مقالات |  سخنراني ها |  موبايل |  آثار منتشره |  محصولات نرم افزاري |  نظرات |  طرح پرسش |  پاسخ ها English
تاريخ: 20 ارديبهشت 1393 تعداد بازديد: 85530 
زندگينامه امام جواد (ع)
 


حضرت امام محمد تقي جوادالأئمه (ع )


امام نهم شيعيان حضرت جواد (ع ) در سال 195هجري در مدينه ولادت يافت .
نام نامي اش محمد معروف به جواد و تقي است .
القاب ديگري مانند : رضي و متقي نيز داشته ، ولي تقي از همه معروفتر مي باشد . مادر گرامي اش سبيکه يا خيزران است که اين دو نام در تاريخ زندگي آن حضرت ثبت است .
امام محمد تقي (ع ) هنگام وفات پدر 8 ساله بود . پس از شهادت جانگداز حضرت رضا عليه السلام در اواخر ماه صفر سال 203ه مقام امامت به فرزند ارجمندش حضرت جوادالأئمه (ع ) انتقال يافت .
مأمون خليفه عباسي که همچون ساير خلفاي  بني عباس از پيشرفت معنوي و نفوذ باطني امامان معصوم و گسترش فضايل آنها در بين مردم هراس داشت ، سعي  کرد ابن الرضا را تحت مراقبت خاص خويش قرار دهد .
" از اينجا بود که مأمون نخستين کاري که کرد ، دختر خويش ام الفضل را به ازدواج حضرت امام جواد (ع ) درآورد ، تا مراقبي  دايمي و از درون خانه ، بر امام گمارده باشد . رنجهاي دايمي که امام جواد (ع ) از ناحيه اين مأمور خانگي  برده است ، در تاريخ معروف است " .
از روشهايي که مأمون در مورد حضرت رضا (ع ) به کار مي بست ، تشکيل مجالس بحث و مناظره بود .
مأمون و بعد معتصم عباسي مي خواستند از اين راه - به گمان باطل خود - امام (ع ) را در تنگنا قرار دهند .
در مورد فرزندش حضرت جواد (ع ) نيز چنين روشي را به کار بستند . به خصوص که در آغاز امامت هنوز سني از عمر امام جواد (ع ) نگذشته بود . مأمون نمي دانست که مقام ولايت و امامت که موهبتي است الهي ، بستگي به کمي  و زيادي سالهاي عمر ندارد .
باري ، حضرت جواد (ع ) با عمر کوتاه خود که همچون نوگل بهاران زودگذر بود ، و در دوره اي که فرقه هاي مختلف اسلامي و غير اسلامي  در ميدان رشد و نمو يافته بودند و دانشمندان بزرگي در اين دوران ، زندگي مي کردند و علوم و فنون ساير ملتها پيشرفت نموده و کتابهاي زيادي به زبان عربي ترجمه و در دسترس قرار گرفته بود ، با کمي سن وارد بحثهاي علمي گرديد و با سرمايه خدايي امامت که از سرچشمه ولايت مطلقه و الهام رباني مايه گرفته بود ، احکام اسلامي را مانند پدران و اجداد بزرگوارش گسترش داد و به تعليم و ارشاد پرداخت و به مسائل بسياري  پاسخ گفت .
براي نمونه ، يکي از مناظره هاي  ( = احتجاجات ) حضرت امام محمد تقي (ع ) را در زير نقل مي کنيم : " عياشي در تفسير خود از ذرقان که همنشين و دوست احمد بن ابي دؤاد بود ، نقل مي کند که ذرقان گفت : روزي دوستش ( ابن ابي دؤاد ) از دربار معتصم عباسي  برگشت و بسيار گرفته و پريشان حال به نظر رسيد .
گفتم : چه شده است که امروز اين چنين ناراحتي ؟
گفت : در حضور خليفه و ابوجعفر فرزند علي بن موسي الرضا جرياني پيش آمد که مايه شرمساري و خواري ما گرديد .
گفتم : چگونه ؟ گفت : سارقي را به حضور خليفه آورده بودند که سرقتش آشکار و دزد اقرار به دزدي کرده بود .
خليفه طريقه اجراي حد و قصاص را پرسيد . عده اي از فقها حاضر بودند ، خليفه دستور داد بقيه فقيهان را نيز حاضر کردند ، و محمد بن علي الرضا را هم خواست . خليفه از ما پرسيد : حد اسلامي چگونه بايد جاري شود ؟
من گفتم : از مچ دست بايد قطع گردد . خليفه گفت : به چه دليل ؟ گفتم : به دليل آنکه دست شامل انگشتان و کف دست تا مچ دست است ، و در قرآن کريم در آيه تيمم آمده است : فامسحوا بوجوهکم و ايديکم . بسياري از فقيهان حاضر در جلسه گفته مرا تصديق کردند .
يک دسته از علماء گفتند : بايد دست را از مرفق بريد . خليفه پرسيد : به چه دليل ؟ گفتند : به دليل آيه وضو که در قرآن کريم آمده است : ... و ايديکم الي  المرافق . و اين آيه نشان مي دهد که دست دزد را بايد از مرفق بريد .
دسته ديگر گفتند : دست را از شانه بايد بريد چون دست شامل تمام اين اجزاء مي شود . و چون بحث و اختلاف پيش آمد ، خليفه روي  به حضرت ابوجعفر محمد بن علي  کرد و گفت : يا اباجعفر ، شما در اين مسأله چه مي گوييد ؟
آن حضرت فرمود : علماي شما در اين باره سخن گفتند . من را از بيان مطلب معذور بدار . خليفه گفت : به خدا سوگند که شما هم بايد نظر خود را بيان کنيد .
حضرت جواد فرمود : اکنون که من را سوگند مي دهي  پاسخ آن را مي گويم .
اين مطالبي که علماي اهل سنت درباره حد دزدي بيان کردند خطاست . حد صحيح اسلامي  آن است که بايد انگشتان دست را غير از انگشت ابهام قطع کرد .
خليفه پرسيد : چرا ؟ امام (ع ) فرمود : زيرا رسول الله (ص ) فرموده است سجود بايد بر هفت عضو از بدن انجام شود : پيشاني ، دو کف دست ، دو سر زانو ، دو انگشت ابهام پا ، و اگر دست را از شانه يا مرفق يا مچ قطع کنند براي سجده حق تعالي محلي  باقي نمي ماند ، و در قرآن کريم آمده است " و ان المساجد لله ... " سجده گاه ها از آن خداست ، پس کسي نبايد آنها را ببرد .
معتصم از اين حکم الهي و منطقي بسيار مسرور شد ، و آن را تصديق کرد و امر نمود انگشتان دزد را برابر حکم حضرت جواد (ع ) قطع کردند .
ذرقان مي گويد : ابن ابي دؤاد سخت پريشان شده بود ، که چرا نظر او در محضر خليفه رد شده است
. سه روز پس از اين جريان نزد معتصم رفت و گفت : يا اميرالمؤمنين ، آمده ام تو را نصيحتي کنم و اين نصحيت را به شکرانه محبتي که نسبت به ما داري  مي گويم .
معتصم گفت : بگو . ابن ابي دؤاد گفت : وقتي مجلسي از فقها و علما تشکيل مي دهي تا يک مسأله يا مسائلي را در آنجا مطرح کني ، همه بزرگان کشوري  و لشکري حاضر هستند ، حتي  خادمان و دربانان و پاسبانان شاهد آن مجلس و گفتگوهايي  که در حضور تو مي شود هستند ، و چون مي بينند که رأي علماي بزرگ تو در برابر رأي محمد بن علي الجواد ارزشي ندارد ، کم کم مردم به آن حضرت توجه مي کنند و خلافت از خاندان تو به خانواده آل علي منتقل مي گردد ، و پايه هاي قدرت و شوکت تو متزلزل مي گردد .
اين بدگويي و اندرز غرض آلود در وجود معتصم کار کرد و از آن روز در صدد برآمد اين مشعل نوراني و اين سرچشمه دانش و فضيلت را خاموش سازد . اين روش را - قبل از معتصم - مأمون نيز در مورد حضرت جوادالأئمه (ع ) به کار مي برد ، چنانکه در آغاز امامت امام نهم ، مأمون دوباره دست به تشکيل مجالس مناظره زد و از جمله از يحيي بن اکثم که قاضي بزرگ دربار وي بود ، خواست تا از امام (ع ) پرسشهايي کند ، شايد بتواند از اين راه به موقعيت امام (ع ) ضربتي وارد کند . اما نشد ، و اما از همه اين مناظرات سربلند درآمد .
روزي از آنجا که " يحيي بن اکثم " به اشاره مأمون مي خواست پرسشهاي خود را مطرح سازد مأمون نيز موافقت کرد ، و امام جواد (ع ) و همه بزرگان و دانشمندان را در مجلس حاضر کرد . مأمون نسبت به حضرت امام محمد تقي (ع ) احترام بسيار کرد و آنگاه از يحيي خواست آنچه مي خواهد بپرسد . يحيي که پيرمردي  سالمند بود ، پس از اجازه مأمون و حضرت جواد (ع ) گفت : اجازه مي فرمايي  مسأله اي از فقه بپرسم ؟ حضرت جواد فرمود : آنچه دلت مي خواهد بپرس .
يحيي بن اکثم پرسيد : اگر کسي در حال احرام قتل صيد کرد چه بايد بکند ؟ حضرت جواد (ع ) فرمود : آيا قاتل صيد محل بوده يا محرم ؟ عالم بوده يا جاهل ؟ به عمد صيد کرده يا خطا ؟ محرم آزاد بوده يا بنده ؟ صغير بوده يا کبير ؟ اول قتل او بوده يا صياد بوده و کارش صيد بوده ؟ آيا حيواني را که کشته است صيد تمام بوده يا بچه صيد ؟ آيا در اين قتل پشيمان شده يا نه ؟ آيا اين عمل در شب بوده يا روز ؟ احرام محرم براي عمره بوده يا احرام حج ؟ يحيي دچار حيرت عجيبي شد . نمي دانست چگونه جواب گويد .
سر به زير انداخت و عرق خجالت بر سر و رويش نشست . درباريان به يکديگر نگاه مي کردند .
مأمون نيز که سخت آشفته حال شده بود در ميان سکوتي  که بر مجلس حکمفرما بود ، روي به بني  عباس و اطرافيان کرد و گفت : - ديديد و ابوجعفر محمد بن علي الرضا را شناختيد ؟ سپس بحث را تغيير داد تا از حيرت حاضران بکاهد . باري ، موقعيت امام جواد (ع ) پس از اين مناظرات بيشتر استوار شد .
امام جواد (ع ) در مدت 17سال دوران امامت به نشر و تعليم حقايق اسلام پرداخت ، و شاگردان و اصحاب برجسته اي داشت که : هر يک خود قله اي بودند از قله هاي فرهنگ و معارف اسلامي مانند :
ابن ابي عمير بغدادي ، ابوجعفر محمد بن سنان زاهري ، احمد بن ابي نصر بزنطي کوفي ، ابوتمام حبيب اوس طائي - شاعر شيعي  مشهور - ابوالحسن علي بن مهزيار اهوازي و فضل بن شاذان نيشابوري که در قرن سوم هجري مي زيسته اند .
اينان نيز ( همچنانکه امام بزرگوارشان هميشه تحت نظر بود ) هر کدام به گونه اي مورد تعقيب و گرفتاري بودند .
فضل بن شاذان را از نيشابور بيرون کردند .
عبدالله بن طاهر چنين کرد و سپس کتب او را تفتيش کرد و چون مطالب آن کتابها را - درباره توحيد و ... - به او گفتند قانع نشد و گفت مي خواهم عقيده سياسي او را نيز بدانم .
ابوتمام شاعر نيز از اين امر بي بهره نبود ، اميراني که خود اهل شعر و ادب بودند حاضر نبودند شعر او را - که بهترين شاعر آن روزگار بود ، چنانکه در تاريخ ادبيات عرب و اسلام معروف است - بشنوند و نسخه از آن داشته باشند .
اگر کسي شعر او را براي آنان ، بدون اطلاع قبلي  ، مي نوشت و آنان از شعر لذت مي بردند و آن را مي پسنديدند ، همين که آگاه مي شدند که از ابوتمام است يعني  شاعر شيعي معتقد به امام جواد (ع ) و مروج آن مرام ، دستور مي دادند که آن نوشته را پاره کنند .
ابن ابي عمير - عالم ثقه مورد اعتماد بزرگ - نيز در زمان هارون و مأمون ، محنتهاي بسيار ديد ، او را سالها زنداني کردند ، تازيانه ها زدند . کتابهاي او را که مأخذ عمده علم دين بود ، گرفتند و باعث تلف شدن آن شدند و ... بدين سان دستگاه جبار عباسي  با هواخواهان علم و فضيلت رفتار مي کرد و چه ظالمانه !

شهادت حضرت جواد (ع )
اين نوگل باغ ولايت و عصمت گرچه کوتاه عمر بود ولي رنگ و بويش مشام جانها را بهره مند ساخت .
آثار فکري و رواياتي  که از آن حضرت نقل شده و مسائلي را که آن امام پاسخ گفته و کلماتي  که از آن حضرت بر جاي مانده ، تا ابد زينت بخش صفحات تاريخ اسلام است .
دوران عمر آن امام بزرگوار 25سال و دوره امامتش 17سال بوده است . معتصم عباسي از حضرت جواد (ع ) دعوت کرد که از مدينه به بغداد بيايد .
امام جواد در ماه محرم سال 220هجري به بغداد وارد شد . معتصم که عموي ام الفضل زوجه حضرت جواد بود ، با جعفر پسر مأمون و ام الفضل بر قتل آن حضرت همداستان شدند . علت اين امر - همچنان که اشاره کرديم - اين انديشه شوم بود که مبادا خلافت از بني عباس به علويان منتقل شود .
از اين جهت ، درصدد تحريک ام الفضل برآمدند و به وي گفتند تو دختر و برادرزاده خليفه هستي ، و احترامت از هر جهت لازم است و شوهر تو محمد بن علي الجواد ، مادر علي هادي فرزند خود را بر تو رجحان مي نهد .
اين دو تن آن قدر وسوسه کردند تا ام الفضل - چنان که روش زنان نازاست - تحت تأثير حسادت قرار گرفت و در باطن از شوهر بزرگوار جوانش آزرده خاطر شد و به تحريک و تلقين معتصم و جعفر برادرش ، تسليم گرديد .
آنگاه اين دو فرد جنايتکار سمي کشنده در انگور وارد کردند و به خانه امام فرستاده تا سياه روي  دو جهان ، ام الفضل ، آنها را به شوهرش بخوراند . ام الفضل طبق انگور را در برابر امام جواد (ع ) گذاشت ، و از انگورها تعريف و توصيف کرد و حضرت جواد (ع ) را به خوردن انگور وادار و در اين امر اصرار کرد .
امام جواد (ع ) مقداري از آن انگور را تناول فرمود . چيزي  نگذشت آثار سم را در وجود خود احساس فرمود و درد و رنج شديدي بر آن حضرت عارض گشت .
ام الفضل سيه کار با ديدن آن حالت دردناک در شوهر جوان ، پشيمان و گريان شد ، اما پشيماني  سودي نداشت .
حضرت جواد (ع ) فرمود : چرا گريه مي کني ؟ اکنون که مرا کشتي گريه تو سودي ندارد . بدان که خداوند متعال در اين چند روزه دنيا تو را به دردي مبتلا کند و به روزگاري بيفتي  که نتواني از آن نجات بيابي . در مورد مسموم کردن حضرت جواد (ع ) قولهاي  ديگري هم نقل شده است .

زنان و فرزندان حضرت جواد (ع )

زن حضرت جواد (ع ) ام الفضل دختر مأمون بود . حضرت جواد (ع ) از ام الفضل فرزندي نداشت .
حضرت امام محمد تقي زوجه ديگري مشهور به ام ولد و به نام سمانه مغربيه داشته است .
فرزندان آن حضرت را 4 پسر و 4 دختر نوشته اند بدين شرح :

1 - حضرت ابوالحسن امام علي النقي ( هادي )
2 - ابواحمد موسي مبرقع
3 - ابواحمد حسين
4 - ابوموسي عمران
5 - فاطمه
6- خديجه
7- ام کلثوم
8- حکيمه حضرت جواد (ع ) مانند جده اش فاطمه زهرا زندگاني کوتاه و عمري سراسر رنج و مظلوميت داشت .


بدخواهان نگذاشتند اين مشعل نوراني نورافشاني کند . امام نهم ما در آخر ماه ذيقعده سال 220ه . به سراي جاويدان شتافت . قبر مطهرش در کاظميه يا کاظمين است ، عقب قبر منور جدش حضرت موسي بن جعفر (ع ) زيارتگاه شيعيان و دوستداران است .



    فهرست نظرات  
161   نام و نام خانوادگي:  فرشاد     -   تاريخ:  18 مهر 92 - 09:10:05
عاليه! متشکر.
162   نام و نام خانوادگي:  عذرا قنبري     -   تاريخ:  20 مهر 92 - 21:08:09
عالي بود بهتر از اين نيست
163   نام و نام خانوادگي:  هموطن     -   تاريخ:  02 آبان 92 - 20:25:35
بسيار عالي و متشکر....هميشه از اين مطالب بگذاريد.
164   نام و نام خانوادگي:  فرزانه     -   تاريخ:  05 آبان 92 - 11:42:41
خيلي ممنونم جواب بعضي از سوالهامو گرفتم برام جالب بود.در پناه خدا باشيد
165   نام و نام خانوادگي:  غلام عباس عليان     -   تاريخ:  15 آبان 92 - 10:12:04
استفاده کردم از متن اعلام شده خداوند به عمرتان برکت دهد با توجه به فتنه آخر زمان اطلاع از زندگي امامان معصوم و سيره بزرگان براي نسل جوان ضروري است
166   نام و نام خانوادگي:  س فلاحت     -   تاريخ:  21 آذر 92 - 17:16:20
السلام عليک يا امام مظلوم الشهيد س که در خانه خودت هم در امان نبودي . لعن و نفرين ابدي به معتصم و مامون و تمام حاکمان دجال که به جهل خودشان بشريت را از وجود نازنين اين خورشيدهاي تابناک محروم کردند و خودشان نسل سعوديها را گسترش دادند .الهم العن اول ظالما ظلمه حق محمد و آل محمد ص الي قيام يوم الدين
167   نام و نام خانوادگي:  مسعود اسماعيلي سعيد     -   تاريخ:  30 آذر 92 - 17:31:44
دوستون دارم امام زمان نگهدارتون باشه .....
168   نام و نام خانوادگي:  سارا سرخابي     -   تاريخ:  06 دي 92 - 17:23:59
کمي بهتر کنيد
169   نام و نام خانوادگي:  سارا سرخابي     -   تاريخ:  06 دي 92 - 18:05:14
عاليه...
170   نام و نام خانوادگي:  حسين     -   تاريخ:  06 دي 92 - 21:30:57
خيلي ممنون،آجرکم الله...
171   نام و نام خانوادگي:  سيد محمد امامي     -   تاريخ:  08 دي 92 - 14:03:49
با عرض سلام
يه سوال داشتم؟
در مورد شايعاتي که در مورد ايت اله برقعي پخش شده که ايشون سني شدن توضيحاتي به ما بديد که راسته يا دروغ؟ ممنون
جواب نظر:
با سلام
دوست گرامي
شبکه ها و سايت هاي وهابي جار و جنجال به راه انداخته اند که برقعي و يا قلمداران، شيعه بودند و بعد از تحقيق و بررسي، از مذهب تشيع دست برداشتند و سني شدند! در حالي که برقعي يک فرد شيعي است که نسبت به برخي از عقايد شيعه نقدهايي داشت و کتابهايي مانند خرافات وفور در زيارت قبور و... نوشته است و طبق شواهد موجود،در آخر عمر،از اين تفکرات خود نيز برگشت و توبه کرد
دليل ما بر اين مطلب اين است که او  در مقدمه کتاب که بر کتاب شاهراه اتحاد قلمداران نوشته است چنين مي گويد: ضروري مي ‌دانم که پيش از خاتمة اين مقدمه نکتة مهم ديگري را تذکر دهم، باشد که مورد توجه قرار گيرد، زيرا احتمالاً براي خوانندگاني که با ديگر آثار مؤلف دانشمند اين کتاب آشنا نيستند ممکن است اين توهّم حاصل شود که مقصود مؤلف از اين کتاب ،‌دفاع و جانبداري از فرقه‌ اي خاص در مقابل فرقه يا فرق ديگر بوده است و في ‌المثل کتاب را به قصد نقض عقايد شيعه و انتقاد از آنان و تبليغ معتقدات اهل سنت تأليف کرده است، حاشا و کلا، هذا بهتان عظيم. بلکه به شهادت تأليفات اين فاضل محقق، ارادت و اکرام وي نسبت به اهل بيت مکرم نبوي و أئمة بزرگوار اسلام - عليهم السلام - أظهر من الشمس و غيرقابل انکار است.علاوه بر اين ،‌ ايشان در تأليفات خويش هر جا که انتقادي را بر معتقدات برادران اهل سنت وارد ديده از ذکرش خودداري نکرده است
حتي يک مورد نيز از کتاب هاي برقعي نمي شود پيدا کرد که او گفته باشد من تشيع را کنار گذاشتم و سني شدم!!.اما ما از اين طرف،اين آقاياني مثل دکتر عصام العماد يا دکتر تيجاني يا ديگر بزرگاني که سني بودند،وقتي که شيعه شدند،خودشان در کتاب هاي خود،خيلي واضح گفتند:اي مردم،ما سني بوديم و  الان شيعه شديم !! اما دريغ از يک مطلب اينچنيني از آقاي برقعي با قلمداران
جهت تحقيق در مورد برقعي مناسب است! در اين زمينه  به سايت قرآنيان آقاي ورجاني كه از نزديك با او در ارتباط بوده است و حقايق بسياري را در مورد او مي‌داند، مراجعه كنيد ! تا بدانيد كه چه شد در آخر عمر وصيت كرد در امامزاده روستاي خويش دفن شود ! (آيا اين از تفكرات اهل سنت نشات مي‌گيرد يا از بازگشت به حقيقت شيعي؟!)
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
172   نام و نام خانوادگي:  مهدي سليمي     -   تاريخ:  06 بهمن 92 - 14:27:50
با سلام و تشکر از مطالب اموزنده التماس دعا
173   نام و نام خانوادگي:  حامد عابد     -   تاريخ:  16 بهمن 92 - 07:01:40
خيلي ممنون از زحماتتون
سعي کنيد منابع رو دقيق بيان کنيد تا نوشته سنديت داشته باشه
خدا نگهدارتون
174   نام و نام خانوادگي:  الناز سعيدي     -   تاريخ:  22 فروردين 93 - 15:33:49
عالي بود ممنونم
175   نام و نام خانوادگي:  حسن اندرابي     -   تاريخ:  20 ارديبهشت 93 - 06:18:25
از منبعيشنيدم هنگام شهادت امام رضا گويا امام جواد شش ساله بوده ساير منابع چه ميگويند؟
جواب نظر:
با سلام
دوست گرامي
آنچه در منابع در اين خصوص ذکر شده است، اين است که امام جواد عليه السلام هنگام شهادت پدر بزرگوارشان هشت سال داشتند پس از شهادت و رحلت پدر نيز حدود هيجده سال به عنوان رهبر و امام مسلمين ، هدايت گرى جامعه را عهده دار بود
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
176   نام و نام خانوادگي:  مسلم ابطحي     -   تاريخ:  20 ارديبهشت 93 - 11:19:46
سلام عليکم بسيار ممنون خدا لعنت کنه کساني که به پيامبران و امامان عزيز ومهربان وعزيزان خدا ظلم کردند
177   نام و نام خانوادگي:  محمد     -   تاريخ:  20 ارديبهشت 93 - 23:40:07
اللهم صل علي محمد و ال محمد و عجل فرجهم
178   نام و نام خانوادگي:  فاطمه     -   تاريخ:  21 ارديبهشت 93 - 21:35:53
سلام خيلي خوب بود.ممنونم.اجرکم عندالله
179   نام و نام خانوادگي:  A.m     -   تاريخ:  12 خرداد 93 - 15:18:07
خيلي متاثرشدم .ممنون ارمطالب مفيدي که گذاشتيد.




  [1] [2] [3] [4] [5]   صفحه قبل
      ارسال نظر  

صفحه کليد   *:نام ونام خانوادگي
*:پست الکترونيکي
*:متن نظر
کد امنيتي:        

RSS | مناظرات | فتنه وهابيت | آرشيو اخبار | آرشيو يادداشت | پايگاه هاي برتر | گالري تصاوير | خارج فقه مقارن | درباره ما | شبکه سلام |  ارتباط با ما