مقالات |  سخنراني ها |  موبايل |  آثار منتشره |  محصولات نرم افزاري |  نظرات |  طرح پرسش |  پاسخ ها فروشگاه
تاريخ: 17 آبان 1392 تعداد بازديد: 23867 
چرا امام حسين (عليه السلام) با اين كه مي دانست شهيد مي شود ، اقدام به قيام كرد ؟
گروه عقائد شيعه  

سؤال كننده : فرهاد.ف

توضيح سؤال :

امام حسين (ع) با اين كه مى‏دانست شهيد مى‏شود ، چرا اقدام به قيام كرد؟

بسم الله الرحمان الرحيم

 با عرض سلام و خسته نباشيد ! عده اي از افرادي که دنبال پيدا کردن نقص و اشکال از عملکرد امامان مي‌باشند ، در شبکه ها... طرح ميکنند که اگر امام حسين (عليه السلام) عالم بر شهادتش بود ، چرا به طرف كربلا رفت ؟ چنانچه صدمه رساندن خود از محرمات است !!!!

اين تفکري که بي‌سوادان و بهانه جويان دارند .

آيا اين سخن صحيح است ؟ چرا؟

پاسخ :

يكي از شبهاتي که ممكن است ذهن خواننده يا شنونده روضه امام حسين عليه السلام را به خود مشغول كند اين است که امام حسين عليه السلام با اين کار خود را به هلاکتي انداخته اند که خداوند در قرآن با آيه « وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ؛ خود را با دستهايتان به هلاکت نيندازيد » نهي کرده است . وانجام اين کار، خود کشي است

چطور ممكن است امام حسين عليه السلام که فرزند رسول گرامي اسلام و امير المؤمنين عليه السلام است و با دين اسلام آشنايي كامل دارد  چنين كاري كرده باشند ؟

براي رسيدن به جواب از اين شبهه مقدمه اي را در مورد معناي آيه « هلاكت » اشاره مي نماييم تا معني هلاکت حرام مشخص شود ، تا بعد ببنيم كه آيا اين عنوان در مورد قيام بزرگ امام حسين عليه السلام صدق مي‌کند يا خير .

خداوند در قرآن في فرمايند :

وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَأَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ . البقره / 195 .

 در راه خدا انفاق کنيد و خود را با دستهايتان به هلاکت نيندازيد و نيکي کنيد که خداوند نيکو کاران را دوست دارد .

« تهلکة» در اين آيه به معناي هلاکت است و مقصود از آن هر کاري است که انجام آن به انسان ضرر بزرگي بزند که تحمل آن در حالت عادي ممکن نيست ؛ مانند فقر يا مريضي يا مرگ .

اين آيه کريمه در ابتدا به انفاق در راه خدا ؛ يعني فداکاري در راه وي و بخشش در طريقي که او مي‌پسندد ، دعوت و پس از آن از انداختن خود در هلاکت منع مي نمايد . پس مراد از هلاكت در اين آيه ، هلاکتي است که از ترک فداکاري و از خود گذشتگي در راه خدا نشأت مي گيرد .

سپس مي‌فرمايد " و نيکي کنيد" . يعني با فداکاري و از خودگذشتگي در راه خدا از نيکو کاران باشيد ؛ پر واضح است که هر نوع فداکاري ، فداکاري نيکو نمي باشد وهر بخششي محبوب و پسنديده درگاه خداوند نيست ؛ زيرا اگر چنين بود بايد فداکاري هاي ديوانگان و نادانان نيز ، در نزد خداوند پسنديده باشد .

فداكاري و از جان گذشتگي مورد پسند خداوند شرايطي دارد كه مهمترين آن ، اين دو شرط است :

1. فداکاري و از خود گذشتگي در راه و هدفي باشد كه عقلاي عالم آن را مي‌پسندند ؛ و گر نه اگر از محدوده عقل خارج شده و داخل در اعمال جنون آميز يا ناخود آگاه شود ، مورد پسند خداوند نخواهد بود ؛

2 . آن چه در راه او هديه مي‌شود از نظر ارزش ، از خود هديه ، داراي برتري و فضيلت باشد ؛ مانند گذشتن از مال براي به دست آوردن علم يا سلامتي . و يا قرباني کردن حيواني براي تامين نياز غذايي انسان . در يك كلام ،هرچه هدف والاتر باشد فداکاري در راه آن برتر و کامل تر است .

اين دو مطلب ، دو شرط اساسي از شروطي هستند که بايد در هر بخشش و انفاق و فداکاري رعايت شود تا آن فداکاري نيکو بوده و در راه خدا به حساب آيد .

با اين مقدمه ، به خوبي مشخص مي شود که قيام امام حسين عليه السلام به طور کامل در راه خدا بوده است ؛ زيرا و اين دو شرط را به نحو كامل داشته است ؛ بنابراين تمام فداكاري هايي كه آن حضرت در روز عاشورا انجام داده‌اند ، در راه خدا و مورد رضايت الله بوده است.

خلاصه اينکه : آيه هلاکت ( يا هر دليلي که خودکشي را حرام مي کند ) شامل هر گونه خود را به  خطر انداختن نمي شود ؛ و قرباني کردن جان و مال را اگر براي هدفي بزرگ و شريف - مثل آن قيام جاودان امام حسين عليه السلام – باشد ، حرام نمي کند ؛ چون در فداکاري هاي حضرت شروط فداکاري شريف و از خود گذشتگي مقدس به بهترين نحو موجود است .

اگر نبود فداکاري حسين عليه السلام در روز عاشورا ، اسلام ، قرآن و هر آن‌چه پيامبران در طول تاريخ آورده بودند ، در زير آوار بدعت ها ، سياه نمايي ها و انحرافاتي که خلفاي پيشين به وجود آورده بودند دفن مي‌شد و اثري از آن باقي نمي‌ماند ؛ همانطور که اديان گذشته در زير اين رسوبات مدفون شد و اثر درستي از آن‌ها بر جاي نماند .

پس قيام امام حسين عليه السلام هم عقلائي است و هم هدفي كه آن حضرت دارد ، از دادن جان و مال و فرزند و در يك كلمه تمام هستي ، باارزش‌تر است .

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

مؤسسه تحقيقاتي حضرت ولي عصر (عج)

 

 



    فهرست نظرات  
41   نام و نام خانوادگي:  عبدالله عبدالله زاده     -   تاريخ:  16 دي 92 - 22:30:54
دوستان سلام به نظر من امام حسين ع قيام نکردند امام معصوم چون کعبه ميماند که مردم بايد به سراغش بروند جز امام زمان ع که مامور به قيام است کوفيان نامه نوشتند به امام حسين ع و ايشان اجابت کردند در نزديکي کوفه چون خبر شهادت مسلم رسيد و ايشان ديدند کوفيان نامه هاي خود را نديده انگاشتند و بر حرفشان نبودند خواستند به مدينه برگردند که سپاه حر نگذاشت در واقع راه ايشان براي کوفه و بازگشت به مدينه را سد کردند يزيديانکه خدا لعنتشان کند به دنبال اين بودند که چون امام تنهاست بيعت با يزيد را بگيرند چه بسا بيعت هم ميگرفتند باز هم حضرت را رها نميکردند و چون برحق نبودن باز هم ترس داشتند در هر صورت حضرت به دنبال جنگ نبودند و در سفر به کوفه به تکليف عمل کردند هر چند ميدانستند که انها بر عهدشان نخواهند بود ولي به تکليف عمل کردند و رفتند تا فرداي تاريخ و روز قيامت نگويند ما فرزند رسول الله را خوانديم و اجابت نکرد و اينگونه گمراه شديم امام حسين ع حاضر به بيعت نشدند انها هم قصد شهادت ان حضرت را کردند و ايشان هم تا اخرين قطره خون در راه خدا مبارزه کردند
و اما در جواب کامنت 5 جناب اقاي خرمي راد بايد بگويم خداوند کامل و کمال محض است و هر چه شرايط بودن را داشته باشد مي افريند بايد خلق کند که خالق باشد به طور مثال من بگويم نقاش مشهوري را ميشناسم شما بگو نقاشيش را ميتوان ديد؟ من بگويم تا کنون نقاشي نکشيده است چون نيازي به نقاشي اش ندارد و وضع ماليش عاليست شما در جواب من ميگوييد اگر نقاشي نکشيده است پس نميتوان گفت نقاش است چه برسد به اينکه نقاش خوبي هم باشد و خداوند هم همين است لازمه صفت خالق خلق کردن است خالق است و خلق ميکند بي انکه نيازي به خلقتش داشته باشد التماس دعا
الهم عجل لوليک الفرج............. امين
42   نام و نام خانوادگي:  عبدالله عبدالله زاده     -   تاريخ:  17 دي 92 - 18:55:20
با سلام در جواب کامنت 17 بگويم تفکر کنيد چه کسي با 72 نفر لشکرکشي و قيام ميکند و حتي خانواده خود از زنان و کودکان را به همراه ميبرد مگر پيامبر اين همه جنگ کردند خانواده شان را همراه ميبردند؟؟؟ امام حسين ع و ياران با وفايش فقط به تکليف الهي عمل کردند حجت را تمام کردند براي تمام انسانهاي روي زمين تا انتهاي خلقت........... افلا يعقلون
43   نام و نام خانوادگي:  متين مکاريان     -   تاريخ:  27 بهمن 92 - 12:06:43
آيا يزيد به امام حسين قول حکومت کوفه را داده و وقتي امام حسين با خانواده خود به سمت کوفه راهي شدند زير قولش زد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
جواب نظر:
با سلام
دوست گرامي
علت اصلي امام حسين  عليه السلام از رفتن به کوفه بخاطر عدم بيعت با يزيد بود چگونه مي توان پذيرفت کسي که بر عليه حکومت ظالمانه يزيد قيام کرده باشد، بخاطر حکومت در کوفه که يزيد قولش را داده است، برود ؟! امام حسين عليه السلام بعد از مرگ معاويه با حکومت يزيد مواجه شد که از او بيعت مي خواست . با توجه به شناختي که از يزيد داشت، از بيعت امتناع و دست به حرکت عملي مخالف حکومت زد. از آنجا که شيعيان و دوست داران اهل بيت در کوفه از حضرت خواسته بودند که به سمت ايشان برود، لذا حضرت به کوفه رفت
امام حسين عليه السلام در يكي از خطبه‌هايش مي‌فرمايد:
من رأي سلطانا جائرا، مستحلا لحرم الله، ناكثا لعهد الله، مخالفا لسنة رسول الله صلي الله عليه و سلم، يعمل في عباد الله بالاثم و العدوان، فلم يغير عليه بفعل و لا قول، كان حقا علي الله إن يدخله مدخله. اگر كسي ببيند حاكم جائري (همانند يزيد و أمثال او) را كه حلال خدا را حرام كرده و حرام خدا را حلال كرده و عهد خدا را شكسته است و سنت پيامبر (صلي الله عليه و سلم) را زير پا گذاشته است و در ميان مردم، جز ستم و ظلم، كار ديگري نمي‌كند، اگر كسي در برابر اين‌چنين حاكم جائر و ضد دين مخالفت و قيام نكند و قولاً و فعلاً در برابر او نايستد، خداوند او را فرداي قيامت داخل همان آتشي مي‌كند كه آن سلطان جائر را داخل كرده است.
تاريخ الطبري، ج4، ص304 ـ الكامل في التاريخ لإبن الأثير، ج4، ص48 ـ كتاب الفتوح لأحمد بن أعثم الكوفي، ج5، ص
يعني اگر يك حاكم جائري در جامعه باشد و ويژگي‌هاي يزيد را داشته باشد و مردم در برابر او قيام نكنند، همين مردم با آن يزيد، در جهنم در يك طبقه هستند. اين سخن آقا امام حسين (عليه السلام) است. جالب اين است كه امام حسين (عليه السلام) در ذيل همين خطبه مي‌فرمايد: ألا و إن هؤلاء قد لزموا طاعة الشيطان و تركوا طاعة الرحمن و أظهروا الفساد و عطلوا الحدود و استأثروا بالفئ و أحلوا حرام الله و حرموا حلاله و أنا أحق من غير و قد أتتني كتبكم و قدمت علي رسلكم ببيعتكم، انكم لا تسلموني و لا تخذلوني، فإن تممتم علي بيعتكم تصيبوا رشدكم. آگاه باشيد كه اين يزيد و يزيديان، ملازم فرمان شيطان هستند و دستور إلهي را زير پا گذاشتند و فسادشان را آشكار كرده‌اند و حدود إلهي را تعطيل كرده‌اند و بيت المال مسلمين را به هرگونه كه مي‌خواهند، غارت مي‌كنند و حرام خدا را حلال كرده‌اند و حلاا خدا را حرام كرده‌اند و من شايسته‌ترين فرد هستم كه در برابر اين جنايت قيام و مبارزه كنم.
اين تعبير هم در منابع أهل سنت آمده است و طبراني و هيثمي و ديگران نقل كرده‌اند كه آقا امام حسين عليه السلام مي‌فرمايد: ألا ترون الحق لا يعمل به و الباطل لا يتناهي عنه، ليرغب المؤمن في لقاء الله، فإني لا أري الموت إلا سعادة و الحياة مع الظالمين إلا برما. آيا نمي‌بينيد كه در اين حكومت به حق عمل نمي‌شود و از باطل نهي نمي‌شود؟! ... در اين موقعيت، من شهادت را جز سعادت نمي‌بينم و زندگي با اين ظالمين را جز ننگ نمي‌بينم.
المعجم الكبير للطبراني، ج3، ص115 ـ مجمع الزوائد و منبع الفوائد للهيثمي، ج9، ص192 ـ تاريخ مدينة دمشق لإبن عساكر، ج14، ص217 ـ سير أعلام النبلاء للذهبي، ج3، ص310 ـ تاريخ الطبري، ج4، ص305 ـ تاريخ الإسلام للذهبي، ج5، ص12
بنابراين اين  حرف که يزيد به امام وعده حکومت داده بعد زير قولش زد، دروغي بيش نيست
جهت اطلاع درباره قيام امام حسين عليه السلام به اين آدرس رجوع کنيد
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
44   نام و نام خانوادگي:  متين مکاريان     -   تاريخ:  29 بهمن 92 - 02:18:05
اگر امام حسين براي حکومت نرفت پس چرا اهل بيتش را نيز با خود برد؟مگر کوفيان نامه ندادند کوفه براي شما محيا است؟مگر هدف امام از بين بردن کفر نبود؟پس چرا به جنگي که ميدانست آخرش شکست است تن داد؟؟؟؟؟؟؟؟آيا نميتوانست در فرصتي مناسب يزيد را نابود کند؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
جواب نظر:
با سلام
دوست گرامي
 لطفا مباحث را با هم خلط نکنيد شما در نطر قبلي گفتيد چون يزيد قول حکومت به امام را داده بود بخاطر آن امام حسين عليه السلام به کوفه رفت که در جواب گفتيم چنين نبوده بلکه با ذکر مطالبي از زبان خود حضرت بيان داشتيم که هدف حضرت قيام بر عليه حاکم ظالم بوده است اما اينجا بحث را عوض کرده و وارد بحث ديگري شديد دراينجا نيز بايد به شما بگوييم  امام که به کوفه مي رفتند بخاطر برپايي حکومت اسلامي بود امام نه آن حکومتي که در نظر شماست که گفتيد از طرف يزيد مي رفت
اما در خصوص اينکه چرا حضرت اهل بيت خود را به کوفه برد اينجا شما بايد چند چيز را در نظر داشته باشيد که اولا: امام حسين عليه السلام معصوم است و ايشان تکليف خود را بهتر از من و شما مي فهمد لذا ايشان چيزي را مي دانست که بقيه آن را نمي توانستند درک کنند به عنوان مثال اگر امام اهل بيت خود بويژه حضرت زينب عليها السلام را به کربلا نمي برد چه کسي بايد واقعا عاشورا را که چه اتفاق و چه  جنايتي اتفاق افتاده را گزارش مي داد ؟لذا  امام حسين عليه‌‌السّلام با تدبير و حسابگري دقيق زنان و فرزندان را همراه خود به کربلا برد تا راوي رنج‌‌ها و گزارشگر صحنه‌‌هاي عاشورا و پيام رسان خون شهيدان باشند و سلطه يزيدي نتواند بر آن جنايت عظيم پرده بکشد يا قضايا را به گونه‌‌اي ديگر وانمود کند.
حضرت مي‌‌دانست که ايشان و يارانش توسط سپاه يزيد به شهادت مي‌‌رسند و هيچ ‌کس از افراد بشر به اين فاجعه و هدف آن آگاه نمي‌‌شوند. پس احتياج به مروجيني دارد که نداي حق و حقيقت را به گوش انسان‌‌هاي عاقل برسانند و آن مروجين اهل ‌بيت و زن‌‌ها و بچه‌‌هاي او بودند که مکمل قيام خونين کربلا بودند.
ثانيا:امام حسين(ع) با همراه بردن اهل بيت(ع), مردم را به فدا‌کاري دعوت مي کرد و پيامش اين بود که براي رسيدن به هدف والا و با ارزش, بايد از جان و مال و فرزند و زن گذشت. از سوي ديگر, کساني که حسين(ع) را ياري مي کردند, اگر او را در ميان خانواده اش ياري مي کردند، بسيار شايسته‌تر بود؛  چنان‌که تنها‌ گذاشتن او در ميان آنها ناپسند بود
ثالثا:برخي انيز اين چنين احتمال داده اند که اگر اهل بيت امام(ع) در مدينه مي ماندند، امنيت آنان از سوي دشمن به خطر مي افتاد؛ چون اگر امام آنها را در مدينه باقي مي گذاشت و خود به همراه اصحاب و ياران به کربلا مي رفت، يزيديان براي بيعت گرفتن از امام آنها را دستگير و زنداني مي کردند و در اين صورت امام يا به خاطر آزادي اهل‌بيت تسليم دشـمن مي‌شد, يا بدون اعتنا به اهل بيت, قيام خود را به انجام مي‌رساند که در هردو صورت نهضت او در نطفه خفه مي‌شد يا بي‌نتيجه مي ماند.
 رابعا:علت اينكه به رغم آگاهي ازخطرات سفر امام اهل بيت خود را همراه خود به سوي كوفه برد، اين بود كه به واسطه الهامي كه از عالم معنا به اباعبدالله (ع) شده بود و پيامبر (ص) در عالم رويا به ايشان فرمود: (ان شاالله ان يراهن سبايا) بحارالانوار ، ج 44 ، ص 364 حضرت فهميد كه اسارت اينها مورد رضاي حق است، يعني ، حضرت مصلحت تشخيص داد كه اهل بيت خود را همراه ببرد. در حقيقت امام (ع) با اين كار، پيام آوران خود را مناطق مختلف حتي به قلب حكومت دشمن فرستاد تا پيام خود را به گوش همگان رساند.
اما اينکه شما مي گوييد چرا امام در فرصت مناسب قيام نکرد تا يزيد را نابود کند، احتمالا شما از تاريخ آن زمان اطلاع دقيقي نداريد زيزا امام در شرايطي بود که اگر در همين فرصت بدست آمده قيام نمي کرد بايد با يزيد که تهديد به قتل مي کرد، بيعت مي کرد اين مطلب هم در سخنان امام وجود دارد و هم از برنامه دشمن استفاده مي­ شود. امام حسين عليه السلام به هيج عنوان نمي­ توانست با يزيد بيعت کند زيرا بيعت حضرت پيامد هاي منفي زياد داشت. بيعت امام مساوي بود با به رسميت شناختن حکومت غير مشروع يزيد. اگرامام بيعت مي کرد خود مردم بيش از پيش در مورد اسلام و نظام اسلامى به اشتباه مى ‏افتادند و اسلامى باقى نمى‏ ماند.
و اگر بنا باشد فقط در صورت پيروزي ظاهري فقط اقدام به کاري کرد، در اين صورت بايد به پيامبر صلي الله عليه و آله نيز اشکال کرد که چرا به جنگ احد اقدام کرد که موجب شد که بهترين ياران حضرت از جمله حمزه را از دست بدهد و در ظاهر  دشمن پيروز شود آيا مي شود گفت پيامبر (ص) بدون تدبير اقدام کرد؟! امام با حرکتش مشروعيت مردمي حکومت بني‌‌اميه را زير سؤال برد لذا يزيد بعد از شهادت امام (ع) بخاطر خطر سقوط حکومتش، عبيدالله را متهم به انجام اين عمل نموده و او را سرزنش کرد
بنابراين شما بايد اين اصل را در نظر داشته باشيد که امام حسين عليه السلام داراي مقام عصمت است لذا کاري را بر خلاف رضاي خدا انجام نمي دهد و هر کار او حساب شده و بدون اشتباه است شما اگر به زوايايي ديگر اين قيام از جمله احياء و زنده نمودن برخي از ارزش‌‌ها مانند قيام و شهادت در مقابل حکومت جائران و مستکبران، نگاه کنيد مي بينيد که حضرت چه کار عظيمي و با ارزشي را انجام دادند
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
45   نام و نام خانوادگي:  bisetareh     -   تاريخ:  29 بهمن 92 - 22:04:22
متين مکاريان چرا امام حسين ع اهل بيت رو باخودش برد.؟وسوال اولتان
چطور ميگي حضرت به خاطر حکومت کوفه قول گرفت.کسي را که خليفه خداست چطور شريک حکومت جبارين شود. همان طور که برادرش امام حسن ع در امر خلافت با معاويه شريک نشد امام حسين ع هم نشد؟ واگر امام حسين ع پست حکومتي ميخواست چرا از پدرش معاويه نخواست؟ امام حسين ع وقتي ظلم وستم و فسق آشکار يزيد را ديد .وقتي سگ بازي او را ديد وديد اسلام در خطر است قيام کرد.و از آنجا که کوفيان با نامه هاي بسيار خود حضرت را دعوت کردند به سمت کوفه رفت.
1- او جزو آيه تطهير است اشتباه نميکند معصوم است وبهتر از هرکس ميفهمد لزوم بردن اهل بيتش براي چيست.
ولي اوني که ما فهميديم امام حسين ع همه چيزش حتي خانواده را فداي رضاي خدا کرد . اين کار را کرد که جهانيان بفهمند حضرت براي امر به معروف ونهي از منکر وزنده ماندن اسلام از هيچ جانفشاني دريغ نکرد وحجت را برمردم تمام کرد.
2-اگر اهل بيت نبودن راويان اين واقعه بزرگ چه کساني بودند؟وچگونه اين روايت همه گير ميشد وستم بني اميه را چه کسي ميفهميد؟
اگر حضرت زينب س نبود وقتي به شام رسيدند و مردم خيال ميکردند خارجي ها را به اسارت مي آورند چه کسي مردم را آگاه ميکرد اينها خارجي نيستند بلکه اهل بيت رسول الله هستند.
3- سايت هم توضيح داد صلاح در اين نبود اهل بيت در ميان دشمن به گروگان گرفته شوند
ياعلي
46   نام و نام خانوادگي:  آشتياني     -   تاريخ:  21 اسفند 92 - 12:47:13
به نام خدا
با سلام واحترام
خداوند از حضرت ابراهيم(ع) خواست تا فرزند خود اسماعيل (ع) را در راه خدا قرباني کند ،حال آن که قصد پروردگار سنجيدن ميزان ايمان و اعتقاد پيامبر خويش بود.
،حضرت ابراهيم (ع) با تمام وسوسه هاي شيطان که از لحظه الهام دستور تا زماني که فرزند و در واقع عزيزترين دارايي خود در دنيا را به حالت قرباني آماده ميکرد ،او را رها نميکرد،اين دستور الهي را انجام داد،اما به اذن خدا چاقو کند شد و گلوي اسماعيل را نبريد و خداوند قرباني ديگري را(ظاهرا" گوسفندي از آسمان فرستاده شد تا ابراهيم آن را قرباني کند) خداوند به اين آساني ها زير منت بنده خود حتي پيامبر صاحب کتاب خويش که به ايشان مقام امامت نيز داده است نميرود!!
پس کمي فکر کنيم که مقام امام حسين (ع) در پيشگاه خداوند چقدر است که شاهد بدترين و جانسوزترين واقعه اي بود که يک انسان مي تواند در طول عمر خويش در اين اين دنيا ببيند ، از گلوي غرق در خون جگر گوشه اش علي اصغر تا دستان بريده و يدن تکه تکه ساقي طفلانش ابا الفضل هتک حرمت به نواميسش ووو...
چطور ممکن است انساني براي مال و منال دنيا و حکومت قيام کند در صورتي که با ارزشترين دارايي هاي دنيايي خويش را قرباني ميکند حال آنکه به خوبي ميداند که خودش نبز به بدترين شکل ممکن کشته ميشود؟؟؟ بي ترديد هدفي بالاتر از اميال شخصي و اهداف دنيايي را دنبال ميکند آنهم اسلام است.
و اينگونه است که خداوند عالم زير منت ابراهيم(ع) نرفت ولي امام حسين (ع) چرا...






  [1] [2]   صفحه قبل
      ارسال نظر  

صفحه کليد   *:نام ونام خانوادگي
*:پست الکترونيکي
*:متن نظر
کد امنيتي:        

آموزش رجال | مناظرات | فتنه وهابيت | آرشيو اخبار | آرشيو يادداشت | پايگاه هاي برتر | گالري تصاوير | خارج فقه مقارن | درباره ما | شبکه سلام |  ارتباط با ما