2017 November 20 - دوشنبه 29 آبان 1396
نظر اهل بيت عليهم السّلام راجع به روزه گرفتن در روز عاشورا چيست؟
کد مطلب: ٤٩١٨ تاریخ انتشار: ٠٦ آبان ١٣٩٣ تعداد بازدید: 32071
پرسش و پاسخ » عقائد شيعه
نظر اهل بيت عليهم السّلام راجع به روزه گرفتن در روز عاشورا چيست؟

توضيح سؤال:

يكي از موضوعاتي كه در رابطه با عاشوراي حسيني از ناحيه وهابيت مطرح بوده است قضيه روزه گرفتن روز عاشورا به پيروي از سيره بني اميه به شكرانه شهادت حضرت سيد الشهداء و ياران آن حضرت و اظهار سرور و خوشحالي در آن روز بوده است.

همان گونه كه امام صادق عليه السّلام در روايتي مي فرمايد:

إن آل أمية عليهم لعنة الله ومن أعانهم علي قتل الحسين من أهل الشام، نذروا نذرا إن قتل الحسين عليه السلام وسلم من خرج إلي الحسين عليه السلام وصارت الخلافة في آل أبي سفيان، أن يتخذوا ذلك اليوم عيدا لهم، وأن يصوموا فيه شكرا.

بني اميه لعنه اللَّه عليهم و آن افرادي از اهل شام كه آنان را در كشتن حسين اعانت نمودند نذر كردند اگر حسين كشته شود... و مقام خلافت نصيب آل ابو سفيان شود روز عاشورا را براي خود عيد قرار دهند و آن روز را براي شكرگزاري روزه بگيرند.؛ امالي شيخ طوسي، ص 667، رقم 1397 / 4.

ما در آغاز نظريه بزرگان وهابيت و برخي از علماي اهل سنت را ذكر نموده وآن گاه به نقد آن خواهيم پرداخت.

ترغيب به روزه عاشوراء به خاطر تقارن اين روز با روز هجرت پيامبر به مكه

شيخ عبدالعزيز بن عبدالله آل شيخ، مفتي كلّ و رئيس هيئت علماي بزرگ عربستان و رئيس مركز تحقيقات علمي و فتاواي عربستان با صدور بيانيه اي و با توجيهي كه در متن آمده مسلمانان را به روزه گرفتن در روز عاشوراء ترغيب مي نمايد:

الرياض وكالة الأنباء السعودية: وجّه سماحة الشيخ عبد العزيز بن عبد الله آل الشيخ مفتي عام المملكة رئيس هيئة كبار العلماء وإدارة البحوث العلمية والإفتاء، الكلمة التالية في الترغيب في صوم يوم عاشوراء: الحمد لله والصلاة والسلام علي رسول الله، وعلي آله وأصحابه ومن اهتدي بهداه..؛ اما بعد: فقد ثبت عن النبي أنه كان يصوم يوم عاشوراء، ويرغب الناس في صيامه، لأنه يوم نجي الله فيه موسي وقومه، وأهلك فيه فرعون وقومه، فيستحب لكل مسلم ومسلمة صيام هذا اليوم شكرا لله عز وجل! وهو اليوم العاشر من المحرم.ويستحب أن يصوم قبله يوما أو بعده يوما... ونظرا إلي أن يوم الاثنين هو اليوم الأول من محرم هذا العام 1422 هـ لأن الأصل هو كمال ذي الحجة، فإن الأفضل للمؤمن في هذا العام أن يصوم يومي الثلاثاء والأربعاء التاسع والعاشر من محرم، أو يومي الأربعاء والخميس العاشر والحادي عشر من محرم. وأسال الله أن يوفقنا وجميع المسلمين لما يرضيه وأن يجعلنا جميعا من المسارعين إلي كل خير. إنه جواد كريم. وصلي الله علي نبينا محمد وآله وصحبه...

مفتي عام المملكة العربية السعودية ورئيس هيئة كبار العلماء وإدارة البحوث العلمية والإفتاء عبد العزيز بن عبد الله بن محمد آل الشيخ

خبرگزاري عربستان سعودي در بيانيه اي از سوي عبد العزيز بن عبد الله بن محمد آل الشيخ اعلام كرد:

...؛ اما بعد؛ از پيامبر روايت شده كه آن حضرت، روز عاشوراء را روزه گرفته و مردم را نيز به روز گرفتن در اين روز تشويق و ترغيب مي نمودند؛ چرا كه عاشوراء روزي است كه خداوند، موسي و قومش را نجات بخشيد و فرعون و قومش را هلاك ساخت. از اين رو بر هر زن و مرد مسلماني مستحب است كه روز دهم از ماه محرم را به پاس شكر گزاري از خداوند روزه بدارد و بهتر است كه روز قبل و بعد آن را نيز روزه بدارد... و با توجه به اين كه امسال كه سال 1422 هـ ق است و ماه ذيحجه كامل مي باشد روز دوشنبه، اوّل محرم مي باشد، پس بهتر آن است كه امسال دو روز دهم و يازدهم محرم را روزه بدارند...

الانتصار، عاملي، ج 9، ص 302.

گفتار ابو خالد در سايت حوزه علميه اهل سنت زاهدان

در مقاله اي كه در سايت رسمي حوزه علميه اهل سنت زاهدان (سني آنلاين)، به قلم يكي از علماي اهل سنت به نام ابو خالد اين چنين ذكر شده است:

با توجه به جايگاه روز عاشورا، در مورد روزه آن، در سنت پيامبر اكرم صلي اللّه عليه وسلم تأكيد بسيار شده است و آن حضرت صلي اللّه عليه وسلم امت را تشويق به روزه گرفتن در اين روز نموده اند. روايتي از حضرت عبد الله بن عباس رضي اللّه عنه در بخاري نقل شده كه مي فرمايد: رسول اللّه صلي اللّه عليه وسلم به مدينه تشريف آوردند، يهوديان را ديدند كه در روز عاشورا روزه مي گيرند، آن حضرت صلي اللّه عليه وسلم فرمودند: [فلسفه] اين كار چيست؟ [يهوديان] گفتند: اين روز مباركي است، در اين روز خداوند متعال بني اسرائيل را از دشمنشان نجات داد و حضرت موسي عليه السلام اين روز را روزه مي گرفت. آن حضرت صلي اللّه عليه وسلم فرمودند: من از شما به موسي سزاوارتر - نزديك تر- هستم. لذا آن حضرت صلي اللّه عليه وسلم آن روز را روزه گرفتند و دستور به روزه آن روز دادند.

روايت ديگري نيز از ابن عباس رضي الله عنه نقل شده است كه پيامبر اكرم صلي اللّه عليه وسلم فرمودند: صوموا يوم عاشورا و خالفوا فيه اليهود، صوموا قبله يوماً و بعده يوماً. روز عاشورا روزه بگيريد و با يهوديان مخالفت كنيد - به اين صورت كه - يك روز قبل و يك روز بعد از آن را نيز روزه بگيريد. صحيح مسلم، ش، 1162

پاسخ:

در باره حكم روزه گرفتن در روز عاشورا اختلاف نظر وجود دارد. بعضي قائلند: روزه روز عاشورا تا قبل از وجوب روزه ماه مبارك رمضان واجب بوده؛ اما بعد از وجوب ماه رمضان روزه عاشوراء نسخ گرديده است؛ و نسبت به بعد از نسخ روزه عاشوراء بعضي قائلند: بعد از نسخ روزه عاشوراء، استحباب آن باقي است و بعضي قائل به كراهت آن هستند. و بعضي ديگر قائلند: روزه آن به اختيار واگذار شده تا هر كس بخواهد روزه بدارد.

اين موضوع را در سه بخش بررسي مي كنيم:

بخش اول: روايات اهل بيت عليهم السّلام در نهي از روزه عاشوراء.

بخش دوم: اقوال علماي شيعه در اين مسئله.

بخش سوم: روزه روز عاشوراء نزد اهل سنت و علماي آن.

بخش اول:

روايات اهل بيت عليهم السلام در نهي از روزه عاشوراء

روزه ماه رمضان ناسخ روزه عاشوراء:

در كتب و منابع شيعه روايات متعددي وجود دارد كه نشان دهنده اين مطلب است كه با واجب شدن روزه ماه رمضان ديگر روزه اين روز از وجوب خارج گرديده و ترك روزه آن سزاوارتر است.

جهت تبيين بيشتر اين مطلب و جايگاه روزه عاشوراء از منظر امامان معصوم شيعه به چند روايت از ائمه معصومين عليهم السّلام اشاره مي كنيم و طالبان تفصيل را به كتب روايي ارجاع مي دهيم:

محمد بن مسلم و زراره بن أعين از أبا جعفر؛ امام باقر عليه السلام درباره صوم روز عاشوراء سئوال مي كنند حضرت در پاسخ مي فرمايد:

كان صومه قبل شهر رمضان، فلما نزل شهر رمضان ترك.

قبل از وجوب روزه ماه رمضان روزه آن واجب بود؛ اما با نازل شدن وجوب اين ماه، روزه عاشوراء ترك گرديد.

من لا يحضره الفقيه، ج 2، ص 85، ح 1800.

در روايتي ديگر راوي مي گويد: از امام باقر عليه السلام در باره صوم روز عاشوراء سئوال نمودم؛ حضرت فرمودند:

صوم متروك بنزول شهر رمضان، والمتروك بدعة.

روزه اي است كه با وجوب روزه ماه رمضان ترك گرديد و روزه گرفتن در روزه متروك بدعت محسوب مي گردد.

كافي، ج 4، ص 146، باب صوم عاشوراء و عرفه، حديث 4.

روزه عاشوراء سنت بني اميه به خاطر شهادت امام حسين %:

در روايتي ديگر شخصي از امام صادق عليه السلام راجع به روزه گرفتن در روز عاشوراء سئوال مي كند حضرت مي فرمايد:

ذاك يوم قتل فيه الحسين عليه السلام، فإن كنت شامتا فصم. ثم قال: إن آل أمية عليهم لعنة الله ومن أعانهم علي قتل الحسين من أهل الشام، نذروا نذرا إن قتل الحسين عليه السلام وسلم من خرج إلي الحسين عليه السلام وصارت الخلافة في آل أبي سفيان، أن يتخذوا ذلك اليوم عيدا لهم، وأن يصوموا فيه شكرا، ويفرحون أولادهم، فصارت في آل أبي سفيان سنّة إلي اليوم في الناس، واقتدي بهم الناس جميعا، فلذلك يصومونه ويدخلون علي عيالاتهم وأهاليهم الفرح ذلك اليوم. ثم قال: إن الصوم لا يكون للمصيبة، ولا يكون إلا شكرا للسلامة، وإن الحسين عليه السلام أصيب، فإن كنت ممن أصبت به فلا تصم، وإن كنت شامتا ممن سرك سلامة بني أمية فصم شكرا لله تعالي.

روز عاشورا روز شهادت امام حسين است. اگر مي خواهي به حسين شماتت كني (از بلايي كه به آنها وارد شده اظهار خشنودي كني) در روز عاشورا روزه بگير. بني اميه لعنه اللَّه عليهم و آن افرادي از اهل شام كه آنان را در كشتن حسين اعانت نمودند نذر كردند: اگر حسين كشته شود و اشخاصي كه از آنان بر حسين عليه السلام خروج كرده اند سالم بمانند و مقام خلافت نصيب آل ابو سفيان شود روز عاشورا را براي خود عيد قرار دهند و آن روز را براي شكرگزاري روزه بگيرند. لذا اين موضوع تا امروز بين مردم سنت و معمول شد و مردم عموما به آنان اقتدا كردند. آري به اين علت است كه روز عاشورا را روزه مي گيرند و در اين روز اهل و عيال خود را مسرور مي كنند. سپس حضرت فرمود: آري! روزه اين روز براي مصيبت نيست. چون فقط براي سپاس از جهت سلامتي بني اميه است. حسين عليه السلام در اين روز مصيبت ديده است، اگر تو هم مصيبت زده هستي اين روز را روزه نگير و اگر از كساني هستي كه قصد شماتت اهل بيت را داشته و سلامت بني اميّه تو را خشنود كرده اين روز را روزه بدار.

امالي شيخ طوسي، ص 667، رقم 1397 / 4.

آتش جهنم؛ بهره روزه داري عاشوراء:

در روايتي ديگر زيد نرسي از زراره اين گونه نقل مي كند:

عن زيد النرسي قال: سمعت عبيد بن زرارة يسأل أبا عبد الله عليه السلام عن صوم يوم عاشورا فقال: من صامه كان حظه من صيام ذلك اليوم حظ ابن مرجانة وآل زياد. قال: قلت: وما كان حظهم من ذلك اليوم؟ قال: النار أعاذنا الله من النار ومن عمل يقرب من النار.

زيد نرسي مي گويد: از عبيد بن زراره شنيدم كه از أبا عبد الله عليه السلام راجع به روزه عاشورا سؤال نمود. حضرت فرمود: كسي كه اين روز را روزه بدارد حظ و نصيبش از اين روز همان خواهد بود كه ابن مرجانه و آل زياد از اين روز بردند. مي گويد: گفتم حظ و نصيب آنان در اين روز چه بود؟ فرمود: آتش جهنم! و به خدا پناه مي بريم از عملي كه نتيجه آن آتش باشد!

الكافي، ج 4، ص147، شماره 6 ـ تهذيب، ج4، ص301، شماره912 ـ الإستبصار، ج2، ص135، شماره 443.

پاداش روزه داري عاشورا غضب خداوند:

محمد بن يعقوب عن الحسين بن علي الهاشمي عن محمد بن الحسين عن محمد بن سنان (عن أبان عن عبد الملك) قال: سألت أبا عبد الله عليه السلام عن صوم تاسوعاء وعاشوراء من شهر المحرم؟ فقال:... ما هو يوم صوم. وما هو إلا يوم حزن ومصيبة دخلت علي أهل السماء وأهل الأرض وجميع المؤمنين. ويوم فرح وسرور لابن مرجانة وآل زياد وأهل الشام. غضب الله عليهم وعلي ذرياتهم...

از أبا عبد الله؛ امام صادق عليه السلام در باره روزه گرفتن تاسوعاء و عاشوراي از ماه محرم سؤال نمودم؟ حضرت فرمود:... اين روز ها براي روزه گرفتن نيست، چون اين روز ها روز حزن و مصيبت أهل آسمان ها و أهل زمين و همه مؤمنين است و روز فرح و سرور ابن مرجانه و آل زياد و أهل شام است، كه غضب خدا بر آنان و ذريه آنان باد...

وسائل الشيعه (آل البيت)، شيخ حر عاملي، ج 10، ص 460.ح 13847.

و بسياري از روايات ديگر كه در اين مجال به همين مقدار بسنده مي كنيم.

بخش دوم:

اقوال علماي شيعه

در باره روزه عاشوراء ميان علماي شيعه اقوال متعددي است:

بعضي از علماي شيعه در صوم روز عاشوراء حكم به حرمت داده اند مانند:

مرحوم خوانساري در جامع المدارك:

وجزم بعض متأخري المتأخرين بالحرمة ترجيحا للنصوص الناهية وحملا لما دل علي الاستحباب علي التقية. والظاهر أن هذا أقرب

بعضي از متأخرين از متأخرين علماي شيعه، روايات نهي در روزه عاشوراء را ترجيح داده و احاديث استحباب روزه اين روز را حمل بر تقيه نموده و در نتيجه جزم به حرمت نموده اند، و ظاهر اين است كه اين نظر اقرب است.

جامع المدارك، مرحوم خوانساري، ج 2، ص 226.

و يا مرحوم محدث بحراني در حدائق:

وبالجملة فإن دلالة هذه الأخبار علي التحريم مطلقا أظهر ظاهر.

بالجمله اين كه دلالت اين أخبار (صوم يوم عاشوراء) بر تحريم به طور مطلق، أظهر از ظاهر است.

الحدائق الناضره، محقق بحراني، ج 13، ص 376.

و يا مرحوم نراقي در مستند الشيعه:

فالحق: حرمة صومه من هذه الجهة. فإنه بدعة عند آل محمد متروكة

نظر صحيح: حرمت روزه اين روز است، چون روزه اين روز نزد آل محمد بدعتي متروك محسوب مي شود.

مستند الشيعه، محقق نراقي، ج 10، ص 493.

اگرچه اكثريت موجود از متأخرين مانند: سيد يزدي صاحب عروه و مرحوم بروجردي و حكيم و امام خميني و غالب شارحان عروه الوثقي، و يا موجودين در زمان حاضر جانب كراهت را اختيار نموده اند.( العروه الوثقي، سيد يزدي، ج 3، ص 657) و گروه اندكي نيز روزه گرفتن به نيّت حزن و اندوه و نه به نيت تبرك جستن به شكلي كه بني اميّه كردند را تا عصر روز عاشوراء و سپس افطار كردن قبل از غروب را (ترجيحاً با تربت سيدالشهداء عليه السّلام) مستحب دانسته و اين را، راه جمع بين اخبار ناهيه و اخبار وارده در استحباب صوم عاشوراء دانسته اند، مانند آن چه كه شيخ در استبصار (استبصار، شيخ طوسي، ج2، ص 136) با استفاده از روايت زير انجام داده است:

عبد الله بن سنان عن الصادق عليه السلام قال: دخلت عليه يوم عاشورا فألفيته كاسف اللون ظاهر الحزن و دموعه تنحدر كاللؤلؤ المتساقط، فقلت: يا ابن رسول الله مم بكاؤك لا أبكي الله عينيك فقال لي: أو في غفلة أنت؛ اما علمت أن الحسين عليه السلام أصيب في مثل هذا اليوم فقلت: يا سيدي فما قولك في صومه قال لي: صمه من غير تبييت وأفطره من غير تشميت ولا تجعل صوم يوم كملا وليكن إفطارك بعد صلاة العصر بساعة علي شربة من ماء فإنه في ذلك الوقت من ذلك اليوم تجلت الهيجاء عن آل رسول الله صلي الله عليه وآله وانكشفت الملحمة عنهم

عبد الله بن سنان از امام صادق عليه السلام روايت مي كند: روز عاشورا به محضر آن حضرت مشرف شدم و آن حضرت را با رنگي تيره و گرفته و حزني كه در چهره ظاهر بود و اشكي كه هم چون دانه هاي لؤلؤ از چشمان مبارك جاري بود مشاهده نمودم، عرض كردم: يا ابن رسول الله! خداوند چشمانتان را نگرياند گريه شما به خاطر چيست؟ حضرت فرمودند: آيا غافلي و نمي داني كه حسين عليه السلام در مثل امروزي به مصائب مبتلا شده است؟ عرض كردم: اي سيد و آقاي من! نظرتان در باره روزه گرفتن در اين روز چيست؟ حضرت فرمودند: اين روز را روزه بدار؛ اما بدون اين كه آن را به پايان برساني أفطار كن و بدون آن كه از آن انتظار رحمت داشته باشي و آن را صوم كامل قرار نده و بعد از ساعتي از نماز عصر گذشته با جرعه اي از آب آن را افطار كن...

مصباح المتهجد، شيخ طوسي، ص 547.

لذا، فقهاي شيعه با الهام از روايات اهل بيت عليهم السّلام چون اين روز را روز حزن و اندوه و اقامه عزا در مصيبت حضرت ابا عبد الله الحسين عليه السلام مي دانند از هرگونه عملي كه منافات با اقامه عزا در اين روز داشته باشد به شدت نهي فرموده اند و مؤمنين را توصيه فرموده اند تا در اين روز دست از كار هاي روز مرّه كشيده و اين روز را روز مصيبت و حزن و بكاء خود قرار دهند. از باب نمونه امام رضا عليه السلام در روايتي مي فرمايند:

من كان يوم عاشوراء يوم مصيبته وحزنه وبكائه يجعل الله عز وجل يوم القيامة يوم فرحه وسروره وقرت بنا في الجنان عينه.

كسي كه روز عاشوراء روز مصيبت و حزن و اندوه و گريه او باشد خداوند روز قيامت را روز شادي و سرور او قرار داده و چشمانش را در بهشت به ما روشن خواهد فرمود.

علل الشرائع، شيخ صدوق، ج 1، ص 227.

در روايت فوق از آن جا كه امام عليه السّلام روز عاشوراء را روز مصيبت و حزن و اندوه و گريه مي داند، لذا هر گونه عملي كه در آن ذره اي شائبه شادي و يا فرح و سرور و يا اشتغال به امور دنيايي كه غفلت از مصائب امام حسين عليه السّلام را به دنبال داشته باشد را خلاف خواست خدا و اهل بيت دانسته اند.

بخش سوم:

روزه روز عاشوراء نزد اهل سنت و علماي آن

تناقضات شديد در روايات روزه عاشوراء در منابع اهل سنت

با مراجعه به صحاح اهل سنت به مجموعه اي از روايات متناقض پيرامون صوم روز عاشوراء مواجه مي شويم كه در بسياري از موارد جمع بين آن ها غير ممكن مي باشد.

روزه داري پيامبر و قريش قبل از اسلام درعاشوراء

از جمله رواياتي كه در صحيح بخاري آمده و باعث فتواي برخي از علماي اهل سنت به استحباب صوم روز عاشوراء شده روايت زير است:

عَنْ عَائِشَةَ رضي الله عنها قَالَتْ: كَانَ يَوْمُ عَاشُورَاءَ تَصُومُهُ قُرَيْشٌ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلي الله عليه وسلم يَصُومُهُ، فَلَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ صَامَهُ، وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ، فَلَمَّا فُرِضَ رَمَضَانُ تَرَكَ يَوْمَ عَاشُورَاءَ، فَمَنْ شَاءَ صَامَهُ، وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُ.

عايشه مي گويد: روز عاشوراء را قريش در جاهليت روزه مي گرفت، و رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم نيز اين روز را روزه مي داشت، و زماني كه حضرت به مدينه آمد هم چنان اين روز را روزه مي داشت و ديگران را نيز امر به روزه مي نمود، تا اين كه روزه ماه رمضان واجب گرديد؛ كه از آن به بعد حضرت روزه روز عاشوراء را ترك نمود و دستور داد هر كس مي خواهد اين روز را روزه بدارد و هر كس نمي خواهد روزه نگيرد.

صحيح البخاري، ج 2، ص 250، ح 2002، كتاب الصوم، ب 69. باب صِيَامِ يَوْمِ عَاشُورَاءَ.

اولا: اين روايت به خاطر وجود «هشام بن عروه» در سلسله سند آن اشكال و مناقشة سندي دارد؛ زيرا ابن قطّان در باره او گفته: «أنّه اختلط و تغيّر»، (او تغيير كرد و مطالب نادرست و صحيح را مخلوط نمود) و ذهبي در باره او مي گويد: «أنّه نسي بعض محفوظه أو وهم»، (او بعضي محفوظاتش را فراموش مي كرد و يا در آن ها شك مي كرد) و يا از ابن خرّاش در باره او آمده است كه: «كان مالك لا يرضاه نقم عليه حديثه لأهل العراق»، (مالك از وي رضايت نداشت و از احاديث او كه براي اهل عراق نقل مي كرد انتقاد مي كرد). ميزان الاعتدال، ج 4، ص 301.

و ثانيا: اين روايت با رواياتي كه در زير مي آيد تناقض دارد:

بي اطلاعي پيامبر و قريش از روزه عاشوراء تا زمان هجرت

از جمله روايات ديگري كه در صحيح بخاري آمده و با روايت فوق تضاد و تناقض كامل دارد اين روايت مي باشد:

حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ - رضي الله عنهما - قَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ - صلي الله عليه وسلم - الْمَدِينَةَ. فَرَأَي الْيَهُودَ تَصُومُ يَوْمَ عَاشُورَاءَ. فَقَالَ «مَا هَذَا». قَالُوا هَذَا يَوْمٌ صَالِحٌ. هَذَا يَوْمٌ نَجَّي اللَّهُ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ عَدُوِّهِمْ. فَصَامَهُ مُوسَي. قَالَ «فَأَنَا أَحَقُّ بِمُوسَي مِنْكُمْ». فَصَامَهُ وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ.

نبي اكرم صلي الله عليه وآله وسلم به مدينه آمد و يهود را ديد كه روز عاشوراء را روزه گرفته اند، فرمود: اين كار براي چيست؟ گفتند: اين روزي فرخنده اي است كه در آن بني إسرائيل را خداوند از دست دشمنانش نجات بخشيده است؛ لذا موسي و پيروانش اين روز را روزه مي دارند. حضرت فرمود: من براي تبعيت از موسي أحق و سزوارتر هستم از اين رو حضرت اين روز را روزه گرفت و نيز امر فرمود تا اين روز را روزه بگيرند.

صحيح بخاري، ج 2، ص 251، شماره حديث 2004.

روايت اول مي گويد: رسول خدا صلي الله عليه وآله و قريش از زمان جاهليت اين روز را روزه مي گرفتند و بعد از اسلام نيز تا سيزده سال كه در مكه بودند روزه گرفتن در اين روز هم چنان به قوّه خود باقي بود و بعد از هجرت به مدينه روزه ماه رمضان تشريع شد و از آن به بعد بود كه روزه روز عاشورا به اختيار خود واگذار شد تا هر كس مي خواهد روزه بدارد و هر كس نمي خواهد روزه نگيرد.

اما روايت دوم مي گويد: رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم زماني كه به مدينه هجرت نمود نه تنها اين روز را روزه نمي گرفت چون؛ حتي از روزه اين روز خبر هم نداشت و وقتي يهود را مشاهده نمود كه اين روز را روزه مي گيرند با تعجب از علت اين كار سؤال نمود و پاسخ شنيد كه يهود به خاطر خرسندي از نجات حضرت موسي، اين روز را روزه مي گيرند؛ از اين جهت رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم فرمود: اگر اين چنين است من به علت نجات خود از دست كفار مكه خود را سزوارتر از موسي براي روزه گرفتن اين روز مي دانم. و از آن به بعد بود كه حضرت نه تنها اين روز را خود روزه مي گرفتند،؛ بلكه ديگران را نيز امر به روزه گرفتن مي نمودند.

ترك روزه عاشورا با وجوب رمضان

به روايتي ديگر كه بخاري در صحيح خود آورده و با روايات فوق تناقض دارد توجه كنيد:

عَنِ ابْنِ عُمَرَ رضي الله عنهما قَالَ: صَامَ النَّبِيُّ صلي الله عليه وسلم عَاشُورَاءَ، وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ، فَلَمَّا فُرِضَ رَمَضَانُ تُرِكَ. وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ لاَ يَصُومُهُ، إِلاَّ أَنْ يُوَافِقَ صَوْمَهُ.

رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم روز عاشوراء را روزه مي گرفت و ديگران را نيز امر به روزه اين روز مي نمودند تا اين كه ماه رمضان واجب گرديد از آن به بعد ديگر روزه اين روز ترك گرديد و عبد الله بن عمر نيز اين روز را روزه نمي گرفت مگر زماني كه عاشورا به روزي مي افتاد كه عادتاً آن روز را روزه مي گرفت (مثلا روز جمعه).

صحيح البخاري، ج 2، ص 226، ح 1892،كتاب الصوم، باب وُجُوبِ صَوْمِ رَمَضَانَ.

پس اين روايت موافق با روايت دوم در روزه روز عاشوراء قبل از وجوب ماه رمضان و مخالف با آن در اجباري و يا اختياري بودن روزه عاشوراء است.

عمل نكردن پيامبر به حكمي كه خود امر فرموده

مشكل ديگر اين روايات مطلبي است كه طبق روايت هيثمي در مجمع الزوائد به وجود مي آيد:

هيثمي در مجمع الزوائد از ابو سعيد خدري روايت مي كند:

ان رسول الله صلي الله عليه وسلم أمر بصوم عاشوراء وكان لا يصومه.

رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم به روزه عاشوراء امر مي فرمود و حال آن كه خود اين روز را روزه نمي گرفت.

مجمع الزوائد، هيثمي، ج 3، ص 186.

يعني: به گفته اين روايت هيثمي، اشكال بيّن و آشكار در روايت صوم روز عاشوراء اين است كه چگونه ممكن است رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم به كاري نيك امر كند در حالي كه خود اهل انجام آن نباشد؟!

موافقت پيامبر با آئين اهل كتاب!!!

در روايتي ديگر كه در صحيح بخاري آمده و كاملاً در تضاد با روايات فوق است رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم را در اموري كه دستور از خداوند نداشته است تابع و مطيع آيين يهود و يا غيره دانسته است!!!

بخاري در صحيح خود از ابن عباس اين گونه آورده است:

وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلي الله عليه وسلم يُحِبُّ مُوَافَقَةَ أَهْلِ الْكِتَابِ فِيمَا لَمْ يُؤْمَرْ فِيهِ بِشَيْ ءٍ....

رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم دوست مي داشت تا در اموري كه از سوي خداوند امري برايش صادر نشده از اهل كتاب (يهود و نصارا) تبعيت كند...

صحيح البخاري، ج 4، ص 269، ح 3558، كتاب المناقب، ب 23، باب صِفَه النَّبِيِّ صلي الله عليه وسلم

و نيز ابن حجر عسقلاني عالم بزرگ اهل سنت مي گويد:

و قد كان (ص) يحبّ موافقة أهل الكتاب فيما لم يؤمر فيه بشي ء و لا سيّما إذا كان فيما يخالف فيه أهل الأوثان.

رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم در آن مواردي كه امري برايش وجود نداشت موافقت با أهل كتاب را دوست مي داشت. مخصوصاً اگر در آن كار مخالفت با بت پرستان وجود مي داشت.

فتح الباري، ابن حجر، ج 4، ص 213.

زين الدين بن رجب بن عبد الرحمن حنبلي كه متوفاي سال 795 هـ ق است، در كتاب خود بعد از آن كه روزه رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم را به چهار حالت تقسيم مي كند مي گويد:

الحالة الثانية انّ النبي (ص) لمّا قدم المدينة و رأي صيام أهل الكتاب له وتعظيمهم له وكان يحبّ موافقتهم! فيما لم يؤمر به صامه، وأمر النّاس بصيامه، وأكّد الأمر بصيامه و الحثّ عليه حتي كانوا يصوِّمونه أطفالهم.

حالت دوم اين است كه نبي اكرم صلّي الله عليه و آله وسلّم وقتي كه به مدينه هجرت نمود و روزه أهل كتاب و بزرگداشت آن ها بر اين روز را مشاهده نمود و نيز دوست مي داشت كه با آن ها در اين كار موافقت كند! از اين رو كاري را كه در آن از سوي خداوند امر نداشت را انجام داد و آن روز (عاشوراء) را روزه گرفت و نيز مردم را نيز به روزه گرفتن آن روز امر فرمود. و تا حدي بر اين كار اصرار و پافشاري ورزيد كه دستور داد كه كودكان و اطفال را نيز به روزه گرفتن اين روز وادار كنند.

لطائف المعارف، ص 102.

در قسمت بعد اين مطلب را بررسي مي كنيم تا مشخص گردد آيا رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم در احكام الهي آيا موافقت با يهود و يا نصارا را دوست مي داشت؟

آيا پيامبر تبعيت از يهود را دوست مي داشت؟!!

جاي بس شگفتي است كه گفته شود رسول خدا صلّي الله عليه وآله وسلّم به خاطر تبعيت از يهود روزه روز عاشوراء را امر نموده است!!

بعضي از علماي شيعه و سني بر اين عقيده هستند كه رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم؛ حتي قبل از بعثت نيز در عبادات خود تابع اديان ديگر نبوده و از آيين يهود و نصارا تبعيت نمي كرده است در اين خصوص به مطالب زير توجه نماييد:

فخر رازي از علماي بزرگ اهل سنت مي گويد:

... الاحتمال الثاني وهو حقيقة المسألة فيدل علي بطلانه وجوه:

الأول: لو كان متعبدا بشرع أحد لوجب أن يرجع في أحكام الحوادث إلي شرعه وأن لا يتوقف إلي نزول الوحي لكنه لم يفعل ذلك لوجهين:

الأول: أنه لو فعل لأشتهر. والثاني: أن عمر رضي الله عنه طالع ورقة من التوراة فغضب رسول الله عليه الصلاة والسلام وقال لو كان موسي حيا لما وسعه إلا اتباعي ولما لم يكن كذلك علمنا أنه لم يكن متعبدا بشرع أحد الحجة الثانية: أنه عليه السلام لو كان متعبدا بشرع من قبله لوجب علي علماء الأعصار أن يرجعوا في الوقائع إلي شرع من قبله ضرورة أن التأسي به واجب وحيث لم يفعلوا ذلك البتة علمنا بطلان ذلك.

الحجة الثالثة: أنه عليه الصلاة والسلام صوب معاذا في حكمه باجتهاد نفسه إذا عدم حكم الحادثة في الكتاب والسنة ولو كان متعبدا بحكم التوراة كما تعبد بحكم الكتاب لم يكن له العمل باجتهاد نفسه حتي ينظر في التوراة والإنجيل.

... و اما در رابطه با احتمال دوّم كه حقيقت مساله هم همين است وجوهي براي بطلان آن وجود دارد:

اوّل: اگر آن حضرت قبل از بعثت به شريعت كسي (حضرت موسي و يا حضرت عيسي) متعبّد مي بود لازم بود در حوادث و اتفاقاتي كه بعد از بعثت برايش پيش مي آمد به احكام شريعت قبل خود مراجعه نمايد و منتظر نزول وحي نماند؛ اما آن حضرت اين كار را نمي كرد به دو دليل:

اوّل: چون اگر چنين كرده بود حتماً مشهور مي گشت.

دوّم: عمر برگي از تورات را مطالعه كرد و به همين دليل رسول خدا صلي الله عليه [و آله] و سلّم غضبناك شد و فرمود: اگر موسي زنده مي بود چاره اي جز تبعيّت از من نمي داشت و زماني كه ما اين مورد را مي بينيم به يقين مي فهميم كه آن حضرت به شرايع قبل متعبّد نبوده است.

دليل دوّم: اگر آن حضرت متعبّد به شرايع ديگر مي بود لازم بود بر علماي اعصار كه در وقايع و حوادث به شريعت قبل خود مراجعه كنند چرا كه تاسّي و مراجعه بر آنان واجب است و زماني كه مي بينيم چنين مراجعه اي صورت نگرفته به بطلان اين نظر يقين پيدا مي كنيم.

دليل سوّم: آن حضرت « معاذ» را در حكمي كه در كتاب و سنّت نيافته بود و از پيش خود اجتهاد كرده بود تاييد نمود و اگر بنا مي بود كه آن حضرت به حكم تورات متعبّد مي بود نمي توانست بدون مراجعه به تورات و انجيل اجتهاد به نفس كند.

المحصول. فخر رازي ( 606 هـ ). ج 3. ص 263

و يا ابوالحسين بصري مي گويد:

... أن نبينا (ص) لم يكن متعبدا قبل النبوة ولا بعدها بشريعة من تقدم لا هو ولا أمته...

... پيامبر ما و امّت او هيچ يك از شرايع و اديان ديگر را عبادت نكرده است...

المعتمد، ابو الحسين بصري، ص 336.

ابن عابدين در حاشيه رد المحتار مي گويد:

هل كان قبل البعثة متعبدا بشرع أحد؟ أن المختار عندنا عدمه وهو قول الجمهور

در رابطه با عبادت پيامبر عليه الصلاه و السلام به شريعتي ديگر قبل از اسلام... در ابتداي كتاب صلاه گفته شد كه نظر مختار ما عدم عبادت آن حضرت طبق شريعت ديگر است و نظر جمهور علماء هم همين است.

حاشية رد المحتار. ابن عابدين. ج 1. ص 97.

ثانياً: روايات متعددي در منابع اهل سنّت حكايت از آن دارد كه رسول خدا صلّي الله عليه وآله وسلّم ديگران را از تبعيت يهود منع مي نمود.

از رسول خدا صلّي الله عليه وآله وسلّم روايت نموده اند:

ليس منا من تشبه بغيرنا لا تشبهوا باليهود ولا بالنصاري.

از ما نيست كسي كه به غير ما از يهود و نصارا تشبّه نمايد.

سنن ترمذي، ج 4، ص 159

در روايتي ديگر از رسول خدا صلّي الله عليه وآله وسلّم آورده اند:

لا تشبهوا باليهود و النصاري.

با يهود و نصارا مشابهت نداشته باشيد.

فتح الباري، ابن حجر، ج 11، ص 12.

و يا اين روايت از پيامبر كه فرمود:

قال رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم صلوا في نعالكم وخالفوا اليهود.

با كفش هايتان نماز بخوانيد تا با يهود مخالفت ورزيده باشيد.

المعجم الكبير، ج 7، ص 290، ح 7165 - البدايه والنهايه، ابن كثير، ج 2، ص 172 ـ المستدرك علي الصحيحين، ج 1، ص 260.

حال با توجه به اين دسته از روايات كه در منابع اهل سنت ذكر شده چگونه مي توان پيامبر را در صوم روز عاشورا تابع يهود دانست.

اشكالات روايات روزه در عاشوراء

در رواياتي كه اهل سنت در فلسفه و حكمت روزه عاشورا نقل كرده اند اشكالات متعددي به چشم مي خورد كه به برخي از آنها اشاره مي كنيم:

روزه روز عاشوراء به خاطر مخالفت با يهود:

از سوي ديگر دسته اي از روايات دقيقا مخالف با رواياتي كه پيامبر را در روزه گرفتن روز عاشوراء تابع يهود مي دانست وارد شده و بر اين مضمون دلالت دارد كه رسول خدا صلّي الله عليه وآله وسلّم به خاطر مخالفت با يهود اين روز را روزه مي گرفتند كه در اين صورت تناقضات در روايات روزه عاشوراء شديد تر مي شود:

عن النبي صلي الله عليه وآله وسلم: صوموا عاشوراء وخالفوا فيه اليهود.

عاشوراء را روزه بگيريد و با يهود در اين كار مخالفت كنيد.

مجمع الزوائد، هيثمي، ج 3، ص 188ـ السنن الكبري، ج 4، ص 475.

عدم مطابقت روز عاشورا با روزه يهود

با مراجعه به تاريخ و اقوال محققان به دست مي آيد كه مدار تغيير سال نزد يهود سال قمري نبوده تا بخواهد در بين آنان اين گونه سنت شده باشد كه همه ساله روزي كه مطابق با روز عاشوراء مي شود روزه بگيرند تا پبامبر اكرم بخواهد در مخالفت و يا متابعت با يهود (بر اساس اختلاف رواياتي كه در بالا ذكر شد) روزه عاشورا را مورد امر و يا نهي قرار دهد.

زيرا روزه يهود در روز دهم از ماه تشرين الاول كه مطابق با آبان ماه شمسي و اكتبر ميلادي است بوده، كه آن را روز كيپور «kipur » يعني: روز «كافر» و يا «كفّاره» ناميده اند، و آن روزي است كه إسرائيليون با لوح دوم از دين خود آشنا شدند.

پس با توجه به مطلب فوق اين كه گفته شود: سنت يهود اين بوده است كه همه ساله در روز عاشوراء از ماه محرم روزه مي داشته است غير قابل توجيه است. اضافه بر آن، روز ورود رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم به مدينه در هجرت از مكه روز دوشنبه دوازدهم ربيع الاول بوده است و نه در ماه محرم (تاريخ طبري، ج 2، ص 3 - الكامل في التاريخ، ج 2، ص 518 - فتح الباري، ج 4، ص 289) حال با اين تفاصيل چگونه ممكن است روز ورود رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم با روز سنّت يهود در روزه گرفتن هم زمان شده باشد و مردم را به خاطر نجات خود از كفار مكه امر به روزه اين روز نموده باشد؟!

بنا بر اين سال يهود بر اساس سال شمسي است، يعني: تقريباً هر 36 سال يك بار روز عاشورا با روزي كه مورد نظر يهود براي روزه گرفتن است مقارن مي گردد. پس روزه گرفتن در روزي به نام عاشوراء و در ماهي به نام محرم كه بر اساس آن همه سال بخواهند در سال روز نجات موسي از چنگال فرعون آن روز را روزه بگيرند و تبديل به سنت يهود شود از امور غريب است.

تفاوت روزه يهود با روزه اسلام:

اشكال اساسي ديگر به روايات روزه عاشورا تفاوت موقعيت زماني روزه يهود با روزه مسلمانان متفاوت است كه به جاي صبح تا غروب، از غروب آفتاب تا غروب آفتاب روز ديگر است؛ همان گونه كه دكتر جواد علي آورده است:

و يقصدون بصوم اليهود يوم عاشوراء ما يقال له: «يوم الكفّارة» و هو يوم صوم و انقطاع و يقع قبل عيد المظال بخمسة أيّام أي في يوم عشرة تشري و هو يوم الكبور «kipur»، و يكون الصوم فيه من غروب الشمس إلي غروبها في اليوم التالي، و له حرمة كحرمة السبت، و فيه يدخل الكاهن الأعظم قدس الأقداس لأداء الفروض الدينيّة المفروضة في ذلك اليوم.

و مقصود از روزه يهود در روز عاشوراء آن روزي است كه به آن: «روز كفّاره» گفته مي شود و آن روزي است كه در آن روزه گرفته و به عنوان روز انقطاع از آن ياد كرده و پنج روز قبل از عيد مظال در ده روز اول ماه تشرين مي باشد كه به آن روز «kipur»، (كيپور) گفته مي شود و روزه در آن از غروب خورشيد امروز تا غروب روز بعد است، و براي آن حرمتي هم چون حرمت روز شنبه قائلند، و در اين روز، كاهن أعظم براي أداء فرائض ديني وارد قدس الأقداس مي شود.

المفصّل في تاريخ العرب، ج6، ص 339 چاپ دارالملايين - كتاب المقدس، ج 2، ص 2660.

به اين قسمت از متن فوق توجه نماييد:

... يوم الكبور «kipur»، و يكون الصوم فيه من غروب الشمس إلي غروبها في اليوم التالي...

... روز «kipur»، (كيپور) گفته مي شود و روزه در آن از غروب خورشيد امروز تا غروب روز بعد است...

سقّاف كه از خبرگان اين فن است مي گويد:

في واقعنا الحاضر لانجد أيّ يهوديّ يصوم في العاشر من محرّم أو يعدّه عيداً، و لم يوجد في السجلاّت التاريخيّة ما يشير إلي انّهم صاموا في العاشر من محرّم أو عدوّه عيداً، بل اليهود يصومون يوم العاشر من شهر تشرين و هو الشهر الأوّل من سنتهم في تقويمهم و تاريخهم إلاّ انّهم لا يسمّونه يوم عاشوراء، بل يوم أو عيد كيپور.

در زمان ما هيچ شخص يهودي يافت نمي شود كه روز دهم محرم را كه عيد آنان محسوب شود روزه بگيرد، و در مطالب ثبت شده تاريخي نيز چيزي كه دلالت بر اين موضوع نمايد يافت نشد، چون يهود روز دهم از ماه تشرين كه أوّلين ماه از سال آن هاست را روزه مي گيرند كه اين را روز عاشوراء نمي نامند، چون روز و يا عيد كيپور مي نامند.

مجلّه الهادي در 7 جلد، ج 2، ص 37.

نتيجه پژوهش:

با توجه به روايات متعددي كه از منابع شيعه و سني در نقد روزه روز عاشوراء بيان شد، هر گونه اعتماد به صدور اين روايت از ناحيه رسول خدا صلّي الله عليه وآله وسلّم را سلب نموده و اين احتمال را تقويت مي كند كه اين روايات از ساخته ها و جعليات خاندان بني اميه است كه خود پديد آورنده واقعه كربلاء بودند و به اين نحو خواسته اند با كم رنگ نمودن اهميت روز عاشوراء در جامعه اسلامي اذهان را به امور ديگر متوجه سازند تا شايد به اين شكل هم شده ذره اي از لكه ننگي كه تا ابد براي خود ايجاد نموده اند را كم كنند.

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

موسسه تحقيقاتي حضرت ولي عصر (عج)





Share
41 | خديجه | , ایران | ١٩:٠٩ - ٠٢ دي ١٣٩٢ |
ممنون عالي بود .خسته نباشيد.
42 | عاشق ام المومنين بانو خديجه كبري (س) | , ایران | ١٥:٥٣ - ٠٤ دي ١٣٩٢ |
بسم الله الرحمن الرحيم و صلي الله علي محمد و آله الطاهرين.
عرض سلام وادب و احترام خدمت همه مسلمانان._شيعه و سني_
انشاء الله خداوند به حق حضرت محمد مصطفي( ص) و آل طيب و پاکشون(س)مشکلات مسلمانان رو حل بکنه......فقط کمي تحقيق و دقت و دست برداشتن از تعصب لازمه.....هرکسي که عناد ميورزه به ياد داشته باشه که با عناد ورزيدن و تعصب بي جا نشان دادن کفار رو به اهدافشون ميرسونه.
والسلام عليکم و رحمت الله و برکاته.
43 | يوسف نيكويي | , آمریکا | ٢٠:٥١ - ٠٩ بهمن ١٣٩٢ |
باسلام....شما در ابتدا با استناد به بعضي احاديث و اقوال فرموديد که روزه عاشورا بدعتي است که بني اميه به شکرانه قتل امام حسين و رسيدن به پادشاهي بوجود آوردند ولي با کمال تعجب بلافاصله احاديثي را ذکر نموديد که دال بر اين مطلب است که تا پيش از وجوب روزه در ماه رمضان روزه گرفتن در روز عاشورا امري رايج بود پس زماني که ماه رمضان آمد ديگر روزه روز عاشورا برداشته شد ...خوب اين مطلب دال بر اينست که روزه روز عاشورا بدعت يا نو آوري جديدي از سوي بني اميه نيست بلکه از قبل هم وجود داشته بود. حال اين نکته به خوبي روشن گرديد که روزه روز عاشورا بدعت بني اميه نيست بلکه از قبل وجود داشته و بعدها بنا بر بعضي از احاديثي که در کتب شيعه وجود دارد برداشته شد. جالب اينجاست که شما خودتان در سايت از قول علماي متاخر بيان داشتيد که علماي نخستين و متقدم شيعه روزه گرفتن اين روز را نيز چون اهل سنت مستحب ميدانستند که علماي متاخر اين مطلب را دال بر تقيه علماي متقدم دانستند!!!!!!! ظاهرا علماي معاصر شيعه جهت ساختن مذهبي که مورد رضايتشان باشد هر جا که به بن بست ميرسند ميگويند تقيه است. چرا شما احاديثي که در باب استحباب روزه گرفتن اين روز بيان شده اند ذکر نکرديد. از امام علي ع : رسول خدا روز عاشورا روزه گرفتند. تهذيب الاحکام ج4ص299 از ابوعبدالله از پدرش علي ع: روزه گرفتن تاسوعا و عاشورا کفاره يکسال گناه است. جامع الاحاديث شيعه475/9 . نظر آقاي سيستاني :روزه گرفتن روز عاشورا حرام نيست بلکه بهتر است که در اين روز تا بعد از نماز عصر از خوردن و نوشيدن امساک شود و پس از آن با يک جرعه آب افطار شود.
نظر آيت الله خوئي:رواياتي که در باب نهي از روزه گرفتن در اين روز آمده اند همگي بدون استثنا از نظر سند غير سالم و ضعيف هستند. پس روايات صحيحي در باب نهي از روزه گرفتن در عاشورا وجود ندارد که بگوييم علماي متقدم شيعه از باب تقيه قائل به استحباب آن شده اند. ولي رواياتي که متضمن استحباب روزه گرفتن در اين روز است زيادند . پس اقوي استحباب روزه گرفتن اين روز است تا عملي باشد به احاديث صحيح وارده و نيز غم و اندوهي باشد در مصيبت امام حسين. حال چه جوابي داريد که بدهيد و چرا اهل سنت را متهم به پيروي از بني اميه ميکنيد؟ چرا در سايت ذکري از احاديث شيعه در باب روزه گرفتن اين روز به نمايش نگذاشتيد ؟ حد اقل بيان ميداشتيد که برخي از مراجع شيعه معاصر چون آيت الله خوئي قائل به استحباب روزه گرفتن اين روز هستند.

پاسخ:
باسلام

دوست گرامي؛ در مورد روزه روز عاشورا، هم روايات صحيح بر استحباب آن و هم روايات صحيح در كراهت روزه اين روز وجود دارد ولي وجه الجمع اين است كه تا عصر چيزي نخوريم سپس با مقداري آب يا غذا افطار كنيم اين وجه الجمع مورد تاييد گروه سوم روايات اين باب نيز مي باشد كه براي نمونه دو مورد را ذكر مي كنيم:

امام صادق عليه السلام فرمودند: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص كَثِيراً مَا يَتْفُلُ يَوْمَ عَاشُورَاءَ فِي أَفْوَاهِ الْأَطْفَالِ الْمَرَاضِعِ مِنْ وُلْدِ فَاطِمَةَ ع مِنْ رِيقِهِ فَيَقُولُ مَا نُطْعِمُهُمْ شَيْئاً إِلَى اللَّيْلِ وَ كَانُوا يَرْوَوْنَ مِنْ رِيقِ رَسُولِ اللَّهِ ص‏ (وسائل‏ الشيعة، ج 10، ص 458)

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع يَوْمَ عَاشُورَاءَ وَ دُمُوعُهُ تَنْحَدِرُ عَلَى عَيْنَيْهِ كَاللُّؤْلُؤِ الْمُتَسَاقِطِ فَقُلْتُ مِمَّ بُكَاؤُكَ فَقَالَ أَ فِي غَفْلَةٍ أَنْتَ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ الْحُسَيْنَ ع أُصِيبَ فِي مِثْلِ هَذَا الْيَوْمِ فَقُلْتُ مَا قَوْلُكَ فِي صَوْمِهِ فَقَالَ لِي صُمْهُ مِنْ غَيْرِ تَبْيِيتٍ وَ أَفْطِرْهُ مِنْ غَيْرِ تَشْمِيتٍ وَ لَا تَجْعَلْهُ يَوْمَ صَوْمٍ كَمَلًا وَ لْيَكُنْ إِفْطَارُكَ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ بِسَاعَةٍ عَلَى شَرْبَةٍ مِنْ مَاءٍ فَإِنَّهُ فِي مِثْلِ ذَلِكَ الْوَقْتِ مِنْ ذَلِكَ الْيَوْمِ تَجَلَّتِ الْهَيْجَاءُ عَنْ آلِ رَسُولِ اللَّهِ ص الْحَدِيثَ (وسائل‏ الشيعة، ج 10، ص 459)برخي از روايات روزه اين روز

در حقيقت روزه اين روز به خودي خود مباح است چنانكه امام سجاد عليه السلام هم مي فرمايند: «أَنَّ فِي الصَّوْمِ الَّذِي صَاحِبُهُ فِيهِ بِالْخِيَارِ إِنْ شَاءَ صَامَ وَ إِنْ شَاءَ أَفْطَرَ صَوْمَ عَاشُورَاءَ» (وسائل‏ الشيعة، ج 10، ص 458) امام گاهي حكم ثانوي باعث تغيير اين حكم مي شود لذا اگر براي جشن و سرور و تبعيت از بني اميه در عيد دانستن اين روز و... باشد مكروه بلكه حرام است اما اگر فردي بخاطر حزن اهل بيت عليهم السلام و جزع در اين راه و يا با در نظر گرفتن احاديث استحباب روزه بگيرد بعيد نيست ماجور الهي باشد در اين زمينه امام صادق عليه السلام مي فرمايند: «فَإِنْ كُنْتَ فِيمَنْ أُصِيبَ بِهِ فَلَا تَصُمْ وَ إِنْ كُنْتَ شَامِتاً مِمَّنْ سَرَّهُ سَلَامَةُ بَنِي أُمَيَّةَ فَصُمْ شُكْراً لِلَّهِ تَعَالَى » (همان ص463)

فقها هم طبق اين وجه الجمع فتوا داده اند:

شيخ طوسي (ره) بعد از نقل دو گروه روايات دال بر استحباب و حرمت روزه روز عاشورا مي گويد: «فَالْوَجْهُ فِي هَذِهِ الْأَحَادِيثِ أَنَّ مَنْ صَامَ يَوْمَ عَاشُورَاءَ عَلَى طَرِيقِ الْحُزْنِ بِمُصَابِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ الْجَزَعِ لِمَا حَلَّ بِعِتْرَتِهِ فَقَدْ أَصَابَ وَ مَنْ صَامَهُ عَلَى مَا يَعْتَقِدُ فِيهِ مُخَالِفُونَا مِنَ الْفَضْلِ فِي صَوْمِهِ وَ التَّبَرُّكِ بِهِ وَ الِاعْتِقَادِ لِبَرَكَتِهِ وَ سَعَادَتِهِ فَقَدْ أَثِمَ وَ أَخْطَأَ» (تهذيب، ج4، ص302)

شيخ حر عاملي هم در وسائل الشيعه در جمع بين اين روايات مي گويد: «اسْتِحْبَابِ صَوْمِ يَوْمِ التَّاسِعِ وَ الْعَاشِرِ مِنَ الْمُحَرَّمِ حُزْناً وَ قِرَاءَةِ الْإِخْلَاصِ يَوْمَ الْعَاشِرِ أَلْفَ مَرَّةٍ وَ الْإِفْطَارِ بَعْدَ الْعَصْرِ بِسَاعَةٍ ... وعَدَمِ جَوَازِ صَوْمِ التَّاسِعِ وَ الْعَاشِرِ مِنَ الْمُحَرَّمِ عَلَى وَجْهِ التَّبَرُّكِ بِهِمَا» (وسائل‏ الشيعة، ج 10، ص 457 و ص 459)

اما نظر برخي از مراجع حاضر در اين مورد:

آيت الله وحيد خراساني: مسأله ۱۷۵۵ ـ روزه روز عاشورا بنابر احتياط واجب جايز نيست.


آيت الله سيستاني: مسأله 1716 ـ روزه روز عاشورا و روزى كه انسان شك دارد روز عرفه است يا عيد قربان مكروه است .

مقام معظم رهبري: ايشان در جواب از سوالي روزه روز عاشورا را مكروه مي دانند.

آيت الله مكارم شيرازي: مسأله 1469ـ روزه روز عاشورا مکروه است.

و...

اگر روزه قبل از اسلام مثلاً در زمان حضرت داود ع و... بوده و با آمدن اسلام كسي به آن عمل نمي كرده دوباره بني اميه به قصد تبرك چنين عملي را تبليغ كنند آيا نام اين عمل چيزي جز بدعت است؟ بدعت در هر ديني نسبت به احكام قبلي همان دين سنجيده مي شود نه اديان ديگر.

قول به كراهت روزه روز عاشورا از قديم در كتب متقدمين شيعه بوده چنانكه رواياتي از كتب اربعه و سخن شيخ طوسي ره را در اين مورد ذكر كرديم.

اما تقيه، در مورد روايت گفته شده نه علما و بلحاظ عقلي اين عمل كاملاً توجيه شده است كه ائمه عليهم السلام بخاطر حفظ جان خود يا حفظ جان برخي از پيروان خود بعضي مواقع سخناني را از روي تقيه بيان مي نمودند و اصل اين عمل هم در روايات به آن اشاره شده است

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

(1)
44 | يوسف نيكويي | , آمریکا | ٢٠:١٧ - ١٠ بهمن ١٣٩٢ |
با سلام ... پيرو جواب قبلي شما بگويم حال که از نظر برخي از علماي بزرگ معاصر شيعه روزه گرفتن عاشورا مستحب است ديگر به برادران اهل سنت تهمت نزنيد چون من تا بحال هيچ سني نديدم که بگويد ما به تبعيت از بني اميه و العياذ بالله به شکرانه قتل امام حسين روزه ميگيريم بلکه آنها ميگويند اين سنتي است که از پيامبر اکرم به ما رسيده است و احاديث معتبر در کتب شيعه و نظر علماي متقدم و برخي از علماي معاصر شيعه چون آيت الله خوئي بيانگر صحت اين مطلب است. جالب اينجاست که پرهيز از غذا خوردن و نوشيدن هيچ وقت نشانه شادي نيست بلکه انسانها در زمان شادي به رقص و پايکوبي و خوردن انواع و اقسام غذاها و شيرينيجات مشغول ميشوند و برخي از مراجع شيعه نيز ميگويند که عدم غذا خوردن در اين روز نشانه غم است . پس با شجاعت تمام به اشتباه خودتان اعتراف کنيد و تيتري که در سايت راجع به روزه گرفتن عاشورا گذاشتيد و هدفي جز تفرقه افکني و ايجاد کينه ميان شيعه و سني از آن نداريد حذف کنيد و چنانچه در اين مورد از شما سؤالي شود بگوييد که روزه گرفتن تاسوعا و عاشورا بنا بر نظر علماي متقدم و همچنين برخي از علماي معاصر شيعه چون آيت الله خوئي مستحب است .
و در واقع روزه گرفتن اين روز به نيت نشان دادن غم و اندوه اجر و ثواب آن را از بين ميبرد چون ربطي به شادي بني اميه و يا اندوه براي شهادت امام حسين ع ندارد. و از قبل و در زمان پيامبر بوده است و روزه مستحبي است که به نيت قربت الله و نه به هيچ نيت ديگري گرفتن آن اجر دارد. بار ديگر تاکيد ميکنم که آيت الله خوئي احاديث وارده در باب کراهت يا حرام بودن روزه گرفتن در اين روز را فاقد سند سليم و ضعيف دانسته و کثرت و صحت احاديث وارده در باب استحباب روزه گرفتن در اين روز را مورد تاييد قرار داده و راه را کاملا بر بيمار دلاني که سعي در انحراف سنت رسول الله به بهانه تقيه دارند بسته است. لطفا به کتاب العروه الوثقي نوشته آقاي خوئي مراجعه نماييد. همچنين قبل از اسلام نيز بر روزهاي نهم و دهم محرم تاسوعا و عاشورا اطلاق ميشده است.

پاسخ:
باسلام

دوست گرامي؛ آيت الله خوئي رحمة الله عليه در كتاب صلاة خود روزه روز عاشورا را مكروه ميدانند. ايشان مي فرمايد: « وأما المكروه منه : بمعنى قلة الثواب ففي مواضع أيضا : منها صوم عاشوراء ؛ روزه هاي مكروه به معني كم ثواب بودن در جاهايي است كه يكي از آنها روزه روز عاشوراست.» (كتاب الصوم، ج2، ص317) از ديگر علما هم ما نديده ايم كه اين روز را كسي مستحب بداند سخني كه در اين نظر و همچنين در نظر قبلي مبني بر مستحب دانستن روزه اين روز نزد متقدمين بيان داشتيد هم افترايي بيش نيست ما چنين سخني نگفته ايم و كسي از متقدمين را هم سراغ نداريم كه روزه اين روز را مستحب بدانند بله برخي از علما به اينكه فرد تا عصر چيزي نخورد و بعد از آن افطار كند تعبير به روزه كرده اند ولي واضح است كه اين خلاف آن چيزي است كه مد نظر شماست. آيت الله خوئي هم كتابي بنام عروة الوثقي ندارند بلكه اين كتاب از آيت الله سيد كاظم يزدي است و نظر ايشان در كتاب صومشان همان است كه بيان شد.

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

(1)
45 | مسلم | , ایران | ١٤:٥٥ - ١٧ ارديبهشت ١٣٩٣ |
بسم الله الرحمن الرحيم
شما داستان كودكان امام حسين(عليها السلام) را شنيده ايد؟ شما به من بگو اهل بيت(ع) با شمر و شبث و حرمله(لعنه الله عليهم) چه كرده بودند؟
كودكان كوچك و اطفال حرم رسول الله(ص) چه گناهي كرده بودند؟ چه كساني مقصر واقعه كربلا هستند؟
امثال شمر و شبث و حرمله لعنه الله عليهم مثل برخي دوستان كه مي خواهند هر طور شده از خلفاي اول و دوم دفاع كنند و به راهي كه انها رفتند بروند
چه مرامي داشتند؟
46 | علي | , آمریکا | ٠٨:٤٩ - ٠١ شهریور ١٣٩٣ |
يوم کيپور مطابق 10 تيشري سال يهودي است. اما نظرات شما در مورد تطابق و روزه اشتباهه. سال يهود سالي شمسي است. اما ماه هايش قمري است و هر دو يا سه سال يک سال 13 ماهه دارند.در ضمن يوم کيپور از اواخر شهريور تا اوائل اکتبر در نوسان هست و هيچوقت مطابق با آبان نمي شه. در ضمن تا سال 10 هجري قمري و تغيير قبله از قدس به مکه سال هاي مسلمانان هم شمسي بوده و نسي (سال 13 ماهه) رعايت مي شده و سال ها با سال يهودي انطباق داشته اند.. در ضمن در سال توراتي 10 نيسان برابر يوم کيپوره و در سال عرفي 10 تيشري.مسلمانان هم تا قبل از روزه ماه رمضان ، روزه عاشورا را روزه مي گرفتند.
47 | sarani | , ایران | ٢٣:٥٥ - ١٢ آبان ١٣٩٣ |
در احاديث زير که از کتب معروف شيعه است ثواب روزه گرفتن روزعاشوراذکر شده .
عن أبي عبدالله عليه السلام عن أبيه، أن عليا عليه السلام قال: صوموا العاشوراء التاسع والعاشر، فانه يکفر ذنوب سنه. وسائل الشيعه، نوشته حر عاملي شيعي (ج 45 / ص 394) والاستبصار لأبي جعفر الطوسي الشيعي (ج 3 / ص 247).
علي عليه السلام فرمود: عاشوراء، نهم و دهم را روز بگيريد، زيرا گناهان يک سال را مورد آمرزش قرار مي دهد.
عن جعفر، عن أبيه عليهما السلام قال: صيام يوم عاشوراء کفاره سنه. وسائل الشيعه (ج 45 / ص 394) والاستبصار لأبي جعفر الطوسي (ج 3 / ص 247).
جعفر از پدرش عليهما السلام روايت کرد که گفت: روزه گرفتن روز عاشورا (دهم محرم) کفاره ي (گناهان) يک سال است.


پاسخ:
با سلام

دوست گرامي

با صرف نظر از سند اين روايات که برخي ضيعف هستند بايد بگوييم : علمايي كه اين روايت را نقل كرده‌اند خود، روايات مربوط به كراهت روزه روز عاشورا را نيز بلافاصله نقل كرده و طريقه جمع بين آن دو را نيز بر فرض قبول اين روايت چنين گفته‌اند كه مقصود از روزه ، امساك است (همان كه در مفاتيح نيز امده است) و نه روزه مصطلح ؛ همانطور كه در بعضي روايات نيز به اين اشاره شده و فرموده‌اند حتي اگر چيزي خورده بودي و بعد متوجه شدي آن روز عاشورا است ،‌ديگر چيزي نخور

علامه مجلسي روايتي را در اين خصووص چنين نقل کرده است:

أَقُولُ رَوَى الشَّيْخُ فِي الْمِصْبَاحِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى سَيِّدِي أَبِي عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع فِي يَوْمِ عَاشُورَاءَ فَأَلْفَيْتُهُ كَاسِفَ اللَّوْنِ ظَاهِرَ الْحُزْنِ وَ دُمُوعُهُ تَنْحَدِرُ مِنْ عَيْنَيْهِ كَاللُّؤْلُؤِ الْمُتَسَاقِطِ فَقُلْتُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ مِمَّ بُكَاؤُكَ لَا أَبْكَى اللَّهُ عَيْنَيْكَ فَقَالَ لِي أَ وَ فِي غَفْلَةٍ أَنْتَ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ ع أُصِيبَ فِي مِثْلِ هَذَا الْيَوْمِ قُلْتُ يَا سَيِّدِي فَمَا قَوْلُكَ فِي صَوْمِهِ فَقَالَ لِي صُمْهُ مِنْ غَيْرِ تَبْيِيتٍ وَ أَفْطِرْهُ مِنْ غَيْرِ تَشْمِيتٍ وَ لَا تَجْعَلْهُ يَوْمَ صَوْمٍ كَمَلًا وَ لْيَكُنْ إِفْطَارُكَ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ بِسَاعَةٍ عَلَى شَرْبَةٍ مِنْ مَاءٍ فَإِنَّهُ فِي مِثْلِ ذَلِكَ الْوَقْتِ مِنْ ذَلِكَ الْيَوْمِ تَجَلَّتِ الْهَيْجَاءُ عَنْ آلِ رَسُولِ اللَّهِ

مصباح از عبد اللَّه بن سنان نقل ميكند كه گفت: من در روز عاشورا بحضور حضرت امام جعفر صادق عليه السلام مشرف شدم و آن بزرگوار را ديدم كه رنگش تغيير نموده و اشكهايش نظير لؤلؤ از چشمان مقدسش فرو ميريزد، من گفتم: يا بن رسول اللَّه براى چه گريانى؟ خدا چشمان تو را گريان نكند! در جوابم فرمود: مگر تو غافلى، آيا نميدانى كه حسين بن على عليه السلام در يك چنين روزى دچار مصيبت گرديد. گفتم: اى آقاى من، روزه گرفتن روز عاشورا چه صورت دارد؟ فرمود: روزه بگير، ولى شب نيت آن را نكن. افطار كن ولى نه از روى شماتت. يك روز كامل را روزه نگير: بلكه يك ساعت ابعد از نماز ظهر يك شربت آب بياشام، زيرا در يك چنين وقت بود كه جنگ و جدال از آل رسول دست برداشت‏

بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏45 ؛ ص63

مرحوم شيخ طوسي در يك باب ، بعد از نقل روايت در خصوص روزه عاشورا ، و نيز روايات مربوط به كراهت روزه روز عاشورا مي فرمايند :

فالوجه في هذه الأحاديث ان من صام يوم عاشورا على طريق الحزن بمصاب رسول الله صلى الله عليه وآله والجزع لما حل بعترته فقد أصاب ، ومن صامه على ما يعتقد فيه مخالفونا من الفضل في صومه والتبرك به والاعتقاد لبركته وسعادته فقد أثم واخطا .

وجه در اين روايات اين است كه كسي كه روز عاشورا را به روش حزن براي رسول خدا (ص) و بي‌تابي براي آنچه به خاندانش رسيده است بگيرد ، راه درست را رفته است ، و هركس آن را به روشي كه مخالفين اهل بيت مي‌گيرند كه روزه اين روز را با فضيلت دانسته و به آن تبرك مي‌كنند و اعتقاد به بركت و سعادت آن دارند ، اشتباه كرده و گناه نموده است . تهذيب الأحكام - الشيخ الطوسي - ج 4 ص 302

همچنين اين روايات حمل بر تقيه مي شود همچنانکه مجلسي گويد:

تمسعدة بن صدقة، عن أبي عبد الله عن أبيه عليهما السلام أن عليا عليه السلام قال: صوموا العاشوراء، التاسع‏ و العاشر فإنه يكفر ذنوب سنة و غيره من الأخبار (فمحمولة) على التقية أو على الصوم حزنا أو الإمساك من غير نية الصوم إلى العصر كما

مجلسى، محمدتقى بن مقصودعلى، روضة المتقين في شرح من لا يحضره الفقيه (ط – القديمة مؤسسه فرهنگى اسلامى كوشانبور - قم، چاپ: دوم، 1406 ق. ج‏3 ؛ ص248

همچنين از آنجا اين روايات موافق عامه است لذا به آنها عمل نمي شود فيض کاشاني در اين باره گويد:

الوافي ؛

حمل في التهذيبين أخبار الكراهة على ما إذا كان على وجه التبرك به فأما إذا كان على طريق الحزن بمصاب رسول اللَّه ص و الجزع لما حل بعترته ع فلا بأس.

أقول بل الأولى ترك صيامه على كل حال لأن الترغيب في صيامه موافق للعامة مسند إلى آبائهم ع و هذا من أمارات التقية فينبغي ترك العمل به و لأن صيامه متروك بصيام شهر رمضان و المتروك بدعة و لأن حديث كثير النواء يدل على بركته دون صيامه في شرعنا و هو يخالف تأويل التهذيبين فيه.

و لأنه يدل على أن ولادة الخليل ع كانت فيه مع أنه قد مضى أنها

كانت في أول يوم من ذي الحجة أو في خمس و عشرين من ذي القعدة على أن كثيرا كان بتريا عامي

فيض كاشانى، محمد محسن بن شاه مرتضى، الوافي، كتابخانه امام أمير المؤمنين على عليه السلام - اصفهان، چاپ: اول، 1406 ق. ج‏11 ؛ ص76

بنابراين از آنجا که روز عاشوراء را روز مصيبت و حزن و اندوه و گريه است لذا هر‌گونه عملي که در آن شائبه شادي و يا فرح و سرور را به دنبال داشته باشد جايز نيست

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات
48 | محبت اهل بيت عليه السلام | , ایران | ٢٣:٠٢ - ٢٠ آبان ١٣٩٣ |
با سلام خسته نباشيد؛
ببخشيد اگر امکان داره در مورد غضب حضرت زهرا سلام الله از ابوبکر و عمر روايات شيعه و سني رو بياريد..
از آنجايي که عمر و ابوبكر نزد حضرت اميرالمومنين عليه السلام آمدند و گفتند يا علي ما ميخواهيم به عيادت فاطمه بياييم. حضرت امير المومنين نزد حضرت زهرا سلام الله عليها رسيد و فرمود آن دو قصد عيادت از تو را دارند. حضرت زهرا ( س) قبول نكرد و .....
ممنون ميشم از روايات سني و شيعه براي من سند بياريد (همراه با ترجمه فارسي روايت).

پاسخ:
با سلام

دوست گرامي

در منابع اهل سنت در اين خصوص چنين آمده است:

1-فَغَضِبَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ رسول اللَّهِ صل الله عليه وسلم فَهَجَرَتْ أبا بَكْرٍ فلم تَزَلْ مُهَاجِرَتَهُ حتى تُوُفِّيَتْ. فاطمه دختر رسول خدا صلّي الله عليه [وآله] وسلم غضب‌ناك گرديد و از ابوبكر روي گرداند و تا پايان عمر به همين شكل باقي ماند.

صحيح البخاري، ج 3، ص 1126، كتاب أبواب الخمس، باب فَرْضِ الْخُمُسِ الحديث رقم 2926 ، دار النشر: دار ابن كثير , اليمامة - بيروت - 1407 - 1987، الطبعة: الثالثة، تحقيق: د. مصطفى ديب البغا

2-فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ عَلَى أَبِى بَكْرٍ فِى ذَلِكَ فَهَجَرَتْهُ، فَلَمْ تُكَلِّمْهُ حَتَّى تُوُفِّيَتْ، وَعَاشَتْ بَعْدَ النَّبِىِّ - صلى الله عليه وسلم - سِتَّةَ أَشْهُرٍ، فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ، دَفَنَهَا زَوْجُهَا عَلِيٌ لَيْلاً، وَلَمْ يُؤْذِنْ بِهَا أبا بَكْرٍ وَصَلَّى عَلَيْهَا، وَكَانَ لِعَلِي مِنَ النَّاسِ وَجْهٌ حَيَاةَ فَاطِمَةَ، فَلَمَّا تُوُفِّيَتِ اسْتَنْكَرَ عَلِيٌ وُجُوهَ النَّاسِ، فَالْتَمَسَ مُصَالَحَةَ أَبِى بَكْرٍ وَمُبَايَعَتَهُ، وَلَمْ يَكُنْ يُبَايِعُ تِلْكَ الأَشْهُرَ. فاطمه بر ابوبكر غضب نمود و با وى قهر كرد و تا پايان عمر با او سخنى نگفت. و بعد از پيامبر اكرم شش ماه بيشتر زندگي نكرد. وقتي فاطمه از دنيا رفت، شوهرش شبانه او را دفن كرد و ابوبكر را خبر نساخت و خود بر او نماز خواند. تا فاطمه زنده بود، علي [عليه السلام] در ميان مردم احترام داشت؛ اما وقتي فاطمه از دنيا رفت، مردم از او روي گرداندند و اين جا بود كه خواستند علي با ابوبكر مصالحه و بيعت كند. علي [عليه السلام] در اين شش ماه كه فاطمه زنده بود، با ابوبكر بيعت نكرد.

صحيح البخاري، ج 4، ص 1549 كتاب المغازي، باب غزوة خيبر، الحديث رقم 3998

3-فَهَجَرَتْهُ فَاطِمَةُ فلم تُكَلِّمْهُ حتى مَاتَتْ.فاطمه از ابوبكر روي گرداند و تا پايان عمر با او سخن نگفت.

صحيح البخاري، ج 6، ص 2474 ـ كتاب الفرائض، بَاب قَوْلِ النبي (ص) لَا نُورَثُ ما تَرَكْنَا صَدَقَةٌ الحديث رقم 6346 .

4-فوجدت فاطمة على أبي بكر في ذلك قال فهجرته فلم تكلمه حتى توفيت وعاشت بعد رسول الله صلى الله عليه و سلم ستة أشهر فلما توفيت دفنها زوجها علي بن أبي طالب ليلا ولم يؤذن بها أبا بكر وصلى عليها علي وكان لعلي من الناس وجهة حياة فاطمة فلما توفيت استنكر على وجوه الناس فالتمس مصالحة أبي بكر ومبايعته ولم يكن بايع تلك الأشهر.

فاطمه بر ابوبكر غضب نمود و با وى قهر كرد و تا پايان عمر با او سخنى نگفت. و بعد از پيامبر اكرم شش ماه بيشتر زندگي نكرد. وقتي فاطمه از دنيا رفت، شوهرش شبانه او را دفن كرد و ابوبكر را خبر نساخت و خود بر او نماز خواند. تا فاطمه زنده بود، علي [عليه السلام] در ميان مردم احترام داشت؛ اما وقتي فاطمه از دنيا رفت، مردم از علي روي گرداندند و اين جا بود كه خواستند علي با ابوبكر مصالحه و بيعت كند. علي [عليه السلام] در اين شش ماه كه فاطمه زنده بود، با ابوبكر بيعت نكرد.

صحيح مسلم , ج 5 , ص 154 طبعة دار الفكر بيروت ـ كتاب الجهاد والسير باب قول النبي (ص) لا نورث ماتركنا

5-حدثنا بِذَلِكَ عَلِيُّ بن عِيسَى قال حدثنا عبد الْوَهَّابِ بن عَطَاءٍ حدثنا محمد بن عَمْرٍو عن أبي سَلَمَةَ عن أبي هُرَيْرَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ جَاءَتْ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ رضي الله عنهما تَسْأَلُ مِيرَاثَهَا من رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يقول إني لَا أُورَثُ قالت والله لَا أُكَلِّمُكُمَا أَبَدًا فَمَاتَتْ ولا تُكَلِّمُهُمَا

حضرت فرمود من تا ابد با ابوبکر و عمر سخن نمي گوييم حضرت از دنيا رفت و با آن دو حرف نزد

سنن الترمذي ، محمد بن عيسى أبو عيسى الترمذي السلمي الوفاة: 279 ، دار النشر : دار إحياء التراث العربي - بيروت - - ، تحقيق : أحمد محمد شاكر وآخرون ج 4 ص 157

در منابع شيعه نيز به غضب حضرت زهراء عليها السلام اشاره شده است به يک نمونه اشاره مي کنيم: ابن بابويه روايتي را چنين نقل کرده است:فَقَالَتْ وَ اللَّهِ لَا آذَنُ لَهُمَا وَ لَا أُكَلِّمُهُمَا كَلِمَةً مِنْ رَأْسِي حَتَّى أَلْقَى أَبِي فَأَشْكُوَهُمَا إِلَيْهِ بِمَا صَنَعَاهُ وَ ارْتَكَبَاهُ مِنِّي

ابن بابويه، محمد بن على، علل الشرائع، كتاب فروشى داورى - قم، چاپ: اول، 1385ش / 1966م. ج‏1 ؛ ص186

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات
49 | محمداحمدي | , ایران | ١٠:٤٥ - ٢١ آبان ١٣٩٣ |
سلام عليکم
در تاريخ داريم نسل مادري امام صادق به ابوبکر مي رسد در حالي که ما مي دانيم نسل امام چه از طريق مادر و چه از طريق پدر بايد پاک باشد ولي مي بينيم که امام به ابو بکر مي رسد و اين باعث اشکال مي شود و همين سوال براي امام سجاد که مادرشان حضرت شهربانو مي باشد هم هست لطفا پاسخ دهيد.( شايد شما جواب دهيد که رحم مادر اين دو امام پاک بوده ودر اين شکي نيست ولي با اين حال شبهه باقي است و در نسل امام ابوبکر دخيل است و در مادر مثلا ام فروه تاثير مي گذارد هر چند که رحم مادر پاک باشد . و اين را هم لطفا نگوييد که نسل از طريق پدر مي رسد نه مادر در حالي که تاثير پاکي نسل از هر دو طرف است)

پاسخ:
با سلام

دوست گرامي

درباره مسئله پاک بودن نسب ائمه بايد به اين نکته توجه داشت که مقصود از پاک بودن مادران انبياء و اوصياء، پاکي از رذائلي مانند زنا، فسق و فجور است اما اينکه حتما بايد تمام پدران و مادران انبياء و ائمه بايد از گناه معصوم باشند، چنين چيزي را شيعه ادعا نمي کند به عنوان مثال اکثر انبياء بني اسرائيل از نسل برادر حضرت يوسف بودند که در ظلم به حضرت يوسف (ع) شريک بود آيا مي شود گفت پدر اين انبياء معصوم و پاک بود؟!

همچنين چه اشکالي داره که کسي مصداق آيه شريفه يخرج الحي من الميت باشه تازه خود محمد ابي بکر از ياران صديق امام علي عليه السلام بود و از طرفي اين نشان مي دهد که انسان مي تواند با اختيار و علم خودش به مقامي برسد که مادر امام معصوم بشود هرچند پدرش اهليت نداشته باشد

جهت اطلاع بيشتر به اين آدرس رجوع کنيد


موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات


50 | تاريخ | , ایران | ٢٠:٢٧ - ١٥ بهمن ١٣٩٣ |
نظر اهل بيت عليهم السّلام راجع به روزه گرفتن در روز عاشورا را پرسيدند
تو را چه ربطي به اهل سنت
فتنه و اختلاف انداز
51 | سعید | , ایران | ١٣:٥٠ - ٢٩ ارديبهشت ١٣٩٤ |
سلام و خسته نباشید و تشکر از دوستان عزیز که این مطلب رو ارائه کردند، بنده همین سوالات رو برای سایت روز گذشته ارسال کردم و در ایمیلی که وبسایت برای بنده فرستادند لینک این سایت بود و من نهایت استفاده رو بردم از سایت ، میخواستم به اطلاع برسانم که بخش ارزیابی که در ایمیل قرار دادید دارای مشکل هست و بنده نتونستم نظرم رو اونجا برای شما ارسال کنم ، پس در همین بخش از شما تشکر دارم بابت مطلب مفیدتون.
با تشکر فراوان
52 | الهه صالحی | , ایران | ٢٣:٥٦ - ٢٦ آبان ١٣٩٤ |
میشه کتابی دراین مورد معرفی کنید

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
در اين خصوص به کتاب « روزه عاشورا سنتى نبوى يا بدعتى اموى‌» نوشته آيت الله طبسي مراجعه کنيد
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات


 
 [1] [2]   قبلی
* نام:
* پست الکترونیکی:
* متن نظر :
* کد امنیتی:
  

آخرین مطالب
پربحث ترین ها
پربازدیدترین ها