمودند تو دوستدار من نيستي ان فرد تاکيد کرد که من شما را دوست دارم .حضرت (صلوات الله و سلام عليه بعدد ما احاط به علم الله في کل حال من الازل الازلين الي ابد الابدين)مجددا تاکيد فرمودند که تو نادرست مي گويي . ان شخص گفت انچنان به من مي گويي دوستت ندارم که انگار از علم غيب اگاهي .حضرت (صلوات الله و سلام عليه بعدد ما احاط به علم الله في کل حال من الازل الازلين الي ابد الابدين)فرمودند (مهدي شکيبايي:از اينجا را ما بايد لذت ببريم که چه مقامي داريم و چه ميزان از سايرين برتريم ): من چهره همه شيعيان خود را قبلا ديده ام .(مهدي شکيبايي:در عالم زر يا هر جايي قبلا از امدنشان به اينجا)به عبارتي همه چهره هاي شيعيان به من نشان داده شده است و من هر چهره اي را ببينم تشخيص مي دهم که شيعه هست يا خير.
اگر تو دوستدار من هستي چطور چهره تو برايم اشنا نيست ؟
چطور است که چهره ات را نديده ام ؟

اي شيعيان همين حديث کافي نيست که بفهميم ما چه ميزان از همه مردم ديگر بالاتر هستيم ؟ ما را مولايمان قبل از اينکه به اينجا بياييم ديده اند و چهره ما را مي شناسند.اين کم افتخاري است؟ما از طينت انان هستيم .از اين هم بالاتر مي شود مگر؟
25 | مجتبي 6328 | , ایران | ٢٣:٠٩ - ١٢ دي ١٣٩١ |
به نام آنانکه خاک را به يک نظر کيميا کنن اين که چيزي نيست سينه زني و زنجير زني و .... به موقع اش جان را هم فدا مي کنيم يا علي مقتداي من تويي
26 | abadan0631 | , ایران | ٢٤:٥٤ - ٢٩ دي ١٣٩١ |
سلام وعرض ادب اينم يه هديه خوب تقديم به وهابييت خبيث ياعلي:لايحبك الا مومن ولايبغضك الا المنافق (رواه مسلم) رسول الله فرمود:اي علي جزمومن تورادوست نداردوجزمنافق باتودشمن نيست ياعلي:لايحبك الامومن ولايبغضك الا ولدالزنا (رواه شيخ صدوق) رسول الله فرمود:اي علي جزمومن تورادوست نداردوجززنازاده باتودشمن نيست برمحمدوال محمد صلوات
27 | مجتبي خدادوست | , ایران | ١٧:٠٠ - ٣٠ دي ١٣٩١ |
خطاب به بند 4 «مسلمان!» اين خروج تو از اسلام مرا به ياد خروج منافقين از اسلام بعد از 23 سال تلاش پيامبر مي اندازند مطمئن باش پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله با علم نبوتش ابوبکر جانفعمر جان و عثمان جان تو و جايگاهشان در جهنم را مي ديد اما بنابه قانون «مکرو و مکر الله و الله خير الماکرين» سکوت کرد تا چهره شومشان پيش همه مشخص بشه-چهره واقعيشون را تو هم بعد مرگت ميبيني خيلي غصه نخور! و اين پيامبر چهره تو را هم ميبيند و اتفاقا اگه توبه نکني جايگاه تو را پيش اين ؟؟؟ مي بيند يا علي
28 | عاشق اميرالمومنين علي | , ایران | ١٦:٤٧ - ٠٩ اسفند ١٣٩١ |
اي مسلمان که گفتي من 23 سال شيعه بودم! برفرض که راست گفته باشي،زبير بن عوام هم 23 سال با پيامبر بود و خدمات بزرگي کرد و بسياري از مشرکين را کشته بود و از مخالفان سرسخت ابوبکر بود؛ولي بعدا گمراه شد و در همان راه ضلالت هم کشته شد.تو در مقابل او چه حرفي داري؟ گفتي يزيد خليفه ستمگر بود؛ولي نديدي عامل به حکومت رسيدن يزيد چه کساني بودند؟ ابوبکر عمر را تعيين کرد و عمر معاويه ي کافر که به اکراه مسلمان شده بود را حاکم بر ايالت تازه مسلمان شام کرد و تا آخر عمر هم او را ابقا کرد.عثمان که در زمان حکومتش خيلي خويشاوندانش را تحويل مي گرفت و به قول خودش صله رحم مي کرد!!(طبقات الکبري،احاديث 2850-2851) معاويه را در سمتش ابقا کرد تا حدي که ثروت و قدرت معاويه که به خاطر 10 سال زندگي جدش اميه در شام،از قبل هم با نفوذ بود در استان ثروتمند شام سر به فلک کشيد.به حدي که عثمان،براي دفع قيام کننده ها از او کمک خواست و جوابي نديد! بعد از هلاکت عثمان،عاصيانه و با پررويي تمام در مقابل حضرت علي قد علم کرد و داعيه ي خون عثمان که خودش در آن مقصر بود را داشت! در نهايت با سستي و جهالت عراقيان و پديدار شدن خوارج،صديق اکبر به شهادت رسيد.معاويه سب اميرالمومنين را بر منبر رسول خدا واجب کرد و و فرزند رسول خدا را با توطئه به شهادت رساند و برخلاف صلح نامه عمل کرد و خود را رسوا ساخت و يزيد را به سلطنت رساند و به درک واصل شد.يزيد ميمون باز،سرور جوانان اهل بهشت را با آن وضع فجيع به شهادت رساند و اهل بيت و دختران پيامبر را اسير کرد.لذا در عبارت زيباي زيارت عاشورا مي گوييم:اللهم خص انت اول ظالم باللعن مني وابدأ به أولا،ثم العن الثاني و الثالث و الرابع،اللهم العن يزيد خامسا.خداوندا اولين و دومين و سومين و چهارمين جريان غصب خلافت که منجر به حکومت يزيد شدند و غيرمستقيم فاجعه عاشورا را رقم زدند(سردمداران آن،ابوبکر،عمر،عثمان و معاويه است) را لعنت کن و در مرتبه پنجم يزيد را که مستقيما امام حسين را کشت لعنت کن و سپس ابن زياد و عمرسعد و شمر و ... اين که گفتي يزيد اولين عزادار امام حسين است،واقعا اينقدر احمقي که نمي داني يزيد واقعا از روي علاقه به امام حسين مجلس گرفت يا براي بيگناه نشان دادن خود؟!! مگر شيعه فقط به قضيه ي عاشورا است که گفتي سني شدم! شما به خاطر شاخه ي درخت ريشه را مي زني؟!! عجب باغبان ناداني هستي؟! من نميدانم اين نقل قول از مسئولين را از کجا آورده اي که مصلحت نيست مصلحت نيست؟! ولي گفتي فلان کتاب پر از روايات جعلي است؛احتمالا منظورت صحيح بخاري و صحيح مسلم و صحيح سنن ابن ماجه بوده که در آن پيغمبر نمازش را فراموش کرده و اصحاب به او يادآوري ميکنند،خدا هر شب نزول مي کند،قرآن توسط يک بزغاله تحريف مي شود،عمر ديندارتر از پيامبر است،شيردادن بزرگسال جايز است! و دهها توهين به پيامبر.شايد هم منظورت از روايتهاي جعلي رواياتي است که مبين مسائلي است که پيروان سقيفه خوششان نمي آيد مثل:ولايت و فضايل اميرالمومنين،نارضايتي حضرت زهرا از ابوبکر،نظر حضرت علي درباره عمر(کاذبا آثما غادرا خائنا)،هذيانگو خواندن پيامبر توسط بعضي اصحاب به خصوص عمر،تخلف بعضي اصحاب از لشکر اسامه،تحريم متعه توسط عمر،بدعت عثمان در نماز منا،جنايت خالد بن وليد،ارتداد بعضي اصحاب،جهل عمر نسبت به حکم تيمم،فتواهاي صدمن يک غاز بعضي مثل عبدالله عمر و ... گفتي سينه زني و ... با روح اسلام سازگار نيست! بفرماييد روح اسلام چيست؟! حتما بمب گذاري در بازار و مجالس شيعيان روح اسلام است!! شايد هم امام دانستن کسي که پيامبر را هذيانگو ميداند روح اسلام است!! شايد هم دستگاه حديث سازي بني اميه روح اسلام است که سينه زني و تشييع جنازه با آن سازگار نيست! قبل مرگت وصيت کن جنازه ات را تشييع نکنند و با منجنيق آن را در قبر بيندازند!! وقتي هم خدايي ناکرده يکي از عزيزانت از دنيا رفت بخند و خوشحال باش و دهن هرکسي هم که گريه کرد سرويس کن!! عزاداري امام حسين غير از مصيبت عزيزان است! اينکه اينگونه براي آقا امام حسين اقامه عزا ميشود فقط به اين خاطر نيست که فرزند رسول خدا بوده يا امام بوده! مقام پيامبراکرم و اميرالمومنين بالاتر از ايشان است.بلکه يکي از دلايل آن وسعت مصيبت و نيز کشيده شدن سرنوشت اسلام به اينجاست که بايد بهترين خلق خدا به اين نحو کشته شود و اهل بيتش هتک حرمت و اسير شوند تا اسلام زنده بماند.در اين فتنه منافقاني چون مروان قدرت داشتند و بيطرفان بي رگ و ريشه اي مثل عبدالله عمر سکوت کردند و کناره کشيدند و مومناني مثل عبدالله بن جعفر سستي کردند.اين که گمراهاني مثل ابوبکر و عمر سرنوشت امت را به چنان ضلالتي فروبردند و آنقدر منحرف کردند که يک کافر حرام زاده شارب الخمر ساهي الصلاة سگ باز ميمون باز که کارگزارانش نه احترام کعبه را نگه ميدارند(حصين بن نمير) و نه ناموس مسلمانان برايشان اهميت دارد(مسلم بن عقبة،ابن مرجانه و ...) بشود اولي الامر مسلمين و خدا هم در قرآن اطاعتش را واجب کرده بزرگترين مصيبت است که بايد برايش خون گريست و تا امروز هم دامن مسلمين را گرفته و هر روز يزيد و حجاج و آل عباس و آل سعود و خوارج و وهابيت و ... ظهور کرده و علامه حلي ها و علامه اميني ها و سلطان الواعظين ها و قزويني ها بايد وقتشان را صرف هدايت عوام و نگهداشتن آنان از فرورفتن در منجلاب گمراهي و دعوت کردن به حق کنند.در واقع گريه بر عاشورا گريه بر سقيفه است كه شهادت حضت زهرا،گمراه شدن امت،ظهور خوارج،قدرت گرفتن معاويه،شهادت حضرت علي،صلح اجباري امام حسن و شهادت ايشان،سلطنت يزيد و ... و اوج آن مصيبت عظمي شهادت امام حسين از آن سرچشمه مي گيرد.البته آن خدايي که اطاعت يزيد را واجب کرده احتمالا همان خدايي است که ابوهريره در صحيح بخاري ميگويد هر شب به آسمان دنيا نزول مي کند!!(ينزل ربنا تبارك وتعالى كل ليلة إلى السماء الدنيا حين يبقى ثلث الليل الآخر!!) يک درخواست هم از کارشناسان محترم داشتم و آن اين که من در وبلاگم در مقاله اي به نام "هارون امت" خلافت اميرالمومنين از حديث منزلت را اثبات کرده ام.خواهش ميکنم نظر خود را درباره ي آن براي من بفرستيد. www.almeezan.blogfa.com با تشکر
29 | علي كريم زاده | , ایران | ١٥:٣٢ - ٢٨ مهر ١٣٩٢ |
با سلام و خسته نباشيد
1-اهل سنت اشکال ميکنند که کلمه (( بعد )) موقتي بوده و مربوط به زماني است که پيامبر (ص) حضرت علي (ع) را در جنگ تبوک با خود به جنگ نبرد
2- لطفا منابعي از اهل سنت و علمائي از انها که ادعا کرده اند ((حضرت خضر زنده است )) ذکر کنيد.

پاسخ:
باسلام

دوست گرامي؛ اين روايت در كتاب مجمع الزوائد به اين صورت آمده است: «وعن علي أن النبي صلى الله عليه وسلم قال خلفتك أن تكون خليفتي قال أتخلف عنك يا رسول الله قال ألا ترضى أن تكون مني بمنزلة هارون من موسى إلا أنه لا نبي بعدي رواه الطبرني في الأوسط ورجاله رجال الصحيح ؛ تو را گذاشتم تا جانشينم باشي. آيا من جانشين تو هستم؟ فرمود: آيا راضي نيستي جايگاهت همانند جايگاه هارون نسبت به موسي باشد مگر اينكه بعد از من رسولي نيست. طبراني هم اين روايت را آورده و سندش صحيح است.» (مجمع الزوائد، ج 9، ص 110)

با توجه به اين روايت و روايات ديگري كه در متن آمده مي توانيد اين جوابها را به آنها بدهيد:

ا. مي فرمايد: تو را گذاشتم تا خليفه من باشي اگر منظور خليفه بر مرضي و پيران مي بود مي شد همان سخن منافقان كه حضرت علي عليه السلام بخاطر آن اعتراض نموده بود.

2. منظور از «كل» در «في كل مومن» چيست؟ ايا منظور همه اصحاب نيستند؟

3. كلمه «بعدي» در «لا نبي بعدي» ظهور دارد در اينكه «بعدي» اول حديث هم منظور پس از رحلت ايشان است.

4. اين روايت در غير مساله تبوك هم بيان شده و در آن تصريح به كلمه «بعد» شده است. مانند رواياتي كه در مقاله «على أولى الناس بعدي» و «علي وليكم بعدي» بررسي شده است و همچنين مانند روايت ابن ابي شيبه كه از قدمي‌ترين محدثين اهل سنت و از مشايخ بخاري است وكتاب المصنف او نيز از جمله‌ي قديمي‌ترين كتب حديثي اهل سنت است ، در اين كتاب اين گونه روايت مي‌كند: « حدثنا عفان قال ثنا جعفر بن سليمان قال حدثني يزيد الرشك عن مطرف عن عمران بن حصين قال : بعث رسول الله صلى الله عليه وسلم سرية و استعمل عليهم عليا فصنع علي شيئا أنكروه فتعاقد أربعة من أصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم أن يعلموه وكانوا إذا قدموا من سفر بدأوا برسول الله صلى الله عليه وسلم فسلموا عليه ونظروا إليه ثم ينصرفون إلى رحالهم قال فلما قدمت السرية سلموا على رسول الله صلى الله عليه وسلم فقام أحد الأربعة فقال يا رسول الله ألم تر أن عليا صنع كذا وكذا فأقبل إليه رسول الله يعرف الغضب في وجهه فقال : « ما تريدون من علي ؟ ما تريدون من علي ؟ علي مني وأنا من علي وعلي ولي كل مؤمن بعدي » .

. . . عمران بن حصين (صحابي) نقل مي‌كند كه رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم گروهي را اعزام نمود و علي بن أبي طالب عليه السلام را به فرماندهي آن گمارد ، (آنان غنائمي به دست آوردند ) ، امير المؤمنين عليه السلام عملي انجام داد كه آنان را خوش نيامد، چهارنفراز آنها كه از اصحاب رسول خدا (ص) بودند ، با هم قرار گذاشتند وقتي كه پيامبر (ص) را ملاقات نمودند ، اين عمل علي عليه السلام را به ايشان گزارش كنند، (و اين طور مرسوم بود كه ) وقتي مسلمانان از سفري بازمي‌گشتند ، اول خدمت رسول خدا صلى الله عليه وآله و سلم رفته ، بعد از ديدار و سلام به حضرت ، (به خانه خود ) مي‌‌‌‌‌‌‌‌رفتند ، اين گروه نيز زماني كه به مدينه آمدند ، خدمت رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم رفته و سلام كردند ، سپس يكي از آن چهارنفر عرض كرد : اي رسول خدا آيا مي داني كه علي چنين و چنان كرده است ؟ ، رسول خدا (ص) در حالي كه خشم در چهره‌اش پيدا بود ، به سمت او رفته و فرمود : « از علي چه مي‌خواهيد ؟ از علي چه مي‌خواهيد ؟ علي از من و من از علي‌ام و اوبعد از من ، ولي هر مؤمني است » (ابن أبي شيبة الكوفي، الكتاب المصنف في الأحاديث والآثار، متوفاي 235هـ ، ج 6 ص 372)

تمام رواياتي كه كلمه بعدي در آنها آمده در مقاله «عليٌ ولي کل مؤمن بعدي» بهمراه بررسي سندي آنها آمده است.

و...

منابع سوال دوم:

نهاية الأرب في فنون الأدب ج 14 ص 24

الإصابة في تمييز الصحابة ج 2 ص 312

فتح الباري شرح صحيح البخاري، ج6، ص434

اللباب في علوم الكتاب، ج13، ص84

الدر المنثور، ج4، ص239

و...

متن يكي از اين روايات به اين صورت است: «وروى عن مكحول عن كعب الأحبار قال: أربعة من الأنبياء أحياء، أمان لأهل الأرض، اثنان في الأرض الخضر وإلياس، واثنان في السماء إدريس وعيسى

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

(1)
30 | سيدجواد | , ایران | ٠٣:١٩ - ٢٧ تير ١٣٩٣ |
باسلام در جواب اقاى مسلمان كه خودش رو شيعه معرفى كرده كه دقيقا معلومه كه شيعه نيست بايد بگم شما اهل سنت چون در مورد خلافت خلفا هيچ دليلى از قران وسنت نداريد و درمقابل براهين و نصوص شيعه دراثبات ولايت اميرالمومنين وائمه اطهار را اظهر من الشمس ميبينيد وتعصب وعناد باعث عدم پذيرش شما ميشود مجبوريد دست به هرجايى بيندازيد و شبه افكنى كنيد در مسائلى مثل عزادارى ، توسل به ائمه و يا توحيد اما شيعه يعنى پيرو پيرو كسانى كه خدا درقران موددت ومحبت انها را واجب كرده و در ايه تطهير انها را ازهربدى وگناه مبرا دانسته ما شيعيان پيرو كسى هستيم كه بزرگان اهل سنت مانند جناب نسائى و جناب خوارزمى كتابهاى مفصل در فضائل مولاى ما اميرالمؤمنين نوشته اند اگر شما اهل سنت مرد هستيد نه يك كتاب فقط يك صفحه حديث صحيح سند راجع به فضائل هر سه خليفه بياوريد ما شيعيان پيرو اقايى هستيم كه گفته ها وبيانات او در قالب يك كتاب جمع اورى شده و حاصل كتاب گرانقدرى به نام نهج البلاغه شده كه بعد ازقران راهنماترين كتاب در عالم است شما هم يك صفحه كتاب از فرمايشات هرسه خليفه بياوريد وحالا نظر شما جلب ميكنم به بيانات وفرمايشات خلفاى اهل سنت ابوبكر ميفرمايد دردرون من شيطانى است كه به احاطه دارد يا اينكه من خليفه شماهستم اما بهترين شما نيستم ويا اگر على عليه السلام نبود من هلاك ميشدم و عمرميفرمايد وقتى ما در جنگ احد شكست خورديم من مانند بز كوهى فرارميكردم يا اينكه ايستاده بول كنيد كه براى باسن خوب است ويا در جواب شخصى كه ازاو درباره حكم نماز در صورت جنب بودن سوال ميكند به اوميگويد من درحال جنب نماز نميخوانم تو هم نخوان وحكم تيمم را بلد نيست با انصاف قضاوت كنيد و تعصب را كنار بگذاريد اصلا خدا بعد از پيامبر جانشين تعيين نكرده عقل حكم ميكند از چه كسى تبعييت كنيم از پسر عم وبه نص قران نفس پيامبر يا از خلفا
31 | مجتبی دهقانی | , ایران | ١٩:٤٢ - ٢٩ ارديبهشت ١٣٩٤ |
سلام
ایا روایتی وخود داره که بگه پیامبر خلیفه انتخاب نکرده ؟؟
(از کتب اهل سنت) و اگر هست ایا صحیح است یا خیر

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
رواياتي در اين ضميه در کتب اهل سنت وجود دارد که که با تمسک به آن معتقدند پيامبر (ص) خليفه تعيين نکرد  است. البته اين نوع روايات انها با روايات فراوان ديگر آنها که نشان مي  دهد پيامبر خليفه معين کرده است ، در تعارض است بويژه اينکه روايت عدم تعيين خليفه از عمر نقل شده است اما روايات تعيين خليفه از خود پيامبر.  از عمرنقل مي کنند که وقتي از در خصوص جانشيني سوال شد گفت بهتر از من يعني پيامبر (ص) اين کار را نکرد و علماي اهل سنت در ذيل اين روايت گويند نصي در خصوص خلافت وجود ندارد
حدثنا محمد بن يُوسُفَ أخبرنا سُفْيَانُ عن هِشَامِ بن عُرْوَةَ عن أبيه عن عبد اللَّهِ بن عُمَرَ رضي الله عنهما قال قِيلَ لِعُمَرَ ألا تَسْتَخْلِفُ قال إن أَسْتَخْلِفْ فَقَدْ اسْتَخْلَفَ من هو خَيْرٌ مِنِّي أبو بَكْرٍ وَإِنْ أَتْرُكْ فَقَدْ تَرَكَ من هو خَيْرٌ مِنِّي رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَثْنَوْا عليه فقال رَاغِبٌ وراهب وَدِدْتُ أَنِّي نَجَوْتُ منها كَفَافًا لَا لي ولا عَلَيَّ لَا أَتَحَمَّلُهَا حَيًّا وميتا
صحيح البخاري  ج 6   ص 2638
نووي با استدلال به اين روايت گويد:
وفي هذا الحديث دليل أن النبي صلى الله عليه وسلم لم ينص على خليفة
اين حديث دليل بر آن است که پيامبرصلي الله عليه وآله بر خليفه‏اي نصّ نکرده است و بر اين، اجماع اهل سنت و ديگران است
النووي الشافعي، محيي الدين أبو زكريا يحيى بن شرف بن مر بن جمعة بن حزام (متوفاى676 هـ)، شرح النووي علي صحيح مسلم، ج 12،   ص 205 ناشر: دار إحياء التراث العربي - بيروت، الطبعة الثانية، 1392 هـ.
البته اينهايي که به اين روايت استناد مي کند و اگر واقعا نيز چنين است و روايت درست است چرا خود عمر در لحظات آخر گفت اگر اسلم و ابوعبيده زنده بودند من خلافت را در آن دو قرار مي دادم
 أودكني أحد رجلين ثم جعلت إليه الامر لوثقت به سالم مولى أبي حذيفة وأبو عبيدة بن الجراح
سير أعلام النبلاء  ج 1   ص 170
همچنين اگر اين روايت درست باشد و پيامبر کسي را به خلافت منصوص نکرد ، چرا نقل شده است  که پيامبر (ص) در لحظات پاياني مي خواست کسي را بر خلافت معين کند
سيوطي نيز چين ذکر کرده است: وهو امتناع الكتاب أكتب لكم كتابا قيل أراد أن ينص على الخلافة في إنسان معين لئلا يقع نزاع
الديباج على مسلم ، اسم المؤلف:  عبدالرحمن بن أبي بكر أبو الفضل السيوطي الوفاة: 911 ، دار النشر : دار ابن عفان - الخبر-السعودية - 1416 - 1996 ، تحقيق : أبو إسحاق الحويني الأثري ج 4   ص 237
علي قاري نيز همين مطلب را ذکر کرده است: فقيل أراد أن ينص على الخلافة في إنسان معين لئلا يقع نزاع
مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح ، اسم المؤلف:  علي بن سلطان محمد القاري الوفاة: 1014هـ ، دار النشر : دار الكتب العلمية - لبنان/ بيروت - 1422هـ - 2001م ، الطبعة : الأولى ، تحقيق : جمال عيتاني ج 11   ص 112
آيا اين تعارض نيست؟!!
اما آنچه که با اين روايت در تعارض است، روايات فراوان ديگري است که پيامبر (ص)، حضرت علي عليه السلام را بر خلافت خود معرفي کردند
وَخَرَجَ النَّاسُ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ، فَقَالَ عَلِيٌّ: أَخْرُجُ مَعَكَ، قَالَ: «لا»، قَالَ: فَبَكَي، قَالَ: «أَفَلا تَرْضَي أَنْ تَكُونَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَي، إِلا أَنَّكَ لَسْتَ بِنَبِيٍّ، وَأَنْتَ خَلِيفَتِي فِي كُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ بَعْدِي».
ابن عباس از رسول خدا (ص) نقل مي كند كه مردم به جنگ تبوك رفتند، علي (ع) به رسول خدا (ص) عرض كرد، من هم با شما خارج شوم؟ فرمود: خير . ابن عباس گفت: پس علي (ع) گريه كرد. رسول خدا فرمود: آيا راضي نمي شوي كه منزلت تو براي من همانند منزلت هارون براي موسي باشد، جز اين كه تو پيامبر نيستي و اين كه تو بعد از من ، جانشين من در ميان همه مؤمنان هستي؟
الشيباني، عمرو بن أبي عاصم الضحاك (متوفاي242هـ)، السنة، ج 2، ص603 ، تحقيق: محمد ناصر الدين الألباني، ناشر: المكتب الإسلامي - بيروت، الطبعة: الأولي، 1400هـ.
http://www.valiasr-aj.com/persian/shownews.php?idnews=5047
بنابراين تمام اين چيزهايي که در خصوص عدم نص خلافت نقل شده است، بخاطر مشروعيت بخشيدن به خلافت سه خليفه مي باشد
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
 
32 | مجتبی | , ایران | ١٧:٠٩ - ١٥ شهریور ١٣٩٤ |
سلام
ایا روایت داریم که پیامبر(ص) بگه که من دارم می روم و امام علی (ع) خلیفه بعد از من هست؟

پاسخ:
باسلام
دوست گرامي
اگر در روايات خلافت حضرت علي عليه دقت کنيد آمده است «وَأَنْتَ خَلِيفَتِي فِي كُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ بَعْدِي» لفظ بعدي به صراحت دلالت بر اين دارد که علي عليه السلام بعد از پيامبر صلي الله عليه و آله خليفه بلافصل است لذا چه لفظي از بالاتر؟!!
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
33 | هشام | , آمریکا | ١٤:١٦ - ٠٥ مهر ١٣٩٤ |
سلام
دو تا سوال داشتم قبلا فرستادم فکر کنم نرسیده
یکیش در مورد این کلام حر عاملی هست که منظورش دقیقا چی هست یعنی از روی عمد و علم به ضعف روایت اونها رو تصحیح میکردند؟
ومثله يأتي في رواية الثقات الأجلاء كأصحاب الإجماع ونحوهم عن الضعفاء والكذابين والمجاهيل حيث يعلمون
یکی هم این روایت درباره هشام بن حکم که آیت الله خویی میگه باطله و نمی تونه در برابر روایات مدح مقاومت کنه اگرچه سندش صحیحه یعنی منظورش اینه که روایت از روی تقیه بوده؟
أما كان لكم في أبي الحسن ع عظة ما ترى حال: هشام بن الحكم فهو الذي صنع بأبي الحسن ع ما صنع و قال لهم: و أخبرهم أ ترى الله أن يغفر له ما ركب منا
با تشکر

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
برخي با انتشار اين مطلب از شيخ حر عاملي فکر کرده اند، صاحب وسائل با اين عبارات خواسته است روايات شيعه برا تضعيف کند در حالي که آنها از پي به مضمون روايات نبرده اند و  اطلاعی از رجال ندارند
کلام حر عاملی در حقيقت، نقدی بر اصطلاحی است که از اواخر قرن هفتم و اوائل قرن هشتم در حوزه های شیعی رواج یافته، و به نظر مرحوم حر اصطلاح مناسبی نیست. به عبارت ديگر  قدما حدیث را به دو نوع تقسیم می کردند؛ حدیث صحیح یا معتبر و حدیث غیر صحیح و نامعتبر. در دیدگاه قدما حدیث صحيح، روايتي بود که داراي قرائن و مورد وثوق بود والا نه اما در اواخر قرن هفتم ابن طاووس، از علمای حدیث شناس شیعه، برای سهولت کار، تقسیم بندی دیگری را در حدیث بيان کرد و توسط علامه حلی رواج یافت. او احادیث را بر چهار نوع تقسیم کرد؛ صحیح، حسن، موثق و ضعیف.
لذا حر عاملي اين نوع اصطلاح را قبول نداشت و معتقد بود بايد طبق روش قدما روايات را قبول کنيم پس وي اصلا در صدد رد روايات شيعه نبوده است بلکه نقدي بر اصطلاح تقسيم بندي جديد احاديث زده است و اين ربطي به رد روايات ندارد وی می  خواهد بگوید در حقیقت در قبول روایت قرائن را نیز مثل قدماء باید در نظر گرفت هر چند راوی مشکل داشته باشد
اما درباره روایت در خصوص هشام نیز باید بگوییم احتمال دارد از باب تقیه باشد والا این روایت در مقابل روایات فراوان دیگر که وی را مدح می کند تاب تحمل ندارد
همچناکه آیت الله خویی گوید: مضمون این روایات باطل است و قابل تصدیق نیست
هذه الرواية لابد من رد علمها إلى أهلها ، فإنها لا تقاوم الروايات
الكثيرة التي تقدمت بعضها ، ويأتي بعضها الآخر وفيها الصحاح ، وقد دلت على
جلالة هشام بن الحكم وعظمته ، على أن مضمون الرواية باطل في نفسه..
وكيف كان ، فهذه الرواية غير قابلة للتصديق ، فلابد من رد علمها إلى
أهلها
معجم رجال الحدیث  ج ۲۰ ص ۳۱۶
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
 
34 | سید حسین | , ایران | ٠١:٠٩ - ١٦ آذر ١٣٩٤ |
سلام علیکم،خسته نباشید ومتشکر از زحماتی که میکشید،سوال من در مورد اینه که ملاک تشخیص اصول دین وفروع دین چیه؟یعنی مثلا اعتقاد به امامت باید چه ویژگی هایی داشته باشه که بهش بگند اصول دین،که اگه این ویژگی ها رو نداشته باشه بهش میگند فروع دین.ممنون

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
اصول دین مانند توحید، نبوت و... در تکمیل دین نقش دارد  اما فروعات در شریعت  و احکام ، از این رو اصول مکمل دین است
 اصول دین را  با استدلال عقلی به طور مستقل می توان  اثبات نمود بر خلاف فروع.
 فروع دین وابسته به اصول است به عبارت دیگر انجام نماز و روزه وقتی ارزش و اهمیت پیدا می کند که باور به اصول اعتقادی وجود داشته باشد.
امامت در مكتب تشيع، اهميت فوق العاده دارد و يكى از اصول مهم اعتقادى دانسته مى‏شود. براى اثبات اين مطلب، ادلّه متعددى اقامه كرده‏ اند.که به چند مورد اشاره می شود:
الف) اهداف و اغراضى كه با نبوّت حاصل مى‏شد، با امامت حقه نيز به دست‏ مى‏ آيد؛ به گونه‏اى كه به انتفاى امامت، اغراض و اهداف نبوت، منتفى مى‏شود. پس همان طور كه نبوت از اصول دين است، امامت نيز از اصول دين مى‏باشد.
ب) با امامت، اساس شريعت، حفظ مى‏شود و نظام اجتماعى، قوام مى‏يابد.
ج) زندگى بدون معرفت به امام، در واقع، زندگى جاهلانه است و نه حيات طيبه‏اى كه اديان، ارمغان‏آور آن هستند. از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از طريق خاصه و عامه چنين روايت شده كه آن حضرت فرمود: «من مات و لم يعرف إمام زمانه مات ميتة الجاهلية» ؛ هر كس از دنيا برود و امام زمانش را نشناخته باشد، در حقيقت (مسلمان نيست) به مرگ جاهليت از دنيا رفته است.
اين حديث، به وضوح، بر اين دلالت مى‏كند كه نفى امامت، مستلزم كفر است؛ پس امامت، از اصول دين اسلام است.
جهت اطلاع بیشتر به کتاب «امامت پژوهى(بررسى ديدگاههاى اماميه، معتزله واشاعره)، ص: 78 » رجوع کنید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
 
35 | تارا | , ایران | ١٦:٠٠ - ١٠ بهمن ١٣٩٤ |
سلام به شما آقا یا خانم محترم. من اگه حرفی میزنم دقیق و نکته سنج میزنم, پس لطفا همینجوری بخونید و جواب بدید.
۱- من میدونم توی دنیا خیلی ها حتی خدا رو انکار میکنند ولی شما دارید مقایسه مع الفارغ میکنید. کسانی که پیغمبر رو انکار میکردن, کلا پیغمبر و قرآن و… رو منکر میشدند. یادتون باشه شما دارید میگید اهل سنت "ولایت الهی!!" حضرت علی رو قبول دارن!!!!!!!! و حتی توی کتاباشون میارن!!!!!! و به عنوان یک اصل برای همه توضیحش میدن توی کتاباشون!!!! ولی نمیپذیرندش و انکارش میکنند و همچنان اهل سنت باقی میمونند و خودشون رو مسلمان!!!! میدانند!!! این حرف, مثل اینه که ما شیعیان توی کتابامون بیاریم که گفتن یا علی و یا ابوالفضل شرکه ولی خومون همچنان بگیم یا علی و همچنان خودمون رو مسلمان بدانیم!!!!! جوابتون به این چیه؟؟؟!!!!
۲- لطفا یک نمونه برای من بیارید که خداوند وظیفه ی حکومت و تشکیل حکومت به پیامبران داده ولی پیامبران (یعنی در واقع خدا) موفق نشده!! وقتی شما میگید "خلافت الهی" حضرت علی غصب شده, یعنی در واقع دارید میگید جایگاهی رو که خدا به حضرت علی داده, مردم تونستند ازش بگیرند!!!! زور مردم بیشتر از زور خداست؟؟؟؟!!! کاش کمی عمیق و دقیق و بی تعصب به اعتقاداتمون فکر کنیم!
۳- آقا یا خانم محترم من مخصوصا کلمه ی امامت در اسلام رو توی پرانتز گذاشتم, که بهش دقت کنید!!! میشه شما حکومت و امامت در اسلام رو برای من اثبات کنید یا حداقل یک نمونه ی قرآنی برام بیارید؟؟!!! ممنون میشم!
در ضمن دوست گرامی من یه عادتی دارم وارد بحث هایی که ازش اطلاعی ندارم نمیشم. اگه دیدید نظر دادم و سوال پرسیدم چون در این زمینه ها دارم تحقیق میکنم. من سوالاتی دارم که ۴ ساله دنبالشونم و هنوز کسی (حتی چند روحانی و یک مدرس تفسیر قرآن در موسسه علوم قرآنی) نتونستند بهم جواب بدن! ممنون میشم شما کمکم کنید. با تشکر.

پاسخ:
باسلام
کاربرگرامي
از نظر شيعه هر کس شهادتين را به زبان جاري کرد، او مسلمان است هر چند برخي از مسائل را بدون عناد قبول نداشته باشد و يا در زمينه اعمال و رفتار کوتاهي داشته باشد  لذا اين شخص مسلمان هست هر چند مؤمن واقعي نيست  لذا شما بايد بين ايمان کامل و مسلمان بودن فرق بگذاريد خيلي از افراد هستند واقعيت را مي دانند قرآن را که ربا خوردن، غيبت کردن، تهمت زدن را حرام کرده است و وعده جهنم به آن داده است را قبول دارند، اما طبق آن عمل نمي کنند در اين صورت آيا مي شود گفت شخصي که به دستورات قران عمل نمي کند، مسلمان نيست؟!! با اين توضيح در خصوص اهل سنت نيز همين را مي گوييم در منابع آنها در خصوص ولايت حضرت علي عليه السلام روايات فراوان نقل شده است اما قبول ندارند و نمي پذيرند لذا اين را آنها بايد پاسخ بدهند نه ما؟!! در ضمن مثال شما مع الفارق است آيا شما مي توانيد بگوييد غيبت در قران حرام است و مسلمانها خبر نيز دارند اما برخي به آن عمل نمي کنند آيا شما او را کافر مي دانيد؟!!!
خداوند در قرآن اراده کرده است پيامبران حاکم زمين باشند اما خيلي از انبياء حکومت به دستشان نرسيد آيا پيامبري آنان زير سوال مي رود؟! در قرآن آمده است:
قُلِ اللَّهُمَّ فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ عالِمَ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبادِكَ في‏ ما كانُوا فيهِ يَخْتَلِفُونَ گو: «خداوندا! اى آفريننده آسمانها و زمين، و آگاه از اسرار نهان و آشكار، تو در ميان بندگانت در آنچه اختلاف داشتند داورى خواهى كرد!»زمر46
آيا مي شود گفت مردم در کار خدا خلل ايجاد کردند؟! ارداه خدا بر اين بود که پيامبر اسلام در مکه نيز حکومت داشته باشد اما نشد آيا در اراده خدا مشکلي ايجاد شد؟!  اراده الهي بر اين تعلق گرفته که امور از راه اسباب و شرايط طبيعي جريان يابد نه از باب معجزه و خرق عادت نکته نکته اي که بايد به آن توجه کرد اين است که حضرت علي عليه السلام خليفه خداوند است که يک شعبه از خلافت الهي حضرت، حکومت بر مردم بود که مردم نخواستند مانند انبياء که حکومت ظاهري از آنها سلب شده و نگذاشتند اما به نبوت آنها خللي ايجا نکرد وقتي گفته مي شود حکومت حضرت علي عليه السلام غصب شد يعني خلافت ظاهري بر مردم والا خلافت الهي مانند نبوت غصب کردني نيست
اما اينکه چرا مردم از علي عليه السلام روي گردان شدند و حکومت ظاهري حضرت را قبول نکردند مگر نمونه آن را  در قرآن نداريم! ؛ فرزندان يعقوب مي دانستند که پدرشان پيامبر و برحق است اما وقتي که حضرت يعقوب سفارش حضرت يوسف را به آنها کرد، آنها تمرد کرده و زير قول خود زدند و موجب اذيت و آزار حضرت يوسف شدند همان دليلي که باعث شد آنها زير قول خود بزنند در زمان حضرت علي عليه السلام نيز چنين چيزي بوده است
اما اينکه صحابه چرا قبول نکردند دلائلي دارد:
1-بخل عده‌اي ، سبب شد كه امام به خلافت نرسد: شخصي از طايفه بني اسد از امام علي عليه السلام سؤال كرد :چگونه شما را كه از همه سزاوارتر بوديد از مقام خلافت كنار زدند ؟ كيف  دفعكم قومكم عن هذا المقام وأنتم أحق به ؟
يَا أَخَا بَنِي أَسَدٍ إِنَّكَ لَقَلِقُ الْوَضِينِ تُرْسِلُ فِي غَيْرِ سَدَدٍ وَ لَكَ بَعْدُ ذِمَامَةُ الصِّهْرِ وَ حَقُّ الْمَسْأَلَةِ وَ قَدِ اسْتَعْلَمْتَ فَاعْلَمْ أَمَّا الِاسْتِبْدَادُ عَلَيْنَا بِهَذَا الْمَقَامِ وَ نَحْنُ الاَعْلَوْنَ نَسَباً وَ الأَشَدُّونَ بِالرَّسُولِ ص نَوْطاً فَإِنَّهَا كَانَتْ أَثَرَةً شَحَّتْ عَلَيْهَا نُفُوسُ قَوْمٍ وَ سَخَتْ عَنْهَا نُفُوسُ آخَرِينَ وَ الْحَكَمُ اللَّهُ وَ الْمَعْوَدُ إِلَيْهِ الْقِيَامَةُ
 وَ دَعْ عَنْكَ نَهْباً صِيحَ فِي حَجَرَاتِهِ‏
وَ لَكِنْ حَدِيثاً مَا حَدِيثُ الرَّوَاحِلِ‏
اى برادر بنى اسدى ! تو مردى پريشان و مضطربى كه نابجا پرسش ميكنى ؛ اما در عين حال احترام خويشاوندى و بستگى برقرار، و حق پرسش محترم است . اكنون كه مى‏خواهى بدانى ، پس بدان كه كه آن  ظلم و خودكامگى كه نسبت به خلافت بر ما تحميل شد ، در حالى بود كه ما را نسب برتر و پيوند خويشاوندى با رسول خدا (ص) استوارتر بود.
 جز خودخواهى و انحصارطلبى چيز ديگرى نبود كه : گروهى بخيلانه به كرسى خلافت چسبيدند، و گروهى سخاوتمندانه از آن دست كشيدند، داور خداست ، و بازگشت همه ما به روز قيامت است.
نهج البلاغة ، خطبة 162،  نهج البلاغه محمد عبده ، ج2 ،‌ ص64 و شرح ابن أبي الحديد ، ج9 ، ص 241 و علل الشرايع ، ج1 ،‌ ص146 .
2-كينه قريش از كشته شدن پهلوانانشان توسط امير المؤمنين عليه السلام : و ابن عساكر در تاريخ مدينه دمشق مي‌نويسد :
 عن ابن طاوس عن أبيه قال قلت لعلي بن حسين بن علي ما بال قريش لا تحب عليا فقال لأنه أورد أولهم النار وألزم آخرهم العار . تاريخ مدينة دمشق ، ج 42 ، ص 290
حاكم نيشابوري در المستدرك مي‌نويسد :
عن ابي ادريس الاودي عن علي رضى اللّه عنه قال: إنّ ممّا عهد إليّ النبي صلى اللّه عليه وآله أنّ الأمّة ستغدر بي بعده. پيامبر فرمود بعد از من امت بر تو غدر مي کنند المستدرك ، ج 3 ، ص140
وموارد ديگر
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
 
 
36 | majid | , استونی | ١١:٠٦ - ٣٠ شهریور ١٣٩٥ |
فایل پی دی اف نمیذارید؟
37 | موسوي | , ایران | ٠٢:١٥ - ٢٠ فروردين ١٣٩٦ |
سلام-درچه مصدری ازمصادراهل سنت یاوهابیت امده که (البانی=بخاری دوران)است؟بسیارسپاسگزارم!

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
این مطلب را وهابیت در سخنان خود اعتراف می کنند
موقق باشید
گروه پاسخ به شبهات
   
* نام:
* پست الکترونیکی:
* متن نظر :
* کد امنیتی:
  

آخرین مطالب
پربحث ترین ها
پربازدیدترین ها